• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Salamandra przywraca susła moręgowanego

    29.07.2010. 01:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Susły moręgowane, czyli tzw. europejskie wiewiórki ziemne - które w latach 80. całkowicie zniknęły z terytorium Polski - stara się przywrócić Polskie Towarzystwo Ochrony Przyrody "Salamandra". Dziś susły można spotkać już w dwóch polskich miejscowościach: Głębowicach i Kamieniu Śląskim.

    "Choć na razie susły żyją na dwóch odtworzonych przez nas stanowiskach, to program reintrodukcji susła moręgowatego zakłada utworzenie co najmniej 15 takich miejsc"- powiedział prezes "Salamandry" dr Andrzej Kepel.

    Jak zaznacza, choć susły nikomu nie przeszkadzają, to są dość wymagające. Z tego powodu znalezienie miejsca, w którym mogłyby bezpiecznie przetrwać i założyć swoją kolonię, wcale nie jest proste.

    "Utworzone stanowisko musi być położone w granicach naturalnego historycznego występowania susła (województwa: dolnośląskie, śląskie, opolskie, lubuskie - dop. PAP). Musi być to teren odpowiednio rozległych i suchych łąk, takich gdzie wody podziemne występują poniżej głębokości 2 metrów. Susły powinny mieć możliwość kopania głębokich nor, położonych tak, by nie zalewały ich wody przypowierzchniowe" - opisuje prezes "Salamandry".

    Jeśli już uda się znaleźć takie miejsce, to ekolodzy muszą jeszcze uzyskać zgodę właściciela terenu. "Z tym bywa trudno, bo choć często użytkujący łąkę nie ma nic przeciwko obecności susłów na jego terenie, to nie zgadza się na to np. Agencja Nieruchomości Rolnych, od której tę ziemię dzierżawi" - narzeka Kepel.

    "Tymczasem susły nie stanowią jakiegokolwiek zagrożenia dla gospodarki człowieka. Zjadają jedynie odrobinę roślin na łące, zagryzając schwytanymi owadami, nie mamy sygnałów by wchodziły w pola uprawne i coś na nich podjadały" - opisuje Kepel. W dodatku - jak wyjaśnia - gryzonie te są aktywne tylko przez kilka godzin dziennie, a większość czasu i tak spędzają śpiąc pod ziemią. Nie robią też zapasów na zimę - jak chomiki - bo na okres chłodów zapadają w głęboką hibernację.

    Ku zadowoleniu ekologów z "Salamandry" często sami właściciele ziemi zgłaszają się z chęcią założenia u nich stanowiska. "Mieszkańcy Kamienia Śląskiego entuzjastycznie powitali powrót susłów, bo był to gatunek, który starsi mieszkańcy pamiętali jako charakterystyczne zwierzę, znane przed laty w tych okolicach" - przekonuje rozmówca PAP.

    Podkreśla, że w tej chwili susły są tam rodzajem atrakcji przyciągającej turystów. Odwiedzający Kamień Śląski mogą te małe ssaki spokojnie obserwować ze specjalnie przygotowanej wieży i ścieżki przyrodniczej.

    By sprawdzić, ile susłów przetrwało bardzo mroźną zimę i deszczową wiosnę specjaliści z "Salamandry" prowadzą właśnie akcję liczenia tych gryzoni. Ile dokładnie susłów żyje w Głębowicach, a ile w Kamieniu Śląskim będzie wiadomo w połowie sierpnia. "W zeszłym roku w Kamieniu Śląskim populacja liczyła około 200 osobników, a w Głębowicach około 70-80. W lipcu tego roku w Głębowicach wypuszczono kolejną grupę 23 susłów" - tłumaczy Kepel.

    Jak wyjaśnia, w liczeniu susłów na jednym stanowisku uczestniczy około 10 osób. "Podczas liczenia, idziemy przez łąkę, zatykamy wszystkie nory kępką siana. Następnego dnia przechodzimy ponownie i sprawdzamy ile tych nor jest odetkanych. Na podstawie tego szacujemy liczebność susłów" - opisuje prezes "Salamandry".

    Tłumaczy, że choć cała operacja wydaje się prosta, to trzeba umieć rozpoznać norę susła i zatkać ją tak, by mógł on ją bez problemu odetkać.

    Pierwszym etapem procesu reintrodukcji susła moręgowanego było sprawdzenie, czy na pewno tego gatunku już u nas nie ma. "W 2000 roku ruszyliśmy więc z 2-letnim programem, podczas którego trzeba było m.in. sprawdzić, co było przyczyną jego wymarcia w poszczególnych stanowiskach, czy te zagrożenia nie są wciąż aktualne oraz czy są warunki, które pozwalają na to by zwierzęta miały szansę wrócić" - opisuje Kepel.

    Po uzyskaniu wszelkich zezwoleń i funduszy specjaliści "Salamandry" sprowadzili susły z Węgier, które są hodowane w ogrodach zoologicznych w Poznaniu, a od niedawna w Opolu. Na wolność wypuszczany jest ich przychówek.

    Jak podkreślił Kepel, przy reintrodukcji susła moręgowanego ekolodzy zastosowali inną metodę niż do tej pory stosowane w Europie w stosunku do susłów moręgowanych i perełkowanych, które najczęściej kończyły się niepowodzeniem.

    "To nie jest tak, że przyjeżdżamy i po prostu wypuszczamy susły na łąkę, bo wtedy się rozpierzchają i padają łupem drapieżników" - wyjaśnia Kepel. "Dla ich bezpieczeństwa bardzo ważne jest, by żyły w kolonii i mogły nawzajem się ostrzegać. Kilka susłów +staje słupka+ i wypatruje niebezpieczeństwa, gdy je dostrzegą - podobnie do świstaków - wydają charakterystyczny świst, ostrzegając inne susły" - opisuje Kepel.

    Dlatego na łące ekolodzy budują specjalne woliery aklimatyzacyjne, czyli duże klatki, do których wypuszczane są gryzonie. Potem jeszcze przez jakiś czas susły są w nich dokarmiane. "Gdy już wykopią nory i przyzwyczają się do miejsca, to usuwamy woliery, a susły tworzą kolonię wokół miejsca wsiedlenia" - wyjaśnia rozmówca PAP

    Susły moręgowane z terytorium Polski zniknęły na przełomie lat 70. i 80. Choć historia każdego stanowiska jest inna, to główną przyczyną ich wymarcia był sposób gospodarowania gruntami. "W jednym miejscu zaorano łąki i zamieniono je na pola, w innym miejscu wytępiono je chemiczne, jeszcze w innym zalesiano teren, albo zaniechano koszenia traw" - wyjaśnił Kepel.

    PAP - Nauka w Polsce, Ewelina Krajczyńska

    tot/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Porta Susa M1 - stacja turyńskiego metra zlokalizowana w ścisłym centrum miasta na południe od Piazza XVIII Dicembre. Budowa przystanku powinna zakończyła się w 2011 roku. Stacja swą nazwę zawdzięcza sąsiedztwu dworca Torino Porta Susa. XIX Mistrzostwa Afryki w Piłce Siatkowej Mężczyzn odbyły się w Tunezji w mieście Susa między 22 września a 27 września 2013 roku. W rozgrywkach wystartowało 6 reprezentacji narodowych. XVIII Dicembre – Porta Susa M1 – stacja turyńskiego metra zlokalizowana w ścisłym centrum miasta pod Piazza XVIII Dicembre tuż obok dworca kolejowego Torino Porta Susa. Do 5 października 2007 była to ostatni przystanek linii M1. Ważny punkt komunikacyjny miasta. Możliwość przesiadki do szeregu linii komunikacji naziemnej. Kursują tutaj tramwaje 10 i 13 oraz autobusy 10N, 29, 46, 49, 51, 55, 56, 57, 59, 60 i 72. Stacja przystosowana jest dla osób niepełnosprawnych.

    Étoile Sportive du Sahel (arab. لنـجـم الرياضي الساحلي) - tunezyjski klub piłkarski, grający obecnie w pierwszej lidze, mający siedzibę w mieście Susa, leżącym nad Morzem Śródziemnym. Susa (fen. Hadrumetum, arab. سوسة = Sūsah, fr. Sousse) – trzecie pod względem wielkości (173 047 mieszkańców) miasto w Tunezji. Stolica Gubernatorstwa Susa (544 413 mieszkańców). Kurort wypoczynkowy nad Morzem Śródziemnym, do którego ściąga rocznie ponad milion turystów. Do miasta należy Port El-Kantoui, największy i najsłynniejszy port jachtowy w Tunezji. W Sousse urodził się były prezydent Republiki Tunezyjskiej Zin Al-Abidin Ben Ali. Miasto wpisane jest na listę UNESCO.

    Susłongier (ros. Суслонгер, mar. Суслэҥер) – osiedle typu miejskiego w środkowej Rosji, na terenie wchodzącej w skład tego państwa Republiki Mari El, we wschodniej Europie. Torino Porta Susa (włoski: Stazione di Torino Porta Susa) – drugi co do ważności dworzec kolejowy w Turynie, w regionie Piemont, we Włoszech.

    Zajn al-Abidin ibn Ali, Zin Al-Abidin Ben Ali, زين العابدين بن علي (ur. 3 września 1936 w Hamam Susa) – tunezyjski generał, polityk, premier od października do listopada 1987, prezydent kraju w latach 1987-2011. Chutycy, Chutyzi - średniowieczne plemię słowiańskie należące do grupy plemion serbsko-połabskich. Na południu sąsiadujące z plemionami: Pliśni, Puonzów; na północy z plemionami: Susłów, Nieleciców i Nudziców.

    Ribat (arab. رباط) – jest to wojskowy klasztor muzułmański, ufortyfikowany, zwykle położony przy granicy. Budynek otoczony murem posiadał wieżę, salę modlitw (np. ribat w Tunezji w mieście Susa, stąd częste przekształcanie w późniejszych czasach ribatów w meczety). Ich powstanie wiązane jest z obowiązkiem prowadzenia świętej wojny i strzeżenia granic państwowych.

    Piazza XVIII Dicembre (pl. Plac 18 Grudnia) – plac zlokalizowany w ścisłym centrum Turynu. Tuż przy placu znajduje się dworzec kolejowy Porta Susa. Zaczyna się tutaj biegnąca przez zabytkowe centrum miasta Via Cernaia. Pod placem ulokowana jest stacja metra (została otwarta 4.02.2006).

    Nieletycy, Nielecice - średniowieczne plemię słowiańskie zamieszkujące górny bieg rzeki Muldy. Zaliczane do plemion serbskich obok Niżan, Głomaczy, Siticów, Niziców, Susłów, Serbiszczów.

    Dodano: 29.07.2010. 01:17  


    Najnowsze