• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Plaga komarów - efekt powodzi i wysokich temperatur

    15.06.2010. 04:18
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Powódź stworzyła komarom znakomite warunki do rozmnażania. Na szczęście nie przenoszą chorób i istnieją skuteczne sposoby zwalczania oraz odstraszania brzęczących krwiopijców - mówią specjaliści. Samce komarów żywią się nektarem kwiatów. Gryzą wyłącznie samice, którym krew jest niezbędna, by mogły przedłużyć gatunek. "Larwom, które żyją w stojącej wodzie, wystarczy kałuża czy stara puszka wypełniona wodą. Tym bardziej odpowiadają im rozległe rozlewiska, zwłaszcza przy obecnych wysokich temperaturach. Z kolei meszki wolą wodę płynącą, toteż aktualna sytuacja im nie sprzyja" - powiedziała dr Aleksandra Gliniewicz z Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego - Państwowego Zakładu Higieny.



    Wiele gmin dotkniętych powodzią, na przykład Wrocław, Lublin czy Zielona Góra, organizuje akcje zwalczania komarów lub ich larw za pomocą środków chemicznych. Są to opryski agrolotnicze albo naziemne. "Rzecz jasna, chodzi raczej o tereny, na których komary się rozmnażają, a nie obszary zamieszkane - powiedział prof. Andrzej Zieliński, szef Zakładu Epidemiologii PZH. - Walkę z owadami utrudniają wysokie temperatury, ponieważ cykl rozwojowy komarów skraca się do tygodnia, dlatego są małe szanse, by zwalczyć je przed wylęgiem" - dodał.

    Zdaniem dr Gliniewicz, przed dorosłymi, spragnionymi krwi komarami można się chronić na różne sposoby. Bardzo skuteczne są gęste siatki w oknach i moskitiery, przez które komar czy meszka się nie prześlizną. Natomiast dźwiękowe odstraszacze nie są raczej godne polecenia - w przeciwieństwie do elektrycznych fumigatorów, podłączanych do gniazdka elektrycznego. Z tych ostatnich nie można jednak korzystać tam, gdzie doszło do zalania domów i nie ma prądu. Pozostają wówczas odstraszające spiralki - kadzidełka oraz spraye, żele, sztyfty i płyny.

    "Opinię najskuteczniejszych - zauważa dr Gliniewicz - mają preparaty zawierające środek o nazwie DEET, jednak w wysokich stężeniach może on drażnić skórę, a nawet rozkładać tworzywa sztuczne. Preparaty lepiej zmyć ze skóry po kilku godzinach. W przypadku dzieci należy spryskiwać raczej odzież niż delikatną skórę i używać odpowiednich, łagodnych środków.

    Spośród naturalnych substancji odstraszających skuteczne są m.in. olejek eteryczny cytronella i olejek z drzewa neem. Domowe sposoby - nacieranie octem, witamina B czy kamfora - raczej się nie sprawdzają.

    Tropikalne gatunki komarów mogą przenosić różne choroby, np. malarię, żółtą febrę czy dengę, czyli gorączkę krwotoczną. W Polsce nie ma tego problemu. Jednak ślina samicy zawiera substancję chemiczną, podrażniającą skórę, może także dochodzić do reakcji alergicznej. Dlatego po ukłuciu skóra czerwienieje, puchnie i swędzi. Pomagają chłodne okłady, łagodzące żele czy środki w rodzaju panthenolu. W przypadku poważniejszych problemów, zwłaszcza dotyczących dzieci, warto się zgłosić do lekarza - w leczeniu stosuje się na przykład wapno i leki przeciwhistaminowe. 

    PAP - Nauka w Polsce, Paweł Wernicki

    abe/ gma/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Komarów-Osada – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Komarów-Osada. W latach 1975−1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego. Miejscowość jest siedzibą gminy Komarów-Osada. Culex - rodzaj owadów z rodziny komarowatych. Wiele gatunków jest wektorami przenoszącymi czynniki zakaźne chorób takich jak Gorączka Zachodniego Nilu czy ptasia malaria. Jednym z najpowszechniej w Polsce występujących gatunków komarów jest komar brzęczący (Culex pipiens). Oliwka - kosmetyk używany do nawilżania i natłuszczania skóry, zwłaszcza niemowląt (od pierwszego dnia życia), dzieci i osób starszych. Głównym składnikiem jest oliwa parafinowa, która dużo rzadziej powoduje uczulenia skóry niż jej odpowiedniki oparte na oliwie roślinnej. Oliwki kosmetyczne często zawierają różne dodatki, najczęściej wyciąg z aloesu (wspomaga nawilżanie skóry), jak i rumianek, który ma właściwości kojące i łagodzące. Występują także oliwki zawierające witaminę F, która dodatkowo chroni przed wysuszeniem i podrażnieniem skóry.

    Owady krwiopijne, hematofagi, haematophaga - owady odżywiające się krwią, głównie kręgowców. Wśród owadów krwiopijnych są gatunki, które odżywiają się krwią we wszystkich stadiach rozwojowych (np. wszy, niektóre pluskwiaki różnoskrzydłe takie jak pluskwa domowa) lub tylko w stadium imago, np. pchły, meszki, samice komarów, kuczmanów, Tabanidae i innych muchówek. Krwią odżywiają się także inne owady, które same nie rozcinają skóry żywiciela, ale zlizują wypluwającą krew z ran, zrobionych np. przez bąki i ślepaki. Tatuaż – dowolny znak graficzny na ciele powstały w wyniku trwałego wszczepienia za pomocą specjalnej igły barwnika pod skórę. W Polsce tatuaż mogą sobie zrobić osoby, które ukończyły 18 rok życia - nie ma jednak ustawy, czy rozporządzenia, które dokładnie regulowałoby kwestię robienia tatuażu przez osoby niepełnoletnie. Przed ukończeniem 18 roku życia tatuaż można zrobić jedynie po wyrażeniu zgody przez opiekunów prawnych.

    Aedes albopictus, azjatycki komar tygrysi – inwazyjny, szybko rozprzestrzeniający się gatunek owada z rodziny komarowatych (Culicidae), jeden z najbardziej rozpowszechnionych i najliczniej występujących komarów na całym obszarze Azji Południowo-Wschodniej, a jednocześnie najważniejszy z punktu widzenia mikrobiologii lekarskiej wektor, czyli gatunek roznoszący arbowirusy. Został zawleczony przez ludzi na inne kontynenty zagrażając ludziom takimi chorobami, jak chikungunya, denga, żółta febra, gorączka Zachodniego Nilu i japońskie zapalenie mózgu. W 1975 pojawił się na południu Europy i systematycznie przesuwa się na północ i zachód, zasiedlając kolejne kraje. Dotychczas nie stwierdzono jego występowania w Polsce. Nużeniec ludzki (Demodex folliculorum) jest to pasożytniczy roztocz. Wielkość jego ciała wynosi 0,3-0,4 mm długości, przy czym samiec jest mniejszy od samicy. Jest on robakowato wydłużony o obłym kształcie ciała, białawy lub żółtawy, z długim wtórnie pierścieniowatym odwłokiem. W tylnej części ciała jest on zwężony, natomiast w przedniej części ciała ma 4 pary odnóży, sztylecikowe chelicery i pedipalpy. Ciało nużeńca jest okrężnie bruzdkowane. Cykl rozwojowy pasożyta trwa 18-24 dni. Zapłodniona samica znosi 20-24 jaj. Z jaj wylegają się larwy, z których powstają nimfy podobne do osobników dorosłych. Larwa ma 3 pary odnóży krocznych. Przednia część jego ciała tkwi w tkance, tylna część charakterystycznie sterczy. Osobniki żerują aktywnie nocą, za dnia wgryzając się głębiej w skórę. Bytuje on w gruczołach łojowych skóry człowieka i torebkach włosowych wywołując chorobę zwaną nużycą, która to przejawia się ona w postaci ropiejących krost. Ten pasożyt jest bardzo rozpowszechniony na całym świecie. Odżywia się łojem i przesączem osocza krwi, wydzieliną gruczołów łojowych i komórkami nabłonkowymi. Zwykle nie wywołuje poważnych objawów chorobowych. Może powodować zapalenie gruczołu łojowego lub mieszka włosowego, uniemożliwiając wydzielenie łoju. Objawem jest miejscowa gorączka, stan zapalny, ból i powstanie ropnia. Wrażliwe osoby odczuwają lekkie swędzenie skóry w miejscach przebywania nużeńców zwłaszcza, gdy te aktywnie wnikają w głąb mieszka lub gruczołu łojowego. Przyczynia się do powstawania wągrów i zaskórników. Odchody nużeńca mogą wywoływać uczulenie i podrażnienie ujścia gruczołów łojowych. Sprzyja zakażeniom bakteryjnym, zwłaszcza w przebiegu trądziku i zapalenia łojotokowego skóry. Nużeńca można zidentyfikować badaniem mikroskopowym zaskórników lub całych torebek włosowych. Częściej występuje wśród ludności wiejskiej wraz z łojotokiem. Przenoszony jest wraz z kurzem, przez kontakt bezpośredni z osobą zarażoną, przez stosowanie tych samych przyborów kosmetycznych, ręczników i ubrań. Profilaktyka polega na utrzymywaniu w czystości skóry i ubrań oraz oczyszczenie skóry z zaskórników za pomocą płynów odkażających i peelingu.

    Herb gminy Komarów-Osada przedstawia w polu czerwonym św. Jerzego z włócznią srebrną (białą), na takimże koniu z rzędem złotym (żółtym), zabijającego smoka złotego (żółtego), płaszcz i grzebieniem hełmu św. Jerzego barwy złotej (żółtej). Leki przeciwzakrzepowe, antykoagulanty – grupa leków spowalniających, utrudniających lub uniemożliwiających krzepnięcie krwi. Stosuje się je w profilaktyce zakrzepic różnego pochodzenia oraz w leczeniu istniejących zakrzepów w żyłach o powolnym przepływie krwi. Leki te są mało skuteczne w leczeniu i profilaktyce zakrzepów w tętnicach, które zwykle składają się głównie z czopów płytek krwi z niewielką zawartością fibryny.

    Paradoks Kano – polega na tym, że w walce wręcz techniki mniej niebezpieczne dla zdrowia (na przykład chwyty) są w praktyce skuteczniejsze od technik bardziej destrukcyjnych czy brutalnych (na przykład wbijanie palców w oczy), ponieważ można je wielokrotnie przećwiczyć na żywym, stawiającym opór przeciwniku (sparingpartnerze), bez wyrządzenia mu krzywdy. Bardziej niebezpieczne techniki stwarzają natomiast zagrożenie dla ćwiczących, przez co wymuszają takie sposoby ich trenowania, które są mniej zbliżone do rzeczywistych warunków walki wręcz (np. markowanie ciosów czy wykonywanie technik z ograniczoną siłą lub szybkością). Ich doskonalenie jest więc bardziej czasochłonne i daje gorsze rezultaty niż analogiczny trening technik mniej niebezpiecznych.

    Farmakopea (kodeks apteczny) – urzędowy spis leków dopuszczonych w danym kraju lub na danym terenie do obrotu, oraz obwarowany tymi samymi zastrzeżeniami spis surowców służących do ręcznego sporządzania niektórych z tych leków w aptece (leków recepturowych). Zawiera opis wszystkich tych substancji, sposoby ich przechowywania oraz dostępu do nich osób powołanych, rodzaje opakowań, dozwolone metody dystrybucji, dawkowanie, sposoby kontroli jakości, a w przypadku leków robionych w aptece, także metody ich przygotowywania. Opisuje też metody identyfikacji leków, ich standaryzację, sposoby nazewnictwa i możliwe zamienniki.

    Strusiowie z Komorowa h. Korczak – polski ród szlachecki wywodzący się z Komorowa (dziś – Komarów-Osada) w powiecie zamojskim, pieczętujący się herbem Korczak.

    Dodano: 15.06.2010. 04:18  


    Najnowsze