• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Sumiasty naśladowca rzuca nowe światło na zjawisko mimikry.

    07.01.2011. 18:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Nowe badanie sugeruje, że w południowoamerykańskich strumieniach może pływać o wiele więcej gatunków sumów, niż do tej pory podejrzewano. Naukowcy z Brazylii i Wielkiej Brytanii napisali w czasopiśmie Nature, że wiele grup pozornie identycznych ryb w rzeczywistości składa się z kilku gatunków, które w drodze ewolucji się do siebie upodobniły. To odkrycie pociąga za sobą bardzo donośne skutki dla ochrony przyrody, jako że wiele południowoamerykańskich cieków wodnym jest zagrożonych wylesianiem, budową tam i innymi działaniami człowieka.

    Południowoamerykańskie strumienie aż roją się od różnych gatunków sumów, z których większość należy do rodzaju Corydoras. Sumy podrodziny Corydoradinae cechuje pewien rodzaj ubarwienia, w tym kolorowe pola, jaśniejsze grzbiety, plamki, wstęgi, paski i kropki. W wielu miejscach na pierwszy rzut oka wydaje się, że ławica składa się tylko z jednego gatunku. Jednakże bardziej szczegółowe badanie wykazuje, że grupy te składają się w rzeczywistości z kilku różnych, lecz identycznie wyglądających gatunków.

    Gatunki te łączy ze sobą wiele. Polują na nie te same drapieżniki - zarówno ptaki, jak i inne ryby. Bronią się też w podobny sposób, jako że większość gatunków posiada chociażby wysuwane jadowite kolce.

    Kluczowym zjawiskiem dla tego badania jest tak zwana mimikra müllerowska, która opisuje sytuację, gdy gatunki zdolne do obrony, na które polują te same drapieżniki, przyjmują identyczne znaki ostrzegawcze. W ten sposób wszystkie gatunki dzielą się kosztami "edukowania" drapieżników, że nie są dobrym wyborem na smakowity posiłek. Jednakże powstaje pytanie, czy ta forma mimikry jest bardziej korzystna dla jednych gatunków niż dla innych.

    W tym badaniu naukowcy odkryli, że społeczności złożone z różnych gatunków sumów są w stanie żyć razem, ponieważ mimo podobieństw mechanizmów i znaków obronnych nie współzawodniczą o zasoby. Według naukowców w większości przebadanych grup stosujących mimikrę gatunki różniły się pod względem zdobywania zasobów, ale miały zbieżne zwyczaje, jeśli chodzi o zajmowanie przestrzeni i ubarwienie.

    "Pomimo iż gatunki te zdają się być identyczne pod względem ubarwienia, nasze szczegółowe badania związków genetycznych, diety, kształtu ciała i ubarwienia ryb wykazały, że 92% grup objętych badaniem zawierało gatunki, które nie współzawodniczą o zasoby" - wyjaśnia Markos Alexandrou, doktorant w Szkole Nauk Biologicznych brytyjskiego Uniwersytetu w Bangor oraz główny autor artykułu.

    "Te badania podkreślają ukrytą różnorodność i złożoność, z którą mamy do czynienia w neotropikalnych ekosystemach słodkowodnych" - dodaje kierownik projektu dr Martin Taylor, także z Uniwersytetu w Bangor. "Niestety te siedliska są także bardzo mocno zagrożone ze względu na działalność ludzi."

    Według Claudio Oliveira z Universidade Estadual Paulista w Brazylii wyniki tych badań mogą pociągać za sobą ważne konsekwencje dla ochrony przyrody. "Oprócz tego, że w badaniu tym odkryto nieznaną różnorodność biologiczną oraz interesujący system ewolucyjny, podkreślono także pilną potrzebę ochrony południowoamerykańskiego środowiska naturalnego i odpowiedniego nim zarządzania, tak by nie dopuścić do zniknięcia wielu gatunków, które pozostają nieodkryte i nieopisane" - zaznacza naukowiec.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Owady wodne – grupa owadów wyróżniana ze względu na środowisko życia. Owady, które w części lub w całym cyklu życiowym przebywają w środowisku wodnym (żyjąc w zbiornikach wodnych lub na powierzchni wody). Zaliczane są tu rzędy, które w całości (wszystkie gatunki) związane są ze środowiskiem wodnym (w wodzie żyją ich stadia larwalne) jak i poszczególne rodziny z rzędów, których przedstawiciele zasiedlają także środowiska lądowe, zarówno larwy jak i postacie dorosłe. Wśród owadów wodnych trafiają się także gatunki z grup zaliczanych do typowo lądowych, przykładowo ze środowiskiem wodnym związanych jest w Polsce 5 gatunków motyli. W wodzie żyją tylko ich gąsienice. Współcześnie w Polsce występuje około 3400 gatunków owadów wodnych.

    Gatunek osłonowy (celowy, tarczowy, ang. umbrella species) - określenie stosowane w ochronie przyrody i oznaczające gatunki, których ochrona pociąga za sobą ochronę wielu innych, współwystępujących gatunków, a także ich siedliska. Gatunki osłonowe są zwykle dość ściśle związane z konkretnym biotopem i mogą służyć jako gatunki charakterystyczne ekosystemów wymagających ochrony.

    Gatunek osłonowy (celowy, tarczowy, ang. umbrella species) - określenie stosowane w ochronie przyrody i oznaczające gatunki, których ochrona pociąga za sobą ochronę wielu innych, współwystępujących gatunków, a także ich siedliska. Gatunki osłonowe są zwykle dość ściśle związane z konkretnym biotopem i mogą służyć jako gatunki charakterystyczne ekosystemów wymagających ochrony.

    Ochotkowate (Chironomidae) – rodzina muchówek. Są to małe i bardzo małe owady podobne do komarów, o wydłużonych przednich nogach i wydatnych czułkach. Są jedną z najliczniejszych w gatunki rodzin w świecie zwierząt – na świecie opisano ponad 10 000 gatunków, w Polsce około 500. Ich systematyka jest bardzo skomplikowana, wciąż opisuje się nowe gatunki i dokonuje rewizji systematycznych. Wykazano, że wiele blisko spokrewnionych ze sobą gatunków z tej rodziny krzyżuje się ze sobą dając płodne potomstwo – w ten sposób dochodzi do powstawania stref mieszańców.

    Ochotkowate (Chironomidae) – rodzina muchówek. Są to małe i bardzo małe owady podobne do komarów, o wydłużonych przednich nogach i wydatnych czułkach. Są jedną z najliczniejszych w gatunki rodzin w świecie zwierząt – na świecie opisano ponad 10 000 gatunków, w Polsce około 500. Ich systematyka jest bardzo skomplikowana, wciąż opisuje się nowe gatunki i dokonuje rewizji systematycznych. Wykazano, że wiele blisko spokrewnionych ze sobą gatunków z tej rodziny krzyżuje się ze sobą dając płodne potomstwo – w ten sposób dochodzi do powstawania stref mieszańców.

    Gatunki alopatryczne, gatunki allopatryczne – pary lub zespoły identycznych morfologicznie gatunków izolowanych geograficznie, o zasięgach nie stykających się ze sobą. Zasięg występowania gatunków może się jednak zmieniać i z czasem gatunki alopatryczne mogą się przekształcić w gatunki sympatryczne lub gatunki parapatryczne, czyli w gatunki o zasięgach zachodzących na siebie lub stykających się.

    Nowe gatunki ptaków opisane po 1990 rokuWymieniono jedynie nowo opisane (od roku 1990) gatunki ptaków żyjące lub wymarłe w czasach współczesnych (nowożytnych). Ponadto, w szczególności w ostatnim okresie, pojawia się szereg nowych gatunków ptaków będących wynikiem wyodrębnienia z innych gatunków (np. poprzez podniesienie form, traktowanych do niedawna np. jako podgatunki, do rangi gatunków). W literaturze ornitologicznej te nowo wyodrębnione gatunki nazywa się bardzo często splitami. Proces w odwrotnym kierunku zachodzi w o wiele mniejszym nasileniu. Powyższe procesy kształtują liczbę uznawanych gatunków ptaków na świecie.

    Dodano: 07.01.2011. 18:17  


    Najnowsze