• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Niedźwiedzie intensywnie żerują przed zimą

    27.10.2010. 00:53
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Żyjące w lasach Podkarpacia niedźwiedzie bardzo intensywnie żerują w ostatnich tygodniach. Może to świadczyć o rychłym nadejściu zimy - informuje Edward Marszałek, rzecznik prasowy Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie.

    "Leśnicy spotykają te drapieżniki na maliniskach oraz w lasach bukowych, gdzie obżerają się spadającą bukwią. Tam też rozdzierają stare, spróchniałe pnie w poszukiwaniu larw owadów. Bywa również, że niedźwiedzie rozbijają ule i zjadają zgromadzone przez pszczoły zapasy na zimę" - powiedział Marszałek.

    W okolicy Jaślisk w Beskidzie Niskim potężny niedźwiedź zabił kilka sztuk zwierzyny grubej. "W ubiegłym tygodniu jego łupem padł potężny jeleń, zaś w poniedziałek rano znaleziono szczątki łani" - dodał rzecznik.

    W pobliżu miejsc pojawiania się niedźwiedzia wstrzymano prace leśne.

    Na Podkarpaciu żyje ponad 100 niedźwiedzi. Ich liczba ciągle rośnie. Na stałe bytują nie tylko w Bieszczadach, ale również w Beskidzie Niskim i na Pogórzu Przemyskim. KYC

    PAP - Nauka w Polsce

    abe/ mag/bsz

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Nadleśnictwo Jeleśnia - jednostka organizacyjna Lasów Państwowych podległa Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Katowicach. Siedzibą nadleśnictwa jest miejscowość Jeleśnia. Niedźwiedź himalajski, niedźwiedź tybetański, niedźwiedź księżycowy, niedźwiedź obrożny (Ursus thibetanus) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny niedźwiedziowatych, blisko spokrewniony z baribalem. Uzębienie niedźwiedź himalajski posiada najsłabsze zęby ze wszystkich gatunków niedźwiedzi skutkiem tego jest specyficzna dieta tego gatunku niedźwiedź himalajski ze względu na słabe uzębienie większość roku żywi się pokarmem roślinnym (owoce, pędy, korzonki) wyjątkiem jest jesień wtedy w diecie niedźwiedzia himalajskiego przeważa pokarm mięsny jest to wynikiem tego iż w okresie tym niedźwiedzie himalajskie podobnie jak inne gatunki niedźwiedzi magazynuje tłuszcz mający za zadanie pomoc w przetrwaniu zimy Zima stulecia – określenie stosowane w odniesieniu do najostrzejszej zimy w danym stuleciu (zdarzającej się raz na sto lat). Potocznie jest jednak powszechnie stosowane (i często nadużywane) w odniesieniu do bardzo ostrej zimy, podczas której temperatura powietrza wykazuje znaczne odchylenie poniżej normy wieloletniej dla danego obszaru, suma opadów śniegu i ich natężenie oraz grubość pokrywy śnieżnej znacznie przekraczają normę wieloletnią, a anomalie te utrzymują się znacznie dłużej, niż ma to miejsce podczas przeciętnej zimy i obejmują znaczną część powierzchni kraju lub kontynentu, a nawet półkuli. Miano zimy stulecia bywa używane również wtedy, gdy spełna ona tylko jedno z powyższych kryteriów – może np. odnosić się zarówno do zimy niemal bezśnieżnej, ale za to ekstremalnie mroźnej, jak i do zimy przeciętnej pod względem termicznym, ale z ekstremalnie wysokimi sumami opadów śniegu. Ponadto znaczenie ma subiektywne odczucie stopnia dokuczliwości anomalii dla codziennego życia, funkcjonowania gospodarki i transportu.

    Niedźwiedź krótkopyski (Arctodus simus) – gatunek wymarłego ssaka drapieżnego z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae). Jego szczątki są znane z ponad stu stanowisk w Ameryce Północnej. Podobnie jak większość przedstawicieli megafauny wymarł po ostatnim maksimum glacjalnym, około 11 400 lat temu. Był największym lądowym mięsożercą żyjącym w plejstocenie na terenie Ameryki Północnej. Przeciętnie ważył prawdopodobnie około 770 kg, jednak osobniki z masą ciała dochodzącą do 1000 kg nie należały do rzadkości. Przedstawiono kilka różnych hipotez dotyczących paleobiologii niedźwiedzia krótkopyskiego – mógł on być drapieżnikiem, padlinożercą, roślinożercą lub wszystkożercą. Według analizy stabilnych izotopów kolagenu kości przeprowadzonej przez Paula Matheusa (1995) Arctodus simus żywił się niemal wyłącznie mięsem. Matheus zasugerował, że był on raczej padlinożercą niż szybko biegającym drapieżnikiem, jego stosunkowo długie kończyny umożliwiały mu szybkie przemieszczanie się po terytorium, a duże rozmiary pozwalały mu bronić pożywienia przed innymi mięsożercami. Według Matheusa do wyginięcia niedźwiedzi krótkopyskich mogła przyczynić się konkurencja ze strony niedźwiedzi brunatnych. Badania Keny Fox-Dobbs i współpracowników (2008) sugerują, że niedźwiedź krótkopyski był wyspecjalizowanym drapieżnikiem, polującym niemal wyłącznie na karibu. Czaszki i żuchwy niedźwiedzi krótkopyskiego i jaskiniowego mieszczą się w morfoprzestrzeniach zajmowanych przez współczesne niedźwiedzie wszystkożerne. Również analiza Figueirido i współpracowników (2010) sugeruje, że niedźwiedź krótkopyski był wszystkożercą, a jego dieta zależała od dostępności pożywienia. Autorzy stwierdzili, że miał on kończyny stosunkowo krótsze niż wcześniej sądzono, a pysk nie był krótki, lecz proporcjonalny jak na wszystkożernego niedźwiedzia tej wielkości. Podobnie szeroki pysk mają również współczesne niedźwiedzie wszystkożerne – malajski i andyjski. Samobitnia była to powszechnie stosowana ochrona pszczół, żyjących w barci, przed niedźwiedziem. Był to potężny kloc drewna lub kamień zawieszony na sznurze przy barci. Kiedy niedźwiedź odchylał go, chcąc dostać się do środka barci, kloc bezwładnie wracał na miejsce i uderzał go w głowę. Niekiedy bartnicy wbijali w ziemię pod drzewem zaostrzone u góry, drewniane pale, na które nadziewał się spadający z drzewa niedźwiedź.

    Nadleśnictwo Krościenko – jednostka organizacyjna Lasów Państwowych podległa Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krakowie. Siedziba Nadleśnictwa znajduje się w Krościenku nad Dunajcem przy ul. Trzech Koron 4. Oz: Wielki i potężny (ang. Oz the Great and Powerful) – amerykański film fantasy z 2013 roku w reżyserii Sama Raimi. Wyprodukowany przez Walt Disney Pictures. Film powstał na podstawie powieści Franka Bauma pod tytułem Oz wielki i potężny.

    Fimbulvinter ("Wielka Zima") – według wierzeń nordyckich straszliwa zima poprzedzająca Ragnarök, mająca trwać nieprzerwanie przez trzy lata. Fimbulvintir ma być jedną z przyczyn upadku rodzaju ludzkiego. Ludzie po zjedzeniu wszystkich swoich zapasów żywnościowych zjedzą się nawzajem. W krajach skandynawskich fimbulvinter jest też określeniem bardzo mroźnej zimy. Nadleśnictwo Cisna – jednostka organizacyjna Lasów Państwowych podległa Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie. Siedzibą nadleśnictwa jest Cisna. Nadleśnictwo Cisna położone jest w całości na terenie województwa podkarpackiego.

    Dodano: 27.10.2010. 00:53  


    Najnowsze