• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Prof. Ratkiewicz: łosi przybywa, ale wciąż trzeba je chronić

    03.06.2011. 00:33
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Łosi w Polsce przybywa, powodują wiele szkód w uprawach leśnych czy wypadki komunikacyjne, jednak wciąż trzeba je chronić - uważa przewodniczący zespołu naukowców pracującego nad nową strategią wobec łosi pof. Mirosław Ratkiewicz z Uniwersytetu w Białymstoku.

    W czwartek w Białymstoku naukowcy, ekolodzy, leśnicy, myśliwi, dyrektorzy parków narodowych dyskutowali o tym podczas konferencji naukowej poświęconej łosiom.

    Konferencja jest elementem prac nad nową strategią wobec tych zwierząt, którą na zlecenie ministra środowiska ma wypracować zespół pod przewodnictwem prof. Mirosława Ratkiewicza. Jak powiedział PAP prof. Ratkiewicz rekomendacje w sprawie proponowanych rozwiązań będą przedstawione w październiku. Do tego czasu wszelkie pomysły z tym związane będą jeszcze szeroko dyskutowane.

    Środowiska leśników podnoszą od kilku lat, że łosi jest za dużo i wnioskują do ministra środowiska, by zniósł obowiązujący od 2001 roku zakaz strzelania do łosi - czyli specjalne moratorium. Minister środowiska, przed podjęciem jakichkolwiek decyzji w tej sprawie, dwa lata temu zlecił naukowcom przygotowanie strategii.

    Ratkiewicz pytany wprost, co zespół zarekomenduje ministrowi i czy należy znieść moratorium odpowiada, że nie da się tego określić jednoznacznie. "Propozycja jest podstawowa, żebyśmy zrobili wszystko, co w naszej mocy, aby zachować priorytet ochrony przyrody, aby dobrostan populacji łosia, jaki się wytworzył dzięki moratorium, mógł być zachowany" - powiedział Ratkiewicz.

    Ratkiewicz pytany o to, czy znosić moratorium, czy nie odpowiada, że "nie ma jednego prostego rozwiązania". "Obserwacje z lat ubiegłych mówią wprost: jeżeli zastosujemy metody pozyskania łowieckiego sprzed moratorium, czeka nas za kilka lat katastrofa" - mówi Ratkiewicz. Podkreśla, że na pewno nie powinno się pozwolić strzelać do łosi w rejonach, gdzie jest ich mało, oraz tam, gdzie żyją w małych populacjach, "które z zasady są narażone na wyginięcie".

    Naukowcy zastanawiają się też, czy możliwe jest prowadzenie racjonalnej gospodarki łowieckiej czyli takiej, że naukowcy, leśnicy i specjaliści wspólnie ustalają, ile łosi i gdzie można odstrzelić. Ratkiewicz uważa, że taka gospodarka nie zaszkodziłaby populacji łosia.

    Naukowcy podkreślają również, że gospodarka leśna powinna wreszcie zacząć uwzględniać fakt, że łosie są w lasach, szukają pożywienia i będą powodować szkody w uprawach. Trzeba się na to przygotować i opracować zasady na jakich ma to funkcjonować - uważa Ratkiewicz. Przypomina też, że np. podmioty korzystające z dopłat UE na uprawy leśne mają w tych dopłatach uwzględnione pule na zabezpieczenie upraw i powinny z tego korzystać.

    Dr Edward Komenda z Nadleśnictwa Knyszyn w rejonie polskiej ostoi łosia, czyli Biebrzańskiego Parku Narodowego mówi, że uprawy leśne są grodzone, ale i tak nie zabezpieczy to przed tym, że zostaną objedzone przez łosie. Leśnicy obserwują bowiem, że w parku narodowym łosiom brakuje pożywienia i w naturalny sposób przenoszą się na tereny administrowane przez Lasy Państwowe, gdzie są uprawy leśne. W parku nikt nie uprawia bowiem nowych drzew, a i tak ubywa roślinności, bo np. spore tereny są odkrzaczane w ramach projektów ochrony ptaków, które lubią otwarte tereny.

    Naukowcy szukają też rozwiązań na ograniczenie szkód komunikacyjnych. Zderzenia na drogach samochodów z łosiami, np. w Podlaskiem są dość częste, choć nie ma ogólnych statystyk z tym związanych. Edward Komenda policzył, że na terenie jego nadleśnictwa w ciągu ostatniego roku zginęło pod kołami samochodów w zderzeniach z pociągami 20 łosi. Zginęła też kobieta, byli ranni ludzie.

    "Ryzyko kolizji komunikacyjnych zawsze będzie, ale można próbować je zmniejszać, np. przez budowę naziemnych przejść dla zwierząt przy drogach, gdzie wiadomo, że dochodzi do wypadków drogowych z powodu łosi. Takie przejścia są budowane w USA czy Skandynawii" - mówi Ratkiewicz. Chodzi też o poprawę widoczności przy drogach. Postulowane też jest stawianie większej niż dotychczas liczby specjalnych znaków przy drogach ostrzegających przed łosiami.

    W Polsce jest około 7,5 tys. łosi. Żyją głównie we wschodniej Polsce. W ciągu ostatnich 10 lat - w ocenie Ratkiewicza - populacja dobrze się rozwinęła.

    PAP - Nauka w Polsce, Iza Próchnicka

    abe/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Opłata ekologiczna – według obowiązującej w Polsce sprawozdawczości statystycznej są to te opłaty, które kierowane są, przynajmniej w części, na konta funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej różnych szczebli (narodowego, wojewódzkich, powiatowych i gminnych) – są to typowe opłaty. Można także wyróżnić wiele innych opłat ekologicznych, które trafiają na konta innych instytucji niż fundusze ochrony środowiska - jednak można je tak nazywać tylko ze względu na ich powiązanie z korzystaniem ze środowiska. Do ponoszenia opłat za korzystanie ze środowiska oraz administracyjnych kar pieniężnych są obowiązane, z zastrzeżeniem art. 284 ust. 2, podmioty korzystające ze środowiska (osoby fizyczne niebędące przedsiębiorcami ponoszą opłaty za korzystanie ze środowiska w zakresie, w jakim korzystanie wymaga pozwolenia na wprowadzanie substancji lub energii do środowiska oraz pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo wodne). Kara śmierci w Stanach Zjednoczonych obowiązywała od uzyskania przez ten kraj niepodległości w roku 1776 (i przedtem w Trzynastu koloniach) nieprzerwanie aż do roku 1972, kiedy to Sąd Najwyższy w sprawie Furman v. Georgia uznał, iż w większości stanów panuje nadzwyczaj arbitralny sposób jej orzekania, co powoduje naruszenie VIII i XIV poprawki do konstytucji (od 1967 roku w całym kraju obowiązywało nieformalne moratorium). Jedynym stanem, w którym przepisy dotyczące kary śmierci pozostały niezmienione było Rhode Island, utrzymano także w mocy kilka statutów w innych stanach, pomimo to wyroki nie były wykonywane. Pomimo często pojawiających się takich twierdzeń Sąd Najwyższy nigdy nie uznał, że kara śmierci jest sprzeczna z konstytucją (do tego zdania przychyliło się jedynie 2 spośród 9 sędziów Sądu Najwyższego). Moratorium Hoovera (ang. Hoover Moratorium) – oświadczenie wydane przez prezydenta Stanów Zjednoczonych Herberta Hoovera w dniu 20 czerwca 1931 r. dotyczące załamania się systemu bankowego w Europie Środkowej, które było między innymi powodem światowego kryzysu finansowego. W oświadczeniu tym prezydent proponował roczne moratorium na spłatę niemieckich reparacji wojennych dla Francji i jej sojuszników w pierwszej wojnie światowej, którzy byli zadłużeni w stosunku do USA. Pomysł ten zyskał poparcie piętnastu krajów, jednak Kongres Stanów Zjednoczonych zaaprobował go dopiero 6 lipca.

    Theocracy – strategia czasu rzeczywistego, której fabuła jest osadzona w XV wiecznej Ameryce Środkowej gdzie gracz kontroluje jedno z plemion Azteków. Trzeba rozwinąć swoje państwo na tyle aby w przyszłości odeprzeć atak hiszpańskich konkwistadorów. Aby to osiągnąć należy rozwijać ekonomię, nawiązywać stosunki dyplomatyczne i handlowe z sąsiadami oraz podbijać nowe tereny. Do wynalezienia w grze czeka 50 różnych jednostek, których w sumie można posiadać aż 40000. Jednostki można grupować w większe formacje co ułatwia kontrolowanie ich w czasie walki. Oprócz pełnej kampanii nazwanej "Przepowiednia" dostępna jest kampania treningowa dla mniej doświadczonych graczy, która w ośmiu misjach zapoznaje ze wszystkimi aspektami gry. Strategia przedsiębiorstwa – to według Z. Pierścionka: „Strategia przedsiębiorstwa to zespół skoordynowanych, dostosowanych do sytuacji firmy oraz otoczenia, sposobów osiągnięcia celów tego przedsiębiorstwa”. Interpretując tę definicję można stwierdzić, że strategia jest zbiorem określonych zasad zarządzania stosowanych przez menedżerów przedsiębiorstw, które są stałe w pewnym okresie i prowadzą do osiągnięcia celu. Zasady te uwzględniają zarówno zasoby firmy jak i reakcje otoczenia.

    Wikipedystka:IsadoraDeWitch/brudnopis4 Backgammon/Chouette: Chouette (z fr. Sowa), to odmiana backgammona dla więcej niż dwóch graczy. Istnieje wiele zasad gry w tę właśnie odmianę, dlatego osoby, które chcą się przyłączyć do gry, powinny najpierw zapoznać się z obowiązującymi przy danym stole wymaganiami. W tym artykule przedstawione zostaną podstawowe zasady gry w Sowę, gry w wielu aspektach bezwględnej, dla niektórych pewnie nie zawsze do końca uczciwej, ale na pewno atrakcyjnej i zupełnie innej niż gra w dwójkę. Przed rozpoczęciem gry, każdy z graczy rzuca jedną kostką i ten, który wyrzuci najwięcej oczek zostaje tzw. Boxem i będzie grać przeciwko drużynie. Gracz, który wyrzucił najwięcej oczek spośród pozostałych osób, zostaje Kapitanem drużyny. Zadaniem kapitana jest rzucanie kości i wykonywanie ruchu drużyny. Hierarchia drużyny jest ustalana również według ilości wyrzuconych oczek. W przypadku remisu, powtarza się rzut. Tak więc po losowaniu mamy następującą sytuację: po jednej stronie planszy jest Box, a po drugiej Kapitan, Gracz 1, Gracz 2, Gracz 3 itd. Jeżeli w grze bierze udział więcej niż osiem osób. Box może wybrać sobie partnera do gry. Partnerstwo takie oferuje się najpierw Kapitanowi, a potem kolejnym graczom. Jeśli nikt nie przyjmie oferty, partnera można wylosować spośród graczy, omijając przy tym kapitana. W Sowie obowiązują standardowe reguły gry z uwzględnieniem zasady Jacoby’ego, która mówi, że nie można wygrać gammonem lub backgammonem dopóki kostka dublująca nie znajdzie się w grze. Trzeba tu zauważyć, że Sowa jest zazwyczaj grana na pieniądze, zasada Jacoby’ego pozwala przyspieszyć grę, jak również eliminuje ryzyko wysokich przegranych w momencie, gdy jeden z przeciwników już na początku gry uzyskał sporą przewagę. W tym momencie (mając świadomość, że gammonem może wygrać tylko jeśli zdubluje) gracz z przewagą używa kostki dublującej, co jego przeciwnik może i powinien odrzucić, oddając graczowi z przewagą tylko jeden punkt. Wróćmy jednak do naszych graczy. Załóżmy, że przeciwko Boxowi gra Kapitan i pięciu graczy. Co się dzieje po zakończeniu gry. Jeśli Box wygra, zostaje na swoim miejscu, a Kapitan wędruje na koniec kolejki i staje się graczem numer pięć. Z kolei gracz numer jeden staje się Kapitanem. Natomiast jeśli Box przegra, wędruje on na koniec kolejki i staje się graczem numer pięć, a Kapitan staje się Boxem. Jeśli gra toczy się na pieniądze, przegrany Box wypłaca uzgodnioną wcześniej stawkę każdemu graczowi z drużyny przeciwnej. Jeśli Box wygra, każdy z przeciwników płaci jemu. Gracze mogą przyłączać i odłączać się od gry w dowolnym momencie. Gracz przyłączający się do gry zawsze siada na końcu kolejki. W zależności od ustaleń przed rozpoczęciem gry drużyna może lub nie może konsultować ruchy wykonywane przez Kapitana. Często gracze decydują się na kompromis w postaci konsultacji tylko po użyciu kostki dublującej. Kolejna dowolność ustaleń dotyczy ilości kostek dublujących w grze. Może to być jedna kostka. Wtedy drużyna ma prawo rozważać indywidualnie tylko duble zaoferowane przez Boxa. Natomiast oferty podwojenia ze strony drużyny leżą w wyłącznej gestii Kapitana. Jeśli Box podwaja, każdy z graczy może indywidualnie zdecydować, czy przyjmie czy odrzuci dubla. Ci, którzy odrzucą, wypłacają Boxowi należną stawkę i nie biorą udziału w dalszej części gry. Jeśli Kapitan odrzuci dubla, a wśród graczy znajdą się tacy, którzy przyjmą podwojenie, Kapitan zostanie przeniesiony na koniec kolejki i utraci stanowisko kapitańskie na rzecz jednego z pozostających w grze graczy. W przypadku, gdy tylko jeden z graczy chce przyjąć podwojenie Boxa, a w grze jest minimum pięciu graczy przeciwko Boxowi, to większość graczy wymusza decyzję i pojedynczy głos, chcący przyjąć dubla się nie liczy a drużyna rezygnuje. Inna popularna zasada mówi, że pojedyczny gracz, który chce przyjąć dubla Boxa, musi też przyjąć dodatkową kostkę dublującą o wartości 2 od dowolnego gracza drużyny, który chce mu zapłacić stawkę za jeden punkt. Gracz przyjmujący staje się teraz właścicielem dwóch kostek dublujących, których może użyć indywidualnie do kontrowania i jeśli wygra, zdobędzie stawkę za obydwie kości, a jeśli przegra, będzie musiał zapłacić podwójnie. W Sowę można też grać z większą ilością kostek dublujących. Każdy gracz z drużyny posiada wtedy własną kostk. Box może zaproponować dubla każdemu z graczy osobno i każdy z graczy może indywidualnie podjąć decyzję, kiedy zaproponować podwojenie Boxowi. Przy większej ilości kostek dublujących możliwe są sytuacje, gdzie Box wygrywa przeciw niektórym graczom, a przegrywa z innymi. Pojawia się pytanie, kiedy Box traci swoją pozycję? Naturalnie tylko wtedy, gdy przegra z Kapitanem. Każdy klub lub stowarzyszenie opracowuje swoje własne szczegółowe zasady gry w Sowę. Przy planowaniu rozgrywek Sowy, można m.in. skorzystać z zasad opracowanych przez Stowarzyszenie Backagammona z Atlanty (Atlanta Backgammon Association). Rezerwat "Lewice" (zwany też Bagno Biała) utworzony w granicach Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego w celu ochrony dobrze zachowanych torfowisk torfowisk wysokich i torfowisk przejściowych z roślinnością mszarną położonych w wytopiskach moreny dennej. Najcenniejszym elementem, założonego w 1988 roku na powierzchni 22,90 ha (5,33 ha objęte ochroną całkowitą), rezerwatu są trzy zespoły roślinne na niezadrzewionej części torfowiska: mszar dolinkowy (Caricetum limosae), mszar przygiełkowy (Rhynchosporetum albae), wysokotorfowiskowy mszar kępowy (Sphagnetum magellanici). Aktem prawnym tworzącym rezerwat jest Zarządzenie Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych z dnia 18 stycznia 1988 r. (MP Nr 5, poz. 48). Teren rezerwatu jest zarządzany przez Nadleśnictwo Gdańsk, nadzór sprawuje Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. Rezerwat, wraz z sąsiednią „Gałęźną Górą” tworzy Specjalny Obszar Ochrony (siedlisk) Natury 2000 Mawra-Bagno Biała].

    Program Restytucji Populacji Sokoła Wędrownego w Polsce – program opracowany przez sokolników, myśliwych i przyrodników zainteresowanych odbudową populacji tego gatunku, z inicjatywy ówczesnego wojewódzkiego konserwatora przyrody we Włocławku Czesława Sielickiego. Porozumienie o powołaniu Programu podpisali w roku 1993 przedstawiciele Wojewody Włocławskiego, Wojewody Krakowskiego, Zarządu Głównego PZŁ i Fundacji Aktywnej Ochrony Ptaków Ginących. Program, po zaopiniowaniu przez Państwową Radę Ochrony Przyrody, został zatwierdzony przez Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa (obecnie Minister Środowiska). Moratorium (łac. moratorius ‘zwlekający’) – "zawieszenie", "tymczasowe wstrzymanie" – pojęcie stosowane najczęściej w znaczeniu prawniczym: zawieszenie obowiązku świadczeń płatności, np. odsetek kredytu, zmiana formy zapłaty lub terminu. Uzgodnione prawnie na czas określony z powodu wyjątkowych okoliczności.

    Białowieski Park Narodowy – polski park narodowy położony w północno-wschodniej części Polski, w województwie podlaskim, utworzony z Nadleśnictwa Rezerwat jako Park Narodowy w Białowieży obowiązującym od 4 sierpnia 1932 roku Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych, restytuowany w obecnej formie z mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 listopada 1947 roku. Drugi po Pienińskim Parku Narodowym park narodowy w Polsce i jeden z pierwszych w Europie. Znany z ochrony najlepiej zachowanego fragmentu Puszczy Białowieskiej, ostatniego w Europie fragmentu lasu pierwotnego oraz liczącej kilkaset sztuk, największej na świecie wolnościowej populacji żubra.

    Henryk Moruś (ur. 1943, zm. 18 sierpnia 2013 w Czarnem) – seryjny morderca z Sulejowa, skazany w 1993 roku przez sąd za popełnienie siedmiu morderstw na terenie województwa piotrkowskiego. W mediach jego nazwisko pojawiało się również w kontekście wyroku kary śmierci wydanego przez polski sąd w trakcie obowiązywania moratorium na jej wykonywanie zgodnie z Europejską Konwencją Praw Człowieka jako "ostatniego skazanego na karę śmierci".

    Sprawy Nauki - ogólnopolski, niezależny miesięcznik publicystyczno - informacyjny traktujący o nauce w Polsce, polityce naukowej, organizacji i finansowaniu badań, związkach nauki z gospodarką, ze sztuką oraz popularyzujący osiągnięcia polskich uczonych i ośrodków naukowych. Pełni też rolę forum dyskusyjnego dla środowiska naukowego w Polsce. Skierowany głównie do placówek naukowych oraz środowisk opiniotwórczych. Dyskusja Wikipedii:Zalecenia edycyjne (wersja robocza)/bitwy: Wydaje mi się, że zrobiliśmy wszystko jak trzeba. Ciągle brakuje nam flag i bander historycznych, co do których wciąż brak regulacji w Commons, co powoduje niejakie zamieszanie i to nie tylko u nas. Kilka dni temu poprawiłem na en-wiki "oflagowanie" jednej z bitew II w.św. z udziałem okrętów australijskich, gdzie bezkrytycznie wsadzono banderę australijską obowiązującą od roku 1962 (!).

    Julija Ratkiewicz (ros. Юлия Раткевич, azer. Yuliya Ratkeviç; ur. 16 lipca 1985) – białoruska zapaśniczka stylu wolnego, od 2007 roku reprezentująca Azerbejdżan. Brązowa medalistka olimpijska, mistrzyni i srebrna medalistka mistrzostw świata, mistrzyni Europy, mistrzyni uniwersjady, dwukrotna wicemistrzyni Europy juniorów. Ogólny błąd ochrony (ang. general protection fault) – w architekturze Intel x86 błąd pojawiający się, gdy bieżąco wykonywany program komputerowy w jakiś sposób narusza zasady sprzętu, na którym jest wykonywany. Te zasady mają za zadanie chronić dane i inne programy przed oczywistymi i potencjalnie katastrofalnymi błędami wykonywania. Błędy, które powodują wystąpienie ogólnego błędu ochrony, są zazwyczaj nieodwracalne i uważa się, że najbezpieczniejszą reakcją na nie jest przerwanie programu.

    Dodano: 03.06.2011. 00:33  


    Najnowsze