• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowy raport podkreśla wpływ zmian klimatu na Antarktykę

    03.12.2009. 15:12
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Rosnący poziom gazów cieplarnianych i zmniejszanie się dziury ozonowej oznaczają, że temperatury w Antarktyce mogą wzrosnąć o 3°C w ciągu następnych stu lat, walnie przyczyniając się do wzrostu poziomu morza - według nowego raportu przygotowanego przez zespół wybitnych naukowców badających Antarktykę. Komitet Naukowy ds. Badań Antarktycznych (SCAR) opracował pierwszy, wyczerpujący przegląd stanu klimatu Antarktyki i jego powiązań z pozostałą częścią globalnego systemu klimatycznego.

    Raport opiera się na pracy 100 światowej klasy naukowców z 13 krajów. Obok prezentacji najnowszych odkryć badawczych z Antarktyki, raport podkreśla priorytety w zakresie przyszłych badań naukowych i odpowiada na palące pytania ustawodawców na temat topnienia rozległej pokrywy lodowej Antarktyki, podnoszenia się poziomu morza i bioróżnorodności.

    "Antarktyka jest jedynym w swoim rodzaju źródłem informacji o naszej planecie. Ten przegląd opisuje, co wiemy na dzień dzisiejszy i ilustruje, w jaki sposób działalność człowieka napędza zmiany klimatu" - wyjaśnia dyrektor wykonawczy SCAR, dr Colin Summerhayes z Instytutu Badań Polarnych im. Scotta w Wlk. Brytanii.

    "Zebranie tych interdyscyplinarnych danych w jednym materiale źródłowym pomoże naukowcom i ustawodawcom zrozumieć różnice między zmianami środowiskowymi, które wynikają z naturalnych cyklów Ziemi a zmianami antropogenicznymi" - twierdzi dr Summerhayes. "Ta praca ma szczególne znaczenie, ponieważ przedstawia zmiany klimatu w Antarktyce w kontekście i prezentuje ich wpływ na pozostałą część planety."

    Jednym z głównych odkryć ostatnich lat jest interakcja między dziurą ozonową Antarktyki a zmianami klimatu. Wyniki badań wykazały, że dziura ozonowa tak naprawdę zapobiegała większemu wpływowi zmian klimatu na ten lodowy region. Międzynarodowe traktaty okazały się skuteczne w obniżaniu poziomu chemikaliów niszczących ozon w atmosferze, dlatego rozmiar dziury ozonowej utrzymuje się obecnie na stałym poziomie.

    Zważywszy na fakt, że dziura ozonowa zasklepi się w ciągu najbliższych dekad, nie będzie już chronić Antarktyki przed wpływem zmian klimatu. Jednocześnie poziom dwutlenku węgla rośnie szybciej niż kiedykolwiek w ciągu ostatnich 800.000 lat.

    W związku z powyższym przewiduje się, że w najbliższym stuleciu temperatura na Antarktyce podniesie się o 3°C. Pomimo takiej zmiany, temperatury w większej części Antarktyki utrzymają się znacznie poniżej zera. Niemniej ocenia się, że utrata lądolodu Antarktyki Zachodniej będzie mieć wkład "około kilkudziesięciu centymetrów" we wzrost poziomu morza, który do 2100 r. ma sięgnąć 1,4 m.

    Co zaś się tyczy bioróżnorodności, w związku ze zmieniającym się klimatem Antarktyki latem padały deszcze na zachodnim Półwyspie Antarktycznym, co doprowadziło do szybkiego rozwoju populacji roślin, zwierząt i drobnoustrojów. W morzach opływających kontynent utrata lodu na niektórych obszarach doprowadza do rozwoju glonów i kurczenia się populacji krylu - małych stworzeń podobnych do krewetek, które są źródłem pożywienia dla wielu zwierząt.

    Spoglądając w przyszłość naukowcy podkreślają zapotrzebowanie na większą liczbę danych na temat klimatu w odległych regionach polarnych, aby pogłębić wiedzę na temat sposobu kształtowania się klimatu w przeszłości.

    "Najbardziej zadziwiającym odkryciem jest sposób, w jaki jeden antropogeniczny wpływ środowiskowy - dziura ozonowa - chroni większą część Antarktyki przed drugim - globalnym ociepleniem. Poznanie złożoności tych zagadnień jest wyzwaniem dla naukowców, a przecież przekazanie ich w sposób zrozumiały dla społeczeństwa i ustawodawców jest niezbędne" - podsumowuje naczelny autor raportu, profesor John Turner z British Antarctic Survey.

    "Nie ma wątpliwości co do tego, że nasz świat się zmienia, a działalność człowieka przyspiesza globalne zmiany" - zauważa. "Ten przegląd jest ogromnym krokiem naprzód w zadbaniu o to, by najświeższe i najlepsze dane były dostępne w jednym miejscu. Tworzy miejsce dla przyszłych badań naukowych Antarktyki i dostarcza wiedzę, której wszyscy potrzebujemy, aby lepiej przystosować się do zmian środowiskowych."

    rdo: CORDIS

    informacji: Komitet Naukowy ds. Badań Antarktycznych (SCAR): http://www.scar.org British Antarctic Survey (BAS): http://www.bas.ac.uk/ Teksty pokrewne: 29438, 30712 Kategoria: Różne
    Źródło danych: British Antarctic Survey
    Referencje dokumentu: Na podstawie informacji uzyskanych z British Antarctic Survey i raportu SCAR "Zmiany klimatu Antarktyki a środowisko".
    Indeks tematyczny: Zmiana klimatu & cykl węglowy; Koordynacja, wspólpraca; Nauki o ziemi; Ochrona srodowiska; Meteorologia; Linie polityczne; Badania Naukowe RCN: 31539   W góre . O tym serwisie . Serwisy CORDIS . Helpdesk . © . Ważne informacje prawne Administratorem witryny CORDIS jest Urząd Publikacji

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Stacje polarne w Antarktyce – placówki badawcze założone przez różne państwa w Antarktyce. Stacje te składają się głównie z kontenerów badawczych i mieszkalnych oraz własnego źródła energii (generatora prądu). Do stacji polarnych zalicza się wszystkie stacje działające w ramach Komitetu Naukowego Badań Antarktycznych (Scientific Committee on Antarctic Research – SCAR). Stacje rozmieszczone są na samym kontynencie oraz na wyspach Antarktyki. Obecnie istnieje 39 całorocznych i 41 stacji czynnych tylko latem, a ponadto placówki dające bardziej ograniczone możliwości bytowe i mniej wygód: 18 obozów i 2 schronienia. British Antarctic Survey (BAS) – brytyjska rządowa organizacja naukowa, odpowiadająca za badania kontynentu Antarktydy i wysp Antarktyki. Jest częścią Rady Badań Środowiska Naturalnego (Natural Environment Research Council, NERC). Komitet Naukowy Badań Antarktycznych (SCAR - ang. Scientific Committee on Antarctic Research) – międzynarodowa organizacja naukowa, której celem jest inicjowanie, rozwijanie i koordynacja badań naukowych w Antarktyce. Komitet ten jest ciałem Międzynarodowej Rady Nauki.

    Dziura ozonowa – zjawisko spadku stężenia ozonu (O3) w stratosferze atmosfery ziemskiej. Występuje głównie w obszarach podbiegunowych. Tworzenie się i rozpad O3 zachodzi pod wpływem światła, którego natężenie różni się dla danego obszaru w poszczególnych porach roku. Naturalna zawartość ozonu zmienia się z szerokością geograficzną, dlatego trudno jest podać uniwersalną wartość stężenia granicznego, które określa pojawienie się dziury ozonowej. W przypadku Antarktyki graniczna wartość stężenia O3 określająca naturalny stan ozonosfery i dziurę ozonową wynosi 220 DU. Do 1979 r. nie notowano w tym rejonie niższych stężeń O3, a późniejsze spadki zawartości ozonu miały charakter antropogeniczny. Powstawanie dziury wiązane jest zazwyczaj z antropogeniczną emisją freonów. Instytut Biochemii i Biofizyki PAN Zakład Biologii Antarktyki – placówka naukowa zajmująca się badaniami obszaru Antarktyki i koordynująca program naukowy polskich badań antarktycznych oraz organizuje wyprawy do Polskiej Stacji Antarktycznej im. Henryka Arctowskiego.

    Piąty Raport IPCC (The Fifth Assessment Report of the IPCC; w skrócie AR5) - piąty raport podsumowujący obecne i przewidywane zmiany klimatu opracowywany przez Międzyrządowy Zespół do spraw Zmian Klimatu (IPCC). Szczególnie Chroniony Obszar Antarktyki (ang. Antarctic Specially Protected Area – ASPA) – obszar ochrony przyrody ustanowiony na podstawie załącznika V do Protokołu Madryckiego (Protokół o ochronie środowiska do Układu w sprawie Antarktyki sporządzony w Madrycie 4 października 1991). Ochronę w formie Szczególnie Chronionych Obszarów Antarktyki ustala się dla obszarów cennych ze względów środowiskowych, naukowych, historycznych, estetycznych lub pierwotnych albo dla obszarów, na których prowadzona jest lub planowana działalność naukowa.

    Czwarty Raport IPCC (The Fourth Assessment Report of the IPCC; w skrócie AR4) - czwarty raport podsumowujący zmiany klimatu, raporty są publikowane przez Międzyrządowy Zespół do spraw Zmian Klimatu (IPCC). Reanaliza meteorologiczna (reintegracja) to powtórne przeanalizowanie długich szeregów czasowych pomiarów meteorologicznych (np temperatury ziemi) w skali globu lub w skali regionalnej. Ma na celu odrzucenie błędnych wyników pomiarowych i integrację danych pomiarowych z różnych obserwacji. Reanaliza meteorologiczna umożliwia badanie zmian klimatu na podstawie pomiarów, a nie badanie zmian wynikających z innych czynników takich jak zmiany technik pomiarowych.

    World Values Survey - projekt badawczy o zasięgu globalnym, którego głównym przedmiotem zainteresowania są wartości i przekonania, ich zmiany zachodzące w czasie i wpływ, jaki wywierają na życie społeczne i polityczne. Badania prowadzone są przez sieć naukowców działających na całym świecie, która od 1981 r. przeprowadziła szereg badań w niemal 100 krajach. Obecnie World Values Survey pozostaje głównym źródłem danych empirycznych na temat postaw, w tym wyznawanych wartości i przekonań, blisko 90% światowej populacji.

    Rothera Research Station – brytyjska stacja polarna położona w Rothera Point, po wschodniej stronie zatoki Ryder Bay, w południowo-wschodniej części Wyspy Adelajdy, zarządzana przez British Antarctic Survey (BAS). Rothera jest najważniejszym ośrodkiem Brytyjskiego Terytorium Antarktycznego, obszaru Antarktyki, który Wielka Brytania uznaje za swoje terytorium zamorskie.

    Scenariusze RCP (representative concentration pathways) - cztery scenariusze zmian koncentracji dwutlenku węgla, które zostały zaakceptowane przez Międzyrządowy Zespół do spraw Zmian Klimatu w projekcie porównania globalnych modeli klimatu (tzw. projekt CMIP5) Tara Oceans – wyprawa badawcza na statku Tara, mająca na celu szczegółowe poznanie górnej warstwy oceanów – do 200 m głębokości. Badania koncentrują się m.in. na badaniu planktonicznych protistów i roślin, a zwłaszcza relacji fitoplanktonu ze zmianami stężenia dwutlenku węgla i związanym z nimi globalnym ociepleniem i zakwaszeniem wód. Wśród innych badanych zagadnień przewidywane są również badania raf koralowych. Rezultaty przeprowadzonych badań mogą przyczynić się do lepszego poznania wczesnych etapów ewolucji życia na Ziemi, globalnych cykli biogeochemicznych oraz zrozumienia funkcjonowania klimatu i skutków jego zmian.

    EdGCM jest modelem ogólnej cyrkulacji atmosfery (ang. Global Circulation Model, w skrócie GCM) napisanym w celach edukacyjnych. Model może być uruchamiany na PC, ma wbudowany prosty interfejs graficzny i bazę danych i może być wykorzystany do badań zmian klimatu. Jest oparty na modelu z NASA Goddard - GISS Model II. Pozwala nauczycielom i uczniom wyrobić intuicję dotyczącą współczesnych problemów klimatycznych i zapoznanie się z narzędziami wykorzystywanymi przez naukowców w badaniach zmian klimatu.

    Dodano: 03.12.2009. 15:12  


    Najnowsze