• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Naukowcy odnaleźli powiązanie między morelami tureckimi a węgierskimi

    24.01.2011. 11:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Ludzie na całym świecie czerpią przyjemność z kosztowania soczystych i apetycznych moreli, ale co wiemy na temat pochodzenia tego popularnego owocu? Wyniki nowych badań przeprowadzonych w Turcji i na Węgrzech potwierdzają to, co od pewnego czasu podejrzewali naukowcy - istnieje powiązanie genetyczne między tureckimi a węgierskimi odmianami moreli. Odkrycia mogą przynieść hodowcom i producentom moreli nowe informacje, w jaki sposób optymalnie przeprowadzać selekcję partnerów zapylających w nowych sadach. Wyniki badań, które jako pierwsze analizują różnorodność genotypu S moreli występujących w Turcji, zostały niedawno opublikowane w czasopiśmie Journal of the American Society for Horticultural Science.

    Przez długi czas Chiny uznawano za pierwotną ojczyznę moreli, które później rozprzestrzeniły się w Europie przebywszy Azję i Azję Mniejszą. Eksperci dzielą odmiany moreli na cztery główne grupy eko-geograficzne: środkowoazjatycką, irano-kaukaską, europejską i Dzhungar-Zailing.

    Najbardziej zróżnicowane grupy to środkowoazjatycka i irano-kaukaska, w skład której wchodzą odmiany tureckie. Grupa europejska, obejmująca odmiany północnoamerykańskie, południowoafrykańskie i australijskie, jest najmniej zróżnicowana. W porównaniu do pozostałych moreli europejskich, odmiany wschodnioeuropejskie posiadają pewne cechy charakterystyczne. Co więcej, mimo dostępnych informacji na temat tego owocu, a zwłaszcza moreli tureckich, naukowcy nadal nie mieli pewności, co do samoniezgodności genotypów kilku odmian tureckich. Samoniezgodność dotyczy mechanizmów wykorzystywanych przez rośliny do zapobiegania samozapylaniu lub zapylaniu bardzo blisko spokrewnionej rośliny.

    W ramach opisywanych badań naukowcy z Uniwersytetu Corvinus w Budapeszcie, Węgry, oraz z Uniwersytetu Atatürk i Instytutu Badań Owoców Malatya w Turcji przeprowadzili analizy mikrosatelitarne wykazując, że węgierskie i europejskie odmiany moreli prawdopodobnie powstały przez hybrydyzację genotypów irano-kaukaskich. Stwierdzili, że dowody historyczne i językowe wydają się wspierać to założenie. Zdaniem naukowców wiele archiwów dokumentuje introdukcję tureckich naszczepek i innych materiałów rozkrzewiających na Węgrzech, kiedy kraj znajdował się pod okupacją otomańską.

    Zespół wykorzystał amplifikację reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR), aby ustalić genotyp S zbioru tureckich odmian moreli. Naukowcy zastosowali tę metodę również do ustalenia samozgodnych odmian moreli.

    "Ustaliliśmy pełny genotyp S 51 odmian oraz cząstkowy genotyp S 4 odmian" - wyjaśnia dr Júlia Halász z Uniwersytetu Corvinus w Budapeszcie, naczelny autor raportu z badań. "W sumie 32 różne genotypy S zostały przypisane 51 odmianom, a wiele z nich [28] zostało zaliczonych do nowo utworzonych grup inter-niezgodności."

    Naukowcy odkryli, że kolejne 12 odmian wykazuje niepowtarzalne, niezgodne genotypy i zidentyfikowali 7 samozgodnych odmian w badanych zestawach.

    "Fakt, że tureckie i węgierskie odmiany moreli są nosicielami odpowiednio 12 i 5 alleli S oraz że wszystkie 5 alleli wykryte w odmianach węgierskich występowały również w odmianach tureckich dostarcza dowodu molekularnego wspierającego od dawna podejrzewane historyczne powiązanie między tureckimi a węgierskimi morelami" - stwierdza Halász. "Wyniki badań potwierdzają, że turecka plazma zarodkowa wniosła znaczący wkład w rozwój kilku atrakcyjnych odmian węgierskich moreli."

    Podkreśliła również, że relacje między dwiema pulami genów są stosunkowo świeże, powiązane z historycznymi wydarzeniami, które datują się zaledwie na początek XVIII w.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Poniższa lista zawiera kraje uporządkowane według wielkości produkcji moreli w 2008 roku w oparciu o dane FAO opublikowane w sierpniu 2010 roku. Dane zawierają produkcję owoców moreli pospolitej z wyłączeniem produkowanej w Azji moreli japońskiej.

    Luther Burbank (ur. 1846, zm. 1926) – amerykański przyrodnik, hodowca roślin, opracował nowe metody hodowli, wyhodował liczne nowe odmiany roślin. W swej 55-letniej karierze wyhodował ponad 800 gatunków i odmian roślin uprawnych. Burbank w swych pracach zajmował się zarówno owocami, jak i kwiatami, zbożami, trawami czy warzywami. Jego dziełem był np. pozbawiony kolców kaktus (jako pasza dla bydła) oraz krzyżówka śliwy i moreli o nazwie plumcot.

    Jonagold – odmiana uprawna jabłoni domowej, pochodząca ze Stanów Zjednoczonych. Otrzymana jako triploid ze skrzyżowania odmian Jonathan i Golden Delicious w 1943 roku w Stacji Doświadczalnej Geneva należącej do Uniwersytetu Cornella. Początkowo zainteresowanie odmianą było bardzo małe. Dopiero po pozytywnych wynikach doświadczeń odmianowo-porównawczych w Belgii i Holandii rozpoczęto uprawę na skalę towarową w Europie i później w Stanach Zjednoczonych. W stanie Nowy Jork pod koniec lat 80. XX w. drzewa tej odmiany stanowiły 5% nasadzeń produkcyjnych jabłoni, co plasowało ją na czwartej pozycji pod względem liczby drzew. W latach 90. odmiana stanowiła około 11% wszystkich jabłek produkowanych przez UE. W Polsce Jonagold jest znany od 1976 roku, a pierwsze sady posadzono na początku lat 80. Jednak dynamiczny wzrost uprawy tej odmiany rozpoczął się po zimie 1986/87, kiedy w Polsce przemarzło około 50% sadów jabłoniowych. Wpisany do Rejestru Odmian prowadzonego przez Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych w 1990 roku .

    Loczek to gołąb z grupy strukturalnych. Jest bardzo charakterystyczny, ze względu na zakręcone pokrywy skrzydłowe. Wyróżnia się 18 odmian barwnych. Średnica obrączki powinna wynosić 9mm. Został opisany ok. roku 1600. Możliwe, że przodkami loczka były odmiany gołębi z Azji i południowo-wschodniej Europy z lekko kędzierzawymi piórami. Pierwsze w Niemczech stowarzyszenie hodowców tej rasy zostało założone w roku 1905, a została ona uznana w standardzie w 1909 r. Ma sklepioną pierś oraz szerokie ramiona. Tarcza skrzydeł jest zaokrąglona. Na średniej wielkości głowie pióra są gładkie lub występuje okrągła korona. Ma czerwone oczy, w przypadku odmian tarczowych-ciemne. Loczki są bardzo spokojne.

    Cloudmark zapewnia ochronę przed spamem i próbami phishingu. Program wykorzystuje specjalną technologię nazwaną wielowymiarowymi mapami genetycznymi. Każda z wiadomości opisywana jest za pomocą genotypu, czyli zestawu charakterystycznych dla niej cech (genów) - takich jak nadawca, temat, liczba i wielkość liter, liczba wykrzykników, liczba kolorów i wiele innych. Następnie wszystkie genotypy układane są w wielowymiarową mapę cech wiadomości spamowych i wiadomości pożądanych. Przychodząca nowa wiadomość jest kodowana w zestaw charakterystycznych dla niej cech i umiejscawiana na wielowymiarowej mapie genetycznej w sąsiedztwie zestawów cech (genotypów) innych wiadomości. Jeśli na mapie genetycznej większość sąsiednich genotypów należy do wiadomości spamowych, nowa przesyłka klasyfikowana jest również jako spam. Jeśli większość wiadomości o podobnych zestawach cech było wiadomościami pożądanymi - nowy e-mail trafia do skrzynki odbiorczej użytkownika.

    Języki kipczackie - grupa językowa w obrębie rodziny języków tureckich, obejmująca szereg języków używanych w Środkowej i Zachodniej Azji oraz Europie Wschodniej. Języki z tej grupy posiadają wspólne cechy charakterystyczne, odróżniające je od innych języków tureckich:

    Złota rybka – ogólna nazwa licznych odmian hodowlanych chińskich populacji jednego z podgatunków karasia chińskiegoCarassius auratus auratus – popularnie zwanego karasiem ozdobnym lub welonem, choć ta ostatnia nazwa odnosi się tylko do niektórych odmian o długich płetwach. Złote rybki to popularne na całym świecie ryby ozdobne, głównie akwariowe. Były hodowane w basenach (sadzawki, oczka wodne) i akwariach w Chinach już od VII wieku n.e. Znanych jest wiele odmian różniących się kształtem ciała, długością i kształtem płetw, jak i ubarwieniem. Poszczególne odmiany powinny odpowiadać określonym normom, a prowadzący do tego proces jest długotrwały, dlatego „rasowe” osobniki są trudno dostępne i bardzo drogie. Ryby te nie są polecane dla początkujących akwarystów. Zwłaszcza trzymanie ich w kulach wywołuje często burzliwe dyskusje – jako sporych rozmiarów ryby stadne powinny być trzymane w zbiornikach o odpowiednio dobranej wielkości i właściwej filtracji wody.

    Dodano: 24.01.2011. 11:17  


    Najnowsze