• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ludzki nos zbyt zimny dla ptasiej grypy

    15.05.2009. 16:29
    opublikowane przez:

    W odniesieniu do badań opublikowanych 14 maja w magazynie PLoS Pathogens, wirus ptasiej grypy nie rozwija się w ludzkich organizmach ponieważ temperatura wewnątrz nosa jest zbyt niska aby wirus mógł przeżyć. Autorzy publikacji z Imperial College w Londynie, oraz University of North Carolina, twierdzą że może to stanowić jeden z powodów dlaczego wirusy ptasiej grypy nie wywołałują łatwo pandemii wśród ludzi.

    Wyróżniamy 16 podtypów ptasiej grypy. Niektóre z nich mogą mutować w formy mogące zainfekować ludzi. Dzieje się to poprzez zamianę białek powierzchniowych ptasiego wirusa na białka ludzkiego wirusa grypy.

    Dzisiejsze badania pokazują, że zwykły wirus ptasiej grypy nie rozprzestrzenia się rozlegle w temperaturze 32 °C, jaka panuje w ludzkim nosie. Dzieje się tak najprawdopodobniej dlatego, że wirus zazwyczaj atakuje jelita ptaków, które charakteryzują się wyższą ciepłotą ciała - 40 °C. Oznacza to, że wirus ptasiej grypy, który nie uległ mutacji stanowi mniejsze zagrożenie infekcją u człowieka, ponieważ pierwszym miejscem infekcji u ludzi jest zazwyczaj nos. Gdyby zwykły wirus ptasiej grypy zainfekował ludzki nos, nie byłby on w stanie rosnąć i rozprzestrzeniać się pomiędzy komórkami.

    Naukowcy zauważyli również, że gdy stworzymy zmutowany wirus ludzkiej grypy poprzez dodanie białek z powierzchni wirusa ptasiej grypy, ta zmutowana forma musi "walczyć" aby przetrwać w temperaturze 32 °C. Sugeruje to, że jeśli nowy szczep wirusa ludzkiej grypy wyewoluuje poprzez przyswojenie białek od wirusa grypy ptasiej, ulegnie on znacznym zmianom w celu przystosowania się do warunków w ludzkim organizmie.

    Badacze doszli do tego wniosku hodując komórki pochodzące z ludzkiego przewodu oddechowego i infekując je różnym wirusami ludzkiej i ptasiej grypy, włączając w to H5N1. Zrobili to w celu obserwacji tego jak szybko wirus rośnie i rozprzestrzenia się. Wirus ludzkiej grupy rośnie równie dobrze w temperaturze 37 °C (normalna temperatura ciała) jak i 32 °C (temperatura panująca w nosie). Dla porównania cztery wirusy ptasiej grypy, które zostały przebadane, rosną bardzo dobrze w temperaturze 37 °C, ale bardzo powoli w 32 °C.

    Kiedy naukowcy dodali białka z wirusa ptasiej grypy do wirusa ludzkiej grypy, wirus ludzkiej grypy również rósł wolno i musiał "walczyć" aby namnożyć się w temperaturze 32 °C.

    Wirusy zabijają komórki, które zainfekują. Badający to zagadnienie zmierzyli również zakres śmierci komórek w modelu. Okazało się, że w temperaturze 32 °C o wiele mniej komórek umiera w wyniku zainfekowania wirusem ptasiej grypy w porównaniu z wirusem ludzkiej grypy. Podtrzymuje to hipotezę, według której wirus ptasi nie może przetrwać w tej temperaturze.


    Więcej w J. angielskim można znaleźć pod poniższym adresem:
    http://www.sciencedaily.com/releases/2009/05/090514222019.htm

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Świńska grypa (lub grypa świń) – zakaźna choroba układu oddechowego świń, którą powodują wirusy grypy typu A lub (rzadziej) wirusy grypy typu C. Nieściśle (i formalnie niepoprawnie) świńską grypą nazywa się również chorobę wywoływaną przez tzw. nowy wirus grypy północnoamerykańskiej (nazywany również wirusem grypy meksykańskiej). H1N1 – podtyp wirusa grypy typu A, do którego odmian zalicza się m.in. wirusa tzw. hiszpanki, wirusy powodujące łagodnie przebiegającą grypę ludzką oraz wiele szczepów wirusów grypy występujących u ptaków i świń, w tym również odkrytą w kwietniu 2009 r. nową odmianę wirusa ludzkiej grypy typu H1N1/09. Pandemia grypy A/H1N1v w latach 2009 - 2010 - pandemia trwająca od 11 czerwca 2009 do 10 sierpnia 2010, spowodowana przez nowy wtedy szczep wirusa grypy A/H1N1, będącą zmutowaną wersją wirusa świńskiej grypy. Wyizolowane próbki wirusa z Meksyku okazały się identyczne z próbkami wyizolowanymi wcześniej w Kalifornii stąd wirus jest niekiedy oznaczany jako A/Kalifornia/04/2009. Obecność tego wirusa potwierdzono na wszystkich stale zamieszkałych kontynentach. Bezpośrednio na skutek pandemii zmarło 105 700 - 400 000 osób, a za sprawą powikłań dalsze 46 000 - 179 000.

    Szczepionka prepandemiczna przeciw grypie – szczepionka nowej generacji przeciwko grypie ptasiej. Jest przeznaczona do podawania osobom dorosłym (18–60 lat) w celu ochrony przed grypą ptasią, którą wywołuje szczep wirusa grypy A oznaczony H5N1. Zawiera fragmenty inaktywowanego (zabitego) wirusa A(H5N1) oraz system adiuwantowy. Wirus ptasiej grypy H5N1 jest uważany przez WHO za odmianę wirusa, która może stać się przyczyną kolejnej pandemii, w przypadku, gdyby doszło do jego mutacji i przekształcenia w szczep zaraźliwy dla człowieka. W związku z tym szczepionka jest przeznaczona do ewentualnych szczepień masowych. Charakteryzuje się zdolnością wywoływania odporności krzyżowej oraz ochrony przed nowymi odmianami wirusa H5N1. Została dopuszczona do obrotu 26 września 2008 na terenie wszystkich krajów UE decyzją Komitetu ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) po zapoznaniu się z materiałami i wynikami badań przedstawionymi przez producenta, jednocześnie zobowiązując go do monitorowania działań niepożądanych tak długo, jak szczepionka będzie znajdowała się w obrocie. Na rynku farmaceutycznym występuje pod nazwą Prepandrix® i Pandemrix®. Producentem jest firma GSK Biologicals. Amantadyna – lek antywirusowy, stosowany w leczeniu i profilaktyce grypy typu A u dorosłych (zwłaszcza A2; nie działa na wirus grypy typu B). Działa przez hamowanie uwalniania materiału genetycznego wirusa z nukleokapsydu do komórki i dalsze etapy jego replikacji. Obecnie obserwuje się szybkie wytwarzanie oporności wirusów na ten lek.

    Hemaglutynina (w skrócie H lub HA) – glikoproteina o właściwościach antygenowych znajdująca się na powierzchni wirusów grypy (a także innych bakterii i wirusów). Funkcją tego białka jest przyłączenie cząsteczki wirusa do powierzchni infekowanej komórki. Nazwa hemaglutynina pochodzi od zdolności tej glikoproteiny do powodowania aglutynacji (zlepiania się ze sobą) erytrocytów. Skok antygenowy, genetyczna reasortacja (ang. antigenic shift) - zjawisko zmienności genetycznej polegające na wymianie jednego bądź kilku fragmentów jednoniciowego RNA wirusa grypy. Dochodzi do niego przy jednoczesnym zakażeniu komórki gospodarza przez dwa różne wirusy. Powstaje odrębny antygenowo szczep wirusa, o znacznych zmianach antygenowych głównie cząsteczek H (hemaglutynina) i N (neuraminidaza). Przeciwko takim szczepom wirusów grypy organizm nie ma wytworzonej uprzednio odporności, stąd często są one przyczyną epidemii lub pandemii. Miało to miejsce w wypadku kilku pandemii grypy do których doszło w XX wieku.

    Wirion − pojedyncza, kompletna cząstka wirusowa, zdolna do przetrwania poza komórką i zakażenia jej. Składa się z nukleokapsydu złożonego z jednego z dwóch kwasów nukleinowych (DNA lub RNA) otoczonego kapsydem. Nukleokapsyd może być pokryty osłonką (np.: herpeswirusy, wirus grypy) lub pozostawać nagi (np.: adenowirusy, papillomawirusy, wirus mozaiki tytoniu). Osłonka pochodzić może z błony komórkowej komórki gospodarza. Bardziej złożoną budowę ma część wirionów bakteriofagów. Neuraminidaza (EC 3.2.1.18) – enzym odpowiedzialny za rozkład kwasu sialowego (należący do glikoprotein) występujący w wirusach grypy, który umożliwia wirusom opuszczenie komórek poprzez rozpad błony komórkowej zarażonej komórki. Enzym ten umożliwia także przyłączenie się wirusa do błony komórkowej, co ułatwia proces wnikania do wnętrza komórki (neuraminidaza ma duże powinowactwo do kwasu sialowego receptorów błonowych).

    H9N2 – szczep wirusa ptasiej grypy, powstały z mutacji podstawowego wirusa typu A. W 1999 i 2003 r. szczep H9N2 spowodował chorobę u trzech osób w Hongkongu, wszystkie wyzdrowiały.

    Wirus paragrypy (wirus grypy rzekomej) - to wirus zawierający jednoniciowy RNA o wielkości 150 - 250 nm, należący do rodziny Paramyxoviridae i rodzaju Paramyxovirus. Posiada otoczkę, której glikoproteiny posiadają aktywność neuraminidazy i hemaglutyniny. Istnieją 4 serotypy wirusa, onaczane 1, 2, 3 , 4. Typy 1 i 2 są przyczyną jesiennych infekcji zwłaszcza w latach nieparzystych, natomiast typ 3 odpowiada za coroczne epidemie wiosenne. Typ 4 rzadko jest stwierdzany jako czynnik etiologiczny zakażeń. Wirusy paragrypy odpowiadają za 5 - 20% infekcji dróg oddechowych u dzieci i poniżej 5% u dorosłych.

    Reasortacja genowa – zjawisko mieszania się materiału genetycznego dwóch wirusów infekujących jedną komórkę. Nowo powstały wirus może dzięki temu posiadać cechy obu wirusów. Reasortacja często zachodzi w przypadku wirusów grypy, których genomy składają się z 8 różnych segmentów RNA.

    Dodano: 15.05.2009. 16:29  


    Najnowsze