• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Realizatorzy projektu UE ostrzegaja przez masowymi uwalnianiem CO2 do powietrza spowodowanym suszami w Europie

    28.09.2010. 17:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Jako że tegoroczna susza dotyka nadal wiele regionów Europy, realizatorzy projektu zintegrowanego, finansowanego przez UE, ostrzegli, że ginące uprawy, wyschnięte gleby i pożary lasów związane z panującymi warunkami spowodują uwolnienie milionów ton dwutlenku węgla do atmosfery, jeszcze bardziej przyspieszając globalne ocieplenie.

    Przewidywania są oparte na pomiarach dokonanych w ramach zintegrowanego projektu CarboEurope podczas suszy, która dotknęła Europę w 2003 r. Naukowcy szacują, że w lipcu i sierpniu owego roku, z pól i lasów zachodniej Europy do atmosfery przedostało się około 500 milionów ton CO2 - ilość odpowiadająca dwukrotnej wielkości emisji, jaka wystąpiła w tym samym okresie podczas spalania paliw kopalnych w tym regionie.

    Szacunki przeprowadzono na podstawie danych pochodzących z 100 różnych lokalizacji w Europie, gdzie przeanalizowano próbki powietrza pod kątem zawartości CO2 i sporządzono schemat wymiany gazów między ekosystemami a powietrzem. W ramach projektu CarboEurope oszacowano, że przed wystąpieniem suszy w 2003 r. europejskie ekosystemy w rzeczywistości absorbowały 7 do 12 procent emisji dwutlenku węgla powodowanych przez człowieka. Teraz jednak zespół projektowy przewiduje, iż w tym roku te same ekosystemy więcej wytworzą dwutlenku węgla niż go zaabsorbują.

    Problem nie dotyczy wyłącznie Europy. Susze dotykają również olbrzymich obszarów USA - na Środkowym Zachodzie uprawy giną, a bydło pada pod wpływem wysokiej temperatury. Pod koniec lipca w Nowym Jorku zwiększone wykorzystanie klimatyzatorów spowodowało rekordowe zapotrzebowanie na energię.

    Zespół naukowców z USA przekreślił ostatnio nadzieję na to, że coraz wyższe letnie temperatury spowodują przyśpieszenie wzrostu roślin i zwiększenie zdolności ekosystemów do absorpcji dwutlenku węgla, stwierdzając, że w rzeczywistości gorące lato zmniejsza absorpcyjne możliwości roślin.

    - Zbyt wysoka temperatura powietrza powoduje obumieranie lasów, przyspiesza utratę dwutlenku węgla z gleby i powoduje przekształcenie gleby pochłaniającej dwutlenek węgla w źródło jego emisji do atmosfery - mówi Inez Fung, członek zespołu Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Równoważnik dwutlenku węgla (CO2e lub CDE) (Carbon dioxide equivalent) – to dwie, związane ze sobą lecz różne jednostki służące do opisywania globalnego ocieplenia, które może być spowodowane przez dany gaz cieplarniany, wykorzystujące równoważną ilość lub stężenie dwutlenku węgla jako poziomu odniesienia. Lista państw według rocznej emisji CO2: Poniższa lista przedstawia państwa świata w zależności od rocznej emisji dwutlenku węgla. Uwzględniony jest jedynie dwutlenek węgla pochodzący ze spalania paliw kopalnych, bez uwzględnienia takich źródeł jak produkcja cementu czy wylesianie. Spalanie paliw kopalnych odpowiada za około 70% światowej emisji CO2, wylesianie za około 25%, a produkcja cementu za około 5%. Kwaśne opady to opady, głównie deszczowe, o kwaśnym odczynie (pH do ok. 4–4,5), powstające w wyniku pochłaniania przez kropelki wody gazowych zanieczyszczeń powietrza tworzących z nią kwasy (tzw. bezwodników kwasowych), głównie dwutlenku siarki (SO2). Przyczyną występowania kwaśnych opadów jest reakcja chemiczna, która zachodzi w atmosferze. W jej wyniku dwutlenek siarki (SO2), tlenki azotu (NOx) i para wodna (H2O) tworzą kwasy: siarkowy i azotowy. Opadając na ziemię – nie tylko w postaci deszczów, ale także jako śniegi i mgły – powodują one zakwaszenie gleb, niszczą faunę i florę, przyspieszają korozję metalowych konstrukcji urządzeń i budowli. Na kwaśne opady najbardziej narażone są obszary leżące w sąsiedztwie źródeł zwiększonej emisji SO2 i NOx. Dotyczy to zwłaszcza rejonów elektrowni i elektrociepłowni opalanych zasiarczonym paliwem – węglem kamiennym i brunatnym. Często jednak opady te, niesione wiatrami, trafiają na obszary odległe od źródeł zanieczyszczeń atmosfery. Dlatego przeciwdziałanie kwaśnym deszczom stanowi problem międzynarodowy.

    Hipokapnia, hipokarbia (hypocapnia, hypocarbia) – stan obniżonego ciśnienia parcjalnego dwutlenku węgla (pCO2) we krwi poniżej normy. Wywołana jest podczas hiperwentylacji przy zwiększonym wydalaniu dwutlenku węgla przez płuca. Stan taki powoduje tzw. "mroczki" przed oczyma, występują zawroty głowy, szum w uszach, osłabienie mięśniowe. Hipokapnia może prowadzić do okresowego bezdechu, odruchowego niedokrwienia mózgu oraz do alkalozy. Woda opadowa (potocznie: deszczówka) – woda, która powstaje przez kondensację pary wodnej w atmosferze i spada na powierzchnię Ziemi w postaci opadów atmosferycznych (deszczu, śniegu, gradu). Jej skład zależy od czystości powietrza, które napotyka podczas opadania; charakteryzuje się dużą zawartością gazów (tlenu, azotu, dwutlenku węgla) i może zawierać sadzę, pyłki roślinne, pył przemysłowy, mikroorganizmy, a także pewne ilości soli mineralnych. Ze względu na zawartość rozpuszczonego dwutlenku węgla pH wody opadowej wynosi około 6 (odczyn kwaśny). Niektóre gazowe zanieczyszczenia (dwutlenek siarki, siarkowodór, tlenek azotu) obniżają to pH jeszcze bardziej, powodując zjawisko kwaśnych deszczów. Woda opadowa nie nadaje się do picia, natomiast może być przydatna po zebraniu w kanalizacji do celów gospodarczych i przemysłowych.

    Amplituda temperatury – wielkość charakteryzująca zmiany temperatury np. powietrza. Jest to różnica między największą a najmniejszą zmierzoną wartością temperatury w danym okresie. Sekwestracja CO2 (CCS z ang. Carbon Capture and Storage) to proces polegający na oddzieleniu i wychwyceniu dwutlenku węgla ze spalin w celu ograniczenia jego emisji do atmosfery. Ta technologia może być zastosowana w przemyśle energetycznym, przy dużych elektrowniach opalanych paliwami kopalnymi bądź w przemyśle chemicznym. Część wychwyconego CO₂ znajduje zastosowanie w przemyśle spożywczym. Większość jednak jest przeznaczona do składowania.

    Klatrat dwutlenku węgla jest to hydrat - związek dwutlenku węgla z wodą, mający krystaliczną budowę CO2·nH2O. Cząsteczki dwutlenku węgla są uwięzione w sieci krystalicznej lodu. Struktura taka pozostaje stabilna w warunkach wysokiego ciśnienia (ponad 1 MPa w temperaturze 0 °C). Koszulka Auera (siatka Auera) – siatka z dwutlenku toru ThO2 (99%) i dwutlenku ceru CeO2 (1%), rozżarzająca się w płomieniu gazowo-powietrznym do wysokiej temperatury i wysyłająca silny strumień białego światła. Stosowana jako żarnik w lampach gazowych, przyczyniła się do rozpowszechnienia oświetlenia gazowego w XIX wieku. Wynaleziona przez Carla Auera von Welsbacha.

    Gleby antropogeniczne, antrosole – gleby, które powstają w wyniku działalności człowieka bezpośredniej (np. nawapnianie gleby, regulacja stosunków wodnych) lub pośredniej (modyfikacja roślinności, wycinanie lasów). Dzielą się na dwie zasadnicze grupy - gleby kulturoziemne, ukształtowane przez działalność rolniczą, oraz industrioziemne i urbanoziemne gleby, powstałe w wyniku przeobrażenia gleb pierwotnych przez przemysł lub gospodarkę komunalną.

    Społeczeństwo ryzyka - określenie autorstwa niemieckiego socjologa Ulricha Becka na opisanie konsekwencji wynikających z rozwoju społeczeństwa przemysłowego, spowodowanych rozwojem cywilizacyjnym i technologii, których skutkami są nieodwracalne zmiany, nad którymi nie można zapanować. Skażenie środowiska, globalne ocieplenie spowodowane emisją dwutlenku węgla i metanu, zagrożenia zewnętrzne (na przykład susze) będą uzupełniane sytuacjami spowodowanymi przez działania człowieka.

    Dodano: 28.09.2010. 17:17  


    Najnowsze