• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Plastikowy potwór zagościł w Brukseli podczas Zielonego Tygodnia

    04.06.2011. 10:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Majowy Zielony Tydzień (Green Week) w Brukseli otworzył komisarz UE ds. środowiska - Janez Potocznik w towarzystwie... potwora z plastikowych torebek - studenckiej instalacji Plastic Bag Monster ulokowanej przed budynkiem Komisji Europejskiej. Nad projektem unijnej polityki w zakresie wydajnego gospodarowania zasobami debatowali naukowcy, studenci, przedsiębiorcy, reprezentanci organizacji ekologicznych i instytucji badawczych, politycy i przedstawiciele administracji krajów UE. Polskę reprezentował minister środowiska prof. Andrzej Kraszewski; do jednego z paneli zaproszono analityka Michała Miedzińskiego.

    Hasła tegorocznej konferencji ekologicznej organizowanej przez Komisję Europejską to "Using less, living better" (Zużywać mniej, żyć lepiej). "Maskotką" wydarzenia stał się plastikowy potwór. Do jego wykonania użyto 40 tys. plastikowych toreb i 7,5 tys. plastikowych kubków zebranych przez ochotników z 12 przedszkoli i 25 szkół w Ljubljanie. Instalację przygotowali: organizacja Ekolodzy bez Granic, Eco Vitae, studio Lukatarina i The Miha Artnak. W zamian uczestnicy projektu otrzymali torby wielokrotnego użytku.

    Jak podkreślił podczas konferencji prasowej komisarz Potocznik, ta góra śmieci, szczerząca zęby za jego plecami, to ciekawy sposób na zwrócenie uwagi społeczeństwa na problem wykorzystywania plastiku w naszym życiu codziennym i w przyszłości.

    "Plastikowy Potwór to część wiadomości, to innowacyjny sposób na podniesienie świadomości społecznej. Powinien prowokować nas do refleksji nad poważnym problemem: plastik jest wszędzie wokół nas. Jednym z przykładów są śmieci morskie, które widzimy niezależnie od tego, które wybrzeże odwiedzamy. Powinniśmy skoncentrować się na przyczynach tego problemu. Wróćmy do naszych domów i policzmy, ile jest tam plastikowych przedmiotów. Możemy zacząć od siebie. Używanie wielorazowych toreb podczas zakupów to bardzo prosty gest, który może wiele zmienić" - tłumaczył komisarz.

    Jak napisano na tablicy opisującej "potwora", przeciętny obywatel Słowenii zużywa ok. 150 toreb plastikowych rocznie. Każdą z nich wykorzystuje średnio w ciągu 30 minut. Następnie ląduje ona w tzw. "zwykłych śmieciach", skąd w praktyce nie można jej odzyskać w procesie recyklingu. W skali globalnej odzyskuje się zaledwie 4 proc. plastikowych toreb. Naturalny rozkład takiej torby zajmuje ok. tysiąca lat. Do jej wyprodukowania stosuje się nieodnawialne zasoby naturalne, jak olej i gaz.

    Twórcy instalacji zaproponowali zasadę 3 R - Redukować (poprzez użycie toreb tekstylnych i papierowych), Re-używać, czyli używać wielokrotnie i Recyklingować - wyrzucać torby i kubki do pojemników na plastik.

    Zielony Tydzień to coroczna debata organizowana przez KE dla przedyskutowania najpilniejszych tematów związanych z ochroną środowiska. W tym roku mówiono o wydajnym gospodarowaniu zasobami i wykorzystywaniu naturalnych zasobów naszej planety zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju. Organizatorzy wskazywali na nieustanny wzrost zapotrzebowania na naturalne zasoby - wodę, drewno, minerały i ziemię. Green Week był platformą wymiany opinii i doświadczeń związanych z dążeniem do tego, by korzystać z nich efektywnie, promować działania na rzecz czystszego środowiska i lepszych, bardziej zrównoważonych wyborów konsumenckich i decyzji producentów.

    "Gospodarowanie zasobami w wydajny sposób to sprawa fundamentalna. Co możemy zrobić w tym zakresie? Czegokolwiek dotkniemy, jakąkolwiek aktywność podejmiemy - wrócimy do pytania o wydajność zasobów, o to, jakie sygnały ekonomiczne wysyłamy do producentów i konsumentów. Potrzebujemy transformacji w tym zakresie, dlatego Green Week jest tak ważny. Jesteśmy tu, by słuchać, poznawać doświadczenia, idee. Aktywność w zakresie wydajnego gospodarowania zasobami powinna przecinać sektory, regiony i kraje. Integracja jest fundamentem realnych zmian, jeśli chodzi o polityki unijne" - mówił dziennikarzom Janez Potocznik.

    Według niego, zadaniem komisarza ds. środowiska jest gromadzenie ludzi wokół różnych projektów i uczestniczenie w dyskusjach nad reformą wspólnej polityki rolnej czy transportem, energią, bezpieczeństwem w zakresie wody i żywności.

    W ramach Zielonego Tygodnia, od 24 do 27 maja odbyło się w Brukseli ponad 38 sesji. Omawiano m.in. dostępność do surowców, recykling, marnowanie jedzenia, możliwości ochrony różnorodności biologicznej i klimatu; mówiono o gospodarowaniu gruntami, rolnictwie - w tym o podlewaniu gruntów i użyciu nawozów sztucznych, rybołówstwie i gospodarce morskiej, budownictwie, energetyce, transporcie, opłatach, podatkach i finansowaniu ekoinnowacji.

    Europejska Agencja Środowiska (EEA) ostrzega, że rosnący popyt na zasoby zmienia perspektywy ekonomiczne UE, która musi uczestniczyć w globalnej walce nie tylko o olej i gaz, ale również metale i minerały o strategicznym znaczeniu. Rozwiązaniem problemu ma być omawiana podczas Zielonego Tygodnia strategia wydajnej gospodarki zasobami i odzyskiwania surowców. Komisja Europejska tworzy projekt polityki unijnej - "mapę drogową" na rzecz Europy wydajnej pod względem zasobów.

    W serwisie nauka w Polsce można przeczytać o wystąpieniach min. Andrzeja Kraszewskiego (tutaj) i Michała Miedzińskiego (tutaj).

    PAP - Nauka w Polsce, Karolina Olszewska

    agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Komisja Ochrony Środowiska wchodziła w skład stałych komisji senackich w czasie V kadencji. Po wyborach parlamentarnych w 2005 roku została wcielona do Komisji Rolnictwa i Ochrony Środowiska. Przedmiotem działania tej komisji były: ochrona środowiska i kształtowanie środowiska, ochrona zasobów naturalnych , gospodarka wodna, leśnictwo i gospodarka leśna, łowiectwo, edukacja ekologiczna, gospodarka finansowa państwa w zakresie ochrony środowiska, atomistyka i ochrona radiologiczna, współpraca z zagranicą w zakresie polityki ekologicznej. Sozologia (gr. sódzo=ochraniam, sódzein=ochraniać + lógos=nauka) - nauka o czynnej ochronie środowiska naturalnego, nauka zajmująca się problemami ochrony środowiska, przyczynami i następstwami niekorzystnych zmian w strukturze i funkcjonowaniu układów przyrodniczych (ekologicznych), zmian wynikających z rozwoju cywilizacji oraz sposobami zapobiegania im i łagodzenia ich skutków. Sozologia to nauka zajmująca się problemami ochrony przyrody i jej zasobów, bada przyczyny i skutki przemian w naturalnych lub zmienionych przez człowieka układach przyrodniczych, zachodzących na skutek procesów antropogenicznych. Poszukuje skutecznych sposobów zapobiegania degradacji środowiska, w zakresie środowiska wodnego zajmuje się jego ochroną przed zanieczyszczeniem, eutrofizacją i degradacją wód. W ramach sozologii są opracowywane praktyczne metody działania zmierzające do zapobiegania lub łagodzenia skutków niekorzystnych zmian środowiska. Polityka ochrony środowiska – polega na zorganizowanym działaniu społecznym zmierzającym do ochrony i kształtowania środowiska przyrodniczego poprzez realizację kolejnych przedsięwzięć. Jest ona nieodłącznym elementem polityki na rzecz trwałego i zrównoważonego rozwoju. Dlaczego jest potrzebna:

    Opłata ekologiczna – według obowiązującej w Polsce sprawozdawczości statystycznej są to te opłaty, które kierowane są, przynajmniej w części, na konta funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej różnych szczebli (narodowego, wojewódzkich, powiatowych i gminnych) – są to typowe opłaty. Można także wyróżnić wiele innych opłat ekologicznych, które trafiają na konta innych instytucji niż fundusze ochrony środowiska - jednak można je tak nazywać tylko ze względu na ich powiązanie z korzystaniem ze środowiska. Do ponoszenia opłat za korzystanie ze środowiska oraz administracyjnych kar pieniężnych są obowiązane, z zastrzeżeniem art. 284 ust. 2, podmioty korzystające ze środowiska (osoby fizyczne niebędące przedsiębiorcami ponoszą opłaty za korzystanie ze środowiska w zakresie, w jakim korzystanie wymaga pozwolenia na wprowadzanie substancji lub energii do środowiska oraz pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo wodne). oikos International - międzynarodowa organizacja studencka inspirowana ideą zrównoważonego rozwoju, która powstała by wspierać przedsiębiorczość przyjazną środowisku naturalnemu oraz uwrażliwiać studentów kierunków ekonomicznych na problem zrównoważonego wzrostu gospodarczego. oikos International posiada obecnie ponad 50 000 członków, zrzeszonych w 39 oddziałach lokalnych w 20 państwach świata. Działalność oikosu obejmuje organizację wykładów, konferencji i warsztatów o tematyce prospołecznej i proekologicznej oraz realizację projektów mających na celu praktyczne zastosowanie zasad zrównoważonego rozwoju w gospodarce. Większość działań to oddolne inicjatywy dopasowane do potrzeb lokalnego środowiska danego oddziału. Niemniej jednak, oikos International realizuje również szereg projektów o skali globalnej, które mają przybliżać międzynarodowej społeczności ideę zrównoważonego rozwoju oraz prowokować do dyskusji na temat szans i zagrożeń globalnej gospodarki, której przyszło rozwijać się w granicach wytyczonych przez naturę. Część projektów ma charakter typowo edukacyjny, służy wzrostowi wiedzy i zdobywaniu nowych umiejętności przez członków oikos International, dzięki czemu możliwy jest wzrost oddziaływania samej organizacji.

    Ochrona środowiska – całokształt działań (także zaniechanie działań) mających na celu właściwe wykorzystanie oraz odnawianie zasobów i składników środowiska naturalnego, zarówno jego składników abiotycznych, jak i żywych (ochrona przyrody). Nauka o ochronie środowiska to sozologia. Wspólna Polityka Rybołówstwa Unii Europejskiej - stanowi element Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej objęty mechanizmem wspólnego rynku. Przyczyną zainicjowania wspólnotowych przedsięwzięć w rybołówstwie była świadomość zagrożenia wyginięciem wielu gatunków ryb, kurczenia się zasobów mórz i potrzeba wprowadzenia regulacji rynku oraz kontroli wykorzystania zasobów morskich. W celu ochrony zasobów rybnych w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa Unii Europejskiej stosuje się specjalny instrument - globalne kwoty połowowe (ilość ryb, którą można odłowić z danego zasobu w określonym czasie), przydzielane każdemu państwu członkowskiemu i tworzące tym samym narodowe kwoty połowowe.

    Ekonomia środowiska i zasobów naturalnych - jest dziedziną teorii ekonomii neoklasycznej, badającą statyczne i dynamiczne warunki optymalności wykorzystania zasobów i walorów środowiska przyrodniczego. Aspekty statyczne dotyczą efektywnego wykorzystania ograniczonych zasobów przeznaczonych na ochronę i konserwację środowiska (zachowanie jego jakości i zasobów). Aspekty dynamiczne dotyczą zaś optymalnego wykorzystania zasobów i walorów środowiska przyrodniczego w procesie wzrostu i rozwoju gospodarczego. Ekonomia środowiska bazuje na paradygmacie ekonomizacji – kryteria efektywności i optymalności ekologicznej traktuje się jako główne, natomiast kryteria bezpieczeństwa ekologicznego czy kryteria wynikające z koncepcji zrównoważonego rozwoju jako uzupełniające, dodatkowe. Trwały i zrównoważony rozwój (pojęcie wprowadzone przez naukowców w Polsce obok zrównoważonego rozwoju, mające to samo znaczenie co ang. sustainable development) - jest to rozwój oparty na racjonalnym gospodarowaniu zasobami kulturowymi i przyrodniczymi w skali lokalnej i globalnej, które są wyczerpalne, nieodnawialne lub mają ograniczoną zdolność samoodtwarzania i odbudowywania się.

    Efekt odbicia (ang. rebound effect) – opisany po raz pierwszy przez XIX-wiecznego brytyjskiego ekonomistę Williama Stanleya Jevonsa efekt polegający na zwiększeniu zużycia zasobów naturalnych mimo wzrostu produktywności ich użycia. Nazywa się go też czasem Paradoksem Jevonsa. Może on dotyczyć wielu różnych kategorii zasobów naturalnych, choć najczęściej analizuje się go w kontekście zużycia energii. W ekonomii zasobów naturalnych pojawił się ponownie za sprawą artykułu Daniela Khazzooma z 1980 roku.

    Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013 jest instrumentem realizacji polityki Unii Europejskiej w zakresie rozwoju obszarów wiejskich w Polsce. Dokument określa cele, priorytety i zasady dotyczące korzystania z działań wraz z przewidywanym budżetem przeznaczonym na ich realizację. Na tej podstawie wspierane są finansowo określone działania dotyczące wspierania rozwoju społeczno-ekonomicznego obszarów wiejskich. PROW jest dokumentem przygotowanym zgodnie ze strategicznym podejściem zaproponowanym przez Komisję Europejską. Zgodnie z nim na poziomie unijnym opracowywany został dokument strategiczny identyfikujący silne i słabe strony obszarów wiejskich, wspólne dla krajów członkowskich osie priorytetowe oraz wskaźniki dla mierzenia postępu w osiąganiu unijnych priorytetów. W oparciu o strategię UE przygotowywana została strategia krajowa, która realizowana jest poprzez PROW. Dokumenty podobne do PROW przygotowywane są w każdym z krajów członkowskich UE. Program może odnosić się do terytorium całego kraju (tak jak to ma miejsce w Polsce) lub też przyjmowanych jest wiele różnych programów dla poszczególnych regionów (np. Wielkiej Brytanii). PROW posiada cztery tzw. osie priorytetowe:

    Komisja Zdrowia – stała komisja senacka wydzielona po wyborach parlamentarnych w 2005 roku z wcześniejszej Komisji Polityki Społecznej i Zdrowia. Zajmuje się sprawami promocji zdrowia, profilaktyką, systemem organizacji ochrony zdrowia, bezpieczeństwem zdrowotnym i współpracą z zagranicą w zakresie zdrowia. Ekonomia ekologiczna jest nauką analizującą i opisującą procesy gospodarcze, społeczne i ekologiczne będące podstawą realizacji zrównoważonego rozwoju. Ekonomia ekologiczna odwołuje się do ekologicznego paradygmatu ekonomii i stoi w opozycji do ekonomii środowiska i zasobów naturalnych opierającej się na paradygmacie ekonomizacji środowiska.

    Drukarka do kart plastikowych (drukarka do kart chipowych), jest elektronicznym urządzeniem do nadruku i personalizacji kart plastikowych w standardzie ISO. Drukarki te różnią się one od drukarek etykiet tym, że stosuje się w nich metodę pojedynczego pobierania medium do zapisu, a nie ciągłego. Międzynarodowy standard ISO 7816, nazywany również ID-1, to karty o wymiarach 85,60 x 53,98 mm. Format ten wykorzystuje się między innymi w następującycyh kartach: karta płatnicza EC (Eurocheque) lub kredytowa, karty telefoniczne, unijne prawo jazdy, czy karta ubezpieczenia zdrowotnego i nazywa go formatem karty czekowej. Drukarki do kart plastikowych działają dzięki sterownikom lub własnemu językowi do programowania. Edukacja ekologiczna (element edukacji środowiskowej) – koncepcja kształcenia i wychowywania społeczeństwa w duchu poszanowania środowiska przyrodniczego zgodnie z hasłem myśleć globalnie – działać lokalnie. Edukacja ekologiczna definiowana jest także jako psychologiczno-pedagogiczny proces oddziaływania na człowieka w celu kształtowania jego świadomości ekologicznej. Edukacja ekologiczna obejmuje wprowadzanie do programów szkół wszystkich szczebli tematyki z zakresu ochrony środowiska i kształtowania środowiska, umożliwiającej łączenie wiedzy przyrodniczej z postawą humanistyczną, tworzenie krajowych i międzynarodowych systemów kształcenia specjalistów i kwalifikowanych pracowników dla różnych działów ochrony środowiska, nauczycieli ochrony środowiska, dokształcanie inżynierów i techników różnych specjalności oraz menedżerów gospodarki, a także powszechną edukację szkolną i pozaszkolną.

    Dodano: 04.06.2011. 10:19  


    Najnowsze