• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ponowne zalesianie kluczem do przetrwania rzadkich orchidei

    16.12.2010. 17:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Rzadka orchidea "obuwik pospolity" (Cypripedium calceolus) jest zagrożona wyginięciem w wielu państwach unijnych, niemniej wyniki 13-letnich badań prowadzonych przez Pirenejski Instytut Ekologii z Hiszpanii sugerują, że zaniechanie upraw i wypasu, sprzyjające ponownemu zalesianiu, wpływa również korzystnie na orchidee. Naukowcy twierdzą, że populacje rośliny w takich regionach są stabilne lub dobrze się rozwijają. Wyniki badań zostały opublikowane w czasopiśmie Conservation Biology.

    Populacje gatunków znajdujące się na krańcach zajmowanych przez nie obszarów, tak jak w przypadku obuwika pospolitego po południowej stronie Pirenejów, zawsze uważano za bardziej narażone niż te ze środka habitatu.

    Naukowcy z hiszpańskiej Krajowej Rady Badawczej (CSIC), w której skład wchodzi Pirenejski Instytut Ekologii, postanowili sprawdzić, czy populacje tej rzadkiej orchidei euro-azjatyckiej są w gorszej sytuacji niż te w krajach takich jak Estonia czy Polska. Odkryli, że populacje obuwika pospolitego, orchidei z charakterystycznymi warżkami rozdętymi w kształcie trzewika, na południowych krańcach Pirenejów "są podobne pod względem rozmiaru, lepiej się rozmnażają i są stabilne, a nawet rozwijają się w szybszym tempie niż te z Europy Środkowej" - wyjaśnia María B. García, naczelna autorka raportu z badań.

    Zespół twierdzi, że ten "niezwykły" wynik wydaje się być powiązany z ponownym zalesianiem w badanych rejonach Pirenejów, co prowadzi do wniosku, że zaniechanie tradycyjnych praktyk, takich jak uprawa i wypas, może przyczyniać się do odbudowy niektórych zagrożonych gatunków roślin leśnych.

    "Dla rośliny przyzwyczajonej do niższych temperatur, takich jakie występują w Europie Środkowej i Północnej, ponowne zalesianie bardziej południowych obszarów może stanowić polepszenie siedliska, przekładając się tym samym na wzrost tempa rozwoju populacji" - mówi García, która potwierdza, że najwyższe jak dotąd tempo odnotowano dotychczas w Pirenejach. Okres prowadzenia badań - od 1997 do 2010 r. - miał kluczowe znaczenie dla wyciągnięcia wniosków i należy zauważyć, że dotychczas "nie zostały przeprowadzone podobne badania w tak długim okresie" - według naukowców.

    W raporcie z badań podkreślono również fakt, że zmiany krajobrazu i ekspansja lasów przez ostatnie 50 lat w regionach górskich również zapewniają "nowe możliwości" i dają "nadzieję na odbudowę gatunków leśnych na krańcach habitatu na tle przyszłości zdominowanej przez utratę bioróżnorodności".

    Cypripedium calceolus został sklasyfikowany jako "zagrożony" w całej Europie i "reprezentuje niemal 100 roślin leśnych, których granica habitatu znajduje się na południowych stokach Pirenejów" - podkreśla García. Zmiany klimatu i globalne ocieplenie to czynniki zagrażające, które mogą wiązać się z drastycznymi skutkami dla orchidei, jak również innych gatunków roślin. "Jednakże w dobie globalnego ocieplenia, powiększanie się obszarów leśnych wzdłuż tego pasma górskiego może być korzystne dla tej grupy gatunków" - zauważa.

    W świetle braku poważnych zmian antropogenicznych w środowisku, najbliższa przyszłość tych populacji orchidei w Pirenejach "wydaje się być sprzyjająca" - konkludują naukowcy.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Obuwik (Cypripedium L.) – rodzaj roślin z rodziny storczykowatych (Orchidaceae). Liczy ok. 50 gatunków roślin o dużych, efektownych kwiatach z ważką przypominającą pantofelek. Występują na półkuli północnej w Ameryce Północnej i Eurazji, największe zróżnicowanie osiągając w południowych Chinach i w południowej części Ameryki Północnej. W Polsce spotykany jest w naturze tylko jeden gatunek, zarazem będący gatunkiem typowym rodzaju – obuwik pospolity (Cypripedium calceolus L.). W Europie rosną poza tym jeszcze obuwik kropkowany (C. guttatum) i wielkopłatkowy (C. macranthon). Większość obuwików to gatunki leśne, ale są też gatunki siedlisk otwartych, nasłonecznionych, rosnące na łąkach i w tundrze.

    Obuwik (Cypripedium L.) – rodzaj roślin z rodziny storczykowatych (Orchidaceae). Liczy ok. 50 gatunków roślin o dużych, efektownych kwiatach z ważką przypominającą pantofelek. Występują na półkuli północnej w Ameryce Północnej i Eurazji, największe zróżnicowanie osiągając w południowych Chinach i w południowej części Ameryki Północnej. W Polsce spotykany jest w naturze tylko jeden gatunek, zarazem będący gatunkiem typowym rodzaju – obuwik pospolity (Cypripedium calceolus L.). W Europie rosną poza tym jeszcze obuwik kropkowany (C. guttatum) i wielkopłatkowy (C. macranthon). Większość obuwików to gatunki leśne, ale są też gatunki siedlisk otwartych, nasłonecznionych, rosnące na łąkach i w tundrze.

    Sampling, sampling probabilistyczny – w archeologii, jedna z technik prowadzenia badań powierzchniowych. Przedmiotem badań są fragmenty interesującego nas rejonu na których prowadzi się szczegółowe badania. W przypadku kiedy zachodzi konieczność szybkiego przeprowadzenia badań i równocześnie brakuje środków finansowych lub czasu, archeolodzy decydują się na zastosowanie tego rodzaju badań.

    Sampling, sampling probabilistyczny – w archeologii, jedna z technik prowadzenia badań powierzchniowych. Przedmiotem badań są fragmenty interesującego nas rejonu na których prowadzi się szczegółowe badania. W przypadku kiedy zachodzi konieczność szybkiego przeprowadzenia badań i równocześnie brakuje środków finansowych lub czasu, archeolodzy decydują się na zastosowanie tego rodzaju badań.

    Sampling, sampling probabilistyczny – w archeologii, jedna z technik prowadzenia badań powierzchniowych. Przedmiotem badań są fragmenty interesującego nas rejonu na których prowadzi się szczegółowe badania. W przypadku kiedy zachodzi konieczność szybkiego przeprowadzenia badań i równocześnie brakuje środków finansowych lub czasu, archeolodzy decydują się na zastosowanie tego rodzaju badań.

    Respondent - osoba, której opinie stanowią przedmiot badania w naukach społecznych, najczęściej w badaniach kwestionariuszowych, także: telefonicznych, pocztowych, internetowych. W niektórych typach badań respondenci dobierani są do badań na podstawie założeń badania probabilistycznego. W praktyce opisu badań używa sie również słowa respondent w stosunku do pojedynczje osoby, która nie jest dobierana losowo, a z która prowadzi się na przykład wywiad swobodny.

    Ekologia ewolucyjna – dyscyplina naukowa, która powstała w drugiej połowie XX wieku na pograniczu ekologii, biologii ewolucyjnej i etologii. Wchodzi – wraz z ekologią populacyjną – w zakres ekologii gatunku; dotyczy wzajemnie powiązanych procesów ewolucyjnych i ekologicznych, którym ulegają populacje w warunkach naturalnych; wyjaśnia różnorodność strategii życiowych gatunków i ich zmienność oraz zmiany struktury ekosystemów, np. rozmieszczenia i liczebności populacji.

    Dodano: 16.12.2010. 17:26  


    Najnowsze