• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nie czas by tracić eko-gospodarkę

    20.10.2009. 15:12
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Spowolnienie gospodarcze i globalne problemy takie jak zmiany klimatu mogą stwarzać nowe możliwości biznesowe, nowe rynki i nowe miejsca pracy, jeżeli Europa przejdzie na eko-wydajną gospodarkę - podsumowali unijni ministrowie ds. konkurencyjności na nieformalnym spotkaniu, które odbyło się w dniach 14-15 października w Szwecji.

    Spotkanie pod kierunkiem szwedzkiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej było kontynuacją lipcowej dyskusji ministrów ds. energii i środowiska. Ministrowie podkreślili, że zgodnie ze Strategią Lizbońską, jak również z ekologicznymi technologiami i przedsiębiorstwami u podstaw dobrobytu i tworzenia miejsc pracy w nadchodzących dekadach, trzon przyszłej strategii UE na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia powinien przesuwać się w stronę eko-gospodarki.

    Prelegenci podkreślali, że ta transformacja powinna zacząć się teraz, gdyż wydatki będą tym większe, im dłużej będziemy czekać. Europę mogą ominąć korzyści płynące z międzynarodowego rynku wzrostu, jeżeli inne gospodarki przejmą inicjatywę jako pierwsze.

    Wykorzystanie bieżących problemów związanych ze środowiskiem i gospodarką do ponownego naładowania akumulatora gospodarki mogłoby skutkować znacznymi korzyściami i nowymi możliwościami dla UE, a eko-wydajna gospodarka przyczyniłaby się do wzrostu przy zmniejszonym wykorzystaniu zasobów naturalnych.

    W tym celu ustalono na spotkaniu, że należy zastosować nowe podejście do całego szeregu sektorów przemysłu. Wiele z nich dysponuje olbrzymim potencjałem by przyjmować eko-podejście obejmujące energooszczędne i zasobooszczędne technologie, energię odnawialną, technologie przyjazne środowisku, technologie informacyjne i komunikacyjne (TIK) oraz zrównoważony transport.

    Stworzenie odpowiednich warunków rynkowych i biznesowych stanowi ważny krok w stronę budowania eko-gospodarki, a międzynarodowe porozumienie w sprawie zmian klimatu, które ma zostać przyjęte w grudniu w Kopenhadze ułatwi przebycie tej drogi. W czasie spotkania ustalono, że międzynarodowy koszt dwutlenku węgla stanowi również ważną zachętę dla rynków do inwestowania w bardziej ekologiczne technologie.

    Dyskutowano nad kluczowymi czynnikami niezbędnymi do przejścia na eko-gospodarkę, które obejmują potrzebę lepszego uświadomienia przedsiębiorcom rosnącego potencjału takiej gospodarki oraz podjęcia zobowiązania w zakresie prowadzenia badań naukowych, prac innowacyjnych i rozwojowych oraz tworzenia nowych produktów, które będą jej służyć. Kolejne ważne narzędzia obejmują przyjaźniejsze środowisku ustawodawstwo w zakresie zamówień publicznych i specyfikacje dotyczące wydajności.

    Poruszono również kwestię małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), które stanowią 99% wszystkich unijnych przedsiębiorstw. Zważywszy na ich masę krytyczną i oddziaływanie, ważne jest zapewnienie odpowiednich ram w celu ułatwienia im drogi ku eko-wydajności. Wśród przeszkód stojących na drodze do eko-gospodarki znajdują się bariery instytucjonalne i biurokratyczne, nieodpowiednie finansowanie eko-transformacji w przedsiębiorstwach oraz nieodpowiednia wiedza na temat sposobu dokonania takiej transformacji.

    rdo: CORDIS

    informacji: Szwedzka prezydencja w Radzie Unii Europejskiej: http://www.se2009.eu/ Kategoria: Ogólna polityka
    Źródło danych: Szwedzka prezydencja w Radzie Unii Europejskiej
    Referencje dokumentu: Na podstawie informacji uzyskanych od szwedzkiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej
    Indeks tematyczny: Aspekty biznesowe; Aspekty ekonomiczne; Zatrudnienie; Oszczednosc energii; Innowacja, transfer technologii; Odnawialne zródla energii; Aspekty spoleczne RCN: 31376   W góre . O tym serwisie . Serwisy CORDIS . Helpdesk . © . Ważne informacje prawne Administratorem witryny CORDIS jest Urząd Publikacji

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Gospodarka Polski – jest gospodarką mieszaną. W dużym stopniu przeszła transformację z centralnie kierowanej (socjalistycznej) w gospodarkę rynkową (kapitalistyczną) po decyzjach gospodarczych w 1988 roku i zmianach politycznych, które miały miejsce rok później. Prywatyzacja małych i średnich przedsiębiorstw państwowych i nowe liberalne prawo do zakładania przedsiębiorstw ruszyło budowę prywatnego sektora gospodarki, który jest głównym motorem gospodarczym w Polsce. Restrukturyzacja i prywatyzacja poszczególnych sektorów gospodarki odbywa się w wolnym tempie, mimo tego realizowane są zagraniczne inwestycje w energię i stal. Gospodarka Unii Europejskiej – gospodarka wszystkich państw tworzących Unię Europejską rozpatrywanych łącznie, jakby stanowiły jedno państwo. W 2010 roku PKB Unii Europejskiej wynosił 12,279 biliona (16,282 biliona $), co oznacza że gospodarka Unii Europejskiej była większa od największej gospodarki pojedynczego państwa, Stanów Zjednoczonych. Przedsiębiorczość akademicka – termin oznaczający aktywność biznesową środowiska akademickiego, w tym studentów, absolwentów, doktorantów oraz pracowników naukowych. W wyniku takiej aktywności szkoła wyższa zaczyna funkcjonować na zasadach rynkowych, występując jako sprzedawca pewnych dóbr i usług, takich jak odpłatne specjalistyczne kursy czy nowoczesne technologie. Dochodzi tym samym do zjawiska komercjalizacji naukowego know-how, dzięki czemu możliwe jest osiąganie obopólnych korzyści zarówno przez pracowników akademickich, jak i partnerów naukowych (uczelnia) oraz biznesowych (inwestorzy). Gospodarka uzyskuje szerszy dopływ nowatorskich rozwiązań, kreowane są nowe rodzaje działalności gospodarczej, a powstawanie nowych miejsc pracy dla osób z wyższym wykształceniem przyczynia się do redukcji bezrobocia (także poprzez wzrost samozatrudnienia i wzrostu konkurencyjności gospodarki.

    Sektor prywatny jest pojęciem określającym część gospodarki narodowej, która nie jest finansowana ani kapitałem państwowym ani samorządowym. Innymi słowy są to przedsiębiorstwa oraz organizacje gospodarcze, które należą do rąk prywatnych. Do sektora prywatnego zalicza się również te przedsiębiorstwa, w których państwo lub samorząd ma udziały, nieprzekraczające jednakże 50% wszystkich udziałów. W państwach wolnorynkowych sektor prywatny stanowi większą część gospodarki, generując odpowiednio większą część PKB. Innowacyjność gospodarki to zdolność i motywacja przedsiębiorców do prowadzenia badań naukowych polepszających i rozwijających produkcję, do poszukiwania nowych rozwiązań, pomysłów i koncepcji. Innowacje w gospodarce prowadzą do tworzenia nowych produktów, do ulepszania technologii, zwiększenia efektywności i tym samym do zwiększenia konkurencyjności gospodarki wobec innych krajów.

    Transformacja gospodarcza – pojęcie o szerokim znaczeniu. Punktem wyjścia jest definicja transformacji systemowej M. Nasiłowskiego z 1995 roku: "przejście od gospodarki centralnie planowanej do gospodarki rynkowej obejmujące zmianę ustroju politycznego oraz tworzenie rynkowych warunków funkcjonowania wszystkich podmiotów gospodarczych, tj. przedsiębiorstw, jednostek budżetowych i gospodarstw domowych". Aktywna polityka przemysłowa (pozytywna, ofensywna) polega na pobudzaniu wzrostu innowacyjności, przemian strukturalnych w przemyśle oraz podnoszeniu efektywności i konkurencyjności międzynarodowej przedsiębiorstw przemysłowych, a także na zaangażowaniu państwa w pomoc w badaniach nad rozwojem nowych technologii. Działania ofensywne są ukierunkowane na czynnikowo-produktową restrukturyzację przemysłu, obejmującą wycofywanie się z produkcji nieefektywnej oraz promowanie nowoczesnych dziedzin przemysłu, gałęzi i branż zaawansowanej techniki, które wywierają korzystny wpływ na całą gospodarkę (na przykład procesy pozwalające na zmniejszenie zużycia energii czy surowców, chroniące środowisko naturalne). Udział władz publicznych w prowadzeniu aktywnej polityki przemysłowej przejawia się także w finansowaniu badań naukowych, ułatwianiu przenikania innowacji technicznych między gałęziami przemysłu, zapewnianiu dopływu odpowiednio wykwalifikowanej siły roboczej, rozwoju infrastruktury, dostawach urządzeń i komponentów oraz podejmowaniu programów restrukturyzacyjnych całych gałęzi.

    Konkurencyjność gospodarki – odnosi się do czynników produkcji zgrupowanych w danym państwie lub regionie i służy do oceny efektów działalności przedsiębiorstw, sektorów, regionów oraz gospodarki narodowej. Wywiadownia gospodarcza – wyspecjalizowana instytucja zajmująca się odpłatnie pozyskiwaniem informacji gospodarczych dotyczących sytuacji gospodarczej przedsiębiorstw, sprawdzaniem wiarygodności i wypłacalności partnera w interesach. Wywiadownia gospodarcza na zlecenie przygotowuje raporty gospodarcze (handlowe, o moralności płatniczej firm), których celem jest zminimalizowanie ryzyka związanego ze współpracą z niesolidnym przedsiębiorcą. Raporty gospodarcze mogą zawierać również analizę firmy na tle branży, powiązania danej firmy z innymi podmiotami lub osobami, a także wskaźnik prawdopodobieństwa upadku, czy indeks zdolności płatniczej.

    Kartel – zmowa (umowa) państw lub przedsiębiorstw posiadających decydujący wpływ w tej samej lub podobnej gałęzi gospodarki, mająca na celu całkowitą kontrolę nad rynkiem i jego regulację (ceny, podaży, popytu). Tworzenie karteli pomiędzy przedsiębiorstwami jest nielegalne w Unii Europejskiej oraz w Stanach Zjednoczonych, jak również w wielu innych państwach świata.

    Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) – agencja rządowa – centralny organ administracji podległy Ministrowi Gospodarki – zarządzająca funduszami pochodzącymi z budżetu państwa i Unii Europejskiej, przeznaczonymi na wspieranie małych i średnich przedsiębiorstw oraz rozwój zasobów ludzkich.

    Układ strukturalny gospodarki narodowej – zbiór elementów gospodarki uporządkowany według określonych zasad ich wyodrębnienia i grupowania oraz zespół relacji odzwierciedlających udział tych elementów w całym zbiorze. Wspólna Polityka Rybołówstwa Unii Europejskiej - stanowi element Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej objęty mechanizmem wspólnego rynku. Przyczyną zainicjowania wspólnotowych przedsięwzięć w rybołówstwie była świadomość zagrożenia wyginięciem wielu gatunków ryb, kurczenia się zasobów mórz i potrzeba wprowadzenia regulacji rynku oraz kontroli wykorzystania zasobów morskich. W celu ochrony zasobów rybnych w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa Unii Europejskiej stosuje się specjalny instrument - globalne kwoty połowowe (ilość ryb, którą można odłowić z danego zasobu w określonym czasie), przydzielane każdemu państwu członkowskiemu i tworzące tym samym narodowe kwoty połowowe.

    Konrad Niklewicz (ur. 19 grudnia 1975 w Warszawie) – polski dziennikarz prasowy i urzędnik państwowy, rzecznik polskiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej, w 2012 wiceminister rozwoju regionalnego.

    Dodano: 20.10.2009. 15:12  


    Najnowsze