• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Badania wskazują na podnoszenie się kultury ewaluacji

    21.07.2011. 15:49
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Wyniki europejskich badań dostarczają nowych informacji na temat systematycznego katalogowania pojawiających się schematów ewaluacji polityki klimatycznej w Europie. Odkrycia stanowią dorobek projektu ADAM (Strategie adaptacji i łagodzenia - wsparcie dla europejskiej polityki klimatycznej), który uzyskał dofinansowanie na kwotę 12,9 mln EUR z tematu "Zrównoważony rozwój, zmiany globalne i ekosystemy" Szóstego Programu Ramowego (6PR) UE. Wyniki badań zostały zaprezentowane w czasopiśmie Policy Sciences.

    Strategie okalające prace nad nową polityką klimatyczną wzbudzają zainteresowanie Europejczyków od początku XXI w. W tym okresie Europejczycy postawili sobie za cel i wdrożyli kilka strategii. Pomimo postępów dostępnych jest jednak niewiele informacji dotyczących działań podejmowanych w celu zapewnienia powodzenia wypracowywanych strategii.

    Naukowcy, pracujący pod kierunkiem Uniwersytetu Wschodniej Anglii (UEA) w Wlk. Brytanii oraz Vrije Universiteit (VU) i Uniwersytetu Amsterdamskiego w Holandii, przeprowadzili metaanalizę i odkryli, że wyłania się kultura ewaluacji. W ostatnich latach przygotowywano coraz więcej raportów ewaluacyjnych. Informacje pozyskane z sześciu państw członkowskich UE oraz ogólnie dla UE wskazują, że w latach 2000 - 2005 opracowano osiem razy więcej raportów. Należy jednak zauważyć, że postęp w niektórych państwach członkowskich był większy niż w innych.

    Zdaniem naukowców skutki polityki brytyjskiej są powszechniej ewaluowane niż w przypadku polityki przyjętej w Polsce czy Portugalii. Niemniej istnieją również inne różnice dotyczące kultury ewaluacji. Na przykład w ramach większości z 259 ewaluacji zidentyfikowano, przeanalizowano i przyjęto stosunkowo zawężony wybór narzędzi ewaluacji a zaangażowanie interesariuszy było niewystarczająco intensywne.

    Dane wskazują, że ponad 80% ocen nie ma charakteru krytycznego i przyjmuje istniejące cele polityki za ustalone. Naukowcy twierdzą, że większość z nich jest również dosyć wąsko zakrojona, zajmując się przeważnie efektywnością środowiskową i/lub kosztową istniejących strategii.

    "Czy zarządzanie klimatem jest podejmowane za pośrednictwem Organizacji Narodów Zjednoczonych czy - jak to teraz wydaje się bardziej prawdopodobne - w ramach bardziej nieformalnych procesów opierających się na zobowiązaniu i przeglądzie, praktyki ewaluacji są absolutnie kluczowe dla dostosowywania interwencji politycznych oraz budowania i utrzymywania zaufania społecznego" - mówi jeden z naczelnych autorów artykułu, profesor Andrew Jordan z Tyndall Centre for Climate Change Research przy Uniwersytecie Wschodniej Anglii.

    "Najbardziej uderzającym odkryciem naszej analizy jest stopień, w jakim większość bieżących praktyk ewaluacyjnych jest nierozwinięta i niesystematyczna" - dodaje. "Podjęto intensywne działania w celu informowania i wyjaśniania procedur tworzenia polityki w Europie, niemniej większość raportów oceniających tę politykę pozostaje fragmentaryczna i pozbawiona charakteru doradczego."

    Zwiększy się liczba zaproszeń do przeprowadzania ewaluacji w sposób bardziej transparentny, gdyż wzrasta presja polityczna na ustawodawców, aby wyjaśniać działania podejmowane w celu radzenia sobie ze zmianami klimatu. Profesor Jordan twierdzi jednak, że obecne systemy polityczne w Europie nie są gotowe na sprostanie temu wyzwaniu.

    Współautor, dr Dave Huitema z Instytutu Badań Środowiskowych przy Uniwersytecie Amsterdamskim, wyjaśnia, że istnieje "duża luka między teorią a praktyką ewaluacji, co sugeruje, że aktualne ewaluacje niedoceniają złożoności zagadnień dotyczących zmian klimatu".

    Odkrycia wskazują, że naukowcy z uczelni wyższych są najaktywniejszymi ewaluatorami polityki w Europie, a 58% raportów ewaluacyjnych nie jest pisanych na zamówienie. Decydenci mogą pobudzić ogólne działania ewaluacyjne poprzez zamawianie większej liczby raportów ewaluacyjnych dla większej liczby organizacji. Niemniej autorzy wskazują, że to nie musi skutkować aktywniejszą i bardziej krytyczną kulturą ewaluacji.

    Z jednej strony istnieje większa szansa, że niezamówione raporty ewaluacyjne - w przeciwieństwie do pisanych na zamówienie - będą kwestionować cele polityki. Z drugiej strony, podmioty parlamentarne opracowały jednak stosunkowo dużą liczbę krytycznych raportów ewaluacyjnych. A zatem zwiększanie jakości i ilości raportów ewaluacyjnych stanowi wspólną odpowiedzialność - twierdzą naukowcy.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Projekt socjalny – zespół zaplanowanych działań mających na celu poprawę sytuacji społecznej, oparty na założeniach teoretycznych oraz diagnozie społecznej. Opis projektu jest podstawą do wdrożenia oraz jego ewaluacji (oceny). Działania polityczne – takim mianem można określić działania ludzi w polityce. Za działania polityczne uważa się racjonalne, kontrolowane i dobrowolne czynności podmiotu realizującego swoje potrzeby i interesy związane w sposób bezpośredni lub pośredni z władzą polityczną. Działania polityczne charakteryzują się tym, że podmiot może świadomie i samodzielnie wybrać czas, miejsce i sposób postępowania. Istotą działań politycznych podmiotu polityki (np. partii politycznej) jest sprawowanie (samodzielnie lub w koalicji) władzy politycznej albo też wywieranie wpływu na ośrodki decyzji politycznych (np. rząd, parlament) w warunkach walki, kompromisów lub współpracy. Działania polityczne są podejmowane przede wszystkim z zamiarem osiągnięcia korzystnych dla danego podmiotu stanów (skutków) w sferze politycznej, ekonomicznej, socjalnej, kulturowej. Działania polityczne mają wiele przejawów w życiu politycznym. Polityka współpracy gospodarczej, zwana również polityką współpracy z zagranicą polega na kształtowaniu, za pomocą środków pośrednich i bezpośrednich, stosunków ekonomicznych z zagranicą. W ramach tej polityki dokonywana jest wymiana towarowa, wymiana usług oraz obroty kapitałowe. Polityka współpracy z zagranicą może być realizowana pod różnymi postaciami: polityki autonomicznej (bazującej na samodzielności, kraj sam określa cele i narzędzia jej osiągania ) polityki konwencyjnej ( opierającej się na porozumieniach z innymi krajami ) polityki wolnego handlu oraz polityki protekcyjnej.

    Kugar jest narzędziem KDE do generowania biznesowych raportów jakości, które mogą być wyświetlane lub drukowane. Zawiera samodzielną przeglądarkę raportów jak również przeglądarkę z KPart. Ta druga oznacza, że każda aplikacja KDE może zawierać możliwość wyświetlania raportów oraz, że raporty mogą być wyświetlane w przeglądarce Konqueror. Polityka naukowa definiowana jest jako działalność państwa oraz innych instytucji publicznych mająca na celu takie wpływanie na naukę, które w sposób optymalny przyczyni się do wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego przy jak najlepszym wykorzystaniu środków na badania naukowe. Często do szeroko rozumianej polityki naukowej zalicza się także politykę innowacyjną, której zadaniem jest wprowadzanie wyników badań naukowych, wynalazków i usprawnień do praktyki gospodarczej. Jest to jedna z najmłodszych dziedzin polityki gospodarczej, ukształtowała się dopiero w latach pięćdziesiątych ubiegłego stulecia. Przełomową datą jest rok 1935, kiedy to wydano pracę J.D.Bernala pt. "The Social Function of Science"("Społeczna funkcja nauki"), ujmującą całościowo problemy nauki we współczesnym świecie. W 1967r. we Frascati(Włochy) odbyła się konferencja przedstawicieli krajów skupionych w OECD, w trakcie której wypracowano wiele zaleceń i definicji dotyczących polityki naukowej, będących podstawą obecnego rozwoju tej dziedziny. Dzięki ustaleniom z 1967r. w wielu krajach, także w krajach rozwijających się, utworzono organy decyzyjne a szczeblu rządowym odpowiedzialne za politykę naukową.

    Teoria interesów grupowych (interest group theory) lub teoria podporządkowania interesom prywatnym (capture theory) ma swoje korzenie w marksowskiej tezie o podporządkowaniu instytucji społecznych interesom klasy kapitalistów. Rozwinięcie teorii nastąpiło w okresie powojennym przez szkołę wyboru publicznego (public choice school) zapoczątkowana przez prace Downsa (1957), Olsona (1965) oraz Buchanana i Tullocka (1962). Zgodnie z teorią interesów grupowych działania państwa są wypadkową interesów poszczególnych jednostek czy grup. Nazwa teorii ma podkreślać fakt, iż politycy, którzy powinni być promotorami dobra publicznego niejednokrotnie poddają się naciskom, stawiając je na dalszym planie. Poszczególne grupy przyjmują zatem w tej teorii postać podmiotów społecznych, starających się poprzez swoje organizacje (np. związki zawodowe, partie polityczne itp.) zapewnić sobie korzystną z własnego punktu widzenia interwencję państwa. Każda z tych grup może próbować wywierać wpływ na działania państwa w różnym zakresie: – w sprawach dotyczących ogólnej polityki państwa, np. w kwestii stosowania bądź polityki ekspansywnej, bądź polityki restrykcyjnej, czy też wyboru narzędzi realizacji tej polityki, która może nieść za sobą różne następstwa dla różnych grup. Za tym rodzajem interwencji będą optowały większe grupy, mające możliwość zdobycia szerokiego poparcia społecznego w danej kwestii; – w sprawach dotyczących zagadnień bardziej specyficznych, obejmujących interwencje selektywne (np. polityka regionalna lub sektorowa, ochrona wybranych sektorów gospodarki itp.).O podjęcie takich węższych działań będą zabiegały grupy mniejsze. Polityka edukacyjna: Obok polityki zatrudnienia i polityki społecznej istotnym kontekstem dla działań podejmowanych w ramach Programu EQUAL jest polityka edukacyjna. W Zarysie Strategii Edukacyjnej przygotowanym przez Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu w lipcu 2003 roku uznano za konieczne kontynuowanie działań, których celem jest poprawa dostępu do edukacji i podniesienie jakości kształcenia. Równy dostęp do edukacji i podniesienie jakości wykształcenia tworzą również cele reformy systemu oświaty zapoczątkowanej w 1999 roku. Program EQUAL, poprzez tworzenie mechanizmów zwiększania uczestnictwa dorosłych w kształceniu ustawicznym, ze szczególnym uwzględnieniem problemu ich uczestnictwa w społeczeństwie informacyjnym, wspomagać będzie wdrożenie następujących celów określonych w Zarysie Strategii Edukacyjnej:

    Proces polityki gospodarczej - przebieg następujących po sobie, powiązanych przyczynowo działań, stanowiących kolejne etapy praktycznej realizacji polityki gospodarczej. Świadomość polityczna: Świadomość polityczna jest zbiorem poglądów, ocen i emocji dotyczących polityki. Zawiera oceny i postawy wobec celów i zasad życia politycznego i instytucji je realizujących oraz ewentualne postulaty dotyczące zmiany tych zasad.

    Polityka dyskrecjonalna – zwana także aktywną polityką gospodarczą lub polityką uznaniową, umożliwia rządowi wywieranie wpływu na sytuację gospodarczą państwa za pomocą aktywnej polityki fiskalnej, budżetowej lub monetarnej. Działania podejmowane w ramach polityki dyskrecjonalnej mają umożliwić rządowi osiągnięcie krótkoterminowych celów, często jednak wymuszają naruszenie obowiązujących zasad. Uważa się, że pojedyncza decyzja uznaniowa, która łamie przyjęte zobowiązanie, może znacznie pogorszyć wiarygodność rządu i długookresowe wyniki gospodarcze. Przeciwdziała temu zapisywanie pewnych zasad ekonomicznych w aktach prawnych (np. zawarta w polskiej konstytucji reguła długu publicznego, który nie może być wyższy niż 60% rocznego PKB) oraz delegowanie wykonywania pewnych funkcji gospodarczych do niezależnych instytucji, jak to ma miejsce w przypadku banków centralnych.

    Report Organizer - komponent umożliwiający organizowanie wszystkich pozycji związanych z aplikacją XL Reporter. Ma on strukturę hierarchiczną zbliżoną do struktury menedżera Windows Explorer. Przy jego pomocy można przeglądać wszystkie plik (np. raporty, księgi raportów, pakiety raportów, harmonogramy automatycznego wykonania i dystrybucji raportów) i zarządzać nimi. W ramach tego komponentu realizowane jest wiele zadań związanych z przetwarzaniem XL Reportera.

    Katedra Badań Niemcoznawczych Uniwersytetu Łódzkiego: Powołana do życia 15 lutego 1993 roku Katedra Badań Niemcoznawczych jest samodzielną jednostką naukowo-dydaktyczną, działającą przy Wydziale Studiów Międzynarodowych i Politologicznych Uniwersytetu Łódzkiego, która specjalizuje się zarówno w analizie zagadnień dotyczących polityki, historii, kultury, geografii, gospodarki Niemiec, Austrii i Szwajcarii, jak i w nauczaniu języka niemieckiego, postrzeganego jako narzędzie w poznawaniu, zrozumieniu i badaniu szeroko pojętych procesów politycznych, społeczno-kulturowych dokonujących się w krajach niemieckiego obszaru językowego w skali globalnej, państwowej oraz lokalnej. Sankcje Unii Europejskiej wobec krajów członkowskich - narzędzia, środki restrykcyjne, wywieranie wpływu i nacisku w celu zagwarantowania wspólnej, jednolitej polityki w ramach bezpieczeństwa, polityki zagranicznej krajów wspólnoty europejskiej.

    Teoria polityki ekonomicznej (gospodarczej), całokształt wiedzy o sposobach, celach i narzędziach oddziaływania państwa na gospodarkę. Teoria polityki ekonomicznej bada formy i sposoby osiągania ogólnych celów polityki gospodarczej, tj. wprowadzania realnych i instytucjonalnych zmian w strukturze gospodarki narodowej, określa także narzędzia i sposoby prowadzące do nich w sposób możliwie racjonalny. Jest więc nauką operacyjną, stosowaną. Za podstawę swojej wiedzy teoria polityki gospodarczej przyjmuje dorobek teorii ekonomii, jednak nie zachodzi bezpośredni związek między teorią ekonomii a teorią polityki gospodarczej z uwagi na różny przedmiot i metodę badań. Ekonomia bada obiektywny proces gospodarczy, włączając w zakres swoich zainteresowań również politykę ekonomiczną i skutki jej oddziaływania. Formułuje prawa ekonomiczne, czyli stałe relacje przyczynowo-skutkowe między masowymi zjawiskami ekonomicznymi, powtarzalnymi w czasie i przestrzeni. Teoria polityki nie formułuje praw nauki w podanym wyżej sensie, jest bowiem dyscypliną celowościową, interesującą się sposobami przekształcania rzeczywistości ekonomicznej. Formułuje więc zależności operacyjne, wykorzystując niektóre z twierdzeń teorii polityki. Istnieje trudność w precyzyjnym rozdziale dorobku teorii ekonomii (zwłaszcza najnowszego) i dorobku teorii polityki ekonomicznej. Zasadniczym powodem jest to, że częstokroć podłoże twierdzeń teorii ekonomicznej jest kwestionowane w swojej poprawności dowodowej - zarzuca mu zbyt małą masowość i powtarzalność zjawisk, nieuwzględnianie zmiany warunków itd. Wówczas mamy do czynienia z prostym podsumowaniem obserwacji praktycznych, a nie z uogólnionym prawem ekonomii, to zaś jest domeną polityki gospodarczej, tak w teorii, jak i praktyce. Euret (ang. European Transport - EURET) - program przygotowany przez Unię Europejską, a przyjęty przez Komisję Europejską w 1990 dotyczący polityki transportowej na terenie krajów członkowskich. Program wspiera opracowanie i wprowadzenie w życie wspólnej polityki transportowej. Ogólnym założeniem programu jest optymalizacja systemów transportu we Wspólnocie za pośrednictwem prowadzonych badań, które mają przyczynić się do rozwoju i integracji bardziej sprawnego systemu transportowego i jego optymalizacji. Działalność badawcza obejmuje zarówno kwestie polityki ogólnej, jak i różne poziomy geograficzne (europejski, krajowy, regionalny, miejski).

    Polityka innowacji: "Polityka innowacji" - rodzaj polityki gospodarczej. Pojęcie to obejmuje szeroki zakres tematów i trudno jest je jednoznacznie zdefiniować. Spowodowane jest to tym, że cele polityki innowacji ulegają ciągłym ewolucjom oraz że polityka innowacji zależy od kontekstu w jakim została użyta.

    Dodano: 21.07.2011. 15:49  


    Najnowsze