• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Łączenie embrionalnych komórek macierzystych z dojrzałymi wyspecjalizowanymi komórkami przy użyciu nowego systemu fuzyjnego o wysokiej wydajnoś

    06.01.2009. 00:39
    opublikowane przez:

    Inżynierowie z MIT (Massachusetts Institute of Technology) opracowali nowy, charakteryzujący się wysoką wydajnością sposób na połączenie w pary komórek. Dzięki temu mogą one zostać połączone w komórkę hybrydową - donosi Science Daily.

    Nowa technika powinna ułatwić naukowcom poznanie tego, co dzieje się, gdy dwie komórki są ze sobą połączone. Jako przykład może posłużyć połączenie embrionalnej komórki macierzystej z komórką dojrzałą, która jest wyspecjalizowana. Pozwala to naukowcom obserwację genetycznego przeprogramowania, które występuje w takich komórkach hybrydowych.

    Naukowcy, prowadzeni przez współpracujących: Joela Voldman'a, profesora elektrotechniki i informatyki, oraz Rudolfa Jaenisch'a, profesora biologii i członka "Whitehead Institute", poinformowali o nowej technice w wydaniu online "Nature Methods" z 4 stycznia.

    Na czele pracy stało dwóch współpracujących ze sobą post-doktorantów. Alison Skelley, pracująca w laboratorium Voldman'a, oraz Oktay Kirak, pracujący z Profesorem Jaenisch'em. Skelley i Kirak są głównymi autorami publikacji z "Nature Methods". Heikyung Suh, współpracownik techniczny w "Whitehead Institute" jest również autorem tego artykułu.

    Zespół w prosty, ale zarazem pomysłowy sposób sortowania zwiększył wskaźnik udanych fuzji komórek z 10% do ~50% i pozwolił na jednoczesne sparowanie się tysięcy komórek.

    Chociaż metody pozwalające na fuzję komórek są znane od dawna, istnieje wiele ograniczeń, stwierdził Voldman.

    Wybranie właściwych komórek do sparowania przed ich fuzją jest główną przeszkodą. Kiedy naukowcy pracują z mieszaniną komórek dwóch typów, na przykład A i B, kończy się to stworzeniem wielu par AA i BB jak również odniesieniem porządanego skutku w postaci par AB.

    Naukowcy byli finansowani przez NASA i National Institutes of Health.

    Więcej w J. angielskim można znaleźć pod poniższym adresem:
    http://www.sciencedaily.com/releases/2009/01/090104164204.htm

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Struktura organizacyjna – układ stanowisk i składających się z nich komórek organizacyjnych wewnątrz organizacji. Może ona dotyczyć organizacji kilku różnych zewnętrznych komórek, które pracują wspólnie a nawet komórek zewnętrznych, które mają własną organizację, jednak zorganizowały współpracę poszczególnych swoich części, np. działów czy brandów. LCM - (ang. Laser Capture Microdissection) Laserowe Pozyskiwanie Mikroskrawków. Metoda pozwalająca na pozyskanie wybranych komórek z fragmentu tkanki. Charakterystyczną cechą metody jest termoplastyczna błona umieszczona nad/pod preparatem, po zwizualizowaniu tkanki pod mikroskopem i rozpoznaniu interesujących nas komórek, za pomocą lasera IR (infra red - podczerwony) następuje zmiękczenie błony, a następnie złączenie jej z komórkami tkanki. Metoda LCM została opracowana w 1996 roku w laboratoriach NIH (ang. National Health Institute) przez Michaela R. Emmert-Bucka i współpracowników. Pierwsza publikacja na ten temat pojawiła się w 1996 w listopadowym wydaniu Science Magazine (dokładnie: vol. 274, 8 Nov, 1996, strony 998-1001). Komórki iPS (ang. iPSC – induced pluripotent stem cells) – rodzaj pluripotencjalnych komórek macierzystych, które zostały sztucznie otrzymane z nie-pluripotentnych komórek (przeważnie komórek somatycznych dorosłego człowieka) przez wymuszenie ekspresji odpowiednich genów w tych komórkach.

    Pluripotencja (pluripotencjalność) jest zdolnością pojedynczej komórki do zróżnicowania się w dowolny typ komórek somatycznych poza komórkami trofoblastu, które w późniejszych stadiach rozwoju tworzą łożysko. Z pluripotencjalnych komórek macierzystych pochodzących z najwcześniejszego stadium zarodka – 5-dniowej blastocysty biorą początek komórki wszystkich tkanek i narządów. Zaledwie 30-35 tych komórek, z których składa się węzeł zarodkowy blastocysty "gromadzi" instrukcje dla 100 bilionów (10) komórek tworzących ludzki organizm. Superowulacja - uwolnienie w jednym czasie kilku (kilkunastu) komórek jajowych z pękniętych dojrzałych pęcherzyków jajnikowych. Superowulacja może być procesem naturalnym bądź stymulowanym przez człowieka. Stosowana u samic dawczyń komórek jajowych w technice przenoszenia zarodków, w wyniku czego można znacznie zwiększyć liczbę potomstwa zwierząt o pożądanych cechach.

    Anaplazja – brak zróżnicowania lub proces odróżnicowania się komórek, powstawanie z komórek zróżnicowanych nowych pokoleń komórek o coraz to mniejszym stopniu zróżnicowania albo też zatrzymanie różnicowania (dojrzewania) komórki wraz z zachowaną zdolnością do mnożenia się. Charakterystyczna dla nowotworów złośliwych. Obecnie uważa się, że raczej nowotwory powstają z komórek macierzystych niż że dochodzi do procesu odróżnicowania. Fuzja błon – zlanie się warstw lipidowych dwóch błon z wytworzeniem wspólnej błony, której cząsteczki ulegają wymieszaniu zachowując jednak budowę dwuwarstwową. Fuzja może zachodzić między błonami komórkowymi dwóch komórek i wtedy powstaje jedna odpowiednio większa komórka, która zawiera cytoplazmę obu sfuzowanych komórek i dwa jądra. W warunkach naturalnych fuzja najczęściej zachodzi między błonami struktur cytoplazmatycznych oraz między nimi a błoną komórkową.

    Definicja intuicyjna:
    Automat komórkowy to system składający się z pojedynczych komórek, znajdujących się obok siebie. Ich układ przypomina szachownicę lub planszę do gry. Każda z komórek może przyjąć jeden ze stanów, przy czym liczba stanów jest skończona, ale dowolnie duża. Stan komórki zmieniany jest synchronicznie zgodnie z regułami mówiącymi, w jaki sposób nowy stan komórki zależy od jej obecnego stanu i stanu jej sąsiadów. Krew pępowinowa - stanowi źródło krwiotwórczych komórek macierzystych oraz komórek mezenchymy. Ta krew jest jedynym źródłem komórek macierzystych niewymagającym używania metod inwazyjnych u dawcy.

    Wspólna progenitorowa komórka limfopoezy (CLP, ang. Common Lymphocyte Progenitor) – komórka wywodząca się w prostej linii od komórki macierzystej hemopoezy (HSC), dająca początek komórkom linii limfoidalnej, czyli limfocytom, komórkom NK oraz limfoidalnym komórkom dendrytycznym. Pod względem morfologii podobna do innych komórek macierzystych i limfoidalnych, nie posiada jednak ani TCR, ani BCR na swojej powierzchni.

    Kalus, kallus, merystem przyranny – tkanka roślinna powstająca w miejscu zranienia rośliny najczęściej z okolicznych komórek tkanki miękiszowej. Jest to amorficzna masa komórek mająca zwykle postać białego nalotu. Komórki tworzone przez te merystemy powodują stopniowe zabliźnianie się i zarastanie ran. Komórki kallusa są zwykle większe od komórek tkanki macierzystej.

    Terapia komórkowa - rozwijająca się w medycynie gałąź terapii, polegająca na wykorzystaniu ludzkich komórek do regeneracji uszkodzonych tkanek lub narządów pacjenta. Komórki te mogą pochodzić z tego samego pacjenta, lub od dawcy. Metoda ta różni się od przeszczepów tym, że korzysta się w niej nie z całych narządów lub tkanek, ale z wyizolowanych, oczyszczonych i czasem zmodyfikowanych komórek. Do terapii komórkowej często stosuje się komórki macierzyste lub progenitorowe, które posiadają wewnętrzny potencjał regeneracji uszkodzonych tkanek. Przykładowo, ostatnio pojawia się coraz więcej doniesień o skutecznym wykorzystaniu komórek macierzystych pochodzących ze szpiku kostnego do regeneracji mięśnia sercowego po zawale. Komórki NC (ang. Natural Cytotoxic cells – komórki naturalnie cytotoksyczne) – hipotetyczne i być może nieistniejące komórki, którym przypisuje się cytotoksyczność naturalną. Istnienie tych komórek opisano u myszy, u których wraz z wiekiem dochodzi do utraty aktywności komórek NK, ale jednocześnie wciąż istnieje grupa komórek, która wykazuje cytotoksyczność naturalną nie zanikającą w trakcie starzenia się . Nie posiadają one markerów różnicowania komórek NK , mają natomiast zdolność lizowania komórek nowotworowych i są pobudzane przez IL-2 i IL-3 . Komórki NC nie posiadają także cech właściwych limfocytom T, limfocytom B oraz makrofagom . W trakcie rozwoju osobniczego pojawiają się wcześnie - ich aktywność opisano już w 10-dniowych zarodkach mysich .

    Dodano: 06.01.2009. 00:39  


    Najnowsze