• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rada przyjęła pakiet energetyczno-klimatyczny

    08.04.2009. 18:11
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Rada Unii Europejskiej oficjalnie zaaprobowała pakiet energetyczno-klimatyczny, który obejmuje wiele przepisów opracowanych w celu wsparcia UE w walce ze zmianami klimatu. W ramach pakietu UE zobowiązała się do zredukowania emisji gazów cieplarnianych o 20% do roku 2020. Komisja po raz pierwszy zaproponowała pakiet energetyczno-klimatyczny w styczniu 2008 r.

    Jedna z dyrektyw pakietu ma na celu wzrost do 20% udziału energii ze źródeł odnawialnych w całkowitym zużyciu energii w UE. Zgodnie z dyrektywą, każde państwo członkowskie musi przyjąć plan krajowy wyznaczający cele do 2020 r. w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych zużywanej w transporcie, na potrzeby energii elektrycznej, ciepłownictwa i chłodnictwa.

    W innym miejscu pakietu określono, w jaki sposób państwa członkowskie powinny redukować emisje gazów cieplarnianych w kluczowych sektorach takich jak transport, rolnictwo i mieszkalnictwo. Podczas gdy ogólnym celem jest redukcja emisji w Unii o 20%, niektóre kraje, zwłaszcza te z niższym produktem krajowym brutto (PKB) oraz obiecującymi perspektywami na wzrost gospodarczy uzyskają zgodę na zwiększenie emisji gazów cieplarnianych.

    Pakiet obejmuje również redukcję poziomu emisji przez samochody, gdzie średnio - w przypadku nowych samochodów - do roku 2012 nie powinien on przekraczać 120 gram dwutlenku węgla (CO2) na kilometr. Branża motoryzacyjna musi następnie zredukować poziom emisji do 95 gram CO2 na kilometr do roku 2020.

    Rada przyjęła również dyrektywę ustanawiającą ramy legislacyjne dla geologicznego magazynowania CO2. Dyrektywa zobowiązuje operatorów do monitorowania miejsc magazynowania i składania raportów odpowiednim władzom krajowym zarówno w trakcie magazynowania CO2, jak i po jego zakończeniu.

    Inna część pakietu ustala surowe kryteria środowiskowe i społeczne w zakresie biopaliw.

    Wreszcie, pakiet obejmuje zmianę Systemu Handlu Emisjami (ETS) w celu doprowadzenia do większych redukcji poziomu emisji w sektorach energochłonnych, takich jak produkcja energii elektrycznej, cementownie i huty szkła, przemysł celulozowo-papierniczy.

    Źródło: CORDIS

    Więcej informacji:

    Rada Unii Europejskiej:
    http://www.consilium.europa.eu/

    Unijna witryna Akcja Klimat:
    http://ec.europa.eu/environment/climat/climate_action.htm

    Źródło danych: Rada Unii Europejskiej
    Referencje dokumentu: Na podstawie informacji uzyskanych z Rady Unii Europejskiej

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Europejski System Handlu Emisjami (UE ETS), — znany także jako "wspólnotowy rynek uprawnień do emisji dwutlenku węgla (CO2)" lub system ETS. Jest pierwszym i największym systemem handlu emisjami CO2 na świecie. UE ETS jest dzisiaj jedynym rynkiem emisji CO2 opartym na wiążącym krajowym i regionalnym ustawodawstwie (dyrektywa ETS Unii Europejskiej). Od reformy strukturalnej dyrektywy ETS, przyjętej w Pakiecie Energetyczno-Klimatycznym 12 grudnia 2008 przez kraje Unii Europejskiej, obowiązuje zakup uprawnień do emisji CO2 (EUA) na giełdzie przez firmy przemysłu energochłonnego i wytwarzania energii elektrycznej po wykorzystaniu przyznanej puli uprawnień przyznanym Państwom Członkowskim UE.Od 2012, handel uprawnieniami do emisjami CO2 (EUA) odbywa się głównie na giełdzie ICE w Londynie i EEX we Frankfurcie. Unia Europejska jak i Państwa Członkowskie wprowadzają nowe uprawnienia na rynek emisji CO2 przez aukcje na giełdach ICE i EEX na podstawie rozporządzeń przyjetych przez Komisję Europejską. W Polsce, rejestr uprawnień do emisji CO2 jest prowadzony przez Krajowy Ośrodek Bilansowania i Zarządzania Emisjami (KOBIZE) podlegający Ministrowi Środowiska. Obowiązek informowania o udziale źródeł energii w produkcji energii elektrycznej – wymóg wprowadzony w państwach członkowskich Unii Europejskiej artykułem 3 dyrektywy 2003/54/WE dotyczącej wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylającej dyrektywę 96/92/WE z dnia 26 czerwca 2003 r. Państwa UE są zobowiązane zapewnić, że dostawcy energii elektrycznej udostępniają odbiorcom końcowym na rachunkach lub wraz z rachunkami, a także w materiałach promocyjnych, informację na temat udziału poszczególnych źródeł energii w całkowitej mieszance paliw zużywanych przez dostawcę w poprzednim roku. Informacja powinna też obejmować odniesienie do istniejących źródeł informacji, takich jak strony internetowe, gdzie zamieszczone są publicznie dostępne informacje dotyczące wpływu na środowisko, co najmniej w formie określenia emisji dwutlenku węgla i powstawania odpadów radioaktywnych, wynikających z produkcji energii elektrycznej. Prezydencja Rady Unii Europejskiej – okres, w którym dane państwo członkowskie przewodniczy posiedzeniom Rady Unii Europejskiej. Reprezentuje także Radę na arenie międzynarodowej. System ten, zapoczątkowany jeszcze w ramach Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, kontynuowany był także po ogłoszeniu powstania Unii Europejskiej w 1993 i utrzymał się po uzyskaniu przez UE podmiotowości prawnej w 2009 roku.

    Proces z Cardiff- instrument Unii Europejskiej mający na celu koordynację polityki strukturalnej 25 państw - członków unii w dziedzinie funkcjonowania rynków kapitałowych i towarowych , przyjęty w 1998 podczas spotkania Rady Unii Europejskiej w Cardiff, koordynacja polega głównie na składaniu przez państwa członkowskie rocznych raportów oraz gromadzeniu i wymianie między zainteresowanymi podmiotami potrzebnych informacji. Proces z Kolonii inaczej dialog makroekonomiczny - instrument Unii Europejskiej mający na celu koordynację polityki strukturalnej w dziedzinie wzrostu gospodarczego i polityki zatrudnienia , przyjęty w 1999 przez Radę w Kolonii, realizowany głównie poprzez spotkań (2 w roku) o charakterze poufnym, w spotkaniach w ramach dialogu makroekonomicznego biorą udział: Rada Unii Europejskiej, Komisja Europejska , przedstawiciele Europejskiego Banku Centralnego i partnerów społecznych.

    Dyrektywa powodziowa - dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2007/60/WE z dnia 23 października 2007 r. w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim, opubl. w Dz.U.UE L 288/27. Jest jednym z aktów unijnych regulujących politykę wodną UE. Ma na celu zmniejszenie ryzyka występowania powodzi, a także minimalizacji skutków ich występowania na terenie Unii Europejskiej. Planowanie, jako element polityki wodnej, obejmuje trzy etapy sporządzania przez kraje członkowskie dokumentów planistycznych, do których dyrektywa zalicza: Komisja Spraw Unii Europejskiej jest stałą komisją senacką, której przedmiotem działania są sprawy związane z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej, w szczególności zajmowanie stanowisk i wyrażanie opinii na temat projektów aktów prawnych Unii Europejskiej, projektów umów międzynarodowych, których stroną mają być Unia Europejska, Wspólnoty Europejskie lub ich państwa członkowskie oraz planów pracy Rady Unii Europejskiej i rocznych planów legislacyjnych Komisji Europejskiej. Jej zadaniem jest również rozpatrywanie informacji i innych dokumentów przedkładanych przez Radę Ministrów.

    Sztab Wojskowy Unii Europejskiej (EUMS, ang. European Union Military Staff) - organ Unii Europejskiej powołany 22 stycznia 2001 roku przez Radę UE, działający w ramach Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony. Jest departamentem przy Sekretariacie Rady UE. W jego skład wchodzą eksperci z dziedziny wojskowości delegowani przez państwa członkowskie. Przewodniczącym może zostać wybrany generał przynajmniej trzygwiazdkowy. Jest nim obecnie Holender Ton Van Osch. Do zadań EUMS należy: Ecofin (Rada do spraw gospodarczych i finansowych, ang. Economic and Financial Affairs Council) – jeden z możliwych składów w jakich pracuje Rada Unii Europejskiej. W skład Ecofin wchodzą ministrowie ds. gospodarczych i ministrowie finansów państw członkowskich Unii Europejskiej. Obok Rady ds. Ogólnych i Rady ds. Rolnictwa stanowi jedną z najstarszych konfiguracji tego organu. Domeną działań Ecofin jest m.in. budżet UE, finanse publiczne, Unia Gospodarcza i Walutowa, rynki finansowe, przepływy kapitału oraz relacje finansowe z krajami trzecimi.

    Sojusz Klimatyczny - sojusz władz lokalnych na rzecz powstrzymania zmian klimatycznych i ochrony praw najbiedniejszych społeczności dotkniętych globalnymi katastrofami (m.in ograniczenia ubóstwa energetycznego). Sojusz zajmuje się promocją energii odnawialnej, demokratyzacji energetyki oraz wymiarem globalnym bezpieczeństwa energetycznego i klimatycznego. Sojusz Klimatyczny m.in. realizuje projekt mapy odnawialnych źródeł energii w Unii Europejskiej „Repowermap” . Do Sojuszu należą 1403 miasta i gminy (stan na lipiec 2013) m.in. gmina Kolonowskie (woj. opolskie).

    Pytanie prejudycjalne – instytucja z obszaru prawa Unii Europejskiej regulowana przez art. 267 TFUE. Na tej podstawie sądy państw członkowskich Unii Europejskiej zwracają się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami dotyczącymi „wykładni Traktatów, ważności i wykładni aktów przyjętych przez instytucje, organy lub jednostki organizacyjne Unii”.

    Pakt stabilności i wzrostu (Stability and Growth Pact) – zbiorowa nazwa dwóch rozporządzeń Rady Europejskiej oraz uchwały o charakterze prewencyjnym i represyjnym, które zostały ratyfikowane na szczycie w Amsterdamie 17 czerwca 1997 roku. Dokument ten zakłada, iż kryteria fiskalne z Maastricht są nie tylko warunkiem przyjęcia do Europejskiej Unii Monetarnej, lecz będą obowiązywać kraje członkowskie już po przyjęciu do unii walutowej. Komisja do Spraw Unii Europejskiej (skrót: SUE) wchodzi w skład stałych komisji sejmowych. Ogólnie rzecz biorąc zajmuje się ona sprawami związanymi z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej (UE). W szczególności zaś do jej zadań należy zajmowanie stanowisk i wyrażanie opinii na temat projektów aktów prawnych UE, projektów umów międzynarodowych, których stroną mają być Unia Europejska, Wspólnoty Europejskie lub ich państwa członkowskie, oraz planów pracy Rady Unii Europejskiej, rocznych planów legislacyjnych Komisji Europejskiej, formułowanie zaleceń dla Rady Ministrów dotyczących stanowiska, jakie Rada Ministrów ma zająć podczas rozpatrywania projektu w Radzie Unii Europejskiej, rozpatrywanie informacji i innych dokumentów przedkładanych przez Radę Ministrów.

    Postulat 100% energii odnawialnej pojawił się w związku z globalnym ociepleniem i innymi problemami ekologicznymi (np. zanieczyszczeniem powietrza) oraz gospodarczymi (np. wyczerpywanie się energetycznych surowców nieodnawialnych). Wzrost wykorzystywania odnawialnych źródeł energii następuje znacznie szybciej, niż ktokolwiek to przewidywał. Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu stwierdził, że jest niewiele technologicznych granic integracji portfela technologii odnawialnych źródeł energii, aby zapewnić z nich większość całkowitego światowego zapotrzebowania na energię. Mark Z. Jacobson twierdzi, że rozpoczęcie produkcji całej nowej energii tylko z wiatru, energii słonecznej oraz energii wodnej jest możliwe w 2030 r., a istniejący system dostaw energii może zostać zastąpiony całkowicie do 2050 r. Przeszkody w realizacji planu 100% energii odnawialnej są postrzegane jako "przede wszystkim społeczne i polityczne, a nie technologiczne lub ekonomiczne". Jacobson wskazuje, że koszty energii z wiatru, słońca, wody powinny być podobne do dzisiejszych kosztów energii. Europejska Rada ds. Energii Odnawialnej (EREC) wskzuje, że Unia Europejska może do 2050 zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych o ponad 90% jeśli cała produkcję energii przestawi na źródła odnawialne. BS EN 16001 - System Zarządzania Energią. Pierwszego lipca 2009 British Standards Institution (BSI) opublikowało nowy standard. Dotyczy on Systemu Zarządzania Energią. Treść EN 16001 zawiera przewodnik oraz wymagania zgodności z systemem zarządzania energią, wśród których są m.in. konieczność wprowadzenia polityki energetycznej, identyfikacja obecnego oraz planowanego zużycia energii, wprowadzenie systemu monitorowania oraz mierzenia zużycia energii. Wszystko to owocuje poprawą efektywności energetycznej oraz redukcji zużycia energii, redukcją emisji gazów cieplarnianych, zmianami behawioralnymi w organizacji. Wprowadzony, certyfikowany i nadzorowany system zapewnia także zgodność z wymogami prawnymi, lokalnymi, krajowymi a także dyrektywami UE o Usługach Energetycznych i Redukcji Emisji Gazów Cieplarnianych. Podejście systemowe jest analogiczne jak w innych systemach, oparte na metodologii Plan-Do-Check-Act -Cykl Deminga. Prace nad standardem przeprowadzone zostały w Wielkiej Brytanii przez komitet CEN (Europejski Komitet dla Standaryzacji) wraz z komitetem Zarządzania Energią BSI. BS EN 16001 jest podstawą międzynarodowego draftu standardu ISO (Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna) Systemu Zarządzania Energią ISO 50001. Draft tego standardu został opublikowany do publicznego komentarza jako ISO/DIS 50001, natomiast jego ostateczna wersja standardu zostanie opublikowana w pierwszej połowie 2011 roku. British Standards Institution zapewnia, że transfer certyfikacji na ISO 50001 odbędzie się płynnie i bezproblemowo.

    Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa, fr.COPS, ang.PSC - instytucja pomocnicza Rady Unii Europejskiej powołana w 2000 roku. KPiB zastąpił poprzednio funkcjonujący Komitet Polityczny przejmując jego zadania. W jego skład wchodzą wyżsi urzędnicy lub ambasadorowie państw członkowskich, a przewodniczy mu kraj, który aktualnie sprawuje prezydencję w Radzie UE. Posiedzenia odbywają się dwa razy w tygodniu (wtorki i piątki) oraz w razie potrzeby organizuje się dodatkowe spotkania. KPiB obraduje w dwóch językach: francuskim i angielskim, nie korzysta przy tym z tłumaczy. Komitet wspierany jest przez Komitet ds. Cywilnych Aspektów Zarządzania Kryzysami, Sztab Wojskowy Unii Europejskiej oraz Komitet Wojskowy Unii Europejskiej. Do jego zadań należy:

    Dodano: 08.04.2009. 18:11  


    Najnowsze