• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowy model przewiduje podniesienie się poziomu morza do 2500 r.

    20.10.2011. 17:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Globalne ocieplenie sieje spustoszenie na planecie a pośród skutków, w obliczu których stajemy z powodu tych zmian, można wymienić problemy gospodarcze, niepokoje społeczne i przymusowe migracje. Kolejny problem stanowi wzrost poziomu mórz, z jakim się zetkniemy my i kolejne pokolenia. Naukowcy z Chin, Danii, Finlandii, Szwecji i Wlk. Brytanii opracowali model klimatyczny, aby zapewnić nam długoterminową prognozę podnoszenia się poziomu mórz w powiązaniu z emisjami gazów cieplarnianych i zanieczyszczeniami. Model został zaprezentowany w czasopiśmie Global and Planetary Change.

    Przewidywania przedstawione przez naukowców z Centrum Lodu i Klimatu przy Instytucie Nielsa Bohra w Danii i ich kolegów wybiegają naprzód aż o 500 lat. "W oparciu o bieżącą sytuację przewidzieliśmy zmiany w poziomie mórz w ciągu kolejnych 500 lat" - informuje Aslak Grinsted z Centrum Lodu i Klimatu przy Instytucie Nielsa Bohra Uniwersytetu w Kopenhadze w Danii. "Nie przyglądamy się temu, co dzieje się z klimatem, tylko koncentrujemy się wyłącznie na poziomie mórz."

    Opracowany model opiera się według naukowców na skutkach emisji gazów cieplarnianych i aerozoli oraz na zanieczyszczeniu atmosferycznym. Zespół skorygował model wstecz według aktualnych pomiarów, które zostały wykorzystane do ustalenia prognozy podnoszenia się poziomu mórz.

    Przygotowana prognoza opiera się na czterech scenariuszach: dwóch realistycznych, jednym pesymistycznym i jednym optymistycznym.

    Scenariusze realistyczne pokazują, że przy założeniu stabilizacji poziomu emisji i zanieczyszczeń poziom mórz podniesie się o około 75 centymetrów do roku 2100 i o 2 metry do roku 2500. Według pesymistycznego scenariusza, uwzględniającego rosnące emisje, poziom mórz podniesie się o 1,1 m do roku 2100 oraz o 5,5 m do roku 2500. Scenariusz optymistyczny - uzależniony od najbardziej radykalnych celów związanych ze zmianami klimatu, wymagający zaawansowanej technologii i globalnej współpracy w celu zdławienia emisji gazów cieplarnianych i zanieczyszczenia atmosferycznego - pokazuje, że poziom mórz podniesie się o 60 cm do roku 2100 i o 1,8 m do roku 2500.

    "W XX w. poziom mórz podnosił się średnio o 2 milimetry rocznie, ale tempo przyspiesza i w ciągu ostatniej dekady wzrosło o około 70%" - zauważa dr Grinsted, współautor raportu z badań. "Nawet w przypadku ustabilizowania stężenia w atmosferze gazów cieplarnianych i powstrzymania ich emisji do atmosfery, obserwujemy dalszy wzrost poziomu mórz przez kilka stuleci z powodu długiego czasu reakcji mórz i pokryw lodowych. A zatem potrzeba od 200 do 400 lat na powrót do poziomu z XX w., kiedy wzrost wynosił 2 mm rocznie."

    Chociaż nic nie jest absolutnie pewne, jeżeli chodzi o długoterminowe obliczenia, zdaniem naukowców poziom mórz będzie się nadal podnosić w nadchodzących stuleciach.

    Wkład w badania wnieśli również eksperci z Wydziału Nauk o Globalnych Zmianach i Systemach Ziemi Uniwersytetu w Pekinie w Chinach, Centrum Arktycznego przy Uniwersytecie Lapońskim w Finlandii, Uniwersytetu w Uppsali w Szwecji i Państwowego Centrum Oceanografii w Wlk. Brytanii.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Nierównowagowe symulacje klimatu (ang. transient climate simulation) – symulacje zachowania atmosfery lub oceanu dla określonego czasu za pomocą modelu ogólnej cyrkulacji. W takich symulacjach zmienia się koncentrację gazów cieplarnianych w sposób ciągły starając się przybliżyć jak najbardziej realistycznie sytuację (np koncentracje gazów cieplarnianych w danym roku). Obecnie (2006) zazwyczaj modeluje się okres 1850-2100. Tego typu obliczenia numeryczne trzeba skontrastować z tzw. równowagowymi symulacjami klimatu. Hesperotestudo bermudae – gatunek żółwia z rodziny żółwi lądowych (Testudinidae). Został opisany w 2000 roku przez Petera Meylana i Wolfganga Sterrera w oparciu o niemal kompletny szkielet wraz z ogonem i otaczającym go pancerzem, odkryty w plejstoceńskich osadach formacji Upper Town Hill na Bermudach. Autorzy przypisali go do rodzaju Hesperotestudo, znanego wcześniej od oligocenu do plejstocenu Ameryki Północnej. Zasugerowali, że przodkowie H. bermudae prawdopodobnie dotarli na Bermudy dzięki prądom morskim lub na naturalnych tratwach. Ponieważ wówczas znano pozostałości tylko jednego osobnika, Olson, Hearty i Pregill wysunęli dwie hipotezy dotyczące obecności szczątków żółwia na Bermudach: według pierwszej należały one do osobnika, który jako jedyny przedstawiciel gatunku żyjącego na kontynentalnej Ameryce dotarł na archipelag, a według drugiej na Bermudach występowała cała populacja żółwi, lecz odnaleziono szczątki tylko jednego jej członka. Pierwszą z tych hipotez autorzy uznali za bardzo mało prawdopodobną. Odkrycie niekompletnej kości promieniowej H. bermudae w podwodnej jaskini potwierdziło, że na Bermudach istniała niegdyś cała populacja żółwi z tego gatunku. Olson i współpracownicy zasugerowali, że H. bermudae wyginęły około 300 tysięcy lat temu, gdy podniósł się poziom mórz. Zdaniem autorów, skoro żółwie nie przetrwały wysokiego poziomu mórz przed 300 tysiącami lat, nie przetrwałyby również tego, który wydarzył się około 100 tysięcy lat wcześniej, co sugeruje, że H. bermudae skolonizowały Bermudy w okresie pomiędzy 400 tys. a 300 tys. lat temu. Nie wykluczyli jednak, że inna populacja tych żółwi występowała na tym archipelagu, gdy poziom wód był stosunkowo niski, około 900–400 tys. lat temu. Quasigeoida (również jako quasi-geoida) – teoretyczna powierzchnia aproksymująca swobodny poziom mórz i oceanów w systemie wysokości normalnych. Praktyczna generalizacja geoidy, stanowiąca powierzchnię pomocniczą przy określaniu modelu Ziemi.

    Poziom wydobywczy – część złoża zawarta między dwiema płaszczyznami poziomymi przeprowadzonymi przez główne punkty udostępnienia na danym poziomie. W wyrobiskach zawarte w głównej płaszczyźnie poziomu stanowią tzw. poziom wentylacyjny a wyrobiska zawarte w dolnej części poziomu stanowią tzw. poziom transportowy. Stratygrafia sekwencji – względnie nowa gałąź geologii starającą się powiązać względne zmian poziomu mórz z tworzeniem się skał osadowych. Stratygrafia sekwencji rozwinęła się ze stratygrafii sejsmicznej i interpretacji sejsmicznej prowadzonej głównie na potrzeby poszukiwań naftowych.

    Zhurong – według mitologii chińskiej z okresu przedcesarskiego bóg ognia, pomocnik Płomiennego Cesarza/Shennonga, zgodnie z Księgą gór i mórz także jego praprawnuk. Według innej wersji mitu był natomiast potomkiem Zhuanxu. Uważano go także za ojca Gonggonga. Ląd - obszar skorupy ziemskiej niepokryty wodami mórz i oceanów. Lądy zajmują około 29% powierzchni Ziemi, łącznie 149 milionów km². Dla większych, zwartych obszarów lądu przyjęto nazwę kontynent, mniejsze obszary lądu to wyspy. Średnie wzniesienie lądu ponad poziom morza wynosi 875 metrów. W odniesieniu do kontynentów zamiennie używa się nazwy „stały ląd”, w odróżnieniu od wysp, których nie zalicza się do powierzchni lądu.

    Inwestycyjny model związku – teoria, według której zaangażowanie w związek zależy nie tylko od zadowolenia partnerów, określonego w kategoriach korzyści, kosztów, poziomu odniesienia i porównawczego poziomu odniesienia, ale również od tego ile mogliby stracić w razie zerwania ich związku. Scenariusze RCP (representative concentration pathways) - cztery scenariusze zmian koncentracji dwutlenku węgla, które zostały zaakceptowane przez Międzyrządowy Zespół do spraw Zmian Klimatu w projekcie porównania globalnych modeli klimatu (tzw. projekt CMIP5)

    Formacja Horseshoe Canyon – formacja geologiczna znajdująca się w kanadyjskiej prowincji Alberta, należąca do kredowej grupy Edmonton. Jej grubość wynosi około 290 m, co odpowiada około 7 mln lat. Eberth i Braman (2012) podzielili formację Horseshoe Canyon na siedem ogniw: Strathmore, Drumheller, Horsethief, Morrin, Tolman, Carbon i Whitemud. Jest ona najniżej położoną formacją grupy Edmonton, nad nią znajdują się formacje Battle i Scollard. Osady należące do formacji Horseshoe Canyon powstawały od późnego kampanuwieku późnej kredy trwającego od 73 do 70 mln lat temu – do wczesnego mastrychtu. Przez pierwsze 2,5 miliona lat (okres ten obejmują warstwy ogniw Strathmore i Drumheller) były to obszary względnie stabilne pod względem tektonicznym i klimatycznym. Występowała tam wówczas pionowa agradacja i niewielka progradacja wybrzeży morskich. Kolejne 4,5 mln lat cechowały się bardziej zmiennym klimatem, częstsze były też zmiany w wulkanizmie, orogenezach, tempie wietrzenia skał i tworzenia gleb. Tereny formacji Horseshoe Canyon znajdowały się wówczas na około 58° paleoszerokości geograficznej. Tuż pod skałami formacji znajduje się Bearpaw Shale, morska formacja reprezentująca fragment Morza Środkowego Zachodu (Western Interior Seaway). Przesmyk zanikał w miarę ochładzania się klimatu i opadania poziomu mórz pod koniec kredy, odsłaniając tereny znajdujące się uprzednio pod wodą. Nie był to spokojny proces – kanał okresowo ponownie się pojawiał, zalewając region Horseshoe Canyon, zanim ostatecznie zanikł. Z powodu zmian poziomu mórz w formacji Horseshoe Canyon reprezentowanych jest wiele różnych środowisk, wliczając środowiska morskie i nadbrzeżne, takie jak laguny i estuaria. Węgle kopalne licznie występują na prehistorycznych torfowiskach. Ze względu na obecność lub brak węgli i architekturę stratygraficzną Larson i in. (2011) podzielili formację Horseshoe Canyon na pięć nieformalnych jednostek. Pierwsza z nich powstała w klimacie ciepłym i wilgotnym, jednostki 2–4 w klimacie chłodnym i suchym, a 5. w ciepłym i wilgotnym.

    Ramowa konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (ang: United Nations Framework Convention on Climate Change – UNFCCC lub FCCC) – umowa międzynarodowa określająca założenia międzynarodowej współpracy dotyczącej ograniczenia emisji gazów cieplarnianych odpowiedzialnych za zjawisko globalnego ocieplenia. Konwencja podpisana została podczas Konferencji Narodów Zjednoczonych na temat Środowiska i Rozwoju popularnie zwanej Szczytem Ziemi w 1992 w Rio de Janeiro.

    Uprawnienie do emisji zostało zdefiniowane w ustawie o handlu uprawnieniami cieplarnianych i innych substancji z 22 grudnia 2004 roku jako uprawnienie do wprowadzania do powietrza ekwiwalentów gazów cieplarnianych (lub innych wymienionych w ustawie), które może być sprzedane, przeniesione lub umorzone (art.3 pkt.15). DePreSys, Decadal Climate Prediction System – w prowadzonym od 2005 roku projekcie – system przewidywania zmian klimatycznych opracowany przez uczonych z Headley Centre. Oparty na długookresowych obserwacjach stanu atmosfery i oceanów, aktywności Słońca, erupcji wulkanicznych, a również skutków działalności człowieka: emisji gazów cieplarnianych i aerozoli.

    Gonggong (chiński 共工, pinyin Gònggōng) – bóstwo chińskie. Tradycja konfucjańska uczyniła z niego wasala cesarzy Yao i Shuna, co jest jednak mało wiarygodnym przekazem z uwagi na praktykę "uhistoryczniania" mitologii przez konfucjanistów. Według niekonfucjańskiej tradycji Gonggong był jednym z najpotężniejszych wśród najstarszych chińskich bóstw. Księga gór i mórz opisuje go jako postać o ciele węża, z głową człowieka i purpurowymi włosami. Według tego źródła ojcem bóstwa miał być Zhurong. Księga duchów i dziwów z kolei określa Gonggonga jako istotę prostacką i obdarzoną niewielką inteligencją. Ekonomiczny poziom wycieków (EPW, "OPW - optymalny poziom wycieków", "optymalny trend strat z wycieków") - poziom strat wody w sieci wodociągowej (również wieloletni trend), przy którym sumaryczne nakłady eksploatatora sieci na detekcję i usuwanie wycieków oraz koszty strat wody osiągają minimum. Jest to ekonomiczne optimum utrzymania ruchu sieci, przy którym dostawa wody /koszty eksploatacji i inwestycji/ kontynuowana jest po najmniejszych kosztach. Pojęcie optymalnego/ekonomicznego poziomu wycieków wiąże się bezpośrednio z normatywem taniej wody - wprowadzonym przez IWA dla wiejskich i miejskich sieci wodociągowych. Jeśli dostawca wody posiada wdrożony optymalny poziom wycieków i dąży do jego uzyskania w kolejnych latach wówczas woda sprzedawana odbiorcom jest najtańsza. Dostawca wody w celu osiągnięcia ekonomicznego poziomu wycieków może również używać szybszych operacyjnych metod, takich jak ekonomiczny remodelling strat.

    Dodano: 20.10.2011. 17:17  


    Najnowsze