• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ślady dinozaurów sprzed 200 mln lat odkryto w Zawierciu

    12.08.2011. 00:11
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Ślady, prawdopodobnie dinozaurów drapieżnych i roślinożernych, kości ze śladami ugryzień, kilka zębów ryb, rośliny korzenne i pędy skrzypu - to znaleziska młodych paleontologów na terenie hałdy w pobliżu wysypiska odpadów komunalnych w Zawierciu.

    Znaleziska pochodzą sprzed ok. 200 mln lat - poinformował PAP Uniwersytet Śląski.

    Wykopaliska w Marciszowie - dzielnicy Zawiercia - prowadzą doktoranci Wydziału Nauk o Ziemi UŚ - Zuzanna Wawrzyniak i Jacek Szczygieł oraz doktorant Instytutu Paleobiologii PAN - Grzegorz Sadlok. Ich grupa badawcza składa się z 18 osób. Poza doktorantami tworzą ją studenci Wydziału Nauk o Ziemi UŚ oraz licealiści i gimnazjaliści. Dla dwóch ostatnich grup obóz jest okazją do uczenia się geologii: rozpoznawania skał i skamieniałości w praktyce, a nie tylko z książek czy albumów. To już trzeci obóz poszukiwawczy, który trwa od 7 do 13 sierpnia.

    Jak wyjaśnia w rozmowie z PAP Zuzanna Wawrzyniak, młodym badaczom w tym roku udało się znaleźć kilka kości, prawdopodobnie należących do gada ssakokształtnego - dicynodonta. Szczątki dicynodonta - być może nawet tego samego osobnika - znaleziono już we wcześniejszej edycji wykopalisk - w 2009 r. Stworzenia te były roślinożercami, wielkością i posturą mogły przypominać dzisiejszego nosorożca. Żyły w stadach. Odkrycie młodych paleontologów potwierdziło, że dicynodont żyły na terenie Śląska w okresie górnego triasu.

    "Poza tym odnaleźliśmy niezidentyfikowane jeszcze kości, należące do innych zwierząt - być może dinozaurów. Znaleźliśmy też ząb ryby dwudysznej" - dodaje doktorantka UŚ. Poza tym paleontolodzy mogą się pochwalić odszukaniem kilku tropów - dicynodonta, a także trop należący prawdopodobnie do dinozaura. Wśród znalezisk są również dobrze zachowane szczątki skrzypów z triasu.

    Badania prowadzone są na hałdzie, która powstała w wyniku przygotowania niecki na wysypisko śmieci. Miejsce wskazał studentom Uniwersytetu Śląskiego prof. dr hab. Joachim Szulc z Uniwersytetu Jagiellońskiego, który jako pierwszy poszukiwał na terenie Zawiercia śladów skał i skamieniałości. 

    PAP - Nauka w Polsce

    lt/ tot/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii Uniwersytetu Jagiellońskiego – najmłodszy z piętnastu wydziałów Uniwersytetu Jagiellońskiego. Powstał w roku 2002 na bazie Instytutu Biologii Molekularnej wchodzącego w owym czasie w skład Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi. Siedziba WBBiB mieści się przy ul. Gronostajowej 7 w Krakowie na terenie III Kampusu UJ. Wydział dysponuje nowoczesnymi laboratoriami oraz bardzo dobrze wyposażonymi salami dydaktycznymi.
    Prace naukowe prowadzone na WBBiB mają zróżnicowany charakter. Wśród nich można wyróżnić m.in.
    Silezaur (Silesaurus) – rodzaj archozaura żyjącego w późnym triasie na terenie współczesnej Europy. Odkrycie skamieniałości co najmniej kilkunastu osobników pozwoliło na stosunkowo dokładną rekonstrukcję morfologii zwierzęcia, a także zbadanie mikrostruktury kości i fizjologii. Analizy te sugerują, że należał do grupy zwierząt zwinnych i aktywnych. Silezaur był prawdopodobnie średniej wielkości czworonożnym roślinożercą prowadzącym stadny tryb życia. Filogenetyczna pozycja rodzaju Silesaurus była przedmiotem intensywnych debat od chwili jego opisania. Niektórzy naukowcy klasyfikowali go jako prawdziwego dinozaura, jednak większość paleontologów uznaje go za bliską grupę zewnętrzną dinozaurów. Wszystkie znane skamieniałości należące bezsprzecznie do przedstawicieli tego rodzaju pochodzą z Krasiejowa w województwie opolskim. Wydział Nauk o Ziemi – jeden z wydziałów Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Znajduje się w Sosnowcu przy ulicy Będzińskiej. Został utworzony w 1974 roku, w roku 1997 uzyskał pełnię praw akademickich, czyli uprawnienia do nadawania stopnia doktora i doktora habilitowanego nauk o Ziemi w zakresie geografii i geologii. WNoZ jest jedynym wydziałem UŚ w całości zlokalizowanym w Sosnowcu.

    Zauropody (Sauropoda) – infrarząd dinozaurów z rzędu dinozaurów gadziomiednicznych (Saurischia). Należały do niego największe zwierzęta lądowe, jakie kiedykolwiek stąpały po ziemi. Wszystkie były roślinożerne. Odkryto, że ostatnie z zauropodów, żyjące około 65 mln lat temu na terenie dzisiejszych Indii, mogły żywić się także trawami, na co wskazują przeprowadzone przez Caroline Stromberg i współpracowników badania skamieniałych odchodów znalezionych w Indiach. Wcześniej uważano, że trawy pojawiły się długo po wymarciu dinozaurów (w oligocenie). Instytut Nauk Geologicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego (ING UJ) - jednostka dydaktyczna będąca częścią Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagielońskiego oraz Międzywydziałowych Studiów Matematyczno-Przyrodniczych.

    Międzynarodowa Szkoła Nauk Politycznych w Katowicach (fr. Ecole Internationale des Sciences Politiques de Katowice) została utworzona w listopadzie 1993 roku i powstała jako jednostka wspólna Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, Instytutu Nauk Politycznych w Bordeaux we Francji (fr. Institut d’Etudes Politiques de Bordeaux) oraz Wydziału Nauk Politycznych Katolickiego Uniwersytetu w Louvain w Belgii (fr. Département des Sciences Politiques Université Catholique de Louvain-la-Neuve). Jej siedziba mieści się na trzecim piętrze Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego. Andrzej Żądło (ur. 25 kwietnia 1953 w Kielcach) – polski duchowny katolicki diecezji kieleckiej, teolog, dr hab., profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Śląskiego, dziekan Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego w latach 2008-2012 oraz kierownik Zakładu Liturgiki i Homiletyki na tym wydziale, senator Uniwersytetu Śląskiego.

    Wydział Informatyki i Nauki o Materiałach Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach (do 2003 roku Wydział Techniki) – jednostka naukowo-dydaktyczna (jeden z 12 wydziałów) Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W ramach wydziału rozwijane są dwa obszary działalności naukowej: informatyka oraz nauka o materiałach, w ramach których prowadzona jest edukacja na następujących kierunkach: Wydział Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej powstał 1 stycznia 1952 roku, kiedy Wydział Matematyczno-Przyrodniczy podzielił się na dwa Wydziały: Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii i Wydział Biologii i Nauk o Ziemi. Przestał istnieć 1 października 2011 roku, kiedy to został podzielony na 2 nowe wydziały: Wydział Biologii i Biotechnologii oraz Wydział Nauk o Ziemi i Gospodarki Przestrzennej.

    Clevosaurus – rodzaj lepidozaura z rodziny hatteriowatych (Sphenodontidae), z grupy Clevosauridae. Obejmuje kilka gatunków sfenodontów występujących od późnego triasu do wczesnej jury niemal na całym świecie. Gatunkiem typowym rodzaju jest Clevosaurus hudsoni, opisany w 1939 roku przez Swintona. Jego szczątki odnaleziono w górnotriasowych osadach w południowo-zachodniej Wielkiej Brytanii. Było to niewielkie zwierzę, osiągające około 25 cm długości i przypominające jaszczurkę. C. hudsoni żywił się owadami, jednak prawdopodobnie mógł zjadać również rośliny. Drugi opisany gatunek, Clevosaurus minor, również żył na terenie dzisiejszej południowo-zachodniej Wielkiej Brytanii, jednak na mniejszym obszarze niż C. hudsoni – był również od niego mniejszy, a jego skamieniałości są przeważnie gorzej zachowane. W 1993 roku Nicholas C. Fraser opisał C. latidens z górnego triasu okolic Cromhall w Wielkiej Brytanii i spostrzegł jego podobieństwa do fragmentów szczęk odkrytych w północnoamerykańskiej formacji Chinle. W 1994 Wu opisał dwa nowe gatunki z dolnej jury Chin, a Dianosaurus petilus przeklasyfikował do rodzaju Clevosaurus. W tym samym roku Hans-Dieter Sues i współpracownicy opisali C. bairdi, pierwszy gatunek Clevosaurus z Ameryki Północnej, co dowiodło, że zasięg występowania sfenodontów z tego rodzaju obejmował niemal całą Pangeę. Jego najbliższym krewnym był prawdopodobnie C. mcgilli. Zniszczoną czaszkę należącą do Clevosaurus sp. odkryto także w Afryce Południowej – brak jednak cech diagnostycznych pozwalających odróżnić go od C. bairdi. W 2005 roku opisany został C. convallis – pierwszy gatunek rodzaju Clevosaurus, którego szczątki odkryto w jurajskich osadach na terenie Wielkiej Brytanii. José Bonaparte i Sues w 2006 nazwali kolejny gatunek Clevosaurus – C. brasiliensis, którego dobrze zachowaną czaszkę odkryto w górnotriasowych osadach formacji Caturrita na terenie stanu Rio Grande do Sul w Brazylii. Jest to pierwsza skamieniałość potwierdzająca występowanie Clevosaurus również na obszarze dzisiejszej Ameryki Południowej. C. brasiliensis najbardziej przypominał C. bairdi i C. mcgilli. W 2009 roku opisano szczątki ponad 25 osobników, które sugerują, że C. brasiliensis osiągał rozmiary znacznie mniejsze od większości sfenodontów.

    Wydział Nauk o Ziemi - jeden z 17 wydziałów Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, utworzony w 2012 r. po likwidacji Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi. Początkowo nauki geograficzne wchodziły w skład Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego utworzonego w 1945 w chwili rozpoczęcia działalności uniwersytetu. Jednym z organizatorów oraz pierwszym dziekanem Wydziału był prof. dr Jan Prüffer. W 1951 z Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego wyodrębnił się nowy Wydział Biologii i Nauk o Ziemi, w którym działały dwa instytuty - biologii oraz geografii. W wyniku likwidacji wydziału w 2012 roku powstał Wydział Nauk o Ziemi funkcjonujący w obecnym kształcie.

    Dodano: 12.08.2011. 00:11  


    Najnowsze