• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Fauna nie przystosowuje się do zmian środowiskowych na Antarktyce

    16.06.2011. 16:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Wyniki międzynarodowych badań wskazują, że organizmy występujące w regionie Antarktyki nie są zbyt chętne, by przystosowywać się do zmian w środowisku. Badania przeprowadzone przez 200 naukowców z 15 krajów stanowią punkt kulminacyjny 7-miesięcznej ekspedycji Instytutu Badań Polarnych i Morskich im. Alfreda Wegenera (AWI) przy niemieckim Stowarzyszeniu Helmholtza na pokładzie statku Polarstern.

    Statek badawczy Polarstern wrócił do portu Bremerhaven pod koniec maja 2011 r. W czasie ostatniej wyprawy naukowcy zmierzyli temperaturę Morza Weddella i odkryli, że podczas gdy ocieplanie się wód głębinowych postępuje, organizmy podmorskie nie przystosowują się zbyt szybko do tych zmian.

    Naukowcy polarni z Niemiec mają szczególne upodobanie wobec Morza Weddella jako miejsca swoich badań. Oceanografowie na przykład wykorzystują zaawansowane czujniki pomiarowe wraz z siecią zakotwiczonych pływaków do mierzenia temperatury, grubości lodu morskiego i stężenia soli. Używają pływaków i satelitów do przesyłania informacji. Rozszerzenie sieci pomiarowej było jednym z celów ostatniej ekspedycji, którą kierował dr Eberhard Fahrbach z Wydziału Nauk o Klimacie / Oceanografii Obserwacyjnej AWI.

    "Wstępna ocena danych pomiarowych pokazuje, że temperatura na dużych głębokościach Morza Weddella stale rośnie" - wyjaśnia dr Fahrbach, który przebywał w Antarktyce, na pokładzie statku Polarstern, od listopada 2010 r. do lutego 2011 r.

    Pomiary przeprowadzone na statku oraz informacje uzyskane z zakotwiczonych pływaków zostały zgromadzone w ramach międzynarodowych programów obserwacyjnych. Zdaniem naukowców dane pomagają pogłębić wiedzę na temat roli sektora atlantyckiego Oceanu Południowego w zdarzeniach oddziałujących na wielką skalę, które mają znaczenie dla klimatu.

    Jeżeli chodzi o temperaturę i rozmieszczenie stężenia soli, globalne warunki w głębi Morza Weddella znajdują się pod takim wpływem, że zimna, zasolona woda opada (cyrkulacja termohalinowa). Zatem, wedle naukowców, zmiany we właściwościach tych zimnych mas wody w Antarktyce będą oddziaływać globalnie.

    Wskazują oni, że wzrost temperatury wód dennych jest wykrywalny na dużych odcinkach oceanu na północy Atlantyku. Dr Fahrbach stwierdził, że temperatura Morza Weddella wzrosła średnio o sześć setnych stopnia w całym słupie wody w zaledwie nieco ponad ćwierć wieku.

    "Ten wzrost może wydawać się niewielki - mówi dr Fahrbach - ale zważywszy na fakt, że sięga dużych głębokości, pociąga za sobą znaczną ilość ciepła zmagazynowaną w oceanie. To przyczynia się do mniejszego ogrzewania się atmosfery niż oczekiwano w następstwie intensyfikacji efektu cieplarnianego. Według raportu IPCC (na temat klimatu na świecie), ponad 80% ciepła, które Ziemia dodatkowo wchłonęła do tej pory z powodu zmienionego efektu cieplarnianego jest przechowywane w górnych warstwach oceanów do głębokości 1.500 metrów. Teraz byliśmy w stanie wykazać, że obszary głębinowe oceanu wraz ze swą ogromną objętością również biorą udział w tym procesie."

    Częścią tej ekspedycji były również projekt CAMBIO (Zmiana w antarktycznej faunie i florze morskiej), w ramach którego naukowcy badali, które gatunki mogą szybko przystosować się do zmian klimatu. Dr Rainer Knust z AWI wraz z kolegami badał stanowiska przybrzeżne na zachodzie i wschodzie Morza Weddella. Naukowcy odkryli, że niektóre organizmy radzą sobie lepiej ze zmienionymi warunkami od innych dzięki swoim cechom fizjologicznym. Stwierdzili, że gatunki te przystosowały się do swoich warunków środowiskowych w toku ewolucji, a gatunki z dalekiej Antarktyki zaadaptowały się "optymalnie do bardzo niskich, ale także bardzo stałych temperatur wody".

    Zgodnie z planem naukowcy wyruszą w połowie czerwca na kolejną wyprawę na pokładzie statku Polarstern.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Tara Oceans – wyprawa badawcza na statku Tara, mająca na celu szczegółowe poznanie górnej warstwy oceanów – do 200 m głębokości. Badania koncentrują się m.in. na badaniu planktonicznych protistów i roślin, a zwłaszcza relacji fitoplanktonu ze zmianami stężenia dwutlenku węgla i związanym z nimi globalnym ociepleniem i zakwaszeniem wód. Wśród innych badanych zagadnień przewidywane są również badania raf koralowych. Rezultaty przeprowadzonych badań mogą przyczynić się do lepszego poznania wczesnych etapów ewolucji życia na Ziemi, globalnych cykli biogeochemicznych oraz zrozumienia funkcjonowania klimatu i skutków jego zmian. Półwysep Antarktyczny (ang. Antarctic Peninsula, hiszp. Península Antártica) - półwysep Antarktydy, położony w jej zachodniej części, na południe od Ameryki Południowej. Jest to najbardziej na północ wysunięta część Antarktydy (przylądek Prime Head) i jedyna jej część, która wychodzi poza koło podbiegunowe południowe. Półwysep oblewają wody Oceanu Południowego, od wschodu - Morza Weddella, a od zachodu - Morza Bellingshausena. Jego długość wynosi 1300 km. Ekspedycja 28 – stała załoga Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Misja rozpoczęła się 23 maja 2011 wraz z odlotem członków Ekspedycji 27. Pierwszych trzech członków Ekspedycji 28 przybyło na pokładzie statku kosmicznego Sojuz TMA-21 4 kwietnia 2011, pozostała część załogi dołączyła 9 czerwca 2011 na pokładzie statku Sojuz TMA-02M.

    Stratyfikacja termiczna wody w jeziorze – układ warstw wody w zbiorniku wodnym różniących się temperaturą. W warunkach naturalnych temperatura wód stojących zależy głównie od głębokości zbiornika, ruchu i mieszania się (miksja) mas wodnych. Znaczna głębokość zbiorników wodnych sprawia, że zmagazynowana w nich woda ma poziome uwarstwienie termiczne spowodowane poziomym zróżnicowaniem temperatury wody, a tym samym jej gęstością. Butelka Nansena – przyrząd do badania wód morskich na dużych głębokościach. Ma postać metalowego walca przesuwanego na stalowej linie w głąb oceanu. Na dowolnej głębokości może być otwierana, aby pobrać próbkę wody do późniejszej analizy. Wykonuje też pomiar temperatury wody.

    Cyrkulacja termohalinowa – globalna cyrkulacja oceanu spowodowana zmianami gęstości wody w zależności od stężenia soli i temperatury wody. Kaiyo Maru 5 – japoński statek badawczy, który zatonął 24 września 1952 roku na Pacyfiku, 300 km od tak zwanego Morza Diabła. Statek prowadził badania erupcji podmorskiego wulkanu Myojin i w trakcie badań bezpośrednio nad kominem wulkanu został wciągnięty do oceanu. Katastrofa pochłonęła 31 ofiar z pokładu statku.

    Wody zaskórne, zwane też wodami wierzchówki, prawidłowa nazwa: wody przypowierzchniowe – wody podziemne, znajdujące się bardzo płytko pod powierzchnią gruntu. Wody te cechują się zmiennością temperatury i z reguły są zanieczyszczone. Z tego względu nie nadają się do celów spożywczych. Wody zaskórne powstają pod wpływem zmian temperatury i opadów atmosferycznych. Wody te są niezbędne do życia roślin. Halley Research Station – brytyjska całoroczna stacja polarna znajdująca się na Lodowcu Szelfowym Brunta na Morzu Weddella, u wybrzeża Ziemi Coatsów, zarządzana przez British Antarctic Survey. Współcześnie istniejąca stacja Halley VI ma modułową konstrukcję; jest to pierwsza na świecie stacja badawcza, mająca możliwość przemieszczania się po powierzchni lodowca.

    Batytermograf - przyrząd oceanograficzny, rodzaj termografu, do pomiaru i rejestracji temperatury wody morskiej na różnych głębokościach. Może wykonywać pomiary do głębokości kilkuset metrów.

    Termoklina (metalimnion, warstwa skoku termicznego) – w stratyfikowanych zbiornikach wodnych warstwa wody, w której następuje szybka zmiana temperatury wraz ze wzrostem głębokości. Powyżej i poniżej termokliny zmiany temperatury są mniej zauważalne.

    Izoterma – linia na mapie pogody, łącząca punkty na Ziemi mające tę samą temperaturę w danym czasie lub tę samą średnią temperaturę w danym czasie. Izotermy zwykle przedstawiają temperaturę przy założeniu, że pomiar przeprowadzony był na poziomie morza. Dla stacji pomiarowych usytuowanych na innej wysokości wprowadza się poprawkę odpowiadającą pionowemu gradientowi temperatury (1 °C na 165 m wysokości). Zero fizjologiczne (ang. physiological zero) – temperatura (przedział temperatur), który nie powoduje reakcji na ciepło ani zimno. Zakładając stałość innych warunków, środkiem przedziału jest temperatura ciała danego organizmu. Ponieważ temperatura ta mocno zależy od temperatury ciała to dla różnych organizmów żywych jest ona inna.

    Grzbiet Scotia (Południowoantylski) – grzbiet śródoceaniczny na dnie Oceanu Atlantyckiego, położony w jego południowo-zachodniej części. Ma 4344 km długości, rozciąga się na części szerokości oceanu pomiędzy Grzbietem Śródatlantyckim i Ziemią Ognistą, należącą do Chile. Rozdziela wody oceaniczne na Basen Argentyński i Morze Weddella. Jego wysokość oscyluje wokół 2000-8500 m ponad dno oceaniczne w otaczających go basenach. Efekt cieplarniany – zjawisko podwyższenia temperatury planety powodowane obecnością gazów cieplarnianych w atmosferze. Zmiany powodujące wzrost roli efektu cieplarnianego mogą być jedną z przyczyn globalnego ocieplenia.

    Dodano: 16.06.2011. 16:26  


    Najnowsze