• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ocieplenie utrudnia doroczne liczenie żubrów w Białowieży

    21.01.2011. 00:11
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Cieplejsza aura utrudnia doroczne liczenie największego w kraju stada żubrów w Puszczy Białowieskiej. Wzrost temperatury i deszcze sprawiły, że zniknął śnieg umożliwiający tropienie zwierząt, a część żubrów nie pojawia się w miejscach stałego dokarmiania.



    Liczenie zaczęło się na przełomie listopada i grudnia, gdy nad regionem przeszły pierwsze intensywne opady śniegu, a żubry zaczęły korzystać z zapasów zgromadzonych dla nich przez leśników i pracowników Białowieskiego Parku Narodowego. Odwilż zatrzymała jednak liczenie.

    "Trzeba czekać na powrót zimy" - powiedział PAP kierownik ośrodka hodowli żubrów w Białowieskim Parku Narodowym Jerzy Dackiewicz. W jego ocenie, potrzeba jeszcze około dwóch tygodni ze śniegiem, by dokończyć liczenie. Należy zlokalizować jedną dużą grupę bytującą w północnej części puszczy i zweryfikować pełne wyniki liczenia. Pracownicy parku oceniają, że stado będzie nieco większe niż przed rokiem. Powinno liczyć w sumie ponad 460 żubrów.

    Mimo cieplejszej aury, zwierzęta wciąż są dokarmiane, by nie rozproszyły się po puszczy, ale i nie niszczyły ozimin na polach.

    Od dawna trwa dyskusja, czy białowieska populacja żubrów nie jest za duża w stosunku do obszaru, na którym bytuje, i czy dokarmianie jest dla zwierząt korzystne. Są opinie, że stado w Puszczy Białowieskiej jest zdecydowanie za duże, ale i wprost przeciwne: że żubrów wciąż jest zbyt mało, by mówić o tym, że gatunek nie jest zagrożony.

    Naukowcy od kilku lat prowadzą różne działania, by doprowadzić do korzystnego rozprzestrzeniania się populacji żubrów w Puszczy Białowieskiej. Dzięki wsparciu z funduszy unijnych powstały m.in. paśniki i wodopoje dla żubrów w nowych miejscach dokarmiania, wykaszano polany śródleśne, by poprawić warunki bytowania żubrów, pomagano rolnikom w zabezpieczaniu upraw przed szkodami wyrządzanymi przez te ściśle chronione zwierzęta. W części naukowej projektu prowadzone były badania genetyczne żubrów, ale też ich monitoring telemetryczny i satelitarny.

    Naukowcy oceniają, że stopniowo udaje się zmniejszyć zimową koncentrację stada. Badacze żubrów zauważyli, że jeśli te zwierzęta mają jakąś alternatywę, niekoniecznie chcą koncentrować się w miejscach stałego dokarmiania.

    Prowadzone przez kilka lat badania pokazały, że zimowe dokarmianie bardzo źle wpływa na żubry, powodując u nich m.in. rozwój pasożytów. To jest czasami stado stu osobników, które przez kilka miesięcy bytuje na bardzo małym obszarze dookoła paśników. Ale są też opinie naukowców, że nie ma lepszej alternatywy, bo w innej sytuacji będą większe szkody w uprawach rolniczych i konieczność płacenia za nie wysokich odszkodowań.

    W najbliższych latach na ochronę żubrów i warunków ich bytowania w kilku regionach Polski ma być przeznaczonych 20 mln zł. Większość tych pieniędzy to fundusze unijne. Projekty będą realizowane w północno-wschodniej Polsce, w Zachodniopomorskiem i na Podkarpaciu.

    Plan zakłada m.in. próbę rozsiedlenia białowieskich żubrów i ocenę, czy mogłyby żyć w Puszczy Augustowskiej, gdzie obecnie ich nie ma. Kontynuowane mają być też działania prowadzone w minionych latach, czyli kontraktowanie łąk z przeznaczeniem na paszę dla żubrów oraz budowa oczek wodnych. ROF

    PAP - Nauka w Polsce

    hes/ agt/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Puszcza Mielnicka – południowopodlaski kompleks leśny rozciągający się na północ od Mielnika po Adamowo i Nurzec-Stację. Wschodnie obszary puszczy leżą na terytorium Białorusi. Puszcza Mielnicka jest pozostałością Puszczy Białowieskiej i ma nadal podobny do niej charakter. Na terenie puszczy znajduje się dużo źródlisk i strumyków oraz cztery rezerwaty. Żyją tu wilki (około 7 sztuk) i rysie. Zdarzały się przypadki obecności żubrów w puszczy (m.in. w okolicach Nurca-Stacji). Puszcza ta jest znana także z dużej ilości grzybów. Potencjalnie niebezpiecznym przedsięwzięciem dla puszczy jest planowane przejście graniczne między Polską a Białorusią w Koterce.

    Żubr (Bison bonasus) – gatunek łożyskowca z rodziny krętorogich, rzędu parzystokopytnych. W 2012 roku światowe zasoby gatunku wynosiły około 4663 osobników, z czego 1552 z nich przebywa w hodowlach zamkniętych, a 3111 żyje w wolnych i w półwolnych stadach. Według danych z 2012 roku w Polsce żyło 1299 żubrów, z czego większość z nich w stadach wolnościowych (pięć populacji). Prawie połowa polskiej wolnej populacji skupiona jest w Puszczy Białowieskiej, ponadto dzikie żubry w Polsce spotkać można w Bieszczadach, Puszczy Knyszyńskiej, Puszczy Boreckiej oraz w rejonie Mirosławca i Drawska Pomorskiego w województwie zachodniopomorskim.

    Żubr (Bison bonasus) – gatunek łożyskowca z rodziny krętorogich, rzędu parzystokopytnych. W 2012 roku światowe zasoby gatunku wynosiły około 4663 osobników, z czego 1552 z nich przebywa w hodowlach zamkniętych, a 3111 żyje w wolnych i w półwolnych stadach. Według danych z 2012 roku w Polsce żyło 1299 żubrów, z czego większość z nich w stadach wolnościowych (pięć populacji). Prawie połowa polskiej wolnej populacji skupiona jest w Puszczy Białowieskiej, ponadto dzikie żubry w Polsce spotkać można w Bieszczadach, Puszczy Knyszyńskiej, Puszczy Boreckiej oraz w rejonie Mirosławca i Drawska Pomorskiego w województwie zachodniopomorskim.

    Rezerwat pokazowy żubrów – zwierzyniec utworzony w okresie międzywojennym w 1929 r., który był pierwszym krokiem ku restytucji ginącego żubra. Usytuowany został przy drodze łączącej Białowieżę z Hajnówką na terenie Nadleśnictwa Zwierzynieckie w Puszczy Białowieskiej.

    Zwierzyniec – osada śródleśna w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Białowieża na obszarze Puszczy Białowieskiej w pobliżu drogi wojewódzkiej nr 689. Osada jest częścią składową sołectwa Czerlonka. Znajduje się tu również rezerwat hodowlany żubrów.

    Rezerwat pokazowy żubrów – rodzaj zwierzyńca, ogrodzonego terenu, w którym żyją żubry, raczej ułomne, nie nadające się do życia na wolności, będące pod opieką fachowych służb leśnych. Dzięki rezerwatowi można z bliska obserwować życie i zachowanie dzikich zwierząt, co w naturalnych warunkach siedliskowych jest raczej niemożliwe. W rezerwacie są najczęściej dwie zagrody: letnia (większa) i zimowa (mniejsza). Znaczne różnice obu zagród wynikają z wielkości obszarów wybiegów. Oprócz żubrów, w rezerwacie mogą być hodowane zwierzęta innych gatunków, niektóre z różnych przyczyn izolowane od siebie, np. jelenie, daniele, sarny, dziki, muflony, tarpany, a nawet łosie, koniki polskie, żubronie, wilki oraz szponiaste (np. bielik, puchacz zwyczajny).

    Poszyna – leśniczówka i zachowawczy Ośrodek Hodowli Żubrów w Puszczy Niepołomickiej. Obecnie w rezerwacie przebywa ok. 30 żubrów. Jest to hodowla zamknięta i nie ma oficjalnego pozwolenia na zwiedzanie.

    Dodano: 21.01.2011. 00:11  


    Najnowsze