• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Komisja zamierza ograniczyć kwoty połowowe na Bałtyku

    18.10.2011. 17:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Komisja Europejska zaproponowała wprowadzenie szeregu cięć kwot połowowych dla Morza Bałtyckiego w roku 2008.

    Propozycje te przygotowano na podstawie opinii naukowych wydanych wcześniej w tym roku przez Międzynarodową Radę Badań Morza (ICES), a także na podstawie opinii Komitetu Naukowo-Technicznego i Gospodarczego Rybołówstwa (STECF) działającego w ramach Komisji oraz zainteresowanych stron.

    Szczególne obawy budzi stan dwóch stad dorsza w rejonie Morza Bałtyckiego; Komisja proponuje zatem obniżenie o 33 procent kwoty połowowej dla wschodniego stada dorsza, a o 23 procent kwoty dla stada zachodniego. ICES wezwała do całkowitego zamknięcia wschodniego łowiska dorsza oraz do obniżenia kwot połowowych o połowę w przypadku łowiska zachodniego.

    Według Komisji głównym problemem dotyczącym łowisk dorsza jest zaniżanie rzeczywistego poziomu połowów, mimo że środki kontroli określone w wielorocznym planie w zakresie zasobów dorsza bałtyckiego powinny uwzględniać tę kwestię na etapie wdrażania przez państwa członkowskie.

    Trudności przeżywa również populacja łososia w Bałtyku - liczba dorosłych osobników w następnych latach prawdopodobnie gwałtownie spadnie z uwagi na obecnie niezwykle niski stopień przetrwania młodych łososi. Biorąc pod uwagę tę sytuację, Komisja proponuje 15-procentowe ograniczenie połowów łososia, a w większym stopniu zostanie ona omówiona w planie działań na rzecz zasobów łososia bałtyckiego, który obecnie podlega weryfikacji.

    Jedynym łowiskiem, które zaprzecza tej negatywnej tendencji, jest środkowe stado śledzia i w tym przypadku Komisja proponuje zwiększenie kwoty połowowej o 11 procent. Nie można jednak tego samego powiedzieć o innych łowiskach śledzia w tym rejonie, w ich przypadku również możemy się spodziewać obniżenia kwot połowowych.

    Oprócz ograniczania połowów Komisja chciałaby również zagwarantować właściwe stosowanie bardziej kompleksowych zasad ochrony.

    - Dziedzina ta wymaga wielu zmian na lepsze - skomentowała Mireille Thom, rzeczniczka Komisji Europejskiej ds. rybołówstwa i gospodarki morskiej. - Sytuację dostrzegają zarówno państwa członkowskie, jak i branża rybołówstwa w obrębie Morza Bałtyckiego; zobowiązały się one także do jej poprawy.

    Propozycje te będą przedmiotem dyskusji europejskich ministrów ds. rybołówstwa na szczycie Rady w październiku.

    Przełowienie jest tylko jednym z wielu zagrożeń dla Morza Bałtyckiego. Nadmiar substancji biogennych z rolnictwa trafia do morza, gdzie prowadzą do eutrofizacji. Morzu zagrażają również zanieczyszczenia substancjami niebezpiecznymi pochodzącymi z działalności przemysłowej czy transportu.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Międzynarodowa Komisja Rybołówstwa Morza Bałtyckiego (International Baltic Sea Fishery Commission - IBSFC) - regionalna organizacja powołana na mocy Konwencji o rybołówstwie i ochronie żywych zasobów w Morzu Bałtyckim i Bełtach (Konwencja Gdańska) w 1974 do zarządzania rybołówstwem na Morzu Bałtyckim i w cieśninach Bełt. Zakończyła działalność 31 grudnia 2005 na skutek wycofania się z niej Unii Europejskiej. Wspólna Polityka Rybołówstwa Unii Europejskiej - stanowi element Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej objęty mechanizmem wspólnego rynku. Przyczyną zainicjowania wspólnotowych przedsięwzięć w rybołówstwie była świadomość zagrożenia wyginięciem wielu gatunków ryb, kurczenia się zasobów mórz i potrzeba wprowadzenia regulacji rynku oraz kontroli wykorzystania zasobów morskich. W celu ochrony zasobów rybnych w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa Unii Europejskiej stosuje się specjalny instrument - globalne kwoty połowowe (ilość ryb, którą można odłowić z danego zasobu w określonym czasie), przydzielane każdemu państwu członkowskiemu i tworzące tym samym narodowe kwoty połowowe. Całkowite dopuszczalne połowy, ogólnie dopuszczalne połowy TAC (Total Allowable Catches) - limity na roczne połowy stada danego gatunku ryby w określonym akwenie. W ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa Unii Europejskiej TACs są instrumentem zarządzania połowami ryb we wspólnych wodach krajów członkowskich. TACs, które ostatecznie obowiązują floty rybackie, są uchwalane każdego roku w grudniu na rok następny przez Radę Ministrów ds. Rybołówstwa. Podstawą zatwierdzania TACs są wcześniejsze propozycje Komisji Europejskiej.

    Sztab Kryzysowy Rybołówstwa Polskiego – koalicja organizacji rybackich i przetwórców ryb. Powstała w marcu 2005 roku jako odpowiedź na Wspólną Politykę Rybołówstwa UE, ograniczającą flotom rybackim kwoty i okresy połowowe przede wszystkim dorsza. Stworzyli ją przedstawiciele Związku Rybaków Polskich, Krajowej Izby Producentów Ryb, Stowarzyszenia Armatorów Rybackich, Stowarzyszenia Rybaków Łodziowych oraz Stowarzyszenia Przetwórców Ryb. Regionalny Komitet Doradczy ds. Morza Bałtyckiego, Bałtycki Regionalny Komitet Doradczy (Baltic Sea Regional Advisory Council – BS RAC) – komitet doradczy Rady Unii Europejskiej powołany decyzją Komisji Wspólnot Europejskich w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa na mocy decyzji Rady z dnia 19 lipca 2004.

    Śmiertelność połowowa to odsetek ryb z danego stada zabitych wskutek połowów. Jest to jeden z głównych wskaźników używanych w planowaniu połowów w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa Unii Europejskiej. Stopniowe obniżanie śmiertelności połowowej przełowionych populacji ryb ma gwarantować odbudowę tych stad w wodach Unii. Dorsz – nazwa zwyczajowa dorsza atlantyckiego (Gadus morhua) i jego podgatunków: nominatywnego G. m. morhua, żyjącego w Bałtyku dorsza bałtyckiego (G. m. callarias), nazywanego również pomuchlą, oraz dorsza kildyńskiego (G. m. kildinensis).

    Okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego – organ administracji rybołówstwa morskiego (w ramach administracji niezespolonej) podległy ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa, działający na podstawie art. 50 i następnych ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie. Wspólnotowa Agencja Kontroli Rybołówstwa, (CFCA ang. Community Fisheries Control Agency), jedna z niezależnych agencji Unii Europejskiej, utworzona w 2005 r na mocy rozporządzenia Rady Unii Europejskiej (WE) nr 768/2005 z 26 kwietnia 2005 r. Jej zadaniem jest koordynacja działań w zakresie kontroli i inspekcji połowów w państwach członkowskich, a także nadzór nad skutecznym i jednolitym stosowaniem zasad Wspólnej Polityki Rybołówstwa wszędzie, gdzie prowadzą działalność statki europejskie. Na siedzibę agencji wybrane zostało hiszpańskie miasto Vigo, które należy do najważniejszych portów rybackich w Europie. Obecnie siedzibą agencji jest jeszcze Bruksela.

    Rada Państw Morza Bałtyckiego, CBSS (Council of the Baltic Sea States) – organizacja międzynarodowa powstała z inicjatywy rządów Niemiec i Danii, które w dniach 5–6 marca 1992 zorganizowały konferencję ministrów spraw zagranicznych w Kopenhadze. Powołano wówczas do życia Radę Państw Morza Bałtyckiego, początkowo jako forum współpracy międzyrządowej. Rada Państw Morza Bałtyckiego jest kolejnym etapem instytucjonalizacji stosunków międzynarodowych w regionie Morza Bałtyckiego po zimnej wojnie. Tuż po jej zakończeniu rządy Polski i Szwecji, wystąpiły z propozycją zwołania konferencji szefów rządów, poświęconej ochronie środowiska Morza Bałtyckiego. Na konferencji, która odbyła się w dniach 2–3 września 1990 roku w Ronneby w Szwecji, przyjęto Deklarację Morza Bałtyckiego. Rady Państw Morza Bałtyckiego nie należy mylić z Radą Bałtycką, która jest politycznym związkiem Litwy, Łotwy i Estonii.

    Muzeum Rybołówstwa Morskiego w Niechorzu – placówka muzealna, której wystawy rybołówstwa bałtyckiego, ukazują specyfikę zawodu rybaka oraz przedstawiają wycinek kultury pomorskiej. Muzeum gromadzi i zabezpiecza zabytki związane z historią, tradycją i kulturą rybacką Pomorza Zachodniego.

    Komisja Spraw Unii Europejskiej jest stałą komisją senacką, której przedmiotem działania są sprawy związane z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej, w szczególności zajmowanie stanowisk i wyrażanie opinii na temat projektów aktów prawnych Unii Europejskiej, projektów umów międzynarodowych, których stroną mają być Unia Europejska, Wspólnoty Europejskie lub ich państwa członkowskie oraz planów pracy Rady Unii Europejskiej i rocznych planów legislacyjnych Komisji Europejskiej. Jej zadaniem jest również rozpatrywanie informacji i innych dokumentów przedkładanych przez Radę Ministrów. Komisja do Spraw Unii Europejskiej (skrót: SUE) wchodzi w skład stałych komisji sejmowych. Ogólnie rzecz biorąc zajmuje się ona sprawami związanymi z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej (UE). W szczególności zaś do jej zadań należy zajmowanie stanowisk i wyrażanie opinii na temat projektów aktów prawnych UE, projektów umów międzynarodowych, których stroną mają być Unia Europejska, Wspólnoty Europejskie lub ich państwa członkowskie, oraz planów pracy Rady Unii Europejskiej, rocznych planów legislacyjnych Komisji Europejskiej, formułowanie zaleceń dla Rady Ministrów dotyczących stanowiska, jakie Rada Ministrów ma zająć podczas rozpatrywania projektu w Radzie Unii Europejskiej, rozpatrywanie informacji i innych dokumentów przedkładanych przez Radę Ministrów.

    Działanie innowacyjne (ang. innovative actions) – specjalne projekty finansowane z funduszy strukturalnych, za pomocą których Komisja Europejska zamierza promować strategie rozwoju regionalnego (pobudzanie gospodarek regionalnych do uzyskiwania większej konkurencyjności dzięki wykorzystaniu innowacji technologicznych, budowaniu struktur społeczeństwa informatycznego, opracowywaniu projektów badawczych i tworzeniu tożsamości regionalnej, działania w zakresie zatrudnienia i szkoleń, inwestycje w sektorze rybołówstwa). Budżet programów działań innowacyjnych na lata 2000-2006 wynosił około l mld euro.

    Dodano: 18.10.2011. 17:17  


    Najnowsze