• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • NEMO odkrywa nowe rozwiązania biopaliwowe

    28.08.2009. 15:11
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Nowy projekt unijny ma na celu opracowanie wydajnych pod względem ekonomicznym i środowiskowym technik produkcji biopaliw. W ramach inicjatywy pod nazwą NEMO (Innowacyjne wysokowydajne enzymy i mikroorganizmy do przetwarzania biomasy lignocelulozowej w bioetanol) opracowane zostaną nowe sposoby przekształcania odpadów rolnych i leśnych, takich jak słoma i wióry, na płynne biopaliwa.

    Około 5,9 mln EUR z budżetu NEMO, który wynosi 8,25 mln EUR, pochodzi z tematu "Żywność, rolnictwo, rybołówstwo i biotechnologia" Siódmego Programu Ramowego (7PR). W czteroletnim projekcie udział bierze 18 partnerów, w tym uczelnie wyższe, instytuty naukowe i przedsiębiorstwa produkujące enzymy, etanol i chemikalia z 9 krajów europejskich (Belgia, Finlandia, Francja, Holandia, Niemcy, Słowenia, Szwajcaria, Szwecja i Włochy). Koordynatorem projektu NEMO jest profesor Merja Penttilä z Fińskiego Centrum Badań Technicznych VTT.

    Na chwilę obecną większość wykorzystywanych paliw to tak zwane biopaliwa pierwszej generacji. Opierają się one na cukrach występujących w uprawach takich jak trzcina cukrowa, skrobia z kukurydzy czy oleje roślinne. Metody produkcyjne wykorzystywane do otrzymywania tych paliw nie są zbyt wydajne i zapewniają obniżenie emisji gazów cieplarnianych jedynie w ograniczonym zakresie w porównaniu do tradycyjnych paliw kopalnych. Ponadto istnieją obawy, że uprawy przeznaczone na produkcję energii mogą rywalizować o areał z uprawami spożywczymi, prowadząc do niedoborów żywności i wzrostu cen.

    Biopaliwa drugiej generacji zapewniają wiele korzyści. Po pierwsze są wytwarzane z odpadów roślin spożywczych (np. łodyg, liści i łusek), a zatem nie wymagają od rolnika wyboru między uprawą roślin spożywczych albo przemysłowych. Są również wydajniejsze i zapewniają większe korzyści środowiskowe.

    Jednakże energia tych części roślinnych jest zamknięta w formie tak zwanej lignocelulozy, co sprawia, że ekstrahowanie cukrów z tej substancji jest wyjątkowo trudne.

    Produkcja paliw drugiej generacji składa się z czterech etapów: najpierw surowiec jest poddawany wstępnej obróbce przed rozłożeniem lignocelulozy na prostsze cukry. Drobnoustroje rozkładają cukier na etanol, który na koniec jest destylowany.

    Partnerzy projektu NEMO koncentrują się na pierwszej części procesu. Jednym z ich głównych celów jest opracowanie enzymów, które mogą przerabiać lignocelulozę na związki cukru łatwo fermentujące i przetwarzalne na etanol. Naukowcy zbadają również szczepy drożdży, które są w stanie szybko i wydajnie przekształcać cukry na etanol.

    Nowe enzymy i drożdże będą testowane w zakładach na skalę pilotażową w celu upewnienia się, czy dobrze się sprawdzą w warunkach przemysłowych.

    Zdaniem partnerów projektu, technologie opracowane przez NEMO mogą również znaleźć zastosowanie w produkcji innych biopaliw i chemikaliów.

    Raport Komisji Europejskiej pokazuje, że raczej mało prawdopodobne jest, aby UE osiągnęła do 2010 roku postawiony sobie cel pozyskiwania ze źródeł odnawialnych (takich jak biopaliwa) 5,75% energii wykorzystywanej przez transport. Opierając się na obecnych trendach będzie to raczej 4%. Postęp w pracach nad biopaliwami drugiej generacji jest zatem pilnie potrzebny, jeżeli UE ma osiągnąć swój długoterminowy cel 10% udziału paliw silnikowych ze źródeł odnawialnych do roku 2020, który przyjęto w niedawno zatwierdzonym pakiecie energetyczno-klimatycznym.

    Źródło: CORDIS

    Więcej informacji:

    Fińskie Centrum Badań Technicznych VTT:
    http://www.vtt.fi

    Temat "Żywność, rolnictwo, rybołówstwo i biotechnologia" 7PR:
    http://cordis.europa.eu/fp7/kbbe/home_en.html

    Źródło danych: Fińskie Centrum Badań Technicznych VTT
    Referencje dokumentu: Na podstawie informacji z Fińskiego Centrum Badań Technicznych VTT

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Biopaliwa drugiej generacji – wszelkiego rodzaju biopaliwa otrzymywane z materiałów, które nie stanowią żadnej konkurencji dla żywności. Biopaliwami drugiej generacji są przede wszystkim materiały pochodzenia drzewnego, słoma i inne odpady z produkcji rolnej. Do biopaliw drugiej generacji zaliczamy m.in.: Agroenergetyka - dział inżynierii rolniczej, zajmujący się technologią produkcji biopaliw i wykorzystaniem innych odnawialnych źródeł energii w rolnictwie. Uprawy energetyczne to uprawy roślin w celu pozyskania biomasy z przeznaczeniem na cele energetyczne czyli do produkcji energii cieplnej, energii elektrycznej oraz paliwa gazowego (biogazu) lub ciekłego. Biomasa jest zaliczana do odnawialnych zasobów energii. Za uprawy energetyczne uznaje się te uprawy, które nie wytwarzają żywności. Odpady z upraw roślin przemysłowych i żywnościowych też mogą być używane w celu produkcji energii, ale takie uprawy nie są uznawane za uprawy energetyczne.

    Bańka węglowa jest rodzajem hipotetycznej bańki gospodarczej, która może mieć wpływ na wycenę aktywów przedsiębiorstw opartych na paliwach kopalnych (np. kopalni, przedsiębiorstw energetycznych). Obecnie wycena akcji przedsiębiorstw sektora paliw kopalnych jest dokonywana przy założeniu, że wszystkie rezerwy paliw kopalnych będą całkowicie zużyte. To założenie może być zbyt optymistyczne, np. ze względu na rosnący udział odnawialnych źródeł energii w miksie energetycznym. Zrównoważona energia – efektywność energetyczna i energia odnawialna są uznawane za dwa filary zrównoważonej polityki energetycznej. Obie strategie muszą być rozwijane równocześnie, aby stabilizować i redukować emisje dwutlenku węgla oraz innych zanieczyszczeń. Wydajne używanie energii jest kluczowe dla spowalniania wzrostu zapotrzebowania na energię, tak by rosnące dostawy czystej energii mogły powodować głębsze redukcje w wykorzystaniu paliw kopalnych. Jeśli konsumpcja energii będzie rosła zbyt szybko, rozwój energii odnawialnej nie nadąży, by osiągnąć ten cel. Analogicznie, jeśli źródła czystej energii nie staną się powszechnie dostępne, spowolniony wzrost popytu w niewystarczającym stopniu przełoży się na ograniczenie całkowitych emisji węgla; potrzebne jest także zmniejszenie udziału węgla w źródłach energii. W związku z tym zrównoważona polityka energetyczna wymaga większych zobowiązań zarówno w odniesieniu do wydajności jak i źródeł odnawialnych.

    Obowiązek informowania o udziale źródeł energii w produkcji energii elektrycznej – wymóg wprowadzony w państwach członkowskich Unii Europejskiej artykułem 3 dyrektywy 2003/54/WE dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE z dnia 26 czerwca 2003 r. Państwa UE są zobowiązane zapewnić, że dostawcy energii elektrycznej udostępniają odbiorcom końcowym na rachunkach lub wraz z rachunkami, a także w materiałach promocyjnych, informację na temat udziału poszczególnych źródeł energii w całkowitej mieszance paliw zużywanych przez dostawcę w poprzednim roku. Informacja powinna też obejmować odniesienie do istniejących źródeł informacji, takich jak strony internetowe, gdzie zamieszczone są publicznie dostępne informacje dotyczące wpływu na środowisko, co najmniej w formie określenia emisji dwutlenku węgla i powstawania odpadów radioaktywnych, wynikających z produkcji energii elektrycznej. Energia dla Wszystkich - to nazwa inicjatywy i partnerstwa - obu zapoczątkowanych przez Azjatycki Bank Rozwoju (ADB), w celu zmniejszenia ubóstwa energetycznego w regionie Azji i Pacyfiku. Inicjatywa ma na celu opracowanie metod zapewnienia dostępu do niezawodnych i przystępnych cenowo usług energetycznych oraz wsparcia rozwinięcia ich skali. Obejmuje ona zarówno dostęp gospodarstw domowych do energii elektrycznej wytwarzanej technologiami odnawialnych źródeł energii takich, jak mikro energetyki wodnej, słonecznej, biomasy i małej energetyki wiatrowej, jak również dostęp do czystych paliw do gotowania takich, jak LPG lub biogazu z odchodów zwierzęcych. Natomiast partnerstwo powstało, aby umożliwić różnym podmiotom z branży współpracę w regionie. Jednym z opisanych celów jest zapewnienie dostępu do energii 100 milionom ludzi w regionie do 2015 roku.

    Lista państw według rocznej emisji CO2: Poniższa lista przedstawia państwa świata w zależności od rocznej emisji dwutlenku węgla. Uwzględniony jest jedynie dwutlenek węgla pochodzący ze spalania paliw kopalnych, bez uwzględnienia takich źródeł jak produkcja cementu czy wylesianie. Spalanie paliw kopalnych odpowiada za około 70% światowej emisji CO2, wylesianie za około 25%, a produkcja cementu za około 5%. GreenEvo – Acelerator Zielonych Technologii (AZT) - projekt Ministerstwa Środowiska mający na celu międzynarodowy transfer technologii, sprzyjających ochronie środowiska. W ramach projektu wytypowane zostały najlepsze polskie rozwiązania, w tym technologie oczyszczania ścieków, przetwarzania odpadów niebezpiecznych oraz rozwiązania wspierające wykorzystanie odnawialnych źródeł energii, obejmujące maszyny rolnicze służące do wytwarzania brykietu i kolektory słoneczne.

    Reaktor jądrowy III generacji - unowocześniony typ reaktora jądrowego II generacji, zawierający ulepszenia konstrukcyjne opracowane podczas trwania projektów reaktorów II generacji. Dzięki ulepszeń nowe reaktory będą mogły pracować od 60 do nawet 120 lat (w porównaniu do granicy 40 lat z możliwością przedłużenia do ponad 80 lat dla II generacji).

    CORDIS (Community Research and Development Information Service), Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badań i Rozwoju jest bazą informacji na temat europejskiej działalności badawczo-rozwojowej. Stanowi oficjalne źródło informacji na potrzeby publikacji wszystkich zaproszeń do składania wniosków w ramach siódmego programu ramowego w dziedzinie badań i rozwoju technologicznego (7PR). CORDIS jest jednym z serwisów wydawnictwa Unii EuropejskiejUrzędu Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich.

    Taryfa gwarantowana (ang. feed-in tariff, FIT) – mechanizm polityki państwa mający na celu przyspieszenie inwestycji w zakresie technologii energii odnawialnych. Mechanizm ten przyczynia się do osiągnięcia celu poprzez oferowanie długoterminowych kontraktów dla producentów energii odnawialnej, zwykle na podstawie kosztów wytwarzania poszczególnych technologii. Technologie takie jak na przykład energia wiatrowa, otrzymują niższą cenę za kWh, natomiast ogniwom słonecznym i elektrowniom wykorzystującym energię pływów morskich oferuje się wyższą cenę, co odzwierciedla wyższe koszty. Ponadto taryfy często zawierają „taryfową degresję” – mechanizm, zgodnie z którym cena (lub taryfa) spada w czasie. Robi się to w celu monitorowania oraz zachęcania do obniżania kosztów technologii. Celem taryf jest oferowanie rekompensaty kosztów produkcji energii ze źródeł odnawialnych, zapewniając gwarancję ceny oraz długoterminowe kontrakty, które wspierają finansowanie inwestycji w energię odnawialną. Synthetic Genomics - przedsiębiorstwo z branży inżynierii genetycznej, które pracuje nad stworzeniem zmodyfikowanych mikroorganizmów do produkcji takich alternatywnych paliw jak: etanol i wodór. Firma została założona przez Craiga Ventera.

    Grupa Martifer - grupa przedsiębiorstw tworzona przez około 120 firm, obecnych w ponad 20 krajach, podzielonych na cztery obszary działalności: konstrukcje stalowe, systemy dla energetyki, produkcja energii elektrycznej, oraz rolnictwo i biopaliwa. Martifer jest notowany na giełdzie w Lizbonie od 2007 r., roku w którym osiągnął skonsolidowany przychód w wysokości 519 milionów euro. Instytut Chemicznej Przeróbki Węgla (IChPW) – polski instytut badawczy z siedzibą w Zabrzu (dzielnica Biskupice). Zakres działalności IChPW obejmuje dostarczanie innowacyjnej wiedzy dla przedsiębiorstw działających w obszarze karbochemii, energetyki, górnictwa i przetwarzania odpadów. Instytut dąży do kreowania nowoczesnych rozwiązań technologicznych związanych z efektywnym użytkowaniem paliw kopalnych oraz odnawialnych i alternatywnych źródeł energii. IChPW jest jednostką podporządkowaną Ministrowi Gospodarki.

    Dodano: 28.08.2009. 15:11  


    Najnowsze