• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Eksperci mówią, że utrata bioróżnorodności postępuje w sposób niekontrolowany, a celów ONZ na 2010 r. nie uda się osiągnąć

    14.10.2009. 15:12
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Eksperci przewidują, że cele ograniczenia utraty różnorodności biologicznej na świecie na 2010 r. uzgodnione w 2003 r. na podstawie Konwencji ONZ o Różnorodności Biologicznej nie zostaną osiągnięte. Oświadczenie otworzyło odbywającą się w Kapsztadzie, Republika Południowej Afryki, w dniach 13-16 października konferencję Diversitas Open Science.

    Aby powstrzymać trwającą utratę gatunków, eksperci zaangażowani w program Diversitas na rzecz bioróżnorodności wezwali do wyznaczenia nowych, bardziej naukowo uzasadnionych celów. Ponadto wspierają pomysł stworzenia instytucji ds. bioróżnorodności, odpowiednika Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC), aby naukowa społeczność zajmująca się bioróżnorodnością mogła mówić jednym głosem. Powołanie takiej instytucji wymagać będzie aprobaty Zgromadzenia Ogólnego ONZ.

    "Trudno wyobrazić sobie ważniejszy priorytet niż ochrona funkcji ekosystemu opierających się na bioróżnorodności" - mówi profesor Georgina Mace z Imperial College London w Wlk. Brytanii, wiceprzewodnicząca Diversitas. "Bioróżnorodność ma zasadnicze znaczenie dla zapewnienia człowiekowi żywności, paliwa, czystej wody i klimatu przyjaznego do życia."

    "Niemniej zmiany w ekosystemach i utrata bioróżnorodności nadal zachodzą coraz szybciej. Od 1992 r. nawet najostrożniejsze szacunki przyznają, że obszar tropikalnych lasów deszczowych większy od powierzchni stanu Kalifornia został wykorzystany głównie na żywność i paliwo" - zauważa profesor Mace, dodając, że tempo wymierania gatunków zwiększyło się co najmniej 100-krotnie w stosunku do tego z czasów poprzedzających pojawienie się człowieka i nadal rośnie.

    Obecnie ten trend jest najbardziej zauważalny w ekosystemach słodkowodnych. Według ekspertów z Diversitas, na Ziemi najbardziej zagrożone są gatunki słodkowodne, a tempo ich wymierania jest od czterech do sześciu razy wyższe niż ich lądowych i morskich kuzynów. Jednakże, zdaniem ekspertów z Diversitas, ich waga ekologiczna i ekonomiczna była jak dotąd ignorowana przez ustawodawców. Systemy słodkowodne zajmują wprawdzie jedynie 0,8% powierzchni Ziemi, ale są siedliskiem 10% wszystkich zwierząt i pochłaniają około 7% antropogenicznych emisji dwutlenku węgla. Dopiero niedawno zwrócono na nie uwagę, jak na przykład w strategii Unii Europejskiej na rzecz bioróżnorodności.

    "Trudność w oszacowaniu funkcji ekosystemów doprowadziła do polityki zaniedbania i nieodwracalnej utraty gatunków istotnych dla prawidłowego funkcjonowania środowiska" - zauważa Anne Larigauderie, dyrektor wykonawczy Diversitas, podkreślając wagę wymiany wiedzy między ekspertami.

    "Coraz więcej wyraźnych dowodów naukowych wskazuje na to, że stoimy na skraju poważnego kryzysu bioróżnorodności słodkowodnej" - dodaje profesor Klement Tockner z Instytutu Ekologii Słodkowodnej i Rybołówstwa Lądowego im. Leibniza w Berlinie, Niemcy. "Mimo to niewiele osób zdaje sobie sprawę z katastroficznego spadku bioróżnorodności słodkowodnej na skalę lokalną i globalną."

    Profesor Tockner przestrzegł, że pomimo stosunkowo niewielkich rozmiarów tych systemów wodnych, jakiekolwiek pogorszenie się ich stanu może wpłynąć na regionalne bilanse węgla: "Ekosystemy słodkowodne będą pierwszymi ofiarami zarówno zmian klimatu, jak i rosnącego zapotrzebowania na zasoby wody. A tempo wymierania rośnie, zwłaszcza w obszarach gorących punktów wokół Morza Śródziemnego, w Ameryce Środkowej, Chinach i w całej Południowo-Wschodniej Azji."

    Diversitas jest międzynarodowym programem na rzecz bioróżnorodności. Został uruchomiony w 1991 r. przez Organizację Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO), Komitet Naukowy Problemów Środowiska (SCOPE) oraz Międzynarodową Unię Nauk Biologicznych (IUBS), aby zająć się kwestiami naukowymi związanymi z utratą i zmianami światowej bioróżnorodności. Jako międzynarodowy, pozarządowy program parasolowy, Diversitas ma na celu zoptymalizowanie wpływu inicjatyw ukierunkowanych na bioróżnorodność na całym świecie poprzez ułatwianie transferu wiedzy i wzmacnianie sieci naukowych.

    rdo: CORDIS

    informacji: Diversitas: http://www.diversitas-international.org/ Konferencja Diversitas Open Science: http://www.diversitas-osc.org/ Teksty pokrewne: 26044, 31206 Kategoria: Różne
    Źródło danych: Diversitas
    Referencje dokumentu: Na podstawie informacji pochodzących z Diversitas
    Indeks tematyczny: Zmiana klimatu & cykl węglowy; Ochrona srodowiska; Nauki biologiczne; Linie polityczne; Zasoby wodne i gospodarowanie nimi RCN: 31354   W góre . O tym serwisie . Serwisy CORDIS . Helpdesk . © . Ważne informacje prawne Administratorem witryny CORDIS jest Urząd Publikacji

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Różnorodność biologiczna, bioróżnorodność (ang. biodiversity) – zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji. TEEB (The Economics of Ecosystems and Biodiversity) to projekt zainicjowany przez rząd Niemiec, Komisję Europejską i UNEP, mający na celu zwrócenie uwagi opinii publicznej na zyski płynące z dobrze funkcjonujących, zdrowych ekosystemów wykazujących się wysoką bioróżnorodnością, oraz na rosnące koszta niszczenia ekosystemów. W tym celu TEEB stara się stworzyć syntezę zagadnień naukowych, ekonomicznych i ich implikacji politycznych. Rozmaitość, różnorodność (gr. heterotes, łac. diversitas) – pojęcie z zakresu logiki tradycyjnej. Rozmaitość to nietożsamość rodzajów. Pojęcie rozmaitości odpowiada pojęciom różnicy gatunkowej, która jest nietożsamością gatunków, oraz odrębności, która jest nietożsamością jednostek.

    Ochrona przyrody w Niemczech: Ochrona przyrody ma w Niemczech wysoki status, jest wpisana jako cel państwowy w art. 20 konstytucji od 1994 r. Ponad 42% terytorium kraju jest objęte jakąkolwiek formą ochrony przyrody, jest to jeden z największych wskaźników na świecie. Państwo bierze też udział w większości międzynarodowych inicjatyw proekologicznych. Mimo to środowisko niemieckie jest niemal całkowicie przetworzone przez człowieka, a ponad 40% gatunków kręgowców i roślin jest zagrożonych wyginięciem w obszarze republiki federalnej. Wysokie standardy ochronne mają więc za zadanie ocalić resztki bioróżnorodności i w miarę możliwości odtworzyć stabilne ekosystemy. Conservation International (CI) - założona w 1987 organizacja non-profit z siedzibą w Waszyngtonie zajmująca się ochroną ziemskiej bioróżnorodności. Współpracuje z organizacjami pozarządowymi oraz lokalną ludnością. Zatrudnia ponad 900 naukowców, ekonomistów, specjalistów od komunikacji i pracowników oświaty. W ramach działalności CI odkryto dotychczas kilkadziesiąt nowych gatunków zwierząt.

    Międzynarodowy Dzień Różnorodności Biologicznej (ang. International Day for Biological Diversity) – święto obchodzone corocznie 22 maja, ustanowione przez Zgromadzenie Ogólne ONZ rezolucją A/RES/55/201 z 20 grudnia 2000 roku, upamiętniające konferencję w Nairobi (22 maja 1992), na której grupa robocza (ang. Intergovernmental Negotiating Committee) UNEP-u przedstawiła efekty pracy nad międzynarodową umową w zakresie ochrony bioróżnorodności. Arka Smaku – program odbudowy bioróżnorodności prowadzony przez organizację Slow Food, mający na celu opisanie i ochronę zagrożonych zagładą roślin i zwierząt, a także gotowych produktów spożywczych. Nazwa programu jest parafrazą biblijnej Arki Noego.

    Bezpancerzowce (Anostraca) są skorupiakami występującymi na wszystkich kontynentach, we wszystkich strefach zoogeograficznych. Dotychczas opisano ponad 300 gatunków, jednakże około 1/4 z nich znana jest tylko z locus typicus lub mniej niż 3 lokacji. Najliczniejszą w gatunki jest Palearktyka z centrum bioróżnorodności na bałkanach. Zwyczajowo zaliczane do sztucznej grupy dużych skrzelonogów (ang. large Branchiopods), wraz z Notostraca, Laevicaudata, Spinicaudata oraz Cyclestherida. Krajowa Sieć Informacji o Bioróżnorodności (KSIB) – polska organizacja gromadząca dane przyrodnicze. Działa od 2003 w ramach międzynarodowego systemu GBIF, w którym Polska ma status członka stowarzyszonego. KSIB to sieć naukowa skupiająca większość wiodących polskich ośrodków naukowych, w tym 21 instytucji członkowskich (samodzielne instytuty naukowe oraz uczelnie) oraz współpracujące z siecią 4 instytucje i jedną organizację pozarządową. Pracami Sieci kieruje Rada Koordynacyjna. Węzeł koordynujący pracę sieci mieści się na Wydziale Biologii Uniwersytetu Warszawskiego.

    Yasuní – wilgotny las tropikalny we wschodnim Ekwadorze. Leży na równiku, na pograniczu Andów i zachodniego krańca Lasu Amazońskiego. Należy do najbardziej bioróżnorodnych miejsc na Ziemi. Część lasu Yasuní jest objęta ochroną jako Rezerwat Biosfery i Człowieka UNESCO. Jest on ojczyzną dwóch z ostatnich plemion Indian Południowoamerykańskich nieutrzymujących kontaktów ze światem zewnętrznym.

    Integrowana ochrona roślin – sposób ochrony roślin przed organizmami szkodliwymi, polegającym na wykorzystaniu wszystkich dostępnych metod ochrony roślin, dający pierwszeństwo metodom niechemicznym, w sposób minimalizujący zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt oraz dla środowiska. Tym samym integrowana ochrona roślin pozwala ograniczyć stosowanie chemicznych środków ochrony roślin do niezbędnego minimum i w ten sposób ograniczyć presję na środowisko naturalne oraz chroni bioróżnorodność środowiska rolniczego.

    Granica K-T (granica kreda-trzeciorzęd, zwana potocznie "twardym dnem"; poprawniej: granica kreda-paleogen, K-Pg) – warstwa rozgraniczającą osady kredy od paleogenu, odznaczająca się skokowym spadkiem bioróżnorodności i anomalną zawartością irydu. Jest ona śladem wielkiego wymierania, które zakończyło erę mezozoiczną, 66,0 miliona lat temu. Trywializacja – zanikanie regionalnej odrębności i zdominowanie dużych obszarów (ekosystemów) przez jeden typ roślinności niezwiązany ze specyfiką geologiczną czy klimatyczną danego regionu. Wskutek tego pozostają tylko gatunki wszędobylskie, o szerokiej amplitudzie ekologicznej i tolerancji na zmiany środowiskowe lub pojawiają się ekspansywne gatunki inwazyjne. Trywializacja prowadzi do zacierania lokalnej bioróżnorodności.

    Dodano: 14.10.2009. 15:12  


    Najnowsze