• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kurczące się rafy ostrygowe w centrum uwagi

    15.06.2012. 18:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Amerykańsko-brytyjski zespół naukowców, pod kierunkiem Uniwersytetu Cambridge, Wlk. Brytania, przeprowadził ocenę ilościową obszaru raf ostrygowych i są to pierwsze tego typu badania. W ramach współpracy z Nature Conservancy i innymi instytucjami badawczymi oraz agencjami zarządzającymi, grupa z Cambridge ustaliła faktyczną biomasę, czy inaczej wagę żywą, raf ostrygowych w różnych estuariach w całych Stanach Zjednoczonych.

    Wyniki prac, zaprezentowane w czasopiśmie Proceedings of the Royal Society B, pomogą w intensyfikacji wysiłków podejmowanych na rzecz odbudowy strefy przybrzeżnej. Habitat ostryg ucierpiał na przestrzeni lat, zarówno w skali przestrzennej, jak i czasowej.

    Naukowcy podkreślili, że całkowita biomasa zmalała o 88% w ciągu ostatniego stulecia, podczas gdy obszar raf ostrygowych skurczył się o 64%. Zauważyli, że sam obszar fizyczny nie jest wiarygodnym wskaźnikiem stanu siedliska.

    Wypowiadając się na temat wyników, autorka naczelna dr Philine zu Ermgassen z Uniwersytetu Cambridge stwierdziła, że dane prezentują tak potrzebny obraz historyczny warunków w poszczególnych zatokach i estuariach, co z kolei przełoży się na intensywniejsze działania rekonstrukcyjne.

    "Ostrygi były cennym zasobem nawet sto lat temu, dlatego rządowi rzeczoznawcy opracowali mapy rozległych areałów, budując historię siedliska o decydującym znaczeniu w imponujących szczegółach" - zauważa dr zu Ermgassen. "Chociaż trochę nam nieznane tutaj w Europie, skromne ostrygi były niegdyś niezwykle liczne, zarówno tutaj, jak i w USA, budując duże struktury fizyczne - rafy ostrygowe - które tworzyły ławice na dnie morskim.

    "Wykorzystując skrupulatne rejestry sporządzone 100 lat temu, jesteśmy w stanie dokładnie ująć ilościowo zmiany raf ostrygowych na przestrzeni czasu. Anegdoty zostały przekute na twarde fakty. Oczywiście, że nastąpiły ogromne straty obszaru, ale to jedynie część historii. Odnotowaliśmy również zmiany w zagęszczeniu i strukturze pozostających ostryg - takie, że to co pozostało jest znacznie już uszczuplonym siedliskiem. Menedżerowie i naukowcy muszą zwrócić baczniejszą uwagę na zagęszczenie przy wyznaczaniu celów z zakresu odbudowy i ochrony".

    Dr Mark Spalding z Global Marine Program przy Nature Conservancy, jeden z autorów raportu z badań, stwierdził, że badania wspierają i inspirują odbudowę. Należy zauważyć, że Stany Zjednoczone są liderem na świecie w wywieraniu pozytywnego wpływu na te siedliska. Rozmaite estuaria wytypowane do odbudowy siedlisk ostryg już przechodzą reorganizację.

    "To wezwanie do działania, a te odkrycia zapewnią fundatorom i menedżerom solidny punkt odniesienia - jasny obraz tego, jak się rzeczy miały - oraz możliwość wyznaczenia ważnych celów i kierunków" - dodaje dr Spalding. "Wnioski z tych odkryć wykraczają jednak poza rafy ostrygowe. Niemal wszystkie nasze obawy o utratę naturalnych obszarów - od lasów i terenów podmokłych, przez łąki trawy morskiej, po zarośla wodorostów - opierają się na szacunkach zmiany obszaru. Nasze badania pokazują, że straty mogą być poważniejsze niż sądziliśmy, ponieważ jakość pozostałych skrawków siedliska może być tak nadszarpnięta, że nie spełnia oczekiwanej funkcji na żadnym obszarze".

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Właściwy stan ochrony - pojęcie używane w ochronie przyrody w Unii Europejskiej, w tym szczególnie w ochronie obszarów Natura 2000 Stan siedliska przyrodniczego, przy którym naturalny zasięg siedliska przyrodniczego i obszary zajęte przez to siedlisko w obrębie jego zasięgu nie zmieniają się lub zwiększają się, struktura i funkcje, które są konieczne do długotrwałego utrzymania się siedliska, istnieją i prawdopodobnie nadal będą istniały oraz typowe dla tego siedliska gatunki znajdują się we właściwym stanie ochrony. Zagęszczenie populacji – liczba osobników przypadających na jednostkę powierzchni terenu. Można ją również definiować podając biomasę osobników na jednostce powierzchni. W wielu przypadkach zamiast jednostki powierzchni podaje się jednostkę objętości (powietrza lub wody) – dla organizmów egzystujących w tych środowiskach. Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics (CfA) znajduje się w Cambridge, Massachusetts (USA) przy 60 Garden Street. Jest to najbardziej zróżnicowana instytucja astrofizyczna na świecie. Naukowcy CfA przeprowadzają szeroki program badań astronomicznych i astrofizycznych. Misją Centrum jest szerzenie naszej wiedzy i zrozumienia Wszechświata poprzez badania i edukację w zakresie astronomii i astrofizyki oraz Nauk o Ziemi.

    Paradoks wszechmogących - paradoks, który powstaje przy próbie odpowiedzi na pytanie: "Czy może istnieć więcej niż jedna istota wszechmogąca?". Jeśli tak jest, to każda z nich miałaby możliwość ograniczenia woli innej, w wyniku czego ta nie byłaby już wszechmogącą. Wszechmogący nie mogliby ograniczyć woli wszystkich pozostałych, gdyż ten, który by to zrobił, zostałby jedynym wszechmogącym. Z drugiej strony jeśli którakolwiek z istot wszechmogących chciałaby się ustrzec przed takim działaniem ze strony pozostałych, to sprawiłaby, że wszystkie z nich nie byłyby już wszechmogące, gdyż nie mogłyby wpływać na nią. Pierwsza istota wszechmogąca, która uniemożliwi innym wpływanie na nią samą, stanie się jednocześnie jedyną wszechmogącą. Jeśli wszystkie istoty uzgodniły między sobą, że nie będą na siebie wpływać, to żadna z nich nie byłaby wszechmogąca, gdyż nie mogłaby naruszyć warunków uzgodnienia. Z tego wynika, że nie może istnieć więcej niż jedna istota wszechmogąca. Zagadnienie brzegowe w matematyce – zadanie, polegające na wyznaczeniu spośród funkcji danej klasy (np. spełniających dane równanie różniczkowe zwyczajne , równanie różnicowe itp.), zdefiniowanych w rozważanym obszarze, tych, które spełniają dodatkowe warunki na brzegu tego obszaru. Warunki takie nazywane są warunkami brzegowymi i są nałożone na wartości funkcji i jej pochodnych w więcej niż jednym punkcie tego obszaru. Zagadnienie brzegowe możliwe jest tylko dla równań rzędu nie mniejszego niż 2.

    Specjalny obszar ochrony siedlisk (SOOS) – obszar utworzony w celu ochrony siedlisk przyrodniczych lub gatunków będących przedmiotem zainteresowania Unii Europejskiej. Obszar ten w swoim regionie biogeograficznym w znaczący sposób przyczynia się do zachowania lub odtworzenia stanu właściwej ochrony siedliska przyrodniczego lub gatunku będącego przedmiotem zainteresowania Wspólnoty, a także może znacząco przyczynić się do spójności sieci obszarów Natura 2000 i zachowania różnorodności biologicznej w obrębie danego regionu biogeograficznego. Pembroke College (Cambridge) - trzeci najstarszy koledż wchodzących w skład Uniwersytetu w Cambridge. Jeden z największych koledżów oraz, według nieoficjalnej Tabeli Tompkinsa, koledź cieszący się bardzo dobrymi wynikami.

    World Values Survey - projekt badawczy o zasięgu globalnym, którego głównym przedmiotem zainteresowania są wartości i przekonania, ich zmiany zachodzące w czasie i wpływ, jaki wywierają na życie społeczne i polityczne. Badania prowadzone są przez sieć naukowców działających na całym świecie, która od 1981 r. przeprowadziła szereg badań w niemal 100 krajach. Obecnie World Values Survey pozostaje głównym źródłem danych empirycznych na temat postaw, w tym wyznawanych wartości i przekonań, blisko 90% światowej populacji. CPL (ang. Combined Programming Language) – komputerowy język programowania stworzony w latach 60. XX wieku przy współpracy Laboratorium Matematyki na Uniwersytecie Cambridge oraz Uniwersytetu Londyńskiego. Początkowo język ten miał nosić nazwę uczelni w Cambridge (ang. Cambridge Programming Language). W roku 1963 został zaimplementowany na komputerze Tytan w Cambridge oraz na komputerze Atlas w Londynie.

    Popęd śmierci, Tanatos, destrudo – według psychoanalizy Freuda są dwa główne popędy sterujące motywacjami człowieka: popęd życia i popęd śmierci, destrukcji. Obydwie motywacje bardzo silnie wpływają na osobowość człowieka. Popęd życia charakteryzuje się głęboką chęcią do życia, pozytywną motywacją, optymistycznym spojrzeniem na otaczającą rzeczywistość; pragnieniem egzystencji i działania. Popęd śmierci zaś charakteryzuje się chęcią śmierci, chociaż niekoniecznie negatywnym nastawieniem do otoczenia. Wyczekiwanie na dzień, w którym może nadejść długo oczekiwana śmierć jest jak uwieńczenie drogi niosącej wiele wyzwań i działań. Ludzie przejawiający popęd śmierci potrafią osiągnąć bardzo imponujące wyniki swojego działania, sukcesy, nagrody i niekiedy uznanie otoczenia. Popęd śmierci jest bowiem niezwykle silną motywacja do działania, do podejmowania wyzwań i osiągania swoich celów. Bardzo często osoby takie mają wiele zdolności, które cechują się między innymi: trzeźwym spojrzeniem na świat, wyczuleniem na krzywdy ludzkie, niesprawiedliwość i oszustwa, analitycznym myśleniem i umiejętnością zarządzania większymi grupami ludzi. Nie posiadając pragnień takich jak ludzie z popędem życia, ludzie z popędem śmierci są w stanie długo i rzetelnie pracować, bez względu na niewygody fizyczne czy psychiczne, jak np. modelki, które potrafią się głodzić by osiągnąć swój sukces, szefowie firm, którzy spędzają większość życia na budowaniu swojego interesu nie bacząc na swoje wygody, ludzie dochodzący do ogromnych sukcesów za którymi stoi wiele wyrzeczeń, bólu i ciężkiej pracy. Tego typu odporność i przystosowanie do wydarzeń niewygodnych może być wynikiem naturalnych skłonności ludzi z popędem śmierci do samookaleczania się, autodestrukcji, na której bazują budowanie swojego sukcesu i znaczne wyprzedzenie innych ludzi w osiągnięciach. Obydwie motywacje, życia jak i śmierci, niosą ze sobą potężną siłę do osiągania swoich celów. Cele te jednak zasadniczo mogą się różnić.

    CAF (ang. The Common Assessment Framework), Wspólna Metoda Oceny - jest narzędziem kompleksowego zarządzania jakością (TQM) przeznaczonym dla administracji publicznej. Opracowano je w oparciu o Model Doskonałości Europejskiej Fundacji Zarządzania Jakością (EFQM). Metoda CAF zakłada, że osiąganie celów organizacji jest uzależnione od jakości przywództwa, strategii i planowania, ludzi, partnerstwa i zasobów oraz procesów. Są to tzw. kryteria potencjału, w ramach których organizacja powinna podejmować określone działania, aby funkcjonować efektywnie. Działania te ocenia się w odniesieniu do wyników osiąganych przez organizację (zdefiniowanych w ramach tzw. kryteriów wyników). Metodę CAF opracowali eksperci powołani przez dyrektorów generalnych urzędów odpowiedzialnych za administrację w krajach członkowskich Unii Europejskiej (Zespół na rzecz Innowacji w Usługach Publicznych - IPSG, działający w ramach nieformalnej Sieci UE ds. Administracji Publicznej - EUPAN). Metoda powstała w 2000 roku, w latach 2002 i 2006 roku przedstawiono kolejne zrewidowane wersje (CAF2002 i CAF2006). Obecnie aktualna wersja to CAF2013, ogłoszona podczas Europejskiego Spotkania Użytkowników CAF w Oslo w roku 2012. W Europejskim Instytucie Administracji Publicznej (EIPA) działa Centrum Zasobów CAF[1], które prowadzi szkolenia oraz, we współpracy z IPSG, prace nad popularyzacją i rozwojem Metody.

    Audyt jakości – usystematyzowane i niezależne badanie mające stwierdzić, czy działania odnoszące się do jakości i ich wyniki są zgodne z zaplanowanymi ustaleniami oraz, czy ustalenia są skutecznie realizowane i pozwalają na osiągnięcie celów (definicja według PN-ISO 8402).

    Dodano: 15.06.2012. 18:17  


    Najnowsze