• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Genetyczne różnice wpływają na strukturę zbiorowisk

    11.04.2011. 16:49
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Indywidualne różnice genetyczne mogą z czasem wspomagać budowanie, zmienianie i zwiększanie interakcji zbiorowisk ekologicznych - jak pokazują wyniki nowych badań przeprowadzonych w Wlk. Brytanii. Badania opisane w czasopiśmie Philosophical Transactions of the Royal Society B sugerują, że poszczególne osobniki mogą radzić sobie z niezliczonymi problemami poprzez zrozumienie, w jaki sposób społeczność wzajemnie na siebie oddziałuje i tworzy trwałe zbiorowiska. Profilaktyka chorób, bezpieczeństwo dostaw żywności i sposób współistnienia jednostek z przyrodą w stale powiększającym się świecie to zaledwie niektóre z problemów, które leżą nam na sercu.

    Naukowcy z brytyjskich uniwersytetów w Manchesterze, Yorku i St Andrews zredagowali tematyczny numer czasopisma, który zwraca uwagę szczególnie na sposób, w jaki interakcje genetyczne między osobnikami kształtują zbiorowiska roślin i zwierząt.

    W sumie zamieszczonych zostało 13 artykułów naukowych i komentarzy w numerze pt. "Genetyka zbiorowisk - na skrzyżowaniu ekologii i genetyki ewolucyjnej". W nich eksperci z Hiszpanii, USA i Wlk. Brytanii analizują, jak zmiany zachodzące w gatunkach wpływają na interakcje między gatunkami.

    "Badania zaprezentowane w tym specjalnym wydaniu czasopisma ujawniają, w jaki sposób różnice genetyczne w ramach gatunków oddziałują na zbiorowości fauny i flory całego lokalnego ekosystemu" - wyjaśnia dr Richard Preziosi z Wydziału Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu w Manchesterze, współredaktor specjalnego wydania.

    W toku badań dr Preziosi przeanalizował to, jak zbiorowisko powiązanych gatunków w zróżnicowanym i złożonym ekosystemie tropikalnych lasów deszczowych znajduje się pod wpływem podstawowego garnituru genetycznego jednego drzewa.

    Wraz z kolegami skoncentrował się na roślinie i zbiorowiskach bezkręgowców zamieszkujących obecnie na darzymleczniach (Brosimum alicastrum), które występują w lasach tropikalnych Belize w Ameryce Środkowej. Naukowcy postawili sobie za cel sprawdzenie, w jakim zakresie pojedyncze drzewo determinuje gatunki żyjące na nim i wokół niego.

    "Odkryliśmy, że bardziej podobne genetycznie drzewa goszczą bardziej podobne zbiorowiska roślin epifitycznych, bezkręgowce żyjące w opadłych liściach oraz bezkręgowce w pniu" - mówi dr Preziosi. "Odkrycie było zaskoczeniem, zaważywszy na różnorodność systemu lasów deszczowych i liczne interakcje między gatunkami, jakie zachodzą w jego ramach" - dodaje.

    "Wyniki naszych prac pokazują, że w tych ekosystemach może występować strukturyzacja na poziomie drzew, co ma istotne znaczenie biologiczne dla ochrony i odbudowy lasów deszczowych."

    Wykorzystując liny i uprzęże, naukowcy wspięli się na sklepienie lasu i policzyli wszystkie bromeliady i orchidee rosnące na 53 darzymleczniach. Część badań polegała na ocenie bezkręgowców na każdym drzewie za pomocą pułapek, próbek opadłych liści oraz pułapek na pniu.

    "W sumie naliczono ponad 2.100 roślin z 46 gatunków orchidei i 17 bromeliad oraz 1.900 bezkręgowców z ponad 80 gatunków" - mówi naczelna autorka dr Sharon Zytynska, również z Uniwersytetu w Manchesterze.

    "Ustaliliśmy genotyp wszystkich drzew, aby dowiedzieć się, na ile są do siebie podobne genetycznie, a następnie porównaliśmy zbiorowiska powiązane z każdym z drzew. Dokonane przez nas odkrycia sugerują, że populacja drzew podobnych genetycznie będzie domem dla roślin i zwierząt o mniejszej różnorodności."

    "To wywarłoby efekt domina również na wyższe organizmy, takie jak owady zapylające powiązane z orchideami czy płazy żywiące się bezkręgowcami, a przez to miałoby istotne znaczenie dla podejmowanych w tych lasach działań z zakresu ochrony."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Journal of Invertebrate Pathology – recenzowane czasopismo naukowe obejmujące tematyką patogenezę chorób bezkręgowców, w tym odporność na choroby gatunków użytkowych oraz kontrolowanie za pomocą patogenów populacji gatunków szkodliwych. W czasopiśmie są również publikowane wyniki badań z zakresu fizjologii, morfologii, genetyki, immunologii i ekologii, związanych z etiologią chorób bezkręgowców. Czasopismo zostało stworzone w 1959 przez Edwarda Arthura Steinhausa, założyciela Society for Invertebrate Pathology, pod nazwą "Journal of Insect Pathology". Wydawane jest przez Academic Press (część Elsevier).

    Polska Czerwona Księga Zwierząt - Bezkręgowce to drugi tom Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt. Zawiera listę ginących gatunków zwierząt bezkręgowych występujących w Polsce z dokładnym ich opisem i mapami rozmieszczenia. Określa także stopień zagrożenia poszczególnych gatunków, rzadkość ich występowania oraz stosowane i proponowane sposoby ochrony.

    Bezkręgowce (Invertebrata) – zespół wszystkich grup zwierzęcych o rozmaitych planach budowy i różnym pochodzeniu, przeciwstawiany potocznie kręgowcom (Vertebrata). Jest to sztuczna jednostka systematyczna grupująca zwierzęta wielokomórkowe (Metazoa), wyodrębniane na podstawie negatywnej cechy diagnostycznej – braku szkieletu wewnętrznego (osiowego) w postaci kręgosłupa i czaszki. Pozostałe cechy, którymi określa się bezkręgowce nie są jednoznaczne. Do bezkręgowców należy 97–99% współcześnie występujących zwierząt. Liczba opisanych gatunków przekracza 1 milion.

    Bezkręgowce (Invertebrata) – zespół wszystkich grup zwierzęcych o rozmaitych planach budowy i różnym pochodzeniu, przeciwstawiany potocznie kręgowcom (Vertebrata). Jest to sztuczna jednostka systematyczna grupująca zwierzęta wielokomórkowe (Metazoa), wyodrębniane na podstawie negatywnej cechy diagnostycznej – braku szkieletu wewnętrznego (osiowego) w postaci kręgosłupa i czaszki. Pozostałe cechy, którymi określa się bezkręgowce nie są jednoznaczne. Do bezkręgowców należy 97–99% współcześnie występujących zwierząt. Liczba opisanych gatunków przekracza 1 milion.

    Prostopływce (Orthonectida) – typ morskich zwierząt bezkręgowych mikroskopijnej wielkości, pasożytujących na innych bezkręgowcach. Obejmuje około 20 gatunków o uproszczonej budowie wewnętrznej i skomplikowanym cyklu rozwojowym. Tradycyjnie zaliczane były wraz z rombowcami do typu Mesozoa. Badania genetyczne wykazały, że nie są z nimi blisko spokrewnione. Ich pozycja filogenetyczna nie została dotychczas ustalona. Badania morfologii i cyklu życiowego sugerują zaliczenie ich do zwierząt o bruzdkowaniu spiralnym (Spiralia).

    Prostopływce (Orthonectida) – typ morskich zwierząt bezkręgowych mikroskopijnej wielkości, pasożytujących na innych bezkręgowcach. Obejmuje około 20 gatunków o uproszczonej budowie wewnętrznej i skomplikowanym cyklu rozwojowym. Tradycyjnie zaliczane były wraz z rombowcami do typu Mesozoa. Badania genetyczne wykazały, że nie są z nimi blisko spokrewnione. Ich pozycja filogenetyczna nie została dotychczas ustalona. Badania morfologii i cyklu życiowego sugerują zaliczenie ich do zwierząt o bruzdkowaniu spiralnym (Spiralia).

    Geny homeotyczne, geny homeoboksowe (ang. homeobox genes, z gr. ηομεος = podobny) – grupa genów kontrolujących rozwój morfologiczny poszczególnych części ciała w początkowych stadiach rozwoju zarodkowego, zarówno u bezkręgowców jak i kręgowców. Mutacje w obrębie tych genów zazwyczaj nie wpływają negatywnie na układ segmentów ciała, ale prowadzą do stanu określanego mianem homeosis, w którym określony segment zostaje zastąpiony przez inny. Wynika to z tego, że w przypadku takiej mutacji niektóre komórki otrzymały w czasie rozwoju zarodka błędną informację pozycyjną i dlatego zachowują się w niewłaściwy dla siebie sposób. Geny homeotyczne niższych bezkręgowców oznacza się HOM, u wtóroustych – Hox, a u człowieka – HOX.

    Dodano: 11.04.2011. 16:49  


    Najnowsze