• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowa teoria powstania życia na Ziemi testowana na AGH w Krakowie

    13.10.2010. 00:41
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Pierwszymi najprostszymi formami życia nie były bakterie lub wirusy, ale związki organiczne - aminokwasy lub ich zespoły - twierdzi prof. Maciej Pawlikowski z Pracowni Biomineralogii Wydziału Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska AGH w Krakowie. Jego zdaniem, do powstania podstawowych związków organicznych miało się przyczynić przekazanie im energii kwarcu piezoelektrycznego z pomocą wzbudzenia - drgań wywołanych przez wyładowania atmosferyczne.

    Prof. Pawlikowski wyszedł w trakcie swoich badań z założenia, że podobieństwo niektórych struktur biologicznych i mineralnych jest nieprzypadkowe.

    "Ten minerał - kwarc - skłonił mnie do przypuszczenia, że mógł ono mieć istotny wpływ na powstanie życia. Niektóre z minerałów można podejrzewać o to, że "przekazały" swoje cechy związkom organicznym powodując modyfikacje tych związków w kierunku substancji wykazujących najpierwotniejsze cechy typowe dla świata określanego jako świat żywy" - powiedział PAP naukowiec.

    Badacz przypuszcza, że tę energię przekazał prostym związkom organicznym kwarc, a w szczególności kwarc piezoelektryczny. W stanach wzbudzenia (drgań), spowodowanych wyładowaniami atmosferycznymi, mógłby on przekazać energię drga - np. aminokwasom - zmieniając ich energię własną i powodując powstanie dalszych modyfikacji związków organicznych i form, które w przyszłości miały stanowić o powstaniu życia - uważa prof. Pawlikowski.

    "Przedstawiona hipoteza i wyniki dotychczasowych badań, mimo że nie wyjaśniają wielu problemów związanych z powstaniem życia na Ziemi wskazują, że związki organiczne w stanach wzbudzenia, powodowanych wibrującym kwarcem, mają odmienne struktury niż w stanie niewzbudzonym. Odmienność struktur wywołanych drganiami powoduje także odmienność właściwości tych substancji" - wyjaśnia PAP prof. Pawlikowski.

    Jego zdaniem, przyjmując prezentowaną hipotezę o najwcześniejszych fazach powstawania życia na Ziemi (zmodyfikowane aminokwasy) można stwierdzić, że ich odkrycie w warstwach geologicznych jest nierealne. Po milionach lat uległy one w warstwach geologicznych całkowitej dekompozycji.

    "Należy także zauważyć, że w przypadku poprawności prezentowanej teorii jest mało prawdopodobnym występowanie życia o podobnej genezie i w podobnej do naszej formie w najbliższym otoczeniu Ziemi. Badania większości planet i dostępnych ciał niebieskich wskazują bowiem, że - w przeciwieństwie do Ziemi - nie zawierają one kwarcu, czyli potencjalnego generatora życia, w ich powierzchniowych warstwach geologicznych" - podsumowuje badacz.

    PAP - Nauka w Polsce, Szymon Zdziebłowski

    agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Hipoteza jedynej Ziemi, Hipoteza rzadkiej Ziemi (ang. Rare Earth hypothesis) – hipoteza, według której powstanie złożonego wielokomórkowego życia wymagało skrajnie nieprawdopodobnej kombinacji zjawisk astrofizycznych i geologicznych, w związku z czym jest ono na tyle nietypowe, że kontakt między jego przejawami jest skrajnie utrudniony. Astrobiologia (egzobiologia, kosmobiologia, ksenobiologia) - dziedzina nauki zajmująca się powstaniem, ewolucją, rozpowszechnieniem i przyszłością życia poza Ziemią. Ponieważ dotychczas nie wykryto w kosmosie życia, które nie pochodziłoby z Ziemi, astrobiologia skupia się na badaniach, które mogą zwiększyć szanse jego wykrycia. Bada możliwości przetrwania żywych organizmów w ekstremalnych warunkach, weryfikuje hipotezy dotyczące powstania życia na Ziemi, poszukuje miejsc, w których mogłoby rozwijać się życie w Układzie Słonecznym i poza nim oraz rozwija techniki pozwalające wykryć życie za pomocą obserwacji astronomicznych. Historia życia na Ziemi obejmuje kilka miliardów lat, od powstania pierwszych organizmów do gatunków jakie istniały i istnieją dzisiaj. Z wyjątkiem ostatnich kilku tysięcy lat, historia życia na Ziemi jest rekonstruowana metodami pośrednimi.

    Kwasy humusowe (kwasy próchnicowe) – mieszanina wielkocząsteczkowych związków organicznych o zmiennym składzie (w zależności od składu materii organicznej, z której powstają) i charakterze kwasowym, wchodzących w skład próchnicy glebowej i roztworów wód naturalnych. Tworzą się one w biochemicznych procesach rozkładu związków organicznych budujących żywe organizmy. Budowa tych wyjątkowo skomplikowanych związków nie jest jeszcze do końca poznana, dlatego najczęściej rozpatruje się je na zasadzie różnic pomiędzy różnymi rodzajami tych substancji. Wyróżnia się dwie podstawowe grupy tych związków, kwasy fulwowe oraz huminowe: Historia biologii – część historii nauki wyróżniona na podstawie badanej dziedziny jaką jest biologia. Opisuje badanie życia na Ziemi od czasów starożytnych do współczesności. Historia życia na Ziemi opisana jest w odrębnym artykule.

    Chemoautotrofy – organizmy chemosyntetyzujące, które wykorzystują energię chemiczną pozyskiwaną z utleniania związków nieorganicznych do produkcji związków organicznych. Przykładem takich organizmów są bakterie metanowe, siarkowe, nitryfikacyjne (Nitrobacter, Nitrosomonas, Nitrosospira), żelaziste (Ferrobacillus) czy wodorowe (Hydrogenomonas). Posiadają zdolność do przyswajania dwutlenku węgla kosztem energii - w wyniku czego powstają związki przyswajalne dla roślin. Atmosfera ziemska – powłoka gazowa otaczająca planetę Ziemię, utrzymywana przy powierzchni przez grawitację planety. Ogrzewa ona powierzchnię Ziemi dzięki efektowi cieplarnianemu i zmniejsza różnice temperatur między stroną dzienną i nocną. Pozwala także na istnienie różnorodnego życia na Ziemi, dostarczając substancji niezbędnych do jego podtrzymania i chroniąc przed promieniowaniem ultrafioletowym.

    Georeaktor - zaproponowana przez J. Marvina Herndona hipoteza mówiąca, że w środku Ziemi od jej powstania znajduje się kula o znacznej koncentracji uranu, w której zachodzi reakcja rozszczepienia uranu. Energia rozszczepienia miałaby być źródłem energii podgrzewającej wnętrze Ziemi oraz dla tworzenia pola magnetycznego Ziemi. Hipoteza ta nie jest uznawana przez geofizyków ani geologów. Muł niebieski – osad strefy batialnej o niebieskim zabarwieniu, zawierający oprócz pyłu kwarcowego i minerałów ilastych, węglany, substancje organiczne oraz siarczki żelaza. Kolor mułu pochodzi od zredukowanej skutkiem rozkładu dużej ilości materii organicznej związków żelaza. Odmianą mułu niebieskiego jest muł zielony.

    Dodano: 13.10.2010. 00:41  


    Najnowsze