• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Posuń się św. Bernardzie - mamy nowego ratownika!

    11.12.2009. 16:12
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Każdy, kto ma na tyle odwagi, aby zjechać na nartach ze stoku o nachyleniu 80° po nieskazitelnie czystym i nietkniętym śniegu przyzna, że największe obawy budzi wówczas ryzyko zostania zasypanym przez lawinę. Dzięki zespołowi naukowców z niemieckiego Instytutu Przepływu Materiałów i Logistyki im. Fraunhofera (Fraunhofer IML), narciarze mogą mieć pewność, że nawet jeżeli zasypie ich śnieg, to zostaną odnalezieni. Nowy system geolokacyjny wykorzystuje sygnały z Galileo - satelitarnego systemu nawigacji opracowywanego przez UE i Europejską Agencję Kosmiczną (ESA).

    Ryzyko zasypania przez lawinę zwiększa się w rejonach znajdujących się poza utartymi szlakami. Lawiny są wywoływane przez zewnętrzne siły oddziałujące na warstwę śniegową. Narciarze, kierowcy śniegołazów czy też prace wybuchowe mogą wywołać lawinę o niszczycielskich skutkach.

    Nowy system umożliwi ratownikom lokalizację ofiar lawiny, które mają przy sobie urządzenie nadawczo-odbiorcze albo telefon komórkowy. Jego zaleta polega na tym, że potrafi zlokalizować zakopaną pod śniegiem ofiarę z dokładnością do kilku centymetrów.

    Ludzie uwięzieni pod białym puchem przeżyją, o ile zostaną szybko i precyzyjnie namierzeni. Zdaniem ekspertów maksymalny okres przetrwania wynosi 30 minut, zatem czas ma zasadnicze znaczenie. Ofiary lawin mają największe szanse na przeżycie, jeżeli członkowie ich grupy, którzy nie doznali obrażeń, niezwłocznie podejmą poszukiwania, ale by wynik ich starań był jak najlepszy, ofiara musi mieć przy sobie detektor lawinowy.

    "Jak pokazuje doświadczenie drużyn ratunkowych, okazuje się, że nie każdy nosi przy sobie detektor" - wyjaśnia profesor Wolfgang Inninger z Fraunhofer IML. "Jednak niemal każdy ma telefon komórkowy. Z tego właśnie powodu zdecydowaliśmy się na udoskonalenie naszego automatycznego systemu geolokacji, polegające na umożliwieniu współpracy z Galileo, przyszłym, europejskim systemem nawigacji satelitarnej."

    Udoskonalenie systemu było możliwe dzięki dodaniu dwóch nowych komponentów do systemu Avalanche Rescue Navigator (ARN): funkcji lokalizowania telefonu komórkowego oraz oprogramowania zdolnego do określenia położenia zakopanej ofiary na podstawie lokalnych pomiarów.

    Według zespołu z Instytutu im. Fraunhofera, ratownicy mierzą natężenie pola sygnału nadawanego przez telefon komórkowy lub detektor w trzech do pięciu punktach referencyjnych, zaczynając od przybliżonej lokalizacji zakopanej ofiary.

    System ARN wykorzystuje następnie niezwykle precyzyjny algorytm obliczania, aby zlokalizować źródło sygnału, a co za tym idzie także ofiarę. Naukowcy podkreślają, że ważniejsza w takiej sytuacji jest pozycja w stosunku do punktu wyjściowego drużyny ratowniczej, aniżeli położenie bezwzględne określane współrzędnymi geograficznymi, ponieważ mogą wystąpić błędy pomiarowe. Ratownicy otrzymują niezwłocznie informacje na temat kierunku i odległości między swoją lokalizacją a lokalizacją ofiary.

    W pracach nad systemem naukowcy wykorzystują środowisko testowe i programistyczne GATE Galileo w Berchtesgaden w niemieckich Alpach Bawarskich, gdzie anteny przekaźnikowe zamontowane na szczytach sześciu gór symulują sygnały Galileo.

    Zespół poinformował, że połączy te sygnały (oraz prawdziwe sygnały) po 2012 r. z sygnałami istniejących systemów nawigacji satelitarnej, w tym rosyjskiego systemu GLONASS (globalny, orbitalny system nawigacji satelitarnej) i amerykańskiego GPS (global positioning system). Sygnały będą dodawane również w celu oceny błędu oraz korekty - dodają naukowcy.

    Aby uruchomić projekt, instytuty badawcze, uczelnie wyższe i przedsiębiorstwa regionalne pracują wspólnie ze służbami ratownictwa górskiego i policją z Berchtesgaden.

    rdo: CORDIS

    informacji: Fraunhofer IML: http://www.iml.fraunhofer.de/1327.html GALILEO: http://www.esa.int/esaNA/galileo.html Teksty pokrewne: 23274 Kategoria: Różne
    Źródło danych: Fraunhofer IML
    Referencje dokumentu: Na podstawie informacji uzyskanych z Fraunhofer IML.
    Indeks tematyczny: Technologia kosmiczna; Koordynacja, wspólpraca; Przetwarzanie informacji, systemy informacyjne; Innowacja, transfer technologii; Bezpieczenstwo; Badania Naukowe; Przestrzeń kosmiczna & badania satelitarne RCN: 31571   W góre . O tym serwisie . Serwisy CORDIS . Helpdesk . © . Ważne informacje prawne Administratorem witryny CORDIS jest Urząd Publikacji

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Galileo – europejski system nawigacji satelitarnej w trakcie budowy. System ma być równoważną alternatywą do amerykańskiego systemu GPS i rosyjskiego GLONASS, lecz w przeciwieństwie do nich będzie kontrolowany przez instytucje cywilne.
    GIOVE-A (skrót od Galileo In-Orbit Validation Element) nazywany wcześniej GSTB-V2/A (skrót od Galileo System Test Bed Version 2) – pierwszy z serii satelitów wchodzących w skład europejskiego systemu nawigacji satelitarnej Galileo, tworzonego przez Europejską Agencję Kosmiczną (ESA) i Unię Europejską (UE). Europejski Organ Nadzoru Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej, zwany również Organem Nadzoru GNSS (ang. European GNSS Supervisory Authority), jest jedną z agencji wspólnotowych. Został powołany do życia na mocy Rozporządzenia Rady (WE) nr 1321/2004 z dnia 12 lipca 2004 r. Jego głównym zadaniem jest zarządzanie publicznymi interesami oraz wszystkimi aspektami związanymi z bezpieczeństwem i niezawodnością systemu radionawigacji satelitarnej, który obecnie realizowany jest poprzez programy GALILEO i EGNOS. Agencja jest również organem wydającym zezwolenia prywatnym posiadaczom koncesji, którzy będą odpowiedzialni za wprowadzenie systemu w życie i zarządzanie jego działaniem. Europejski Organ Nadzoru Globalnego Systemu Nawigacji Satelitarnej ma pełnić także funkcje doradczą w stosunku do Rady w kwestiach związanych z zarządzaniem a w szczególności z zapewnieniem bezpieczeństwa i ochrony systemu Galileo.

    EGNOS (ang. European Geostationary Navigation Overlay Service) – budowany przez Europejską Agencję Kosmiczną, Komisję Europejską i EUROCONTROL europejski system satelitarny wspomagający (ang. SBAS – Satellite Based Augmentation System) systemy GPS i GLONASS, a w przyszłości Galileo. Najważniejsze zadania to transmisja poprawek różnicowych i informowanie o awariach systemu GPS. System znacznie zwiększy dokładność i wiarygodność pozycji uzyskiwanej z GPS, co będzie miało szczególne znaczenie dla lotnictwa. Odpowiednikami EGNOS w Ameryce Północnej jest WAAS (Wide Area Augmentation System), w Indiach – GAGAN (GPS-Aided Geosynchronous Augmented Navigation System – ma zostać uruchomiony do 2013 roku), a w Japonii – MSAS (Multi-functional Satellite Augmentation System). Detektor - urządzenie służące do wykrywania (detekcji) i ewentualnie rejestracji . Detekcji podlegać mogą różne obiekty, zjawiska i parametry fizyczne Detektory stosuje się wówczas, gdy badany sygnał nie możne być zarejestrowany bezpośrednio zmysłami człowieka lub wówczas, gdy działa jako element urządzenia automatycznie reagującego na nadejście sygnału oraz wtedy, gdy pożądana jest bezobsługowa rejestracja sygnałów. Detektor zamienia wykrywany sygnał na formę możliwą do obserwacji lub rejestracji.

    Navaglobe – system radionawigacyjny, protoplasta GPS. Obiekt określa w nim swoje położenie na podstawie odbioru sygnałów z nadajników wykorzystujących anteny kierunkowe. Namiar odbywa się dzięki porównaniu dwóch sygnałów pochodzących z tego samego źródła, przesuniętych wzajemnie w przestrzeni. Po wykonaniu kilku namiarów utworzone linie kierunkowe wskazują dokładne położenie obiektu. Zasięg stacji nadajnikowych jest większy niż tysiąc kilometrów. Global Positioning System (GPS) - właściwie GPS-NAVSTAR (ang. Global Positioning System – NAVigation Signal Timing And Ranging) – jeden z systemów nawigacji satelitarnej, stworzony przez Departament Obrony Stanów Zjednoczonych, obejmujący swoim zasięgiem całą kulę ziemską. System składa się z trzech segmentów: segmentu kosmicznego - 31 satelitów orbitujących wokół Ziemi na średniej orbicie okołoziemskiej; segmentu naziemnego - stacji kontrolnych i monitorujących na ziemi oraz segmentu użytkownika - odbiorników sygnału. Zadaniem systemu jest dostarczenie użytkownikowi informacji o jego położeniu oraz ułatwienie nawigacji po terenie.

    Europejska Polityka Kosmiczna – działania, którym celem jest wspieranie rozwoju potencjału kosmicznego Unii Europejskiej i jej wykorzystania dla realizacji jej celów, obejmujące obecnie w szczególności rozwój systemów nawigacji satelitarnej Galileo i globalnego monitoringu dla potrzeb środowiska i bezpieczeństwa GMES (Global Monitoring for Environment and Security). Sprzężenie zwrotne (ang. feedback) – oddziaływanie sygnałów stanu końcowego (wyjściowego) procesu (systemu, układu), na jego sygnały referencyjne (wejściowe). Polega na otrzymywaniu przez układ informacji o własnym działaniu (o wartości wyjściowej). Ponieważ matematycznym, jednoznacznym opisem bloku gałęzi zwrotnej jest transmitancja to informacja ta może być modyfikowana przez transmitancję bloku gałęzi zwrotnej.

    Fraunhofer-Gesellschaft zur Förderung der angewandten Forschung e.V. (pol. Towarzystwo Fraunhofera) – największa w Europie organizacja zajmująca się badaniami stosowanymi i ich wdrożeniami w przemyśle, założona 26 marca 1949, skupia 66 niemieckich instytutów naukowo-badawczych (Fraunhofer-Institute) i samodzielnych jednostek badawczych. Towarzystwo zatrudnia 22 000 pracowników [stan na 31 grudnia 2012]. Specjalizuje się w obszarach takich jak techniki informatyczne i telekomunikacyjne, mikroelektronika, techniki produkcyjne, energetyka, transport, inżynieria środowiska i technologie materiałowe. Towarzystwo uzyskuje 70% budżetu w wyniku umów, kontraktów i projektów badawczo-rozwojowych finansowanych przez przedsiębiorstwa przemysłowe; 30% badań finansowanych jest ze środków publicznych przez niemiecki rząd centralny i rządy krajów związkowych.

    Sygnał analogowy – sygnał, który może przyjmować dowolną wartość z ciągłego przedziału (nieskończonego lub ograniczonego zakresem zmienności). Jego wartości mogą zostać określone w każdej chwili czasu, dzięki funkcji matematycznej opisującej dany sygnał. Przeciwieństwem sygnału analogowego jest sygnał skwantowany, nazywany również dyskretnym (w szczególności: cyfrowym).

    Sygnał to abstrakcyjny model dowolnej mierzalnej wielkości zmieniającej się w czasie, generowanej przez zjawiska fizyczne lub systemy. Tak jak wszystkie zjawiska może być opisany za pomocą aparatu matematycznego, np. poprzez podanie pewnej funkcji zależnej od czasu. Mówimy, że sygnał niesie informację lub też umożliwia przepływ strumienia informacji. System informacyjny – to posiadająca wiele poziomów struktura pozwalająca użytkownikowi na przetwarzanie, za pomocą procedur i modeli, informacji wejściowych w wyjściowe. Natomiast system informatyczny jest wydzieloną, skomputeryzowaną, częścią systemu informacyjnego. Komputeryzacja systemów informacyjnych jest coraz powszechniejszym sposobem zwiększenia sprawności działania systemu zarządzania, ponieważ mimo początkowych wydatków na szkolenia, oprogramowanie i wdrożenie, system informatyczny umożliwia formalizację struktury organizacyjnej, zwiększenie rozpiętości kierowania, automatyzowanie zadań, dostarcza niezwłocznie żądanych informacji, ułatwia pracę grupową w przedsiębiorstwach posiadających wiele oddziałów.

    Syntezator modularny - syntezator zbudowany w formie systemu składającego się z niezależnych modułów (bloków składowych), pełniących podstawowe funkcje generowania oraz przekształcania sygnałów (oscylatory, filtry, modulatory itp.). Poszczególne moduły posiadają wejścia sygnałowe, wejścia sterujące (pozwalające wpływać na parametry generowanego lub przekształcanego sygnału), oraz wyjścia, gdzie wyprowadzany jest produkowany przez nie przebieg sygnału. Podstawową zasadą syntezatora modularnego jest to, że moduły można łączyć w dowolnej konfiguracji, ponieważ każdy sygnał produkowany przez moduł można potraktować zarówno jako sygnał foniczny jak i wartość sterującą pracą kolejnego modułu. Dzięki tej uniwersalności, syntezator modularny można wykorzystać do syntezy subtraktywnej, syntezy addytywnej, syntezy FM i wielu innych sposobów wytwarzania dźwięków. Aby takie dowolne połączenia były możliwe, wszystkie moduły muszą działać według określonego standardu sterowania. Najbardziej popularnym standardem jest sterowanie napięciowe według ściśle określonej skali (na przykład: napięcie sterujące w zakresie -5V..5V, przy czym zmianie napięcia o 1V towarzyszy zmiana częstotliwości oscylatora lub filtru o 1 oktawę).

    Dodano: 11.12.2009. 16:12  


    Najnowsze