• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Europejczycy rozpoczynają mega-kampanię, aby ocenić zanieczyszczenie powietrza

    20.07.2009. 16:11
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Specjaliście w zakresie ochrony środowiska obniżają zanieczyszczenie dzięki jednej z największych kampanii monitorujących, jakie kiedykolwiek miały miejsce w Europie. W sumie 20 zespołów badawczych z całej Europy ustawiło swoje stanowiska monitorujące w Île-de-France (regionie obejmującym obszar miejski Paryża), aby badać źródła zapylenia w środowisku miejskim. Ich celem jest określenie ilościowe i opis źródeł za pomocą różnych metod, jak np. obserwacje naziemne ze stałych stanowisk albo z platform mobilnych.

    Kampania jest prowadzona w ramach finansowanego ze środków unijnych projektu MEGAPOLI (Megamiasta - emisje, miejskie, regionalne i globalne zanieczyszczenia atmosferyczne a oddziaływanie klimatyczne oraz zintegrowane narzędzia do jego oceny i minimalizowania). Projekt MEGAPOLI uzyskał wsparcie na kwotę 3,4 mln EUR z tematu "Środowisko" (w tym zmiany klimatyczne) Siódmego Programu Ramowego (7PR).

    Koordynatorem projektu MEGAPOLI, w który zaangażowało się 22 partnerów z 12 państw europejskich - w tym z Czech, Francji, Grecji, Szwajcarii, Włoch i Wlk. Brytanii - jest Duński Instytut Meteorologiczny (DMI).

    Naukowcy z dwóch laboratoriów działających w L'Institut national des sciences de l'Univers (INSU) oraz Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS) twierdzą, że rozległe konurbacje (obszary miejskie) znajdują się pod wpływem zanieczyszczeń nierozpuszczonych, na czym najbardziej cierpi jakość powietrza i zdrowie ludzi. Zapylenie wpływa również na klimat na skale globalną i regionalną.

    Wyzwaniem jest natomiast ustalenie i określenie ilościowe źródeł cząstek węgla, które stanowią znaczną frakcję drobnocząsteczkowych aerozoli. Naukowcy są przekonani, że ten typ zanieczyszczeń i ich wpływ na zdrowie człowieka można zredukować, o ile uda się pogłębić naszą wiedzę na temat ich źródeł.

    Partnerzy projektu zajmują się opisywaniem źródeł zarówno pierwotnych, jak i wtórnych. Źródła pierwotne to emisje bezpośrednie generowane przez procesy spalania, które nie są dobrze określone ilościowo, natomiast źródła wtórne obejmują cząstki powstałe po utlenieniu i kondensacji związków organicznych, które były początkowo w stanie lotnym.

    Naukowcy wybrali region Île-de-France na miejsce badań, ponieważ występuje tutaj dosyć wysoki poziom zanieczyszczeń i gęstości zaludnienia oraz jest on reprezentatywny dla konurbacji w klimacie umiarkowanym.

    Aby uzyskać szerokie spektrum danych wykorzystywane są różne narzędzia. Obserwacje naziemne są prowadzone z trzech stanowisk, w tym w Paryskim Laboratorium Higieny. Naukowcy pracujący w SIRTA (Site Instrumental de Recherche par TĂŠlĂŠdĂŠtection AtmosphĂŠrique) Instytutu im. Pierre'a Simona Laplace'a (IPSL) również pobierają próbki z mas powietrza narażonych na zanieczyszczenia w konurbacji paryskiej.

    Naukowcy korzystają również z mobilnego monitoringu: furgonetki będą przewozić sprzęt do pomiaru zasięgu "smugi zanieczyszczeń" (zanieczyszczona woda w strumieniach lub formacjach wodonośnych) w różnych lokalizacjach w całym regionie oraz określenia poziomu zanieczyszczenia mas powietrza wpływających do Île-de-France.

    Prowadzone są również obserwacje z powietrza, aby ocenić, w jaki sposób aerozole organiczne (zawiesiny drobnych cząstek w atmosferze) tworzą się w smudze miejskiej, natomiast do oceny pionowej jednorodności zanieczyszczeń wykorzystany zostanie balon na uwięzi.

    Dzięki tak dużej liczbie narzędzi i instrumentów naukowcy będą w stanie szczegółowo ustalić parametry fizyczne i chemiczne pyłów (takie jak lotność i rozkład aerozoli pod względem wielkości cząstek) w jednym z najważniejszych obszarów miejskich regionu. Wyniki badań umożliwią naukowcom dalszą ocenę i przegląd istniejących modeli wykorzystywanych do prognozowania i symulacji zanieczyszczeń powietrza w perspektywie długo i krótkoterminowej.

    Naukowcy zamierzają rozpocząć kolejną kampanię monitorującą pod koniec 2009 lub na początku 2010 r. W badaniach biorą udział naukowcy z Finlandii, Francji, Grecji, Niemiec i Szwajcarii.

    Źródło: CORDIS

    Więcej informacji:

    INSU-CNRS:
    http://www.insu.cnrs.fr

    MEGAPOLI
    http://megapoli.dmi.dk/

    Źródło danych: Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS)
    Referencje dokumentu: Na podstawie informacji uzyskanych z Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS)

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Monitoring powietrza atmosferycznego – monitoring, pozwalający uzyskać dane o stężeniach składników powietrza (np. ozon, CO2) – w tym zanieczyszczeń – na określonym obszarze (skala lokalna, regionalna, krajowa, globalna). W przypadku zanieczyszczenia powietrza bierze się pod uwagę wzajemnie uzupełniające się wyniki kontroli emisji (ilości zanieczyszczeń wprowadzanych do atmosfery) i imisji (aktualne stężenia zanieczyszczeń). Ludwik Leibler (ur. 1951 w Warszawie) – fizyk czynny we Francji, profesor École supérieure de physique et de chimie industrielles de la ville de Paris (ESPCI ParisTech), pracownik Centre national de la recherche scientifique (CNRS) oraz członek National Academy of Engineering (USA). Wskaźniki emisji zanieczyszczeń powietrza – wartości emisji zanieczyszczeń, odniesione do jednostkowej ilości surowca, przetwarzanego w instalacji określonego rodzaju, lub do jednostkowej ilości wytwarzanego produktu.

    Vincent Geisser (ur. 15 stycznia 1968 w Saint-Mandé w regionie Île-de-France), francuski politolog i socjolog. Wykładowca w Instytucie Studiów nad Światem Arabskim i Muzułmańskim w Centre national de la recherche scientifique oraz w Instytucie Studiów Politycznych w Aix en-Provence. Ochrona Powietrza i Problemy Odpadów (początkowo „Ochrona Powietrza”) – polski kwartalnik (początkowo dwumiesięcznik) wydawany od 1967 roku poświęcony problemom inżynierii środowiska, np. metodom i urządzeniom do redukcji emisji zanieczyszczeń powietrza i ilości odpadów, metodom badań ilości zanieczyszczeń środowiska, procesom przemieszczania się i przemian zanieczyszczeń w atmosferze, ich wpływowi na organizmy żywe, metodom utylizacji odpadów lub problemom zarządzania środowiskowego.

    System Emisyjny Mikros – to oprogramowanie służące do rozliczeń emisji zanieczyszczeń powietrza z największych zakładów przemysłowych, na które przepisy prawa nakładają obowiązek posiadania systemów ciągłej kontroli poziomów emisji niektórych związków chemicznych i pyłu (por. wymagania normy PN-EN 14181:2010 Emisja ze źródeł stacjonarnych – Zapewnienie jakości automatycznych systemów pomiarowych; zastąpiła PN-EN 14181:2005). Reperowa sieć monitoringu głównych rzek kraju stanowi źródło informacji o stanie zanieczyszczenia tych rzek oraz dostarcza danych do obliczeń bilansu zanieczyszczeń wprowadzanych do Morza Bałtyckiego. Informacje te są niezbędne do prowadzenia prac badawczych z zakresu oceny jakości wód płynących.

    Czarna księga komunizmu (fr. oryg. Le Livre noir du communisme. Crimes, terreur, répression) – książka wydana w 1997 roku, napisana przez francuskich autorów związanych z Centre national de la recherche scientifique. SolarAOT – Prywatna stacja badawcza transferu radiacyjnego, której celem jest badanie wpływu aerozolu na klimat. Akronim SolarAOT pochodzi od Solar Aerosol Optical Thickness – pomiary grubości optycznej aerozolu w obszarze promieniowania krótkofalowego w atmosferze. Stacja została założona w 2003 roku przez Krzysztofa Markowicza. Położona jest na Podkarpaciu na wysokości 433 m n.p.m. w odległości około 5 km od Strzyżowa. Zlokalizowana jest w terenie rolniczym na jednym ze szczytów pasma Góry Niebyleckiej (464 m n.p.m.) Pogórza Dynowskiego. Okolice stacji charakteryzują się małym wpływem miejskich źródeł zanieczyszczeń powietrza związanym ze stosunkowo dużą odległością od aglomeracji miejskich (Rzeszów około 25 km). Wykonywane pomiary mają na celu zrozumienie własności optycznych aerozoli atmosferycznych, badanie wymuszania radiacyjnego aerozole atmosferyczne, monitoring zanieczyszczeń powietrza, monitoring zmian klimatycznych, szacowanie energii wiatru oraz energii promieniowania słonecznego.

    Odory z ferm trzody chlewnej – pojęcie stosowane w odniesieniu do zapachowo uciążliwych zanieczyszczeń powietrza, emitowanych z obiektów, należących do ferm trzody chlewnej, traktowanych jako „instalacje”, dla których są opracowywane raporty o oddziaływaniu na środowisko. Dotyczy poszczególnych związków chemicznych, albo mieszanin wszystkich odorantów, których ilość jest określana łącznie, metodami olfaktometrycznymi.

    Odory z ferm norek – pojęcie stosowane w odniesieniu do zapachowo uciążliwych zanieczyszczeń powietrza, emitowanych z obiektów, należących do ferm norek (gatunek hodowlany: norka amerykańska), traktowanych zgodnie z Prawem Ochrony Środowiska jako „instalacje”, dla których są opracowywane raporty o oddziaływaniu na środowisko. Dotyczy poszczególnych związków chemicznych, albo mieszanin wszystkich odorantów, których ilość jest określana łącznie, metodami olfaktometrycznymi.

    Handel emisjami zanieczyszczeń — rynkowa metoda ograniczania kosztów zewnętrznych, takich jak społeczne koszty zanieczyszczeń powietrza. Opiera się o obowiązkowe zezwolenia uprawniające do emisji określonej ilości danej substancji, które mogą być kupowane i sprzedawane na zasadach rynkowych. Ilość zezwoleń wprowadzanych na rynek jest stopniowo ograniczana, co powoduje wzrost popytu na nie, a co za tym idzie wzrost ceny. W rezultacie zwiększa się motywacja przedsiębiorstw stosujących wysokoemisyjne technologie do inwestowania w ich unowocześnienie. Metoda ta w wielu przypadkach doprowadziła do ograniczenia emisji znacznie szybciej i mniejszym kosztem w porównaniu do ścisłej regulacji. Centre National de la Recherche Scientifique, CNRS (pl. Krajowe Centrum Badań Naukowych) - francuska państwowa instytucja naukowa, skupiająca się na rozwoju dziedzin nauki w tym technicznych, będąca pod kuratelą francuskiego ministra do spraw nauki.

    Stéphane Courtois (ur. 25 października 1947) – francuski historyk, pracownik Centre national de la recherche scientifique i uniwersytetu Paris X Nanterre, profesor Katolickiego Instytutu Studiów Wyższych w La Roche-sur-Yon. Specjalizuje się w historii światowego ruchu komunistycznego. Polish Journal of Environmental Studies – polski dwumiesięcznik wydawany w języku angielskim od 1996 r., poświęcony problemom inżynierii środowiska, np. metodom badań ilości zanieczyszczeń środowiska (atmosfera, hydrosfera, gleba, materiały biologiczne), procesom przemieszczania się i przemian zanieczyszczeń w środowisku, ich wpływowi na organizmy żywe, metodom utylizacji odpadów i rekultywacji gruntów lub problemom zarządzania środowiskowego. Publikowane są:

    Aerozole atmosferyczne (pyły zawieszone, drobiny) to ciekłe krople lub stałe cząstki pochodzenia naturalnego jak w przypadku aerozolu soli morskiej lub pyłów mineralnych, albo cząstki produkowane przez człowieka (zanieczyszczenia) jak to jest w przypadku aerozolu kropli lub cząstek stałych siarczanów. Często prekursorami aerozoli atmosferycznych są tlenki siarki i azotu, które są przekształcane w procesach chemicznych i fotochemicznych w aerozole atmosferyczne. Tło zanieczyszczeń powietrza (niem. Vorbelastung, ang. basic levels of pollution, background level of pollution) – zawartość gazów lub pyłów w zanieczyszczonym powietrzu atmosferycznym, określana jako wartość średnia odniesiona do roku. Jest wyznaczana przede wszystkim dla tych zanieczyszczeń, dla których ustalono dopuszczalne wartości stężeń.

    Dodano: 20.07.2009. 16:11  


    Najnowsze