• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Naukowcy z UE apelują o ambitniejsze cele w ograniczaniu emisji CO2 ze względu na morza i oceany świata

    09.11.2009. 15:12
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Naukowcy pracujący w ramach finansowanego z funduszy unijnych projektu CARBOOCEAN ponowili apel o większe ograniczenie antropogenicznych emisji dwutlenku węgla (CO2). Jak twierdzą, obecne cele nie są wystarczająco restrykcyjne, ponieważ wbrew powszechnemu przekonaniu wyniki ich badań pokazują, że regionalne biotopy obniżające zawartość dwutlenku węgla na Północnym Atlantyku i Oceanie Południowym, które przyjmują więcej CO2 niż uwalniają, nie są stabilne i zmalały w ciągu niemal jednej dekady.

    Nowe badania finansowane przez UE wskazują, że wyższe stężenia dwutlenku węgla (CO2) w atmosferze będą przyśpieszać proces zakwaszania mórz i zmniejszą wydajność morskich biotopów obniżających zawartość dwutlenku węgla. Wyniki projektu CARBOOCEAN (Ocena morskich źródeł dwutlenku węgla i biotopów pochłaniających go), sfinansowanego z tematu "Zrównoważony rozwój, zmiany globalne i ekosystemy" Szóstego Programu Ramowego (6PR) UE, wskazują, że odkrycie i ujęcie ilościowe CO2 w wodach morskich oraz zrozumienie, jak ten związek się tam dostaje jest kwestią kluczową. Wspierani kwotą ponad 14 mln EUR partnerzy projektu CARBOOCEAN stwierdzają, że przecenienie zdolności mórz do pełnienia roli biotopów może mieć decydujące znaczenie przy tworzeniu polityki.

    Według tej grupy specjalistów - którzy pochodzą z Europy, Maroka i Stanów Zjednoczonych - podobnie jak w przypadku choroby, zdolność mórz i oceanów do absorbowania CO2 wymaga diagnozy i prognozy. "Potrzebne są obserwacje, ponieważ wszystkie realistyczne symulacje prognozujące klimat zależą od prawidłowego obliczenia zdolności mórz do pełnienia funkcji biotopów obniżających zawartość CO2" - twierdzi konsorcjum. Kluczowe znaczenie ma ustalenie roli, jaką morza i oceany odgrywają w pochłanianiu CO2 i formowaniu tych biotopów. Identyfikując tę rolę naukowcy mogliby w przyszłości opracować realistyczne symulacje klimatyczne.

    "Z całego CO2, które wyemitowaliśmy dotąd do atmosfery spalając ropę, gaz, węgiel, drewno itd., 50% jest gdzieś w morzach i oceanach, a także rozpuszczone w wodzie morskiej, więc postawiliśmy sobie za cel odnalezienie gdzie" - wyjaśnia profesor Douglas Wallace z Instytutu Nauk Morskich im. Leibniza (IFM-GEOMAR) w Niemczech, który jest partnerem projektu CARBOOCEAN.

    Dr Ute Schuster, starszy pracownik naukowy Uniwersytetu Wschodniej Anglii w Wlk. Brytanii, stwierdza: "Jesteśmy uzależnieni od absorpcji przez akweny morskie. Jeżeli morza mniej wchłoną, więcej zostanie w atmosferze, a to przyśpieszyłoby zmianę klimatu. Istnieje zatem obawa, [że] jeśli Północny Atlantyk, który jest jednym z największych biotopów absorbujących na świecie, będzie przyjmować coraz mniej, to nasili się proces zmiany klimatu [i] zmiana klimatu znacznie przyśpieszy."

    Na podstawie analizy szeregu czasowego, jak również pomiarów powierzchniowych i głębinowych, partnerzy projektu CARBOOCEAN doszli do wniosku, że woda morska coraz bardziej się zakwasza. Jak twierdzą, zmiana ta wpływa na cykle węgla organicznego i nieorganicznego oraz na organizmy z muszlami wapiennymi.

    Baza danych opracowywana w ramach projektu CARBOOCEAN pomoże naukowcom w ilościowym ujęciu biotopów węglowych znajdujących się w morzach i oceanach. Poza tym wspomoże współpracę w zakresie raportowania danych.

    W ramach innego projektu EPOCA (Europejski projekt w sprawie zakwaszenia wód morskich), powstałego na kanwie prac CARBOOCEAN, badany jest wpływ, jaki wywierają na morza i oceany zmiany w chemii węglanów.

    Konsorcjum CARBOOCEAN podkreśla, że dobra wola nie wystarczy, aby uratować świat przed skutkami zmiany klimatu. Pogłębianie wiedzy o tym, jak emisje antropogeniczne wpływają na klimat poprzez ocieplanie atmosfery jest niezbędne. Według naukowców CO2 jest najważniejszym i najłatwiejszym pod względem kontroli czynnikiem odpowiedzialnym za zmianę klimatu.

    rdo: CORDIS

    informacji: CARBOOCEAN: http://www.carboocean.org Teksty pokrewne: 31015 Kategoria: Wyniki projektów
    Źródło danych: Komisja Europejska
    Referencje dokumentu: Na podstawie komunikatu prasowego Komisji Europejskiej
    Indeks tematyczny: Zmiana klimatu & cykl węglowy; Koordynacja, wspólpraca; Linie polityczne; Zasoby morza, rybolówstwo RCN: 31444   W góre . O tym serwisie . Serwisy CORDIS . Helpdesk . © . Ważne informacje prawne Administratorem witryny CORDIS jest Urząd Publikacji

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Pre-umowa – termin występujący w regionalnych programach operacyjnych w ramach polityki spójności UE w latach 2007–2013. Jest to forma umowy stosowana w projektach unijnych znajdujących się w indykatywnych wykazach indywidualnych projektów kluczowych dla poszczególnych regionów. Pre-umowa jest zobowiązaniem beneficjenta do prawidłowego i terminowego przygotowania indywidualnego projektu kluczowego do realizacji w ramach regionalnego programu operacyjnego. Określa niezbędne warunki do spełnienia przez beneficjenta przed złożeniem przez niego wniosku o dofinansowanie dla indywidualnego projektu kluczowego. Reanaliza meteorologiczna (reintegracja) to powtórne przeanalizowanie długich szeregów czasowych pomiarów meteorologicznych (np temperatury ziemi) w skali globu lub w skali regionalnej. Ma na celu odrzucenie błędnych wyników pomiarowych i integrację danych pomiarowych z różnych obserwacji. Reanaliza meteorologiczna umożliwia badanie zmian klimatu na podstawie pomiarów, a nie badanie zmian wynikających z innych czynników takich jak zmiany technik pomiarowych. Bezpieczeństwo wodne – pojęcie określające zdolność danej populacji do zapewnienia sobie dostępu do źródeł wody pitnej. Zapewnienie bezpieczeństwa wodnego jest narastającym problemem gdyż mają na niego wpływ takie czynniki jak przyrost naturalny, susze, zmiany klimatu, zjawiska El Niño i La Niña, coraz większe zanieczyszczenie istniejących źródeł wody, zbędne zużycie wody przez przemysł i nadmierne zużywanie wód gruntowych i artezyjskich. Poziom bezpieczeństwa wodnego ulega drastycznej redukcji w wielu krajach świata zjawisko to określa się z języka angielskiego jako „water stres”.

    Projekt Baltex (ang. The Baltic Sea Experiment) – rozpoczęty w 1992 roku projekt badający zmiany klimatu, zarządzanie zasobami wodnymi oraz jakość powietrza i wody w rejonie Morza Bałtyckiego. Census of Marine Life (Spis morskich form życia), w skrócie CoML – jeden z największych międzynarodowych projektów badawczych różnorodności i sposobu rozmieszczenia organizmów morskich, łączący 2700 naukowców z ponad 80 krajów świata. Celem badań prowadzonych w ramach programu było dostarczenie podstaw do opracowania polityki ochrony szczególnie wrażliwych obszarów morskich, wyznaczenia obszarów morskich wymagających ochrony oraz stworzenia globalnej sieci obszarów chronionych przed agresywnymi połowami. Program jest wspierany przez wiele organizacji rządowych związanych z nauką, środowiskiem i rybołówstwem, oraz przez prywatne fundacje i korporacje. Partnerami projektu są Encyclopedia of Life i National Geographic Society.

    EPICA (European Project for Ice Coring in Antarctica) – międzynarodowy europejski projekt przeprowadzający głębokie odwierty rdzeni lodowych na Antarktydzie. Jednym z głównych zadań projektu jest pełne udokumentowanie danych na temat klimatu i atmosfery z przeszłości. EPICA uzyskuje te informacje z lodu antarktycznego poprzez wiercenie i analizę dwóch rdzeni lodowych, porównując je z odpowiednikami z Grenlandii. Do tej pory przedsięwzięcie dostarczyło wiedzy o klimacie z ok. 800 000 lat. Planuje się pobranie rdzenia lodowego, który dostarczyłby danych z 1,5 mln lat. EdGCM jest modelem ogólnej cyrkulacji atmosfery (ang. Global Circulation Model, w skrócie GCM) napisanym w celach edukacyjnych. Model może być uruchamiany na PC, ma wbudowany prosty interfejs graficzny i bazę danych i może być wykorzystany do badań zmian klimatu. Jest oparty na modelu z NASA Goddard - GISS Model II. Pozwala nauczycielom i uczniom wyrobić intuicję dotyczącą współczesnych problemów klimatycznych i zapoznanie się z narzędziami wykorzystywanymi przez naukowców w badaniach zmian klimatu.

    Sukcesja ekologiczna, sukcesja biocenoz, sukcesja – jedna z najważniejszych form zmienności biocenoz w czasie. Prawidłowo sukcesja oznacza następstwo i bardzo dobrze oddaje istotę zjawiska. W odróżnieniu od cyklicznych fluktuacji sezonowych sukcesja ekologiczna jest procesem kierunkowym. Proces przebiega etapami od stadium początkowego poprzez stadia pośrednie do klimaksu. Stadium klimaksu w danych warunkach klimatyczno-siedliskowych można uznać za stadium stabilne. Jednak i to stadium podlega zmianom, dzieje się tak pod wpływem ciągłych zmian klimatu oraz ewolucji. W naturalnych warunkach Polski zmiany biocenoz klimaksowych zachodzą ok. 10 razy wolniej niż zmiany w biocenozach etapów wcześniejszych. Pod pojęciem klimat rozumie się średni stan atmosfery i oceanu w skalach od kilku lat do milionów lat. Zmiany klimatu wynikają z czynników zewnętrznych takich jak ilość dochodzącego promieniowania słonecznego lub czynników wewnętrznych takich jak działalność człowieka (zmiany antropogeniczne) lub wpływ czynników naturalnych. W ostatnich latach termin „ogólna zmiana klimatu”, używany jest w kontekście globalnego ocieplenia i wzrostu temperatury na powierzchni Ziemi, ale rozważane są scenariusze powodujące oziębienie powierzchni Ziemi (np. wywołane odbiciem energii słonecznej od zwiększonej pokrywy chmur lub aerozoli atmosferycznych).

    Tara Oceans – wyprawa badawcza na statku Tara, mająca na celu szczegółowe poznanie górnej warstwy oceanów – do 200 m głębokości. Badania koncentrują się m.in. na badaniu planktonicznych protistów i roślin, a zwłaszcza relacji fitoplanktonu ze zmianami stężenia dwutlenku węgla i związanym z nimi globalnym ociepleniem i zakwaszeniem wód. Wśród innych badanych zagadnień przewidywane są również badania raf koralowych. Rezultaty przeprowadzonych badań mogą przyczynić się do lepszego poznania wczesnych etapów ewolucji życia na Ziemi, globalnych cykli biogeochemicznych oraz zrozumienia funkcjonowania klimatu i skutków jego zmian.

    Karta Projektu (Project Charter) – dokument definiujący zakres, udziałowców oraz cele projektu. Dostarcza podstawowe informacje na temat ról oraz odpowiedzialności osób zaangażowanych w projekt (definiuje kierownika projektu, sponsora oraz klienta).

    Scenariusze RCP (representative concentration pathways) - cztery scenariusze zmian koncentracji dwutlenku węgla, które zostały zaakceptowane przez Międzyrządowy Zespół do spraw Zmian Klimatu w projekcie porównania globalnych modeli klimatu (tzw. projekt CMIP5) Sojusz Małych Państw Wyspiarskich (Alliance of Small Island States, AOSIS) to koalicja państw - małych wysp i krajów leżących na niskich wybrzeżach założona w 1990. Głównym celem Sojuszu jest zintegrowanie głosów krajów rozwijających się znajdujących się na małych wyspach w kwestii zmian klimatu. AOSIS był bardzo aktywny od jego powołania, zgłaszając pierwszą propozycję tekstu w ramach negocjacji Protokołu z Kioto już w 1994. AOSIS ma 43 członków i obserwatorów na całym świecie. 37 z nich jest członkami Narodów Zjednoczonych. Sojusz reprezentuje 28% krajów rozwijających się, 20% wszystkich członków ONZ i 41 mln ludzi co łącznie ze wszystkimi państwami SIDS stanowi ok. 5% światowej populacji.

    Dodano: 09.11.2009. 15:12  


    Najnowsze