• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Odradzają się zagrożone gatunki zwierząt w woj. kujawsko-pomorskim

    10.01.2012. 00:11
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Populacja wilków, łosi, bobrów czy orłów bielików - gatunków do niedawna zagrożonych wyginięciem, systematycznie powiększa się w regionie kujawsko-pomorskim. Są jednak gatunki, które mimo ochrony, nie są w stanie samodzielnie odbudować swej liczebności. 

    Jak wynika z danych Okręgowej Rady Łowieckiej w Bydgoszczy, po wielu dekadach nieobecności, wilki na trwałe powróciły do Puszczy Bydgoskiej, kompleksu leśnego rozciągającego się pomiędzy Bydgoszczą a Toruniem. Zdaniem leśników i myśliwych osiedliły się tu dwie lub trzy watahy, liczące w sumie kilkanaście osobników.

    Ślady wilków zaobserwowano w pobliżu Cierpiszewa koło Torunia, Solca Kujawskiego i Gniewkowa. Zwierzęta widuje się także w oddalonych od puszczy rejonach, m.in. koło Szubina oraz w lasach między Osiem i Warlubiem, na północy województwa kujawsko-pomorskiego. Ostrożnie szacuje się, że w Kujawsko-Pomorskiem mieszka na stałe około 30 sztuk tych zwierząt.

    Obowiązujący od dziesięciu lat całoroczny zakaz polowań na łosie przyczynił się do rozmnożenia tego gatunku w ostatnich latach. O ile jeszcze pół wieku temu szacowano, że na terenie obecnego województwa jest najwyżej kilkanaście sztuk tych zwierząt, to obecnie ich liczba zbliża się do 300.

    Wilki starają się unikać kontaktu z człowiekiem i ukrywać swoją obecność, natomiast łosie - w poszukiwaniu ulubionych, młodych liści - potrafią wyrządzić duże szkody. Zwierzęta te niszczą młode drzewka i plądrują szkółki leśne, jeśli uda im się zniszczyć ogrodzenie. Zaczynają także coraz śmielej zbliżać się do siedzib ludzkich - w grudniu młody łoś biegał w dzień po jednej z głównych ulic Bydgoszczy, skutecznie blokując ruch.

    Najwięcej skarg z powodu szkód wyrządzonych przez zwierzęta wpływa jednak od rolników poszkodowanych przez bobry. Populacja tych zagrożonych do niedawna niemal całkowitym wyginięciem zwierząt liczy dziś już w Kujawsko-Pomorskiem około 2,5 - 3 tys. sztuk.

    Bobry zdzierają korę z drzew liściastych, a gdy nie ma ich w okolicy, to także z iglastych. Ryją także rozległe podziemne korytarze, których nagłe zapadnięcie się było już nawet przyczyną wypadku kombajnu.

    Przybywa także rzadkich ptaków. W całym regionie doliczono się już m.in. 38 orłów bielików. Wciąż dramatycznie mała jest natomiast liczba zwierząt zamieszkujących zwykle pola - zajęcy (ok. 47 tys.) i kuropatw (ok. 12 tys.). Przyczyną tego stanu jest m.in. likwidacja licznych niegdyś miedz i nieużytków, które dawały im schronienie.

    Zaradzić ma temu realizowany od 2010 roku Program Odbudowy Zwierzyny Drobnej w Województwie Kujawsko-Pomorskim. Jego głównym celem jest zachowanie istniejących populacji czterech gatunków zwierząt łownych: zająca szaraka, kuropatwy, bażanta i dzikiego królika.

    Działania polegają na wsiedlaniu (restytucji i reintrodukcji) do środowiska naturalnego zwierząt pochodzących z hodowli wolierowych, prowadzonych przez ośrodki hodowli zwierzyny. Zajmują się tym koła łowieckie i ośrodki hodowli zwierzyny Polskiego Związku Łowieckiego oraz nadleśnictwa z terenu województwa kujawsko-pomorskiego.

    Dotychczas wsiedlono 700 osobników zająca szaraka, dziewięć tysięcy kuropatw, sześć tysięcy bażantów oraz 327 dzikich królików.

    Widocznym efektem realizacji programu jest już zauważalny wzrost liczebności populacji zwierząt, w szczególności zająca szaraka, którego zagęszczenie wzrosło w ciągu dwóch lat z 37 do 39 os./1000 ha. W ramach programu rozbudowywane są woliery i zagrody adaptacyjne - urządzenia służące zimowemu dokarmianiu zwierząt. Realizacja programu potrwa do 2014 i jest współfinansowana przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Toruniu.

    PAP - Nauka w Polsce

    olz/ je/ bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Europejski Program Ochrony Zwierząt (EEP, ang. European Endangered Species Programme), program ochrony zwierząt zagrożonych wyginięciem, który polega na hodowli w ogrodach zoologicznych wymierających gatunków. Humanitarna ochrona zwierząt – termin wypracowany przez doktrynę prawa na oznaczenie ogółu przepisów mających na celu ochronę każdego zwierzęcia przez cierpieniem zadawanym ze strony człowieka. Jest częścią prawa ochrony zwierząt obok gatunkowej i użytkowej ochrony zwierząt. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych – publikowana przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody i Jej Zasobów (IUCN) lista zagrożonych wyginięciem gatunków organizmów. Ukazała się po raz pierwszy w 1963 roku. Edycja Czerwonej Księgi z roku 2011 zawierała spis 59 508 gatunków (ponad 45 tysięcy gatunków zwierząt, ponad 14 tysięcy gatunków roślin oraz 18 gatunków grzybów), z których 19 265 jest zagrożonych wyginięciem. Większość z nich uzyskała status zagrożonych w wyniku działalności człowieka.

    Fundacja na Rzecz Ochrony Praw Zwierząt MONDO CANE (Fundacja MONDO CANE) - organizacja społeczna, której głównym celem jest działanie na rzecz humanitarnego traktowania zwierząt oraz zapewnienia im odpowiednich warunków bytowania. Inspektorzy Społeczni ds. Ochrony Zwierząt z Fundacji MONDO CANE przeprowadzają ok. 200 interwencji rocznie mających zapobiegać aktom okrucieństwa wobec zwierząt. Jako organizacja, której statutowym celem jest działanie na rzecz ochrony zwierząt Fundacja MONDO CANE bierze udział jako oskarżyciel posiłkowy w sprawach karnych przeciwko osobom, które dopuściły się znęcania nad zwierzętami lub dopuściły się nieprzestrzegania Ustawy o ochronie zwierząt. Zwierzęta łowne, zwierzyna – gatunki dzikich ssaków i ptaków (ptactwa) żyjących w środowisku naturalnym, będących – zgodnie z obowiązującym prawem – przedmiotem pozyskiwania w drodze polowania lub odłowów dokonywanych przez człowieka. Pozyskiwanie zwierząt łownych jest jednym z elementów gospodarki łowieckiej.

    Polska Czerwona Księga Zwierząt – rejestr zagrożonych gatunków zwierząt na terenie Polski. Została stworzona na wzór międzynarodowej Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych. Zawiera listę ginących gatunków zwierząt z dokładnym ich opisem i mapami rozmieszczenia. Określa także stopień zagrożenia poszczególnych gatunków, rzadkość ich występowania oraz stosowane i proponowane sposoby ochrony. Urządzenie do odstraszania zwierząt UOZ-1 – urządzenie ostrzegające zwierzęta przed przejazdem pociągu, wprowadzane przez Polskie Koleje Państwowe. Przeznaczone jest do instalowania w miejscach przecięcia linii kolejowej ze szlakami migracji dużych ssaków w celu przeciwdziałania kolizji pociągu ze zwierzęciem, a tym samym zmniejszenia strat w populacji tych zwierząt. Urządzenie ma na celu wywołanie u zwierzęcia odruchu ucieczki w wyniku odebrania sygnału ostrzegawczego.

    Ośrodek rehabilitacji zwierząt – placówka przeznaczona do leczenia i rehabilitacji zwierząt dziko występujących, które wymagają okresowej opieki człowieka w celu przywrócenia ich do środowiska przyrodniczego. Z zasady w ośrodkach tych nie przetrzymuje się zwierząt, które w opinii lekarza weterynarii nie będą nigdy zdolne do życia na wolności. Osobniki takie poddaje się eutanazji, co może stanowić konflikt między gatunkową ochroną zwierząt i humanitarną ochroną zwierząt. Koalowate (Phascolarctidae) – rodzina torbaczy. Obejmuje kilkanaście gatunków wymarłych oraz jeden współcześnie żyjący, będący nieoficjalnie symbolem kontynentu, który zamieszkuje. Spore zwierzę nadrzewne, przypominające małego niedźwiedzia, zamieszkujące wschodnią Australię. W początkach XX wieku polowano na koale dla ich futra. W samym roku 1924 wyeksportowano z Australii 2 mln skórek tego zwierzęcia. Dzięki ścisłej ochronie nie są już zagrożone wyginięciem, są jednak nagminnie trapione kryptokokozą, wywołującą zapalenie mózgu, stawów i płuc. Choroba jest poważna i stanowi dla tych zwierząt zagrożenie. Wywołuje ją grzyb z rodzaju Cryptococcus, którym koale zarażają się prawdopodobnie zjadając niewielkie ilości ziemi. Sądzi się, że praktyka ta w jakiś sposób ułatwia koalom trawienie liści eukaliptusa, który wraz z bukszpanem (Tristania) stanowi ich jedyne pożywienie. Innym czynnikiem mającym ograniczający wpływ na liczebność tych zwierząt jest przenoszona drogą płciową choroba bakteryjna wywoływana przez Chlamydia trachomatis.

    Lista gatunków zwierząt objętych ścisłą ochroną na terenie Polski opracowana na podstawie Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 października r. 2011 w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt.

    Wędrówki zwierząt, migracje zwierząt – zazwyczaj sezonowe i regularne przemieszczanie się zwierząt (osobników, stad lub całych populacji) na różne odległości. Migracje występują u wszystkich kręgowców i u niektórych bezkręgowców. Zwierzęce wędrówki klasyfikowane są według kilku kryteriów.

    Dodano: 10.01.2012. 00:11  


    Najnowsze