• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mózg z mysiego ogona

    03.02.2010. 10:37
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Komórki tkanki łącznej (fibroblasty), pobrane z mysiego ogona, udało się przekształcić w działające komórki nerwowe mózgu - informuje "New Scientist".

    Dotychczas jedynym sposobem na tak niezwykłą transformację wydawało się przekształcenie komórek tkanki łącznej w tak zwane indukowane pluripotencjalne komórki macierzyste (iPS), a dopiero tak uzyskanych komórek - w komórki mózgowe. Proces jest jednak mało wydajny i trwa całymi tygodniami. W dodatku z komórek iPS może rozwinąć się nowotwór, zwany potworniakiem (zbudowany z bezładnie przemieszanych różnych rodzajów tkanek, na przykład jelit, skóry i mięśni).

    Zespół Mariusa Werniga ze Stanford University odkrył, że wystarczy wprowadzić mieszaninę trzech genów do fibroblastów, aby w ciągu kilku dni przekształciły się bezpośrednio w neurony - i to z dużą wydajnością.

    Pod mikroskopem stworzone w laboratorium komórki wyglądają dokładnie jak komórki nerwowe kory mózgowej i mogą wytwarzać synapsy, pozwalające wysyłać i odbierać sygnały od innych komórek. Trwają próby wprowadzenia ich do mózgu żywej myszy. Jeśli to się uda i okaże bezpieczne, może się zmienić sposób leczenia chorób neurodegeneracyjnych, na przykład choroby Parkinsona. Powinno być także możliwe prowadzenie badań nad działaniem mózgu na laboratoryjnych modelach. Odpowiednie postępowanie powinno zresztą umożliwić przekształcanie niemal dowolnych tkanek w inne. Aby jednak stosować metodę w leczeniu, trzeba znaleźć sposób na zastępowanie genów bezpieczniejszy niż obecnie stosowane wirusy, które mogą zwiększać ryzyko nowotworów.

    Nie należy także rezygnować z komórek iPS, ponieważ mogą się one namnażać niemal w nieskończoność, a przy nowej metodzie można uzyskać tylko tyle komórek tkanki mózgowej, ile miało się tkanki łącznej.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Tkanka łączna siateczkowata - jest rodzajem tkanki łącznej, charakteryzującej się dużą ilością gwiaździstych komórek, głównie fibroblastów, które łączą się między sobą wypustkami cytoplazmatycznymi, tworząc przestrzenną sieć (dlatego tę tkankę nazywamy siateczkowatą). Zawiera włókna retikulinowe. Część komórek tej tkanki zachowuje zdolność do przekształcania się w inne komórki tkanki łącznej. W ten sposób powstają fagocyty. Tkanka łączna siateczkowata tworzy zrąb dla narządów limfopoetycznych, szpiku kostnego, z niej zbudowana jest również błona śluzowa właściwa jelita cienkiego i grubego oraz część czynna błony śluzowej macicy. Komórki satelitarne – komórki macierzyste mięśni szkieletowych. Powstają z mioblastów, które nie zlały się do roboczych komórek mięśniowych, lecz ściśle do nich przylegają. U dorosłego człowieka ich jądra stanowią ok. 5% jąder komórek mięśniowych. Uaktywniają się przy uszkodzeniu lub trenowaniu mięśnia, prowadząc do regeneracji lub przerostu komórek mięśniowych. W warunkach doświadczalnych udaje się je różnicować do innych komórek niż mięśniowe. Kalus, kallus, merystem przyranny – tkanka roślinna powstająca w miejscu zranienia rośliny najczęściej z okolicznych komórek tkanki miękiszowej. Jest to amorficzna masa komórek mająca zwykle postać białego nalotu. Komórki tworzone przez te merystemy powodują stopniowe zabliźnianie się i zarastanie ran. Komórki kallusa są zwykle większe od komórek tkanki macierzystej.

    Merystemoidy – miejsce w obrębie tkanek stałych, w którym następuje różnicowanie się komórek w kierunku bardziej wyspecjalizowanych. Miejsce takie może charakteryzować się zwiększona aktywnością podziałową. Przykładem są komórki macierzyste aparatów szparkowych lub komórki inicjalne włosków czyli tworów epidermy. Zwykle dochodzi do zahamowania różnicowania się komórek w okolicy merystemoidu, co skutkuje równomiernym rozłożeniem stryktur powstających z merystemoidu. Terapia komórkowa - rozwijająca się w medycynie gałąź terapii, polegająca na wykorzystaniu ludzkich komórek do regeneracji uszkodzonych tkanek lub narządów pacjenta. Komórki te mogą pochodzić z tego samego pacjenta, lub od dawcy. Metoda ta różni się od przeszczepów tym, że korzysta się w niej nie z całych narządów lub tkanek, ale z wyizolowanych, oczyszczonych i czasem zmodyfikowanych komórek. Do terapii komórkowej często stosuje się komórki macierzyste lub progenitorowe, które posiadają wewnętrzny potencjał regeneracji uszkodzonych tkanek. Przykładowo, ostatnio pojawia się coraz więcej doniesień o skutecznym wykorzystaniu komórek macierzystych pochodzących ze szpiku kostnego do regeneracji mięśnia sercowego po zawale.

    Tkanka twórcza, merystem – tkanka roślinna, składająca się z komórek o cienkich ścianach z centralnie położonym dużym jądrem komórkowym i niewielkimi wakuolami. Komórki te są zdolne do regularnych podziałów komórkowych. Powstające w wyniku podziałów komórki różnicują się tworząc tkanki stałe. Nazwa merystem pochodzi od greckiego słowa „meristos” – mogący się dzielić. Tkanki roślinne – zespoły komórek o podobnej budowie, określonych czynnościach i wspólnym pochodzeniu występujące u roślin. Niektóre tkanki tworzone są przez zespoły komórek jednego typu, są to tkanki jednorodne lub proste. Większość tkanek roślinnych składa się z komórek kilku typów, są to tkanki niejednorodne lub złożone.

    Komórki iPS (ang. iPSC – induced pluripotent stem cells) – rodzaj pluripotencjalnych komórek macierzystych, które zostały sztucznie otrzymane z nie-pluripotentnych komórek (przeważnie komórek somatycznych dorosłego człowieka) przez wymuszenie ekspresji odpowiednich genów w tych komórkach.

    Dodano: 03.02.2010. 10:37  


    Najnowsze