• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Obornik świński i rolne produkty uboczne - doskonała para do produkcji biogazu

    28.06.2011. 10:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Zespół hiszpańskich naukowców opracował nowy sposób optymalizacji produkcji biogazu poprzez połączenie obornika świńskiego i rolnych produktów ubocznych.

    Naukowcy z Instytutu Nauki i Technologii Zwierząt Universitat Polit?cnica de Val?ncia w Hiszpanii mają nadzieję, że dzięki ich badaniom zbędny obornik z gospodarstw zyska teraz wartość dodaną, a produkty uboczne z branży przetwórstwa owocowo-warzywnego znajdą zrównoważone "życie po życiu".

    Zespół agronomów - naukowców specjalizujących się w produkcji i wykorzystywaniu roślin na żywność, paliwo, paszę, błonnik oraz w odzyskiwaniu surowców wtórnych - postanowił zbadać, co można zrobić z dużymi ilościami obornika, powstającymi w gospodarstwach hodowlanych trzody chlewnej, na który składają się głównie odchody zwierząt, woda wykorzystywana do czyszczenia oraz resztki paszy. Zwykle odpady te składowane są w zbiornikach, zanim zostaną wykorzystane jako nawóz.

    Niemniej stwarzają one pewne poważne problemy środowiskowe. Z powodu wysokiej zawartości azotu i fosforu w oborniku bogatym w składniki odżywcze, gleba, woda i atmosfera mogą ulec zanieczyszczeniu na skutek nadmiernego nagromadzenia tych składników oraz emisji gazów cieplarnianych i amoniaku.

    Mar?a Cambra-López, jeden z kierowników naukowych projektu, wyjaśnia że niektóre regiony Hiszpanii, gdzie koncentracja gospodarstw hodowli trzody chlewnej jest wysoka, nie dysponują wystarczającym areałem, aby wchłonąć wytwarzane ilości obornika. Z kolei przewożenie go gdzie indziej jest dosyć kosztowne dla rolników i dla środowiska.

    Teraz zespół z Walencji ma nadzieję, że ich badania nad połączeniem tych produktów ubocznych w celu wytwarzania biogazu okażą się zrównoważonym i rentownym rozwiązaniem tego trudnego problemu.

    Obornik jako taki nie wytwarza dużych ilości energii przez co biogazownia nie jest dochodowym przedsięwzięciem dla rolników. Jednakże połączenie go z pewnymi owocami i warzywami z regionu, które nie nadają się na sprzedaż, może podnieść poziomu metanu i w ten sposób poprawić rentowność produkcji biogazu.

    Naukowcy przetestowali in vitro połączenie obornika świńskiego z papryką, pomidorami, brzoskwiniami i kaki, aby sprawdzić potencjał mieszanki w produkcji biogazu oraz optymalne połączenie substratów. Wyniki pokazały, że papryka zwiększa produkcję metanu o 44% w porównaniu do samego obornika, pomidory o 41%, brzoskwinie o 28 %, a kaki nie wpływa na produkcję metanu.

    Na podstawie tych odkryć zespół przeprowadzi teraz testy w wielkoskalowych komorach fermentacyjnych oraz symulację realnej produkcji biogazu z wykorzystaniem papryki, pomidorów i brzoskwiń. Długofalowym celem jest wykorzystanie tej technologii w wielkich biogazowniach. Zespół przyjrzy się również skutkom dodawania rolnych produktów ubocznych, takich jak oleju rzepakowego, miąższu pomarańczy czy łusek ryżu do paszy świń, na emisje metanu z obornika, co pozwoliłoby z kolei zwiększyć produkcję biogazu.

    Jeżeli to rozwiązanie zostanie ostatecznie wprowadzone na dużą skalę, to pomoże obniżyć emisje wysoce zanieczyszczającego metanu w czasie składowania obornika oraz zapewni rolnikom rentowny i dochodowy, alternatywny sposób wykorzystania obornika świńskiego.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Roztrząsacz obornika, rozrzutnik obornika – maszyna rolnicza do rozwożenia, rozdrabniania i równomiernego rozrzucania obornika na polu. Jest to jednoosiowa lub dwuosiowa skrzynia z przenośnikiem podłogowym, wyposażona w tylnej części w urządzenie rozdrabniające i rozrzucające obornik. Podczas pracy, napędzany przez wał odbioru mocy lub silnikiem hydraulicznym z hydrauliki pojazdu, zespół noży zamocowany na specjalnych wałkach (tzw. adapter) obracając się rozdrabnia i rozrzuca obornik po polu. Wyróżnia się adaptery z wałami poziomymi oraz pionowymi. Przesuwanie obornika w kierunku zespołu rozrzucającego zapewnia taśma składająca się z listew napędzanych łańcuchem. Zdarza się, że w celu zapewnienia równomierności rozrzucenia obornika łańcuch podajnika napędzany jest od kół jezdnych rozrzutnika, częściej jednak stosuje się napęd zależny od prędkości wałka odbioru mocy lub ostatnio również hydrauliczny napęd posuwu taśmy. Uprawy energetyczne to uprawy roślin w celu pozyskania biomasy z przeznaczeniem na cele energetyczne czyli do produkcji energii cieplnej, energii elektrycznej oraz paliwa gazowego (biogazu) lub ciekłego. Biomasa jest zaliczana do odnawialnych zasobów energii. Za uprawy energetyczne uznaje się te uprawy, które nie wytwarzają żywności. Odpady z upraw roślin przemysłowych i żywnościowych też mogą być używane w celu produkcji energii, ale takie uprawy nie są uznawane za uprawy energetyczne. Chemia spożywcza – dział chemii zajmujący się składem chemicznym surowców, produktów, dodatków do żywności oraz metodami i chemizmem produkcji, związkami chemicznymi dodawanymi do żywności oraz analizą chemiczną surowców, produktów żywnościowych oraz dodatków do produktów spożywczych m.in. konserwantów, barwników, regulatorów kwasowości, antyutleniaczy, wzmacniaczy smaku i zapachu i innych. Chemia spożywcza wiąże się ściśle z: inżynierią chemiczną i biochemiczną, mkrobiologią techniczną, biochemią, technologią żywności, zdrową żywnością, toksykologią oraz wszelkimi normami (m.in. UE) dotyczącymi chemii produktów żywnościowych. A dotyczy: piekarstwa, mleczarstwa, przerobu mięs, cukrownictwa, przetwórstwa warzyw i owoców, zielarstwa, produkcji substancji zapachowych, gorzelnictwa, winiarstwa, piwowarstwa, spożywczych wód mineralnych, przerobu zbóż, krochmalnictwa i innych.

    Produkcja masowa - jeden z typów produkcji. Polega na produkowaniu stale tych samych produktów np. produkcja cukru, cementu. Charakteryzuje się bardzo małym asortymentem, ale znaczną ilością produkowanych wyrobów. Wykonywana jest przez duże przedsiębiorstwa przemysłowe. Wymaga usystematyzowanie przebiegu produkcji. Pracownicy specjalizują się w wykonywaniu określonych i na ogół prostych czynności. Charakteryzuje się niskimi kosztami. Nawozy zielone – świeża masa roślinna wprowadzona do gleby w celu podniesienia jej żyzności. Do uprawy na nawóz zielony najlepiej nadają się rośliny motylkowe (np. łubin żółty, seradela, peluszka), uprawiane w plonie głównym lub międzyplonie, które wzbogacają glebę w substancję organiczną i azot, a także w inne składniki pokarmowe. Ich wartość nawozowa zależy od ilości i składu chemicznego przyoranej masy; najlepiej działają na glebach lekkich ubogich w próchnicę. Odpowiednio dobrana mieszanka międzyplonowa równoważy 0,75 wartości nawozowej pełnej dawki obornika.

    Klatrat metanu (hydrat metanu, metanowy lód, wodzian metanu) – substancja krystaliczna złożona z cząsteczek wody i metanu. Biogazownia - instalacja służąca do celowej produkcji biogazu z biomasy roślinnej, odchodów zwierzęcych, organicznych odpadów (np. z przemysłu spożywczego), odpadów poubojowych lub biologicznego osadu ze ścieków. Wyróżniamy trzy rodzaje biogazowni w zależności od rodzaju materii organicznej, jaka jest używana:

    Wysłodki buraczane – produkt uboczny powstający podczas produkcji cukru spożywczego z buraków cukrowych. Wykorzystywane są najczęściej jako pasza dla zwierząt. Wysłodki buraczane mogą być też wykorzystane do produkcji metanu lub na kiszonkę. Rachunek kosztów jest definiowany w rachunkowości zarządczej jako ogół działań zmierzających do odzwierciedlenia procesów zachodzących w przedsiębiorstwie (np. zaopatrzenia, produkcji i zbytu produktów), poprzez ujęcie, zgrupowanie i interpretację w określonych przekrojach kosztów produkcji i sprzedaży produktów, mierzonych ilościowo i wartościowo za pewien okres, w celu uzyskania informacji potrzebnych do ustalania wyników i kierowania przedsiębiorstwem lub ich zespołem.

    Przedpłużek – mały korpus płużny montowany przed korpusem głównym, służący do podcinania górnej warstwy roli, wraz ze znajdującymi się na niej resztkami roślinnymi, i przemieszczania jej na dno sąsiedniej bruzdy. Przedpłużek ułatwia przyorywanie obornika, słomy i nawozów zielonych.

    Ziemia w ekonomii jest jednym z trzech czynników produkcji - pozostałe dwa to praca oraz kapitał. Posiadanie ziemi umożliwia dostęp do złóż cennych minerałów i kopalin, daje korzyści z tytułu posiadania miejsca (przestrzeni) na budowę, miejsce składowania i inne użytkowanie. Przede wszystkim ziemia wykorzystywana rolniczo jest źródłem renty pierwotnej w gospodarstwach i przedsiębiorstwach rolnych. Odgrywa tam podwójną rolę, jest miejscem produkcji i jednocześnie czynnikiem produkcji.

    Odwrotka - rodzaj orki uzupełniającej służącej zwykle do przykrycia obornika oraz/lub nawozów potasowo-fosforowych stosowana między podorywką a zięblą (orką przedzimową). Wykonywana na średnią głębokość, głębiej niż podorywka, lecz płycej niż orka siewna, na glebach lekkich głębiej na ciężkich płycej (zwykle 15 - 20 cm).

    Dodano: 28.06.2011. 10:37  


    Najnowsze