• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lepsza jakość powietrza w portach dzięki unijnym strategiom

    22.08.2012. 18:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Poziom dwutlenku siarki w portach UE został zredukowany o 66% w następstwie strategii europejskich ukierunkowanych na poprawę jakości powietrza, którym oddychamy. Dwutlenek siarki to groźna substancja zanieczyszczająca powietrze, która wywołuje kwaśny deszcz, a także generuje pył drobny. Pył drobny jest niebezpieczny dla zdrowia człowieka, gdyż doprowadza do chorób układu oddechowego i sercowo-naczyniowego, skracając średnią długość życia w UE nawet o dwa lata. Wyniki badań europejskich wykazały, że wspomniana wyżej redukcja zanieczyszczenia jest bezpośrednim skutkiem unijnej Dyrektywy 1999/32/WE, obowiązującej od stycznia 2010 r., która wprowadza wymóg stosowania niskosiarkowych paliw przez statki cumujące lub kotwiczące w portach. Odkrycia zostały dokonane przez naukowców ze Wspólnego Centrum Badawczego (WCB) Komisji Europejskiej, którzy wykonali pomiary kluczowych parametrów jakości powietrza w portach śródziemnomorskich przed i po wejściu w życie wymogów niskosiarkowych w styczniu 2010 r.

    W jaskrawym kontraście w stosunku do portów europejskich, gdzie odnotowano średni spadek zanieczyszczenia o 66%, stoją pomiary przeprowadzone w portach spoza UE nieobjętych Dyrektywą, wykazując utrzymywanie się tego samego poziomu dwutlenku siarki.

    W celu zmierzenia jakości powietrza umieszczono automatyczną stację monitorującą na Costa Pacifica - statku wycieczkowym klasy Concordia, który przemierzał stałą trasę tygodniową w zachodniej części Morza Śródziemnego w latach 2009 - 2010. W toku analizy danych naukowcy stwierdzili, że stężenie dwutlenku siarki znacząco spadło w trzech z czterech badanych śródziemnomorskich portów unijnych: Civitavecchia, Savona i Palma de Mallorca. Średnie stężenie dzienne we wszystkich portach spadło przeciętnie o 66%.

    Pomiary wykonane przez WCB w porcie w Barcelonie nie przyniosły jednoznacznego wyniku ze względu na wysoką, codzienną zmienność stężenia. Aczkolwiek niezależne pomiary wykonane za pomocą stacji monitorujących w porcie Barcelona oraz w sąsiedztwie portu Palma de Mallorca potwierdziły zdecydowany spadek stężenia dwutlenku siarki w okresie od 2009 r. do 2010 r. Pomiary dwutlenku siarki w porcie w Tunisie nie wykazały spadku.

    Żadnej redukcji nie wykazały pomiary innych substancji zanieczyszczających powietrze w portach Civitavecchia, Savona, Palma de Mallorca i Tunis. To oznacza, że zmierzony spadek dwutlenku siarki jest bezpośrednim skutkiem strategii unijnych. W toku badań potwierdzono również korelację między dwutlenkiem siarki a innymi pierwiastkami chemicznymi, emitowanymi zazwyczaj z kominów statków, co dowodzi, że to właśnie one są głównym źródłem dwutlenku siarki w portach.

    Zamierzeniem unijnej Dyrektywy było wprowadzenie limitów maksymalnej zawartości dwutlenku siarki w olejach napędowych i paliwie ciężkim do zastosowań zarówno na lądzie, jak i na wodzie. W tym celu włączyła ona postanowienia załącznika VI do Konwencji MARPOL w zakresie siarki. MARPOL to międzynarodowa konwencja o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, która jest najważniejszą konwencją międzynarodową obejmującą zapobieganie zanieczyszczeniom środowiska morskiego przez statki z przyczyn operacyjnych lub na skutek wypadku. W szczególności Dyrektywa stanowi, że wszystkie statki cumujące lub kotwiczące w portach europejskich mają stosować paliwa o zawartości siarki nieprzekraczającej 0,1% na jednostkę masy, podczas gdy wcześniej, poza obszarami kontroli emisji siarki, dopuszczalna jej zawartość wynosiła 4,5%.

    Logistyka automatycznej, pokładowej stacji monitorującej substancje zanieczyszczające powietrze, wykorzystanej w toku tych prac, została zapewniona przez armatora statków wycieczkowych Costa Crociere S.p.A. Pomiary wykonano natomiast we współpracy z naukowcami z uczelni w Genui i Florencji, z laboratorium INFN-LABEC we Florencji i z Institute of Environmental Assessment and Water Research w Barcelonie.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Siarka elementarna - siarka w postaci pierwiastkowej; w przemyśle oznacza siarkę o bardzo dużej czystości: 99,95 %S, którą można otrzymać, na przykład przez redukcję dwutlenku siarki węglem. Kwaśne opady to opady, głównie deszczowe, o kwaśnym odczynie (pH do ok. 4–4,5), powstające w wyniku pochłaniania przez kropelki wody gazowych zanieczyszczeń powietrza tworzących z nią kwasy (tzw. bezwodników kwasowych), głównie dwutlenku siarki (SO2). Przyczyną występowania kwaśnych opadów jest reakcja chemiczna, która zachodzi w atmosferze. W jej wyniku dwutlenek siarki (SO2), tlenki azotu (NOx) i para wodna (H2O) tworzą kwasy: siarkowy i azotowy. Opadając na ziemię – nie tylko w postaci deszczów, ale także jako śniegi i mgły – powodują one zakwaszenie gleb, niszczą faunę i florę, przyspieszają korozję metalowych konstrukcji urządzeń i budowli. Na kwaśne opady najbardziej narażone są obszary leżące w sąsiedztwie źródeł zwiększonej emisji SO2 i NOx. Dotyczy to zwłaszcza rejonów elektrowni i elektrociepłowni opalanych zasiarczonym paliwem – węglem kamiennym i brunatnym. Często jednak opady te, niesione wiatrami, trafiają na obszary odległe od źródeł zanieczyszczeń atmosfery. Dlatego przeciwdziałanie kwaśnym deszczom stanowi problem międzynarodowy. Zanieczyszczenia powietrza są głównymi przyczynami globalnych zagrożeń środowiska. Najczęściej i najbardziej zanieczyszczają atmosferę: dwutlenek węgla, dwutlenek siarki, tlenki azotu oraz pyły.

    IGCC (ang. integrated gasification combined cycle) - technologia bloku gazowo-parowego ze zintegrowanym zgazowaniem paliwa lub też kompleks zgazowania pozostałości rafineryjnych - jest to technologia umożliwiająca budowanie elektrowni, o znacznie większej sprawności - 45-55 %, w porównaniu do konwencjonalnych elektrowni węglowych, dla których sprawność wynosi 25-35 %. Dodatkowo, elektrownie IGCC są o wiele bardziej ekologiczne - zużycie wody ok. połowy w porównaniu do konwencjonalnych technologii, emisja NOX, dwutlenku siarki i dwutlenku węgla spełnia wszelkie normy EU, a stosunek związania węgla sięga nawet 99,7 %. Woda opadowa (potocznie: deszczówka) – woda, która powstaje przez kondensację pary wodnej w atmosferze i spada na powierzchnię Ziemi w postaci opadów atmosferycznych (deszczu, śniegu, gradu). Jej skład zależy od czystości powietrza, które napotyka podczas opadania; charakteryzuje się dużą zawartością gazów (tlenu, azotu, dwutlenku węgla) i może zawierać sadzę, pyłki roślinne, pył przemysłowy, mikroorganizmy, a także pewne ilości soli mineralnych. Ze względu na zawartość rozpuszczonego dwutlenku węgla pH wody opadowej wynosi około 6 (odczyn kwaśny). Niektóre gazowe zanieczyszczenia (dwutlenek siarki, siarkowodór, tlenek azotu) obniżają to pH jeszcze bardziej, powodując zjawisko kwaśnych deszczów. Woda opadowa nie nadaje się do picia, natomiast może być przydatna po zebraniu w kanalizacji do celów gospodarczych i przemysłowych.

    Międzynarodowa konwencja o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki (MARPOL)- Umowa międzynarodowa, która została przyjęta na Międzynarodowej Konferencji w sprawie zanieczyszczania mórz, która była zorganizowana przez IMO w październiku 1973. Konwencja została zmodyfikowana w 1978, na Międzynarodowej konferencji w sprawie bezpieczeństwa zbiornikowców i zapobiegania zanieczyszczeniom. Znana jest pod nazwą MARPOL 73/78. Następna modyfikacja dokonana została w 1997, kiedy dodano VI załącznik, traktujący o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza przez statki. Tlenek disiarki (podtlenek siarki), S2O – nietrwały nieorganiczny związek chemiczny z grupy niższych tlenków siarki.

    Tlenek wanadu(V), V2O5nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym wanad występuje na V stopniu utlenienia. Stosowany jako katalizator, np. przy produkcji kwasu siarkowego, w reakcji utleniania dwutlenku siarki (SO2) do tritlenku siarki (SO3). Pomimo słabej rozpuszczalności jest trucizną, może działać mutagennie. Elektrownia w Teruel – elektrownia opalana węglem brunatnym położona w Hiszpanii w mieście Teruel w Aragonii. Węgiel brunatny z odkrywkowej kopalni zawiera 7% siarki. Elektrownia zawiera trzy bloki, każdy o mocy 350 MW. W 1992 roku elektrownia została wyposażona w filtry, które obecnie odfiltrowują około 90% dwutlenku siarki.

    Siarka palna - różnica między całkowitą zawartością siarki a zawartością siarki popiołowej w badanym paliwie. Pojęcie to jest jest używane do obliczania ilości tlenu potrzebnego do spalenia badanego paliwa za pomocą uproszczonego wzoru oraz do oceny przydatności paliwa do różnych procesów technologicznych.

    Dodano: 22.08.2012. 18:26  


    Najnowsze