• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowy raport ostrzega, że cele kopenhaskie nie spowolnią globalnego ocieplenia

    23.04.2010. 19:12
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W nowym raporcie opublikowanym w czasopiśmie Nature klimatolodzy ostrzegają, że realizacja zobowiązań do obniżenia emisji dwutlenku węgla uzgodnionych w ramach Porozumienia z Kopenhagi w grudniu 2009 r. nie ograniczy poziomu globalnego ocieplenia do 2°C. W tym stuleciu będziemy najprawdopodobniej świadkami wzrostu średniej temperatury na świecie o ponad 3°C.

    Analiza została przeprowadzona przez naukowców z Poczdamskiego Instytutu Badań nad Wpływem Klimatu (PIK) i przedsiębiorstwa Climate Analytics, zajmującego się oceną zmian klimatycznych, z Niemiec oraz z holenderskiego przedsiębiorstwa Ecofys, działającego w branży odnawialnych źródeł energii.

    "To wprost niewiarygodne jak mało ambitne są te zobowiązania" - piszą naukowcy, odnosząc się do różnic między celem Porozumienia z Kopenhagi, by utrzymać globalne ocieplenie poniżej 2°C a tym, co faktycznie może zostać osiągnięte dzięki zobowiązaniom wielu krajów do ograniczenia emisji.

    Raport podkreśla fakt, że określone przez wiele krajów cele spowodują wzrost rocznych emisji gazów cieplarnianych o 10% do 20% powyżej obecnych poziomów, osiągając do roku 2020 wysokość od 47,9 do 53,6 Gt CO2 (gigaton dwutlenku węgla). To spowoduje, że na koniec stulecia prawdopodobieństwo przekroczenia granicy 2°C przez poziom globalnego ocieplenia wyniesie 50%.

    Autorzy zauważają, że ograniczenia emisji prawdopodobnie odzwierciedlają najmniej ambitną część zobowiązań do redukcji podjętych przez większość krajów. "W najgorszym przypadku możemy skończyć na uprawnieniach do emisji przekraczających prognozy rozwoju sytuacji według scenariusza pt. wszystko po staremu" - mówi naczelny autor artykułu, Joeri Rogelj z PIK.

    Zespół przeprowadził analizę różnych luk Porozumienia z Kopenhagi, w tym kontrowersyjne zagadnienie nadmiaru uprawnień, w ramach którego dany kraj może "zgromadzić" nadmiar uprawnień do emisji do wykorzystania w późniejszym okresie, jeżeli utrzyma poziom poniżej tego, który został określony w Protokole z Kioto.

    "W ramach Protokołu z Kioto cele niektórych krajów są tak niedostateczne, że w latach 2008-12 wygenerowana zostanie duża liczba nadmiarowych uprawnień, nawet bez podejmowania jakiegokolwiek wysiłku w zakresie polityki środowiskowej" - wyjaśniają autorzy. Dodają, że kraje będą w coraz większym zakresie wykorzystywać nadmiarowe uprawnienia, "ponieważ wszystko, co przynosi zysk zostanie prawdopodobnie wykorzystane".

    Naukowcy opracowali swoje dane na podstawie zobowiązań do redukcji emisji podjętych przez kraje w ramach Porozumienia z Kopenhagi. W przypadku krajów, które nie podały swoich celów zespół oparł się na wcześniejszych zapowiedziach dotyczących redukcji emisji. Wykorzystali również scenariusz "wszystko po staremu" w odniesieniu do krajów, które nie podjęły zobowiązania.

    Wszystkie dane zostały umieszczone w sprzężonym modelu klimatycznym cyklu węgla, a wyniki pokazały, że przy podanych poziomach redukcji globalne ocieplenie w rzeczywistości przekroczy 3°C na początku następnego stulecia.

    W komentarzu na temat przewidywań modelu klimatycznego współautor, dr Malte Meinshausen z PIK, stwierdza: "Emisje CO2 na poziomie 48 Gt do roku 2020 to nie jest dobra droga do osiągnięcia celu 2°C - to jak wyścig w stronę klifu z nadzieją na wyhamowanie tuż przed nim."

    W ramach Porozumienia z Kopenhagi 76 krajów (w tym te, które są odpowiedzialne za około 80% emisji gazów cieplarnianych na świecie) podjęło zobowiązania do ograniczenia swoich emisji do roku 2020. Japonia i Norwegia to jedyne kraje, które podjęły zobowiązania zgodne z celem 2°C.

    Cel określony przez USA to redukcja o 17% poniżej poziomu z 2005 r. do roku 2020. Jest to zaledwie 3% poniżej poziomu z 1990 r., mimo że według szacunków w krajach rozwiniętych niezbędna jest redukcja rzędu 25%-40%. Cel Chin wpisuje się w scenariusz "wszystko po staremu", podczas gdy cele Unii Europejskiej to obniżka emisji o 20%-30%.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Europejski System Handlu Emisjami (UE ETS), — znany także jako "wspólnotowy rynek uprawnień do emisji dwutlenku węgla (CO2)" lub system ETS. Jest pierwszym i największym systemem handlu emisjami CO2 na świecie. UE ETS jest dzisiaj jedynym rynkiem emisji CO2 opartym na wiążącym krajowym i regionalnym ustawodawstwie (dyrektywa ETS Unii Europejskiej). Od reformy strukturalnej dyrektywy ETS, przyjętej w Pakiecie Energetyczno-Klimatycznym 12 grudnia 2008 przez kraje Unii Europejskiej, obowiązuje zakup uprawnień do emisji CO2 (EUA) na giełdzie przez firmy przemysłu energochłonnego i wytwarzania energii elektrycznej po wykorzystaniu przyznanej puli uprawnień przyznanym Państwom Członkowskim UE.Od 2012, handel uprawnieniami do emisjami CO2 (EUA) odbywa się głównie na giełdzie ICE w Londynie i EEX we Frankfurcie. Unia Europejska jak i Państwa Członkowskie wprowadzają nowe uprawnienia na rynek emisji CO2 przez aukcje na giełdach ICE i EEX na podstawie rozporządzeń przyjetych przez Komisję Europejską. W Polsce, rejestr uprawnień do emisji CO2 jest prowadzony przez Krajowy Ośrodek Bilansowania i Zarządzania Emisjami (KOBIZE) podlegający Ministrowi Środowiska. Ramowa konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (ang: United Nations Framework Convention on Climate Change – UNFCCC lub FCCC) – umowa międzynarodowa określająca założenia międzynarodowej współpracy dotyczącej ograniczenia emisji gazów cieplarnianych odpowiedzialnych za zjawisko globalnego ocieplenia. Konwencja podpisana została podczas Konferencji Narodów Zjednoczonych na temat Środowiska i Rozwoju popularnie zwanej Szczytem Ziemi w 1992 w Rio de Janeiro. Porozumienie między burmistrzami – popularny ruch europejski skupiający władze lokalne i regionalne, które dobrowolnie włączają się w działania na rzecz zwiększenia efektywności energetycznej i wykorzystywania odnawialnych źródeł energii na podlegających im obszarach. Celem sygnatariuszy Porozumienia jest zrealizowanie i wykroczenie poza unijny cel, jakim jest zmniejszenie emisji CO2 o 20% do 2020 roku.

    BS EN 16001 - System Zarządzania Energią. Pierwszego lipca 2009 British Standards Institution (BSI) opublikowało nowy standard. Dotyczy on Systemu Zarządzania Energią. Treść EN 16001 zawiera przewodnik oraz wymagania zgodności z systemem zarządzania energią, wśród których są m.in. konieczność wprowadzenia polityki energetycznej, identyfikacja obecnego oraz planowanego zużycia energii, wprowadzenie systemu monitorowania oraz mierzenia zużycia energii. Wszystko to owocuje poprawą efektywności energetycznej oraz redukcji zużycia energii, redukcją emisji gazów cieplarnianych, zmianami behawioralnymi w organizacji. Wprowadzony, certyfikowany i nadzorowany system zapewnia także zgodność z wymogami prawnymi, lokalnymi, krajowymi a także dyrektywami UE o Usługach Energetycznych i Redukcji Emisji Gazów Cieplarnianych. Podejście systemowe jest analogiczne jak w innych systemach, oparte na metodologii Plan-Do-Check-Act -Cykl Deminga. Prace nad standardem przeprowadzone zostały w Wielkiej Brytanii przez komitet CEN (Europejski Komitet dla Standaryzacji) wraz z komitetem Zarządzania Energią BSI. BS EN 16001 jest podstawą międzynarodowego draftu standardu ISO (Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna) Systemu Zarządzania Energią ISO 50001. Draft tego standardu został opublikowany do publicznego komentarza jako ISO/DIS 50001, natomiast jego ostateczna wersja standardu zostanie opublikowana w pierwszej połowie 2011 roku. British Standards Institution zapewnia, że transfer certyfikacji na ISO 50001 odbędzie się płynnie i bezproblemowo. Negocjacje – dwustronny proces komunikowania się, którego celem jest osiągnięcie porozumienia, gdy przynajmniej jedna strona nie zgadza się z daną opinią lub z danym rozwiązaniem sytuacji. Negocjacje to sposób porozumienia się w celu rozwiązania konfliktu oraz dojścia do porozumienia obydwu stron, proces wzajemnego poszukiwania takiego rozwiązania, które satysfakcjonowałoby zaangażowane w konflikt strony.

    Zobowiązanie wymagalne - zobowiązanie, którego termin płatności minął, a które nie zostało przedawnione lub umorzone. Kontrowersje wokół globalnego ocieplenia – dyskusja dotycząca natury i konsekwencji globalnego ocieplenia. Nieporozumienia dotyczą m.in. przyczyn wzrostu średniej temperatury globalnej powietrza (szczególnie od połowy XX wieku), czy trend ocieplenia jest bezprecedensowy lub w zakresie klimatycznych oscylacji i czy podawany wzrost w pełni lub częściowo nie wynika z niedokładnych pomiarów. Dodatkowe kwestie to szacunki wrażliwości klimatycznej, prognozy ocieplenia w przyszłości, konsekwencje i przeciwdziałanie. Prowadzona jest żywiołowa debata w mediach masowych i polityce, a zaangażowane są korporacje, organizacje polityczne i osoby indywidualne.

    Wskaźniki emisji zapachowej – wartości emisji zapachowej (emisji odorantów) odniesione do jednostkowej ilości materiałów, przetwarzanych w instalacji określonego rodzaju, lub do jednostkowej ilości wytwarzanego produktu. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (skrót – sp. z o.o.) – forma prawna przedsiębiorstw tworzona przez jedną lub więcej osób, zwanych wspólnikami, które odpowiadają za zobowiązania przedsiębiorstwa w ograniczonym zakresie. Spotykana w licznych krajach Europy, w tym w Polsce.

    Gwarantowanie emisji - zobowiązanie się pewnej grupy inwestorów do wykupienia wszystkich papierów, na które nie złożono w danej emisji zleceń. Do wykonania gwarancji dochodzi tylko jeżeli podaż przewyższy popyt. Instytucja lub osoba udzielająca gwarancji najczęściej dostaje w zamian za nią pewne wynagrodzenie.

    Dodano: 23.04.2010. 19:12  


    Najnowsze