• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Energetycy wznawiają obrączkowanie bocianów

    09.06.2011. 00:11
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Około 1,5 tysiąca młodych bocianów zamierzają zaobrączkować w tym roku pracownicy obsługujący sieć energetyczną. Uprawnienia do znakowania ptaków otrzymało 20 specjalistów przeszkolonych przez ornitologów.



    Działania pod nazwą "Energetyczni obrączkarze" organizuje dystrybutor energii Energa. Fachowe szkolenie osób, które zajmą się obrączkowaniem piskląt bociana, przeprowadzili w tym roku specjaliści ze Stacji Ornitologicznej Muzeum i Instytutu Zoologii PAN w Gdańsku oraz Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Przyrody "pro Natura".

    Przeszkoleni energetycy w ciągu najbliższych tygodni będą obrączkować bociany, zanim te nauczą się fruwać i późnym latem opuszczą Polskę. "Odkąd ptaki coraz częściej zaczęły budować gniazda na wysokich słupach energetycznych, ornitolodzy mają do nich utrudniony dostęp, dlatego doceniamy współpracę z energetykami przy unikatowym na skalę Europy programie obrączkowania bocianów" - powiedział w środę Krzysztof Konieczny z "pro Natura".

    Energetycy angażują się w znakowanie bocianów trzeci rok z rzędu, a dotychczasowym rekordzistą w znakowaniu ptaków jest Tomasz Królak z Brodnicy (woj. kujawsko-pomorskie). "Zyskał już sobie wśród kolegów przydomek +Batman+. W zeszłym roku oznakował ponad sto ptaków" - podkreśliła rzeczniczka Energi, Beata Ostrowska.

    Jak podkreślają ornitolodzy, wsparcie energetyków pozwoliło w ostatnich latach na podwojenie liczby zaobrączkowanych ptaków. "Dotąd już otrzymaliśmy 60 tzw. wiadomości powrotnych, czyli informacji o ponownym zaobserwowaniu ptaków. Najbardziej interesujące będą jednak wiadomości o ptakach obrączkowanych w pierwszym roku prowadzenia akcji (2008), które właśnie w tym roku pierwszy raz powrócą z Afryki na europejskie lęgowiska" - wyjaśnił Tomasz Mokwa, kierownik Krajowej Centrali Obrączkowania Ptaków działającej w strukturach Muzeum i Instytutu Zoologii Polskiej Akademii Nauk.

    Ornitolodzy będą mogli prześledzić, w jakiej odległości od miejsca wyklucia bociany będą próbowały przystąpić do lęgu, a później na ile trwałe będą te lęgowiska. "Dzięki kolejnym wiadomościom powrotnym efekty projektu będą widoczne przez lata" - podkreślił Mokwa.

    Celem prowadzonego od dwóch lat projektu "Energetyczni obrączkarze" jest ochrona bociana białego. Projekt zakłada zaobrączkowanie około 5 tys. piskląt do końca 2012 r., aby umożliwić ornitologom śledzenie losów bocianów w trakcie ich wędrówek po Europie i Afryce. Zdobyte w ten sposób informacje pozwolą lepiej poznać zagrożenia, na które narażone są ptaki w środowisku nieustannie zmienianym przez człowieka. W ciągu dwóch lat energetycy zaobrączkowali ponad 2 tys. piskląt. OLZ

    PAP - Nauka w Polsce

    hes/ krf/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Stacja Ornitologiczna Muzeum i Instytutu Zoologii PAN w Gdańsku – placówka naukowa zajmującą się badaniami biologii ptaków. Pełni również funkcję jedynej w Polsce krajowej centrali obrączkowania ptaków. Obrączka hodowlana – metalowy lub plastikowy pierścień z wytłoczonym napisem zakładany na nogę ptaka. W odróżnieniu od obrączki ornitologicznej nie są zaciskowe przez co muszą być zakładane pisklętom. Obrączkowanie – metoda badań polegająca na znakowaniu zwierząt metalowymi lub plastikowymi obrączkami lub innymi znacznikami. Najczęściej stosowana w ornitologii, obrączkuje się również nietoperze.

    Obrączka kolorowa – plastikowy pierścień zakładany na nogę ptaka (w trakcie tzw. obrączkowania), który zawiera kombinację cyfrową, literową lub cyfrowo-literową w celu łatwiejszej identyfikacji ptaka bez konieczności odłowu. Równolegle na drugą nogę ptaka zakłada się klasyczną metalową obrączkę ornitologiczną, która zawiera pełną informację. Obrączka płetwowa – obrączka ornitologiczna przystosowana do zakładania na skrzydła u ptaków nielotnych, które charakteryzują się krótkimi skokami, np. u pingwinów.

    Gniazdowanie kooperatywne – jest to takie gniazdowanie u ptaków, podczas którego osobniki inne niż rodzice pomagają opiekować się pisklętami. Co najmniej 300 gatunków ptaków odchowuje młode w ten sposób. Badania wykazały, że jest ono najbardziej rozpowszechnione wśród wróblowych. Układ kostny ptaków – rusztowanie ciała ptaka zbudowane z tkanki kostnej i chrzęstnej. Stanowi ochronę dla narządów wewnętrznych, jest przyczepem dla mięśni, nadaje ciału kształt i postawę. Odgrywa ważną rolę w lokomocji. Szkielet ptaków wykazuje wiele cech, które umożliwiają ptakom lot. Podobnie jak u innych kręgowców wyróżniamy szkielet osiowy (czaszka, kręgosłup, żebra oraz mostek) oraz szkielet kończyn (obręcze oraz kończyny wolne).

    Obręb Ochronny Orłówka - jeden z dwóch (obok OO Hwoźna) obrębów Białowieskiego Parku Narodowego, stanowiący jego najstarszą część, o powierzchni 5.073,21 ha. Jego granice wyznaczają: Obrączkowanie - rzadko obecnie stosowany zabieg w sadownictwie mający na celu wymuszenie na młodym drzewie owocowania. Polega on na zdjęciu, w pierwszej połowie maja, z pnia lub konara obrączki kory o szerokości 0,5 - 1,0 cm. Uszkodzone miejsce zabezpiecza się maścią ogrodniczą. Zabieg ten ma na celu ograniczenie odpływu węglowodanów z części ponad obrączką w dół co sprzyja zawiązywaniu pąków kwiatowych. Do końca okresu wegetacyjnego miejsce zranienia zarasta, jednak jeśli pasek okaże się zbyt szeroki drzewo może zginąć.

    Znaczek skrzydłowy – odpowiednik obrączki ornitologicznej zakładany na skrzydło ptaka w celu jego identyfikacji, dzięki wytłoczonemu na nim numerowi.

    Obręb Ochronny Hwoźna - jeden z dwóch obrębów Białowieskiego Parku Narodowego. Obejmuje jego najnowszą część i został utworzony w 1996 roku na bazie terenów przejętych od Lasów Państwowych. Zajmuje 5158,21 ha powierzchni. Swoją nazwę bierze od ograniczającej go od południa rzeczki Hwoźnej, oddzielającej go od najstarszej części Białowieskiego Parku Narodowego - Obrębu Ochronnego Orłówka.

    Zachowania lęgowe ptaków – zbiór zachowań związanych z lęgiem ptaków i w okresie podstawowego rozwoju zwierzęcia (od toków aż do wylotu młodych z gniazda). Wyróżnia się następujące etapy okresu lęgowego: wybór partnera, budowa gniazda, składanie jaj, wysiadywanie, opieka nad młodymi do uzyskania lotności. W całym tym okresie ptaki bronią swojego terytorium. Większość gatunków troskliwie opiekuje się potomstwem, chociaż są wyjątki od tej reguły. Około 90% ptaków w danym sezonie lęgowym ma tylko jednego partnera (monogamia). Wśród ptaków zazwyczaj to samica wybiera samca. U wielu gatunków o wyborze decydują wygląd i umiejętności oraz śpiew. W przypadku gatunków poligamicznych, np. bażanta, samce bardzo często nie uczestniczą w wychowywaniu młodych, pozostawiając całą pracę samicy. Kowaliczki (Neosittidae) – monotypowa rodzina małych ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes), licząca trzy gatunki występujące w Australazji. Wyglądem zewnętrznym przypominają przedstawicieli rodziny kowalikowatych, w obrębie której klasyfikowane były przez wiele lat, ale obecnie wydzielane są do osobnej rodziny. Są zasadniczo osiadłe, migrując jedynie lokalnie.

    Dodano: 09.06.2011. 00:11  


    Najnowsze