• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Potrzebna reforma polityki zagospodarowania gruntów, aby walczyć z emisją gazów cieplarnianych

    25.11.2009. 15:12
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Nowe wyniki badań sugerują, że emisje metanu z paszy oraz emisje tlenków azotu wytwarzane przez europejskie rolnictwo są w pełni kompensowane przez biotopy obniżające zawartość dwutlenku węgla w postaci lasów, obszarów trawiastych i torfowisk w Europie. Jednakże postępująca intensyfikacja rolnictwa i pozyskiwania drewna mogą sprawić, że grunty w Europie staną się znaczącym źródłem gazów cieplarnianych - ostrzegają naukowcy w czasopiśmie Nature Geoscience. Aby zaradzić temu problemowi, priorytetem powinno być opracowanie strategii zarządzania gruntami, której celem będzie obniżenie emisji gazów cieplarnianych.

    Wyniki badań stanowią dorobek finansowanego ze środków unijnych projektu CARBOEUROPE (Ocena lądowego bilansu węglowego w Europie), którego celem jest poznanie, ujęcie ilościowe i prognozowanie lądowego bilansu węglowego Europy. Projekt CARBOEUROPE uzyskał kwotę 16,3 mln EUR z tematu "Zrównoważony rozwój, zmiany globalne i ekosystemy" Szóstego Programu Ramowego (6PR) oraz około 30 mln EUR z funduszy krajowych.

    Naukowcy pracujący pod kierunkiem Detlefa Schulze z Instytutu Biogeochemii im. Maxa Plancka w Niemczech zebrali szacunkowe dane na temat strumieni dwutlenku węgla, metanu tlenku azotu w Europie w latach 2000-2005, aby opracować bilans gazów cieplarnianych dla kontynentu. Ich analizy wykazały istnienie biotopów obniżających zawartość dwutlenku węgla w europejskich lasach i obszarach trawiastych, które pochłaniają rocznie 305 milionów ton dwutlenku węgla. Biotop tej wielkości mógłby skompensować niemal jedną piątą emisji powstających na skutek wykorzystywania paliw kopalnych. Jednakże grunty rolne i osuszane torfowiska emitują CO2, zmniejszając siłę oddziaływania tego biotopu.

    Co więcej inne gazy cieplarniane są także uwalniane w wyniku zagospodarowywania gruntów, skutecznie redukując niemal cały wpływ biotopu obniżającego zawartość dwutlenku węgla. To oznacza, że europejskie grunty kompensują zaledwie około 2% emisji gazów cieplarnianych pochodzących z gospodarstw domowych, transportu i przemysłu.

    Aby dokonać tych obliczeń opracowano w ramach projektu CARBOEUROPE program do obserwacji i modelowania zapewniający wyższą rozdzielczość przestrzenno-czasową. W ramach projektu badano również główne mechanizmy kontroli cyklu węgla w europejskich ekosystemach.

    Aby przeprowadzić obliczenia, naukowcy przeliczyli biologiczne strumienie gazów cieplarnianych na dwa sposoby. Najpierw odjęli strumienie przemysłowe i geologiczne od strumieni atmosferycznych. Następnie zespół zmierzył pobór i uwalnianie CO2 w lasach, na obszarach trawiastych, polach uprawnych i torfowiskach, i proporcjonalnie podniósł go do skali europejskiej, uwzględniając zmiany w zagospodarowaniu gruntów, handel drewnem i żywnością, transport rzeczny, utlenianie metanu oraz wydobycie torfu. Naukowcy pracujący nad projektem wykorzystali również nowe podejście metodologiczne, obejmujące wykazy lasów rosyjskich, nowe modele pól uprawnych i poprawione szacunki respiracji lasów, jak również straty i zyski węgla w glebie w wyniku zmiany zagospodarowania gruntów.

    "Te odkrycia pokazują, że podczas gdy europejski krajobraz przyczynia się do łagodzenia globalnego ocieplenia, musimy położyć nowy i inny nacisk na zarządzanie gruntami" - stwierdza profesor Schulze. "Metan i tlenek azotu to tak silne gazy cieplarniane, że musimy zarządzać gruntami w celu obniżenia ich emisji."

    rdo: CORDIS

    informacji: Nature Geoscience: http://www.nature.com/ngeo/index.html Projekt CARBOEUROPE: http://www.carboeurope.org/ Teksty pokrewne: 27868 Kategoria: Wyniki projektów
    Źródło danych: Towarzystwo im. Maxa Plancka; Nature Geoscience
    Referencje dokumentu: Schulze, E., et al. (2009) Importance of methane and nitrous oxide for Europe"s terrestrial greenhouse gas balance. Nature Geoscience, publikacja internetowa z dnia 22 listopada. DOI: 10.1038/NGEO686.
    Indeks tematyczny: Rolnictwo; Zmiana klimatu & cykl węglowy; Nauki o ziemi; Zywnosc; Prognozy; Linie polityczne; Badania Naukowe RCN: 31507   W góre . O tym serwisie . Serwisy CORDIS . Helpdesk . © . Ważne informacje prawne Administratorem witryny CORDIS jest Urząd Publikacji

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    BS EN 16001 - System Zarządzania Energią. Pierwszego lipca 2009 British Standards Institution (BSI) opublikowało nowy standard. Dotyczy on Systemu Zarządzania Energią. Treść EN 16001 zawiera przewodnik oraz wymagania zgodności z systemem zarządzania energią, wśród których są m.in. konieczność wprowadzenia polityki energetycznej, identyfikacja obecnego oraz planowanego zużycia energii, wprowadzenie systemu monitorowania oraz mierzenia zużycia energii. Wszystko to owocuje poprawą efektywności energetycznej oraz redukcji zużycia energii, redukcją emisji gazów cieplarnianych, zmianami behawioralnymi w organizacji. Wprowadzony, certyfikowany i nadzorowany system zapewnia także zgodność z wymogami prawnymi, lokalnymi, krajowymi a także dyrektywami UE o Usługach Energetycznych i Redukcji Emisji Gazów Cieplarnianych. Podejście systemowe jest analogiczne jak w innych systemach, oparte na metodologii Plan-Do-Check-Act -Cykl Deminga. Prace nad standardem przeprowadzone zostały w Wielkiej Brytanii przez komitet CEN (Europejski Komitet dla Standaryzacji) wraz z komitetem Zarządzania Energią BSI. BS EN 16001 jest podstawą międzynarodowego draftu standardu ISO (Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna) Systemu Zarządzania Energią ISO 50001. Draft tego standardu został opublikowany do publicznego komentarza jako ISO/DIS 50001, natomiast jego ostateczna wersja standardu zostanie opublikowana w pierwszej połowie 2011 roku. British Standards Institution zapewnia, że transfer certyfikacji na ISO 50001 odbędzie się płynnie i bezproblemowo. Woda opadowa (potocznie: deszczówka) – woda, która powstaje przez kondensację pary wodnej w atmosferze i spada na powierzchnię Ziemi w postaci opadów atmosferycznych (deszczu, śniegu, gradu). Jej skład zależy od czystości powietrza, które napotyka podczas opadania; charakteryzuje się dużą zawartością gazów (tlenu, azotu, dwutlenku węgla) i może zawierać sadzę, pyłki roślinne, pył przemysłowy, mikroorganizmy, a także pewne ilości soli mineralnych. Ze względu na zawartość rozpuszczonego dwutlenku węgla pH wody opadowej wynosi około 6 (odczyn kwaśny). Niektóre gazowe zanieczyszczenia (dwutlenek siarki, siarkowodór, tlenek azotu) obniżają to pH jeszcze bardziej, powodując zjawisko kwaśnych deszczów. Woda opadowa nie nadaje się do picia, natomiast może być przydatna po zebraniu w kanalizacji do celów gospodarczych i przemysłowych. Nierównowagowe symulacje klimatu (ang. transient climate simulation) – symulacje zachowania atmosfery lub oceanu dla określonego czasu za pomocą modelu ogólnej cyrkulacji. W takich symulacjach zmienia się koncentrację gazów cieplarnianych w sposób ciągły starając się przybliżyć jak najbardziej realistycznie sytuację (np koncentracje gazów cieplarnianych w danym roku). Obecnie (2006) zazwyczaj modeluje się okres 1850-2100. Tego typu obliczenia numeryczne trzeba skontrastować z tzw. równowagowymi symulacjami klimatu.

    Uprawnienie do emisji zostało zdefiniowane w ustawie o handlu uprawnieniami cieplarnianych i innych substancji z 22 grudnia 2004 roku jako uprawnienie do wprowadzania do powietrza ekwiwalentów gazów cieplarnianych (lub innych wymienionych w ustawie), które może być sprzedane, przeniesione lub umorzone (art.3 pkt.15). Gazy jelitowe – mieszanina gazów, głównie azotu, dwutlenku węgla, siarkowodoru, metanu i metanotiolu powstała w układzie trawiennym na skutek połykania powietrza oraz procesów fermentacyjnych bakterii symbiotycznych. Największe ilości gazów jelitowych gromadzą się w okrężnicy. Większość gazów jelitowych jest absorbowana do krwiobiegu. Pozostałe wydalane są przez odbyt (czynność ta nosi nazwę w języku łacińskim flatus). W niektórych schorzeniach, takich jak zespół rozrostu bakteryjnego lub zespół jelita drażliwego gazy jelitowe mogą być częściej produkowane i mieć bardziej drażniący zapach niż u osoby zdrowej.

    Ślad węglowy – całkowita "suma emisji gazów cieplarnianych wywołanych bezpośrednio lub pośrednio przez daną osobę, organizację, wydarzenie lub produkt". Jest rodzajem śladu ekologicznego. Greenhouse Gases Observing Satellite (Satelita do Obserwacji Gazów Cieplarnianych) lub GOSAT, znany również jako Ibuki (jap. いぶき Ibuki, oznacza "oddech" w języku japońskim) - japoński satelita naukowy służący do gromadzenia informacji o gazach cieplarnianych. Został wystrzelony z kosmodromu na wyspie Tanegashima (prefektura Kagoshima) 23 stycznia 2009. Jego misja jest zaplanowana na 5 lat.

    Promieniowanie długofalowe - niejonizujące promieniowanie elektromagnetyczne o długości fali większej od 4 μm. Promieniowanie to zwane również promieniowaniem termicznym emitowane jest przez powierzchnię ziemi oraz atmosferę. Propagacja tego promieniowania w atmosferze zależy w głównej mierze od zawartości gazów cieplarnianych oraz własności optycznych i temperatury chmur. Tlenek diazotu (nazwa Stocka: tlenek azotu(I); podtlenek azotu), N2Onieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków azotu, w którym azot jest na formalnym stopniu utlenienia I. W rzeczywistości atomy azotu są nierównocenne i związek ten może być traktowany jako azotek i tlenek azotu(V). Podtlenek azotu jest stosowany do znieczulania anestezjologicznego jako tzw. gaz rozweselający. Jeden z kilku głównych gazów cieplarnianych.

    Efekt cieplarniany – zjawisko podwyższenia temperatury planety powodowane obecnością gazów cieplarnianych w atmosferze. Zmiany powodujące wzrost roli efektu cieplarnianego mogą być jedną z przyczyn globalnego ocieplenia.

    Dodano: 25.11.2009. 15:12  


    Najnowsze