• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Naukowcy z UG badają, jak składować CO2 pod dnem Bałtyku

    06.07.2011. 00:11
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Naukowcy z Uniwersytetu Gdańskiego rozpoczęli badania możliwości magazynowania dwutlenku węgla pod dnem Morza Bałtyckiego i jego wpływu na ekosystem morski. Polscy badacze wchodzą w skład międzynarodowego zespołu realizującego projekt "Sub-seabed CO2 Storage: Impact on Marine Ecosystems (ECO2)".

    Jak wyjaśnia dr hab. Adam Sokołowski z UG w komunikacie przesłanym PAP, celem projektu ECO2 jest określenie prawdopodobieństwa wycieku CO2 z podmorskich składowisk i jego wpływu na ekosystem morski. Przy wykorzystaniu nowoczesnych technik detekcji, planuje się rozpoznanie budowy warstw geologicznych i możliwości wycieku CO2 ze składowisk, aby opracować strategię kontroli i monitoringu składowania.

    Międzynarodowe konsorcjum projektu składa się z 27 renomowanych instytucji europejskich. Ze strony polskiej w projekcie biorą udział: Uniwersytet Gdański (głównie Instytut Oceanografii) i Grupa LOTOS S.A. jako strategiczny partner przemysłowy. Realizacja projektu zaczęła się 1 maja tego roku.

    Jak napisano w komunikacie, wychwytywanie dwutlenku węgla oraz jego podziemne składowanie w strukturach geologicznych, zwane technologią CCS (Carbon Capture and Storage), jest obecnie uznawane za kluczową metodę ograniczenia nadmiernej emisji CO2 przez elektrownie i inne przemysłowe źródła do atmosfery w Europie i na świecie.

    W ramach projektu ECO2 przewidywane prace badawcze prowadzone będą na składowiskach Sleipner (głębokość wody 90 m) i Snohvit (głębokość wody 330 m) oraz w miejscu potencjalnego składowania CO2 w południowej części Morza Bałtyckiego (pole eksploatacji ropy naftowej B3 przez LOTOS Petrobaltic S.A., głębokość wody 80 m).

    Jak tłumaczy dr hab. Sokołowski, mimo że od przeszło 13 lat prowadzi się sekwestrację CO2 pod dnem Morza Północnego (np. złoże Sleipner), to wciąż brakuje informacji na temat krótko- i długoterminowego oddziaływania CO2 na ekosystem morski.

    We współpracy z Grupą LOTOS S.A. planuje się określenie uwarunkowań geologicznych zatłaczania CO2 w miejscu aktualnej eksploatacji ropy naftowej, a także oszacowanie ryzyka związanego z wyciekiem gazu ze składowiska.

    UG wyjaśnia, że realizacja projektu we współpracy z wiodącymi ośrodkami naukowymi specjalizującymi się w podejmowanej tematyce i innym dużym partnerem przemysłowym (Statoil) umożliwi wykonawcom projektu wymianę doświadczeń w zakresie oddziaływania CO2 na ekosystemy morskie oraz dostęp do najnowszych metod badawczych.

    PAP - Nauka w Polsce

    lt/ agt/

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Grupa Lotos S.A. – polska grupa kapitałowa skupiająca kilkanaście spółek produkcyjnych, handlowych oraz usługowych, głównie z branży poszukiwań, wydobycia oraz przetwórstwa ropy naftowej i dystrybucji produktów ropopochodnych (paliw, olejów, asfaltów, smarów, parafin itp.). Najważniejszą jej częścią jest rafineria ropy naftowej zlokalizowana w Gdańsku-Rudnikach, nad Martwą Wisłą – jest to największe przedsiębiorstwo na Pomorzu i druga pod względem przerobu rafineria w Polsce. Spółką matką grupy kapitałowej jest spółka Grupa Lotos S.A., co powoduje, że dla uniknięcia nieporozumień używa się czasem nazw Grupa Lotos S.A. (dla spółki) i Grupa Kapitałowa Lotos (dla grupy kapitałowej). Karta Projektu (Project Charter) – dokument definiujący zakres, udziałowców oraz cele projektu. Dostarcza podstawowe informacje na temat ról oraz odpowiedzialności osób zaangażowanych w projekt (definiuje kierownika projektu, sponsora oraz klienta). Na parametry projektu składają się: zakres projektu, koszt projektu i czas projektu. Parametry projektu określa się czasami mianem „magicznego trójkąta”.

    Sekwestracja CO2 (CCS z ang. Carbon Capture and Storage) to proces polegający na oddzieleniu i wychwyceniu dwutlenku węgla ze spalin w celu ograniczenia jego emisji do atmosfery. Ta technologia może być zastosowana w przemyśle energetycznym, przy dużych elektrowniach opalanych paliwami kopalnymi bądź w przemyśle chemicznym. Część wychwyconego CO₂ znajduje zastosowanie w przemyśle spożywczym. Większość jednak jest przeznaczona do składowania. Projekt architektoniczno-budowlany – prawnie określony zakres projektu architektonicznego obiektu budowlanego, który należy załączyć do projektu budowlanego. W ramach projektu budowlanego może wystąpić kilka projektów architektoniczno-budowlanych obiektów wchodzących w skład tego projektu. Zakres i formę projektu budowlanego (określenie inwestycji budowlanej w formie dokumentów, rysunków, planów) podaje odpowiednie rozporządzenie prawa budowlanego.

    Projektowanie zintegrowane - jest to sposób realizacji inwestycji, który w optymalny sposób, pod względem współpracy zespołu projektowego, w skład którego wchodzą: architekt, inżynier, inwestor, wykonawca i użytkownik, pozwala stworzyć obiekt zrównoważony pod względem kosztów budowy jak i kosztów eksploatacji. Na każdym etapie projektowania przedstawiciele poszczególnych branży mają możliwość wyrażania własnych opinii na temat powstającego projektu, natomiast architekci są angażowani podczas prac wykonawczych. W fazie przygotowania koncepcji projektu architekt i specjalista z dziedziny efektywności energetycznej budynku stanowią podstawę zespołu projektowego odpowiedzialnego za powstanie projektu. Pozwala to na zaangażowanie kolejnych członków zespołu wraz z ich wiedzą i doświadczeniem w dziedzinie instalacji sanitarnych, wentylacji i klimatyzacji, a także elektryki, na poszczególnych etapach powstawania inwestycji. Taki system współpracy pozwala na osiągnięcie konsensusu pośród osób włączonych w realizację inwestycji, a w rezultacie osiągnięcie perfekcyjnej jakości projektowanych i budowanych przedsięwzięć. Kierownik projektu (PM – Project Manager) – specjalista w dziedzinie zarządzania projektami. Jest odpowiedzialny za planowanie, realizację i zamykanie projektu. Podstawowym zadaniem kierownika projektu jest zapewnienie osiągnięcia założonych celów projektu, wytworzenie produktu spełniającego określone wymagania jakościowe. PM jest odpowiedzialny za efekt końcowy realizowanego projektu i musi być aktywny podczas wszystkich etapów projektu. Kierownik projektu może kierować m.in. projektami w budownictwie, projektami informatycznymi, projektami telekomunikacyjnymi, projektami finansowymi.

    Komitet sterujący – jest organem wspierającym kierownictwo przedsiębiorstwa w jego działaniu. Dotyczy to głównie podejmowania strategicznych decyzji w zakresie przyszłej realizacji projektów inwestycyjnych podmiotu. Podejmuje on decyzje o tym, który z przedstawionych w danym momencie projektów ma być wcielony w życie, a który nie. Jest odpowiedzialny za długoterminowe zarządzanie projektem i jego monitoring. Oznacza to kontrolę realizacji projektu na poziomie strategicznym, weryfikacji zgodności projektu z przyjętymi wcześniej celami i utrzymaniem założonych ram: zakresu, kosztów i terminów czasowych. W przypadku jakichkolwiek zmian w projekcie, muszą one być najpierw przedstawione komitetowi, a potem przez niego zatwierdzone. Tylko wtedy można je uwzględnić w projekcie. Komitet sterujący ocenia i akceptuje, na zasadzie konsensusu, zaproponowane przez zespół projektowy działania dla realizacji projektu. Zajmuje się także ich koordynacją i spójnością z innymi realizowanymi projektami. Komitet sterujący powołuje grupy robocze i wybiera ekspertów, z którymi przedsiębiorstwo będzie współpracować przy projekcie. Przed komitetem odpowiada kierownik projektu (bądź dyrektor – w zależności od wielkości i działalności jednostki gospodarczej). Matryca logiczna projektu - jest kompleksowym narzędziem stosowanym na etapie planowania działań projektowych, jak i późniejszego zarządzania realizacją projektu. W syntetyczny sposób przedstawia planowaną drogę realizacji i weryfikacji projektu. Formalnie została przejęta przez Komisję Europejską jako narzędzie ułatwiające projektowanie w 1992r. Niezależnie od rodzaju projektu dla którego matryca jest sporządzana zawiera ona zawsze elementy służące:

    Projekt Proteus – projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007–2013. Proteus to ultranowoczesny, zintegrowany system przeznaczony do działań antyterrorystycznych i antykryzysowych realizowany przez konsorcjum wiodących ośrodków naukowo-badawczych w Polsce. Działania służb mają wspomagać m.in. trzy wielofunkcyjne roboty, samolot bezzałogowy oraz mobilne centrum dowodzenia. System ma być w całości zintegrowany, co jest innowacją w skali światowej i stanowi poważne wyzwanie dla inżynierów pracujących przy projekcie. Realizacja projektu rozpoczęła się w 2009 roku, a jego zakończenie planowane jest na rok 2013.

    Wody reliktowe (szczątkowe) - wody podziemne występujące na dużych głębokościach. Pozostałości wód z minionych okresów geologicznych. Są to zwykle wysłodzone wody morskie.

    Projekt edukacyjny – obowiązkowe zadanie otwarte do wykonania przez uczniów w wieku nastoletnim. Jeden z warunków ukończenia nauki w gimnazjum w Polsce. Celem takich projektów jest samodzielne zdobywanie nowej wiedzy oraz nabywanie umiejętności współpracy oraz podziału obowiązków w grupie. Nad realizacją projektu czuwa jeden z nauczycieli placówki, będący jednocześnie jego opiekunem.

    Dodano: 06.07.2011. 00:11  


    Najnowsze