• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Biebrzańskie mistrzostwa w koszeniu łąk bagiennych

    23.08.2010. 01:12
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    20 zespołów kosiarzy wzięło w sobotę udział w V Mistrzostwach Europy i IX Mistrzostwach Polski w koszeniu łąk bagiennych dla przyrody "Biebrzańskie sianokosy" rozegranych w Biebrzańskim Parku Narodowym. Jak powiedział PAP wicedyrektor Biebrzańskiego Parku Narodowego Andrzej Grygoruk, impreza ma na celu "promocję koszenia, promocję ochrony bagien biebrzańskich, promocję ochrony terenów podmokłych oraz promocję ochrony czynnej parku".

    Biebrzańskie łąki i tereny otwarte są szczególnie cenne dla żyjących na tych obszarach rzadkich gatunków ptaków wodno-błotnych, m.in. wodniczki czy bataliona. Koszenie sprzyja też kwitnięciu rzadkiej roślinności.

    W tegorocznych rozgrywkach odbywających się na Bagnie Ławki w Biebrzańskim Parku Narodowym wzięli udział rolnicy głównie z biebrzańskich terenów oraz pracownicy parków narodowych z Polski i z zagranicy, m.in.: z Czech, Słowacji i Belgii. Razem skosili oni teren ok. 2 hektarów.

    Kosiarze kosili wyznaczone pasy łąki, na łączną punktację miały wpływ czas koszenia, ale i jego jakość.

    Jak powiedział Grygoruk, zawodnicy mieli dobre warunki do koszenia, woda na łące sięgała do połowy łydki. Dodał, że uczestnicy narzekali, iż bujna roślinność tępiła im kosy.

    Indywidualnie mistrzem Europy został Eugeniusz Popławski ze wsi Peńskie w gminie Krypno, który skosił łąkę w 4 minuty i 9 sekund. Drugi był Adam Szklanko z gminy Goniądz - 5 minut 16 sekund. Trzecie miejsce, z czasem 5 minut i 48 sekund, zajął Piotr Popławski również ze wsi Peńskie.

    Drużynowo najlepsi byli Sebastian Mocarski i Bogdan Mocarski ze wsi Mocarze z łącznym czasem 9 minut 36 sekund. Drugie miejsce, z czasem 10 minut i 16 sekund, zajęli Eugeniusz Popławski i Piotr Popławski, a na trzecim byli Henryk Kropiewnicki i Leopold Mróz z gminy Trzcianne.

    W konkurencji parków narodowych pierwsze miejsce zajęli pracownicy Tatrzańskiego Parku Narodowego z łącznym czasem 12 minut i 1 sekunda. Na drugim byli pracownicy Biebrzańskiego Parku Narodowego, a na trzecim - Parku Narodowego Gór Stołowych.

    Grygoruk powiedział, że wykaszanie łąk w parku rozpocznie się dopiero we wrześniu. Podkreślił, że sytuacja w tym roku jest trudna - na łąkach jest dużo wody i specjalistyczny sprzęt będzie mógł wjechać dopiero wtedy, gdy łąki będą osuszone. "Kiedy są lata mokre, to wykasza się mniej. Ale jest też możliwość, aby kosić łąki w zimie, kiedy nie ma lęgów ptaków" - dodał. Wtedy też teren jest zamarznięty i w niektóre miejsca łatwiej jest się dostać.

    Zainteresowanie wykaszaniem łąk, według Grygoruka, jest duże wśród rolników. Dzieje się tak za sprawą unijnych programów rolno-środowiskowych, dzięki którym rolnicy otrzymują dopłaty. Niektórzy zakładają w tym celu specjalną działalność gospodarczą i dzierżawią łąki w parku. Jak powiedział Grygoruk, obecnie park podpisał umowy na wykoszenie ponad 3 tys. hektarów.

    Biebrzański Park Narodowy jest największym parkiem narodowym w Polsce. Tereny chronione zajmują ponad 59 tys. hektarów. SWI

    PAP - Nauka w Polsce

    kow/ bk/bsz

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Biebrzański Park Narodowy – jeden z 23 parków narodowych Polski, utworzony 9 września 1993. Największy park w Polsce o powierzchni 592,23 km², położony na terenach Kotliny Biebrzańskiej w województwie podlaskim. Siedziba Parku znajduje się w Osowcu-Twierdzy, gmina Goniądz. Trzcianne (jidysz: טרעסטיני, Trestiny) – wieś w województwie podlaskim, w powiecie monieckim, siedziba gminy Trzcianne. Wieś zamieszkuje ok. 607 osób. Trzcianne leży na obrzeżach Biebrzańskiego Parku Narodowego. Gugny – nieduża wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie monieckim, w gminie Trzcianne, na obrzeżu Biebrzańskiego Parku Narodowego.

    Gmina Trzcianne – gmina wiejska w województwie podlaskim, w powiecie monieckim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie łomżyńskim, na obrzeżach Biebrzańskiego Parku Narodowego. Biebrza – osada w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Rajgród. Znajduje się ona na prawym brzegu Kanału Kuwasy, przy północno-zachodniej granicy Biebrzańskiego Parku Narodowego.

    Rezerwat przyrody Czerwone Bagno – rezerwat przyrody o powierzchni 11 629,75 ha położony na terenie gmin; Goniądz oraz Rajgród w województwie podlaskim. Typ rezerwatu: faunistyczny z licznymi okazami flory. Rezerwat położony jest na terenie Biebrzańskiego Parku Narodowego, którego siedziba znajduje się w Osowcu-Twierdzy Jaminy (lit. Jominai) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim, w gminie Sztabin, na skraju Biebrzańskiego Parku Narodowego. Około 200 mieszkańców (2006).

    Woźnawieś – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Rajgród, nad rzeką Jegrznią, w pobliżu Biebrzańskiego Parku Narodowego. Dąbrowa Białostocka (dawniej Dąbrowa Grodzieńska) – miasto w woj. podlaskim, w powiecie sokólskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Dąbrowa Białostocka, nad Kropiwną (lewy dopływ Biebrzy), w otulinie Biebrzańskiego Parku Narodowego. Położona w urozmaiconym krajobrazowo paśmie wzgórz morenowych. Ośrodek usługowy regionu rolniczego; drobny przemysł, głównie spożywczy.

    Bagna Biebrzańskie (Kotlina Biebrzańska) – nazwa doliny rzeki Biebrzy z rozległymi bagnami i torfowiskami. Jest to obniżenie terenu o długości ponad 100 km, zajęte przez torfowiska niskie oraz leśne torfowiska wysokie. Pośród bagien znajdują się ponadto wyniesienia, zwane "grądami", "grądzikami" lub "grzędami".

    Szacki Park Narodowy (ukr. Шацький національний природний парк) – park narodowy położony w obwodzie wołyńskim na Ukrainie. Utworzony 28 grudnia 1983 w celu ochrony rzadkich naturalnych kompleksów w rejonie Jezior Szackich. Początkowo posiadał powierzchnię 32 515 ha; w 1999 obszar Parku został powiększony do 48 977 ha (powierzchnia całkowita). Teren parku został podzielony na cztery strefy o różnych reżimach ochronnych. Są to strefy: ochrony ścisłej (5 144,9 ha), regulowanej rekreacji (12 971,1 ha), stacjonarnej rekreacji (978 ha) i gospodarcza (29 883 ha). Największym bogactwem Parku są 24 jeziora o łącznej powierzchni 6400 ha, które stanowią około 14% jego powierzchni. Największym z nich jest jezioro Świtaź, zwane na Ukrainie Ukraińskim Bajkałem (2 750 ha). Ponad połowę powierzchni parku zajmują lasy, w większości bory sosnowe. 4% powierzchni Parku zajmują torfowiska, które występują głównie w pobliżu jezior. Największy kompleks torfowisk znajduje się we wschodniej części Parku. Około 7% powierzchni zajmują łąki, a 25% – pola uprawne i tereny zabudowane. Największą miejscowością jest osiedle miejskie Szack, w którym znajduje się siedziba dyrekcji Parku.

    Park Narodowy Sewennów (fr. Parc national des Cévennes) – jeden z najbardziej znanych francuskich parków narodowych. Znajduje się w masywie Sewennów. Miejsce ochrony wielu gatunków zwierząt. Niektóre z nich, jak na przykład jeleń czerwony, zostały tu odtworzone. Park istnieje od 1970 roku i ma powierzchnię 910 km. Konieczność ochrony tych obszarów pojawiła się tu wraz z przybyciem nowych osadników, którzy przybyli tu w latach 60. XIX wieku. Zastali oni bardzo zdegradowane obszary, z wytrzebionymi naturalnymi siedliskami. Postanowiono przywrócić ich równowagę. Ciekawym obiektem w Parku jest Mont Lozère - góra osiągająca wysokość 1699 metrów. Jest ona bardzo często odwiedzana przez turystów, ze względu na malowniczą okolicę. Ciekawym miejscem są w tym Parku Narodowym również Doliny Seweńskie, gdzie rosną słodkie kasztany. Jest to teren o ciekawej rzeźbie terenu, z interesującymi formami morfologicznymi. Niknąca Łąka – teren w Sudetach Środkowych w Górach Stołowych w województwie dolnośląskim położony między Praskim Traktem i Krzywą Drogą. Obecnie to polana śródleśna w Parku Narodowym Gór Stołowych przecięta ścieżką dydaktyczną pt. „Niknąca Łąka". Przed utworzeniem parku narodowego w 1993 obszar ten chroniony był jako rezerwat przyrody.

    Obszar Ochrony Ścisłej Bukowa Góra jest to obszar ochrony biernej na terenie Roztoczańskiego Parku Narodowego w rejonie Bukowej Góry. Przed założeniem parku narodowego znajdował się tu rezerwat przyrody Bukowa Góra. Droga wojewódzka nr 670 (DW670) - droga wojewódzka o długości 71 km, łącząca DK65 w osadzie Osowiec-Twierdza z granicą państwa w miejscowości Chworościany. Droga w całości biegnie na terenie województwa podlaskiego przez powiat moniecki (gminę: Goniądz i Jaświły) oraz powiat sokólski (gminę: Suchowola, Dąbrowa Białostocka i Nowy Dwór). Trasa na odcinku od osady Osowiec-Twierdza do Suchowoli położona jest na obrzeżach Biebrzańskiego Parku Narodowego.

    Park Narodowy Sapo - jest parkiem narodowym w hrabstwie Sinoe w Liberii. Jest największym w kraju chronionym obszarem lasów deszczowych i jedynym o statusie parku narodowego. Obejmuje drugi co do wielkości obszar wilgotnego lasu równikowego w Afryce Zachodniej po parku narodowym Taï w Wybrzeżu Kości Słoniowej. Zajmuje powierzchnię 1804 km² i jest położony w południowo - wschodniej części kraju. Plan ochrony - jest to dokument, który sporządza się i realizuje dla parków narodowych, rezerwatów przyrody i parków krajobrazowych, a można sporządzić także dla obszaru Natura 2000 lub jego części. Plan ochrony ustanawia się w terminie 5 lat od dnia utworzenia parku narodowego, uznania obszaru za rezerwat przyrody albo utworzenia parku krajobrazowego. Dla parków narodowych, rezerwatów przyrody i parków krajobrazowych jest podstawowym dokumentem planującym ochronę przyrody. Dla obszaru Natura 2000 takim podstawowym dokumentem jest plan zadań ochronnych, a plan ochrony sporządza się dla obszaru lub jego części tylko w razie potrzeby uszczegółowienia planowania.

    Dodano: 23.08.2010. 01:12  


    Najnowsze