• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pomiar emisji gazów cieplarnianych - dwa nowe projekty unijne w centrum uwagi

    15.12.2011. 16:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Właśnie rozpoczęła się realizacja dwóch nowych projektów finansowanych ze środków unijnych, których celem jest analiza sposobu wykonywania pomiarów gazów cieplarnianych.

    Pierwszy z projektów zatytułowany AMITRAN (Metodologie oceny TIK w transporcie wielomodułowym - od zachowania użytkownika po obniżenie poziomu CO2) ma zapewnić podbudowę naukową szacunkowej oceny emisji dwutlenku węgla (CO2) poprzez opracowanie metodologii oceny wpływu TIK (technologii informacyjnych i komunikacyjnych) oraz ITS (inteligentnych systemów transportu) na emisje CO2 w sektorze transportu.

    Projekt AMITRAN, który zgromadził partnerów z Belgii, Hiszpanii, Holandii, Niemiec i Rumunii, otrzymał 1.900.000 EUR dofinansowania z tematu "TIK" Siódmego Programu Ramowego (7PR).

    Wdrażanie TIK może przyczynić się do mniejszej emisyjności i większej wydajności transportu oraz pomóc w poprawie bezpieczeństwa, zarządzaniu zapotrzebowaniem na transport oraz zapewnieniu niezawodności przewozu i płynności ruchu. Wykorzystanie TIK w sektorze transportu obejmuje zastosowanie technologii w systemach nawigacji i informacji o ruchu drogowym i przepustowości, doradztwie drogowym w zakresie wspierania kierowców w przechodzeniu na ekologiczny styl jazdy, logistyce i systemach zarządzania flotą, doskonaleniu synchronizacji sygnalizacji drogowej na skrzyżowaniach, rezerwacji miejsc parkingowych oraz uiszczaniu opłat drogowych.

    Koordynatorka projektu AMITRAN, Gerdien Klunder z Holenderskiej Organizacji Stosowanych Badań Naukowych (TNO), przedstawiła tło projektu: "ITS to szybko rozwijająca się dziedzina, w ramach której opracowywanych jest wiele technologii i aplikacji, gdzie sporo z nich już trafiło na rynek. Mimo to, brak jest spójnej metodologii umożliwiającej naukowcom ocenę potencjalnych emisji CO2, które można by obniżyć dzięki wdrożeniu takich technologii, a informacje te mają zasadnicze znaczenie dla decydentów na przykład w kontekście zawieranych porozumień w sprawie zmian klimatu."

    Han Zwijnenberg, inny naukowiec z TNO, zauważa: "Chociaż są modele ruchu i emisji uwzględniające konkretne aspekty systemu mobilności, problematyczne są ich punkty styczne. Projekt AMITRAN zapewni modelom możliwość wzajemnego 'komunikowania się', aby zapewnić wyczerpującą i precyzyjną ocenę redukcji emisji w cyklu 'od źródła do koła'."

    Końcowym wynikiem projektu będzie ogólnodostępna lista kontrolna i podręcznik do wykorzystania w przyszłych projektach. Posłużą one za punkt odniesienia w ocenianiu korzyści z ITS pod względem redukcji emisji CO2 w transporcie pasażerskim, a także drogowym, kolejowym i frachtowym.

    Podczas gdy największą uwagę mediów skupia CO2, szkodliwe oddziaływanie innych gazów cieplarnianych wymaga również pilnego rozwiązania. Z tego względu inna, nowa inicjatywa finansowana ze środków unijnych dąży do wypracowania precyzyjnych pomiarów takich gazów cieplarnianych jak metan i tlenek azotu.

    Projekt INGOS (Zintegrowany system obserwacji gazów cieplarnianych innych niż CO2) został dofinansowany na kwotę niemal 8 mln EUR z tematu "Infrastruktury" 7PR i zgromadził instytucje partnerskie z 14 krajów: Belgii, Danii, Finlandii, Francji, Hiszpanii, Holandii, Niemiec, Norwegii, Polski, Szwajcarii, Szwecji, Węgier, Wlk. Brytanii i Włoch.

    Do tej pory dane dotyczące tych gazów cieplarnianych bazowały w dużej mierze na obliczeniach szacunkowych. Projekt INGOS ma zapewnić faktyczne pomiary emisji w krajach uczestniczących.

    Wykonane zostaną pomiary z wieży, szczytów, masztów i innych istotnych punktów w Europie, a sieć będzie również pracować z modelami komputerowymi, aby zapewnić precyzyjny obraz tego, gdzie powstają emisje i w jakiej ilości.

    Rozpoczęcie tych dwóch nowych projektów pokazuje, że zarówno wzdłuż arterii transportowych Europy, jak i poza nimi, dokładne pomiary wszystkich gazów cieplarnianych mają zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia celów unijnych dotyczących działań w dziedzinie klimatu. Projekty AMITRAN i INGOS stawiają sobie za cel posunięcie naprzód badań naukowych w zakresie najważniejszych i najpilniejszych wyzwań, w obliczu których staje dzisiaj UE.

    Komisja Europejska zaproponowała ambitny cel redukcji emisji gazów cieplarnianych pochodzących z sektora transportu o 60% w latach 1990 - 2050. Niemniej przy obecnym poziomie emisji pochodzących z transportu, który jest o 27% wyższy od tego z roku 1990, pozostaje jeszcze wiele do zrobienia.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    BS EN 16001 - System Zarządzania Energią. Pierwszego lipca 2009 British Standards Institution (BSI) opublikowało nowy standard. Dotyczy on Systemu Zarządzania Energią. Treść EN 16001 zawiera przewodnik oraz wymagania zgodności z systemem zarządzania energią, wśród których są m.in. konieczność wprowadzenia polityki energetycznej, identyfikacja obecnego oraz planowanego zużycia energii, wprowadzenie systemu monitorowania oraz mierzenia zużycia energii. Wszystko to owocuje poprawą efektywności energetycznej oraz redukcji zużycia energii, redukcją emisji gazów cieplarnianych, zmianami behawioralnymi w organizacji. Wprowadzony, certyfikowany i nadzorowany system zapewnia także zgodność z wymogami prawnymi, lokalnymi, krajowymi a także dyrektywami UE o Usługach Energetycznych i Redukcji Emisji Gazów Cieplarnianych. Podejście systemowe jest analogiczne jak w innych systemach, oparte na metodologii Plan-Do-Check-Act -Cykl Deminga. Prace nad standardem przeprowadzone zostały w Wielkiej Brytanii przez komitet CEN (Europejski Komitet dla Standaryzacji) wraz z komitetem Zarządzania Energią BSI. BS EN 16001 jest podstawą międzynarodowego draftu standardu ISO (Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna) Systemu Zarządzania Energią ISO 50001. Draft tego standardu został opublikowany do publicznego komentarza jako ISO/DIS 50001, natomiast jego ostateczna wersja standardu zostanie opublikowana w pierwszej połowie 2011 roku. British Standards Institution zapewnia, że transfer certyfikacji na ISO 50001 odbędzie się płynnie i bezproblemowo. Uprawnienie do emisji zostało zdefiniowane w ustawie o handlu uprawnieniami cieplarnianych i innych substancji z 22 grudnia 2004 roku jako uprawnienie do wprowadzania do powietrza ekwiwalentów gazów cieplarnianych (lub innych wymienionych w ustawie), które może być sprzedane, przeniesione lub umorzone (art.3 pkt.15). Nierównowagowe symulacje klimatu (ang. transient climate simulation) – symulacje zachowania atmosfery lub oceanu dla określonego czasu za pomocą modelu ogólnej cyrkulacji. W takich symulacjach zmienia się koncentrację gazów cieplarnianych w sposób ciągły starając się przybliżyć jak najbardziej realistycznie sytuację (np koncentracje gazów cieplarnianych w danym roku). Obecnie (2006) zazwyczaj modeluje się okres 1850-2100. Tego typu obliczenia numeryczne trzeba skontrastować z tzw. równowagowymi symulacjami klimatu.

    ISO 50001 – międzynarodowy standard ISO (Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna) . Podstawą do utworzenia tej normy jest standard opublikowany w lipcu 2009 roku przez British Standards Institution (BSI), BS EN 16001: System Zarządzania Energią. Norma ta dotyczy redukcji kosztów, zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych oraz efektywności energetycznej przedsiębiorstwa. Ślad węglowy – całkowita "suma emisji gazów cieplarnianych wywołanych bezpośrednio lub pośrednio przez daną osobę, organizację, wydarzenie lub produkt". Jest rodzajem śladu ekologicznego.

    KASHUE: KASHUE – Krajowy Administrator Systemu Handlu Uprawnieniami do Emisji, instytucja inwentaryzująca emisje gazów cieplarnianych w Polsce zgodnie z zobowiązaniami Polski wobec UNFCCC i UE na zlecenie Ministra Środowiska. Umiejscowiona w Instytucie Ochrony Środowiska w Warszawie. Zawór jednokierunkowy jest przykładem zaworu, który odpowietrza skrzynię korbową. Budowa i działanie tego zaworu zapewnia dostosowanie przepływu gazów odpowietrzających skrzynię biegu do warunków obciążenia silnika. Przy dużych obciążeniach, gdy do skrzyni korbowej przedostaje się dużo gazów, zawór umożliwia przepływ gazów przez największą szczelinę. Jest to możliwe dzięki specjalnemu kształtowi tłoczka.

    Ramowa konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (ang: United Nations Framework Convention on Climate Change – UNFCCC lub FCCC) – umowa międzynarodowa określająca założenia międzynarodowej współpracy dotyczącej ograniczenia emisji gazów cieplarnianych odpowiedzialnych za zjawisko globalnego ocieplenia. Konwencja podpisana została podczas Konferencji Narodów Zjednoczonych na temat Środowiska i Rozwoju popularnie zwanej Szczytem Ziemi w 1992 w Rio de Janeiro. DePreSys, Decadal Climate Prediction System – w prowadzonym od 2005 roku projekcie – system przewidywania zmian klimatycznych opracowany przez uczonych z Headley Centre. Oparty na długookresowych obserwacjach stanu atmosfery i oceanów, aktywności Słońca, erupcji wulkanicznych, a również skutków działalności człowieka: emisji gazów cieplarnianych i aerozoli.

    Europejski System Handlu Emisjami (UE ETS), — znany także jako "wspólnotowy rynek uprawnień do emisji dwutlenku węgla (CO2)" lub system ETS. Jest pierwszym i największym systemem handlu emisjami CO2 na świecie. UE ETS jest dzisiaj jedynym rynkiem emisji CO2 opartym na wiążącym krajowym i regionalnym ustawodawstwie (dyrektywa ETS Unii Europejskiej). Od reformy strukturalnej dyrektywy ETS, przyjętej w Pakiecie Energetyczno-Klimatycznym 12 grudnia 2008 przez kraje Unii Europejskiej, obowiązuje zakup uprawnień do emisji CO2 (EUA) na giełdzie przez firmy przemysłu energochłonnego i wytwarzania energii elektrycznej po wykorzystaniu przyznanej puli uprawnień przyznanym Państwom Członkowskim UE.Od 2012, handel uprawnieniami do emisjami CO2 (EUA) odbywa się głównie na giełdzie ICE w Londynie i EEX we Frankfurcie. Unia Europejska jak i Państwa Członkowskie wprowadzają nowe uprawnienia na rynek emisji CO2 przez aukcje na giełdach ICE i EEX na podstawie rozporządzeń przyjetych przez Komisję Europejską. W Polsce, rejestr uprawnień do emisji CO2 jest prowadzony przez Krajowy Ośrodek Bilansowania i Zarządzania Emisjami (KOBIZE) podlegający Ministrowi Środowiska.

    Zarządzanie taborem (także: Zarządzanie flotą) (ang. car fleet management - CFM) – jest to proces logistyczny dotyczący środków transportu polegający na alokacji i przepływie środków transportu, zasobów ludzkich oraz innych zasobów w powiązaniu z innymi procesami logistycznymi realizowany poprzez uporządkowany zbiór czynności (planowanie, organizowanie, kierowanie i kontrolowanie). Uwzględnia się kryteria: czasu, efektywności spełniania celów organizacji, kosztów oraz lokalizacji. Celem zarządzania flotą jest porządkowanie działań mających na celu osiąganie pożądanych wyników jak również wykonywanie zadań przy optymalnym wykorzystaniu floty.

    Postulat 100% energii odnawialnej pojawił się w związku z globalnym ociepleniem i innymi problemami ekologicznymi (np. zanieczyszczeniem powietrza) oraz gospodarczymi (np. wyczerpywanie się energetycznych surowców nieodnawialnych). Wzrost wykorzystywania odnawialnych źródeł energii następuje znacznie szybciej, niż ktokolwiek to przewidywał. Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu stwierdził, że jest niewiele technologicznych granic integracji portfela technologii odnawialnych źródeł energii, aby zapewnić z nich większość całkowitego światowego zapotrzebowania na energię. Mark Z. Jacobson twierdzi, że rozpoczęcie produkcji całej nowej energii tylko z wiatru, energii słonecznej oraz energii wodnej jest możliwe w 2030 r., a istniejący system dostaw energii może zostać zastąpiony całkowicie do 2050 r. Przeszkody w realizacji planu 100% energii odnawialnej są postrzegane jako "przede wszystkim społeczne i polityczne, a nie technologiczne lub ekonomiczne". Jacobson wskazuje, że koszty energii z wiatru, słońca, wody powinny być podobne do dzisiejszych kosztów energii. Europejska Rada ds. Energii Odnawialnej (EREC) wskzuje, że Unia Europejska może do 2050 zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych o ponad 90% jeśli cała produkcję energii przestawi na źródła odnawialne. Greenhouse Gases Observing Satellite (Satelita do Obserwacji Gazów Cieplarnianych) lub GOSAT, znany również jako Ibuki (jap. いぶき Ibuki, oznacza "oddech" w języku japońskim) - japoński satelita naukowy służący do gromadzenia informacji o gazach cieplarnianych. Został wystrzelony z kosmodromu na wyspie Tanegashima (prefektura Kagoshima) 23 stycznia 2009. Jego misja jest zaplanowana na 5 lat.

    Dodano: 15.12.2011. 16:26  


    Najnowsze