• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Narodziny czwartej foki w helskim fokarium

    13.03.2011. 11:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl


    Czwarta w tym tygodniu i jednocześnie ostatnia w tym roku foka przyszła na świat w fokarium Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego na Helu. Zwierzę jest samcem i otrzymało na imię Klif.




    "Focza mama o imieniu Ewa była tak zmęczona porodem, że dopiero po ponad pięciu godzinach podała maluchowi pierwszą porcję mleka. Klif mierzy 114 cm długości i waży ponad 16 kilogramów. W trakcie pierwszego badania okazał się bojowym i pewnym siebie szczeniakiem, grożąc opiekunom ugryzieniem ostrymi zębami. Jego siła dobrze mu rokuje" - poinformował rzecznik Stacji Morskiej IO Uniwersytetu Gdańskiego, Marcin Gawdzik.

    W ostatnich dniach w helskim ośrodku urodziły się trzy foki: w niedzielę samiec Knop, we wtorek - samica Koga, a w czwartek samiec Kil. Ojcem wszystkich młodych focząt jest 24-letni Bubas. Drugi samiec w fokarium - Fok - ma dopiero 5 lat. Zdolność do zapłodnienia osiągnie za rok, dwa.

    Małe foki przez pierwsze trzy tygodnie będą teraz karmione przez swoje matki. Po tym okresie samice pozostawią swoje dzieci i wejdą w okres godowy będąc gotowe do zajścia w kolejną, trwającą 11,5-miesięcy, ciążę. Na przełomie maja i czerwca cała czwórka młodych focząt, po wcześniejszym nauczeniu się samodzielnego polowania na ryby, zostanie wypuszczona do morza.

    W naszej części Bałtyku foki szare zostały wytrzebione w latach 20. i 30. XX wieku. Jeszcze w latach 20. urządzano polowania na te ssaki. Obecnie żyją one głównie w północnych regionach akwenu.

    W 1988 roku Komisja Helsińska zaleciła państwom basenu Morza Bałtyckiego troskę o ochronę i odbudowywanie zasobów fok szarych. Było ich wówczas ok. 4,5 tys., podczas gdy na początku XX wieku w Bałtyku żyło 100 tys. fok. Jedne z ostatnich badań wykazały, że w Morzu Bałtyckim jest już około 20,5 tys. fok szarych. ROP

    PAP - Nauka w Polsce

    mhr/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Fokarium Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego – fokarium (placówka naukowo-badawcza) Stacji Morskiej zarządzany przez Wydział Oceanografii i Geografii Uniwersytetu Gdańskiego znajdujące się w Helu przy Bulwarze Nadmorskim.

    Fokarium Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego – fokarium (placówka naukowo-badawcza) Stacji Morskiej zarządzany przez Wydział Oceanografii i Geografii Uniwersytetu Gdańskiego znajdujące się w Helu przy Bulwarze Nadmorskim.

    Fokarium Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego – fokarium (placówka naukowo-badawcza) Stacji Morskiej zarządzany przez Wydział Oceanografii i Geografii Uniwersytetu Gdańskiego znajdujące się w Helu przy Bulwarze Nadmorskim.

    Wydziału Oceanografii i Geografii Uniwersytetu Gdańskiego – budynki wydziału rozrzucone są w kilku oddalonych od siebie miejscach. Było to szczególnie zauważalne do jesieni 2008, gdy wraz z Wydziałem Biologii stanowił jedność. Najbardziej znaną, podległą instytucją jest Fokarium w Helu. Oprócz tytułowych kierunków, kształci specjalistów ochrony środowiska wspólnie z wydziałami Chemii oraz Biologii.

    Wydziału Oceanografii i Geografii Uniwersytetu Gdańskiego – budynki wydziału rozrzucone są w kilku oddalonych od siebie miejscach. Było to szczególnie zauważalne do jesieni 2008, gdy wraz z Wydziałem Biologii stanowił jedność. Najbardziej znaną, podległą instytucją jest Fokarium w Helu. Oprócz tytułowych kierunków, kształci specjalistów ochrony środowiska wspólnie z wydziałami Chemii oraz Biologii.

    Tarło – okres godowy u ryb jajorodnych, w czasie którego samica składa ikrę, a samiec uwalnia plemniki celem zapłodnienia jaj. Nazwa pochodzi od specyficznego zachowania się ryb w tym okresie. Ryby stają się niespokojne, ocierają się bokiem o dno, samce ocierają się bokiem o samice polewając mleczem składaną ikrę. Ryby w tym okresie nazywa się tarlakami, a miejsce, gdzie tarło się odbywa – tarliskiem.

    Kob liczi (Kobus leche) - duże zwierzę z rodziny krętorogich, o długości do 1,8 m i wadze do 120 kg. Ta rzadko spotykana antylopa żyje na południu Afryki. Przebywa w małych stadach, liczących po kilkanaście osobników. Zamieszkuje przeważnie podmokłe i zarośnięte trzciną brzegi rzek, jezior i bagien, przez które nie boi się przeprawiać brodząc lub płynąc. W razie niebezpieczeństwa również chroni się w wodzie. Kob liczi ma lirowato wygięte rogi. Używa ich do obrony przed swoimi prześladowcami. W okresie godów rogi służą również do walk, w czasie których zostaje ustalona hierarchia samców w stadzie. Walki te mają charakter rytualny i niezbyt gwałtowny. Najsilniejszy samiec wybiera samice, które tworzą jego harem. Każda samica po trwającej 7 miesięcy ciąży rodzi jedno młode. Mały kob przestaje ssać mleko matki po 4 miesiącach. Dojrzałość płciową samice osiągają zwykle po dwóch latach, a samce po trzech.

    Dodano: 13.03.2011. 11:19  


    Najnowsze