• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Coraz więcej grubej zwierzyny w okręgach łowieckich w Polsce

    16.04.2012. 11:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Z roku na rok rośnie liczebność grubej zwierzyny w okręgach łowieckich w Polsce. Wiosną w okręgach dzierżawionych przez Polski Związek Łowiecki było prawie 160 tys. jeleni i ponad 760 tys. saren. 

    Szacunki liczebności zwierząt ze wszystkich obwodów Związku zebrał Ośrodek Hodowli Zwierząt PZŁ w Czempiniu (Wielkopolskie). Ośrodek ten analizuje informacje przekazywane w ramach sprawozdawczości łowieckiej przez koła i okręgi PZŁ. Polski Związek Łowiecki dzierżawi 93 proc. wszystkich obwodów łowieckich w kraju. Dane obejmują 4730 obwodów o łącznej powierzchni prawie 25,4 mln hektarów.

    Według wyliczeń ośrodka w Czempiniu, liczebność jeleni systematycznie rośnie. Wiosną 2012 r. jest ich 158 tys. sztuk, rok wcześniej było o 13 tys. mniej - 145 tys. Jedenaście lat wcześniej liczebność populacji jeleni szacowano na 92 tys. sztuk.

    Liczbę saren na wiosnę 2012 r. myśliwi szacują na 764 tys. sztuk. Populacja tego gatunku również z każdym rokiem rośnie. Rok wcześniej było ich o osiem tysięcy mniej (756 tys.), a jedenaście lat wcześniej 545 tys.

    Populacja danieli jest dużo mniejsza niż jeleni czy saren, ale od 2001 r. zwiększa się szybciej. Wiosną 2001 r. szacowano populację danieli na 5,9 tys. sztuk, a teraz jest ich 19,6 tys.

    Ośrodek Hodowli Zwierząt PZŁ w Czempiniu policzył też inne gatunki zwierząt łownych. Dzików naliczono 244 tys., a lisów 201 tys. Liczba dzików w kolejnych latach rośnie, od 107 tys. wiosną 2001 r. Populacja lisów oscyluje od kilku lat w okolicach 200 tys. (w 2007 r. 204 tys., w 2011 188 tys.).

    Z danych PZŁ wynika, że myśliwi upolowali w poprzednim sezonie (2010-11) 44,3 tys. jeleni, 147,9 tys. saren, 4,4 tys. danieli oraz 211,3 tys. dzików i 136,2 tys. lisów. Myśliwi ustrzelili też 11,3 tys. jenotów, 7,1 tys. kun, 4,4 tys. borsuków, 3,7 tys. norek, 3,1 tys. piżmaków i 2,3 tys. tchórzy.

    Upolowano ponadto 66,3 tys. bażantów, ale w tym czasie więcej wyhodowano i wypuszczono - 97,3 tys. szt.

    Ze statystyk polowań na ptaki wynika, że najwięcej w poprzednim sezonie ustrzelono kaczek - 110,4 tys., 11,1 tys. grzywaczy, 9,9 tys. gęsi i 5,9 tys. łysek.

    Polski Związek Łowiecki zrzesza osoby fizyczne i prawne, które prowadzą gospodarkę łowiecką poprzez hodowlę i pozyskiwanie zwierzyny oraz działają na rzecz jej ochrony poprzez regulację liczebności populacji zwierząt łownych. PZŁ działa na podstawie ustawy Prawo łowieckie z 1995 r.

    PAP - Nauka w Polsce

    ago/ pad/ jra/  bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Liściarka – sucha karma objętościowa dla zwierzyny płowej. Jeden z typowych – obok snopówki – rodzajów karmy dla jeleni, saren i danieli wykładanej przez myśliwych we wszystkich porach roku poza najtrudniejszym dla zwierzyny okresem zimowym, gdy zastępuje ją karma treściwa. Polski Związek Łowiecki – ogólnokrajowa organizacja zrzeszająca polskich myśliwych i koła łowieckie. Jego geneza sięga XIX wieku i działalności pierwszych na ziemiach polskich towarzystw łowieckich. Utworzony w 1923 roku w Warszawie Centralny Związek Polskich Stowarzyszeń Łowieckich, przekształcił się w Polski Związek Stowarzyszeń Łowieckich (1929 r.), a następnie przyjął nazwę Polski Związek Łowiecki (1936 r.). Wzrost wykładniczy liczebności populacji – jeden z typów dynamiki liczebności populacji, zjawisko zwiększania się liczebności zgodnie z prawem wzrostu wykładniczego, występujące wówczas, gdy populacja nie napotyka na ograniczenia, np. związane z nadmiernym zagęszczeniem (zob. zasada Alleego) lub oddziaływaniami (interakcjami) międzygatunkowymi.

    Wzrost logistyczny liczebności populacji – jeden z typów dynamiki liczebności populacji; zwiększanie się liczebności początkowo z prędkością rosnącą, a następnie malejącą w związku z napotkaniem przez populację oporu środowiska; wzrost liczebności ustaje, gdy zostaje osiągnięty poziom wyznaczony przez pojemność środowiska (zob. przegęszczenie, zasada Alleego, zasada tolerancji ekologicznej Shelforda). Opór środowiska – wszystkie czynniki ekologiczne działające na populacje, w sposób uniemożliwiający jej osiągnięcie nadmiernej liczebności (tzn zaburzającej równowagę biocenotyczną), poprzez zmniejszenie rozrodczości lub zwiększenie śmiertelności. Opór środowiska w przypadku zwierząt wpływa również na migracje.

    Proporcjonalna alokacja próby - polega na losowaniu podprób z poszczególnych warstw tak, że stosunek liczebności każdej podpróby do liczebności całej próby jest równy stosunkowi liczebności danej warstwy w stosunku do liczebności całej populacji generalnej. Dzięki takiemu podejściu otrzymana próba jest automatycznie próbą wyważoną. Śmiertelność (ang. fatality rate) – liczba organizmów należących do określonej populacji, które giną w określonej jednostce czasu z różnych powodów, wyrażona najczęściej jako zmiana względna liczebności populacji (wskaźnik śmiertelności); jest jednym z czynników decydujących o dynamice liczebności populacji. Wyróżnia się śmiertelność ekologiczną, czyli faktycznie istniejącą w populacji w rzeczywistym siedlisku, zajmowanym również przez inne gatunki, np. przez populacje tworzące biocenozę (zob. oddziaływania międzygatunkowe, lub śmiertelność minimalną, która miałaby miejsce, gdyby populacja żyła w optymalnych warunkach.

    Prawo łowieckie – dział prawa administracyjnego. Obejmuje przepisy regulujące planowe gospodarowanie, tj. hodowlę i ochronę zwierzyny łownej, racjonalne planowanie oraz wprowadzanie zwierzyny łownej do obrotu gospodarczego. W Polsce prawo łowieckie reguluje ustawa z 13 października 1995 r. Prawo łowieckie, zmieniany później. Tekst ujednolicony ustawy (Dz. U. z 2005 r. Nr 127, poz. 1066). Poletko łowieckie – obszary obsiane lub obsadzone roślinami stanowiącymi pokarm dla zwierzyny leśnej. Do dokarmiania stosuje się zwykle rośliny pastewne. Poletka łowieckie mają na celu poprawę dostępności składników pokarmowych dla populacji zwierzyny łownej oraz ograniczenie szkód łowieckich w uprawach rolniczych.

    Efekt wąskiego gardła (ang. bottleneck – szyjka butelki) – jeden z mechanizmów neutralnych ewolucji. U podłoża efektu wąskiego gardła leży kataklizm, katastrofa (np. choroba, susza, powódź itp.), szczególnie gdy wraz z uprzednim spadkiem entropii w populacji (np. poprzez hierarchizację, uniformizację, odróżnorodnienie, usamopodobnienie, kompresję), mechanizmem przeciwdziałającym jest wcześniejsza egalitaryzacja strukturalna wraz ze wzrostem entropii, różnorodności populacji. Liczebność populacji po katastrofie zmniejsza się, a zatem zmienia się pula genowa populacji (osobniki, które przetrwały kataklizm nie mają wszystkich genów tworzących pulę genową całej populacji, a na pewno nie w tych samych proporcjach). Wąskie gardło powoduje zmniejszenie różnorodności genetycznej oraz zmianę częstotliwości alleli; po wzroście liczebności populacji ze względu na nowe mutacje zwiększa się również jej różnorodność genetyczna. Efektowi temu ulega cała populacja w odróżnieniu od efektu założyciela.

    Michałówek – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Załuski. Michałówek położony jest nieopodal miejscowości Załuski. Jest to rozległa i piękna miejscowość z dużą ilością lasów pełną dzikich zwierząt , np. lisów, dzików, saren.

    Demografia, demografia ekologiczna – dział ekologii populacyjnej zajmujący opisem i modelowaniem stanu i dynamiki populacji. Przedmiotem demografii jest analiza liczebności populacji i czynników ją kształtujących, takich jak rozrodczość i śmiertelność oraz migracja. Ponadto demografia zajmuje się strukturą populacji, m.in. strukturą płciową, strukturą wiekową (struktura płci i wieku), strukturą hierarchii (u zwierząt stadnych). W demografii ekologicznej badane są losy osobników i ich grup. Typową jednostką demograficzną jest kohorta, czyli grupa osobników równowiekowych. Metodami demograficznymi wyznaczane są tabele i krzywe przeżywania, przeżywalność, oczekiwana dalsza długość trwania życia, piramidy wiekowe, tempo przyrostu lub zaniku populacji, zagęszczenie populacji itp. Odznaczenia łowieckie: Istniejący w Polskim Związku Łowieckim system odznaczeń łowieckich nawiązuje do chlubnych tradycji organizacji sięgających lat dwudziestych XX wieku.

    Ochrona częściowa – jeden ze statusów ochronnych w ochronie gatunkowej roślin, grzybów i zwierząt. Według Ustawy o ochronie przyrody oznacza ochronę gatunków roślin, grzybów i zwierząt, dopuszczającą możliwość redukcji liczebności populacji oraz pozyskiwania osobników tych gatunków lub ich części. Czesław Sielicki (1933-1996) – polski leśnik, nauczyciel, sokolnik, działacz ochrony przyrody, myśliwy i działacz łowiecki, kynolog, członek Związku Sybiraków, odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi. Znany propagator tradycji łowieckich, szczególnie sokolnictwa, sygnalistyki myśliwskiej, tradycji pokotu i złomu. Członek władz łowieckich różnego szczebla, za zasługi dla łowiectwa odznaczony m.in. Medalem św. Huberta i Złomem – najwyższymi odznaczeniami PZŁ.

    Łowiectwo (gospodarka łowiecka) – zespół planowanych i skoordynowanych czynności mających na celu racjonalne gospodarowanie zwierzyną w myśl zasad ekonomii i zgodnie z założeniami ochrony przyrody oraz zgodnie z gospodarką rolną i leśną. Współcześnie łowiectwo jest rozpatrywane w szerokim kontekście, określanym też jako gospodarka łowiecka. Obejmuje ona: hodowlę i ochronę zwierzyny oraz jej pozyskiwanie w drodze polowań lub odłowów, a następnie wprowadzenie do obrotu gospodarczego.

    Dodano: 16.04.2012. 11:04  


    Najnowsze