• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • UE buduje system wczesnego ostrzegania o tsunami

    18.06.2010. 19:12
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Naukowcy, których prace są finansowane ze środków UE, pomogli w opracowaniu systemu wczesnego ostrzegania, aby chronić zagrożone społeczności przed tsunami i uniknąć w przyszłości straszliwych strat w ludziach, jak te poniesione w Indonezji i na Sri Lance w grudniu 2004 r., kiedy to wedle szacunków zginęło 230.000 osób. Źródłem unijnego wsparcia badań był projekt DEWS (Odległy system wczesnego ostrzegania), który otrzymał nieco ponad 4 mln EUR z tematu "Technologie społeczeństwa informacyjnego" (IST) Szóstego Programu Ramowego (6PR) UE na opracowanie zaawansowanego, interoperacyjnego systemu wczesnego ostrzegania o tsunami, istotnie zwiększającego możliwości wczesnego ostrzegania.

    Szarpnięcie w dół 1.600-kilometrowego (km) odcinka indyjskiej płyty tektonicznej 6 lat temu u wybrzeży Indonezji wywołało drugie, najsilniejsze trzęsienie ziemi jakie kiedykolwiek zarejestrowano (o sile 9,2) oraz fale tsunami wysokie na 30 metrów. Powstałe zniszczenia uświadomiły pilną potrzebę stworzenia systemu, który zapewni ludności zagrożonej tsunami możliwe optymalne ostrzeżenie.

    Niemcy jako pierwsze podjęły działania w ramach wspólnego, niemiecko-indonezyjsko systemu wykrywania i ostrzegania o tsunami (GITEWS). Unia Europejska podjęła decyzję o dalszym rozwinięciu tej innowacji i uruchomieniu w 2007 r. projektu DEWS, aby zapewnić ochronę wszystkim państwom nad Oceanem Indyjskim.

    "Podanie konkretnych liczb graniczy z niemożliwością, niemniej jeżeli projekt DEWS byłby realizowany w grudniu 2004 r., to mógłby uratować znaczną liczbę ludzi " - mówi Andreas Küppers, naukowiec z Helmholtz-Zentrum Potsdam, Niemieckiego Centrum Badań Geologicznych (GFZ), kierownik projektu DEWS.

    Projekt jest obecnie wykorzystywany do wykrywania i analizy zdarzeń sejsmicznych w Oceanie Indyjskim, szybkiej oceny prawdopodobieństwa powstania tsunami oraz ostrzegania zagrożonych państw za pośrednictwem sieci detektorów, w tym szerokopasmowych sejsmometrów, naziemnych i napowierzchniowych przyrządów GPS, pływomierzy oraz urządzeń kontrolnych ciśnienia dna oceanu.

    Dane wygenerowane przez te przyrządy spływają za pośrednictwem satelitów komunikacyjnych do stacji centralnej w Dżakarcie, Indonezja, gdzie są przetwarzane. Oprogramowanie SeisComP3, opracowane przez GFZ, szybko określa siłę i lokalizację zdarzenia sejsmicznego.

    "Wcześniejsze systemy potrzebowały 11-12 minut na wykrycie sygnału i zlokalizowanie źródła" - mówi profesor Küppers. "To samo można teraz uzyskać w cztery minuty."

    Kiedy system wykryje trzęsienie ziemi wystarczająco silne, aby wywołać tsunami, rozpoczyna analizę i modelowanie zagrożenia tsunami. Jednakże nawet przy potężnych zdolnościach obliczeniowych modelowanie tsunami w czasie rzeczywistym trwałoby zbyt długo. Z tego powodu, aby określić, które obszary są zagrożone, naukowcy z projektu DEWS wykorzystują biblioteki wstrząsów o różnych siłach i różnej lokalizacji źródeł w połączeniu ze szczegółowymi symulacjami fal, jakie wywołałyby one wzdłuż wybrzeża Oceanu Indyjskiego.

    Obok problemu czasowego zespół DEWS musiał również zmierzyć się z trudnościami wynikającymi z konieczności ostrzeżenia 20 krajów w wielu różnych językach, z których wiele różni się między sobą pod względem zapatrywań politycznych. "To wielojęzyczny system, który jest w stanie zapewnić dystrybucję rozmaitych komunikatów do różnych osób w różnych językach" - podkreśla profesor Küppers. "Ze względów politycznych jeszcze trudniejsze jest zebranie wszystkich zainteresowanych przy jednym stole, ale jesteśmy na dobrej drodze do przezwyciężenia również i tych problemów."

    Naukowcy kierują obecnie swoją uwagę na Europę i kraje zagrożone tsunami w tym regionie, a mianowicie te graniczące z Morzem Śródziemnym i Północno-Wschodnim Atlantykiem. Promują nawet stworzenie nowego zawodu - "inżyniera wczesnego ostrzegania", aby zapewnić maksymalną ochronę zagrożonym społecznościom.

    "Jeżeli te problemy mają być rozwiązane jak należy, to trzeba poświęcić czas i podjąć wysiłki, by zaangażować każdego" - mówi profesor Küppers. "Zatem chcielibyśmy, aby ludzie zdobywali nowy, pełnoprawny zawód i byli w stanie zajmować się w pełni dziedziną wczesnego ostrzegania."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    System wczesnego ostrzegania (SWO) – to system stworzony do informowania o niepożądanych zdarzeniach np. katastrofach naturalnych w czasie na tyle wczesnym, aby była możliwość działania zapobiegającego lub zmniejszającego straty, np. ewakuacji ludzi i ich dobytku. Przykładem może być powstały już system ostrzegający przed tsunami. Trzęsienie ziemi na Sumatrze (2005) – trzęsienie ziemi, jakie wystąpiło 28 marca 2005 roku u zachodnich wybrzeży Sumatry w Indonezji. Zdarzenie to było drugim tak potężnym wstrząsem sejsmicznym w tym regionie świata od pamiętnego trzęsienia ziemi w grudniu 2004 roku. Sejsmolodzy określili siłę tego zjawiska na 8,6 magnitudy. Trzęsienie wygenerowało serię fal tsunami, które na pobliskich wyspach zabiły ponad tysiąc osób. Ruch Sarvodaya (Sarvodaya Shramadana Movement) – ruch samorządowy na Sri Lance, oferujący wioskom kompletne programy rozwoju i rozwiązywania konfliktów. Jest też największą krajową organizacją pracującą nad odbudową po tsunami spowodowanym przez trzęsienie ziemi na Oceanie Indyjskim (2004).

    Projekt Seal – tajny, amerykańsko-nowozelandzki program wojskowy z okresu II wojny światowej, którego zadaniem było opracowanie tzw. „bomby tsunami” (tsunami bomb), kontrolowanego wybuchu będącego w stanie wywołać sztuczną falę tsunami. Pokonamy fale - piosenka wykonywana przez artystów polskich, na rzecz pomocy ofiarom tsunami, po trzęsieniu ziemi na Oceanie Indyjskim w 2004 roku. Autorem tekstu jest Jacek Cygan, a muzykę skomponował Romuald Lipko.

    Trzęsienie ziemi na Wyspach Samoa (2009) – trzęsienie ziemi, jakie 29 września 2009 roku nawiedziło archipelag wysp Tonga. Moc wstrząsu określono na 8,1 magnitudy. Powstała w wyniku trzęsienia seria fal tsunami zabiła w całym regionie Oceanii 192 osoby. Trzęsienie ziemi w Lizbonie – trzęsienie ziemi które miało miejsce 1 listopada 1755 roku o godzinie 9.40 rano; pozostawiło po sobie niemal zupełnie zrujnowaną Lizbonę oraz zniszczoną większą część południowego wybrzeża – aż do Algarve. Bezpośrednio po trzęsieniu ziemi wystąpiło zjawisko tsunami. Fale tsunami, według późniejszych obliczeń, mogły osiągać wysokość do 20 metrów. Na obszarze niedotkniętym przez morze szalały setki pożarów. Katastrofa pociągnęła za sobą ok. 30 tys. ofiar śmiertelnych.

    Trzęsienie ziemi na Alasce, 1964, zwane też trzęsieniem wielkopiątkowym (Good Friday Earthquake) lub wielkim trzęsieniem alaskim (Great Alaska Earthquake), to trzęsienie ziemi o magnitudzie 9,2, które nawiedziło południową Alaskę 27 marca 1964. Epicentrum tego drugiego najsilniejszego w historii wstrząsu sejsmicznego znajdowało się w Zatoce Księcia Williama. Trzęsienie oraz wywołane przez nie tsunami zabiło 131 osób (inne źródła podają 125 osób). Straty materialne oszacowane zostały wówczas na około 300 mln dolarów. Trzęsienie ziemi u wybrzeży Papui-Nowej Gwinei (1998) – trzęsienie ziemi, jakie wydarzyło się 17 lipca 1998 roku u północnych wybrzeży Papui-Nowej Gwinei. Skutkiem wstrząsu było powstanie serii fal tsunami, które po dotarciu do wybrzeży wyspy zabiły ponad dwa i pół tysiąca osób (pół tysiąca ofiar nigdy nie odnaleziono).

    Trzęsienie ziemi na Oceanie Indyjskim – podwodne trzęsienie ziemi o magnitudzie 9,1 w skali Richtera, którego hipocentrum znajdowało się ok. 30 km pod dnem Oceanu Indyjskiego w pobliżu zachodniego wybrzeża północnej Sumatry (3°31′64″N, 95°85′43″E) 250 km na południowy wschód od Banda Aceh. Główny wstrząs nastąpił 26 grudnia 2004 o godzinie 01:58:53 czasu warszawskiego (00:58:53 UTC, 07:58:53 czasu lokalnego w Dżakarcie i Bangkoku). Według sejsmologów było to czwarte pod względem siły trzęsienie ziemi od roku 1900, od kiedy to prowadzi się ciągłe obserwacje sejsmiczne. Trzęsienie ziemi wywołało fale tsunami, które w ciągu trzech godzin uderzyły w wybrzeża kilku państw Azji Południowo-Wschodniej, a później także Afryki. Sięgające 15 m fale zniszczyły nadmorskie wsie i miasteczka, a także kąpieliska odwiedzane o tej porze roku przez zagranicznych turystów.

    Trzęsienie ziemi na Sumatrze – trzęsienie ziemi, do którego doszło do niego na Sumatrze 11 kwietnia 2012 roku o godzinie 10:30 czasu polskiego. Jego epicentrum było 500 km od wybrzeży wyspy i, mimo alarmów, nie było fal tsunami. Miało siłę 8,7 stopni w skali Richtera.

    I Am – piosenka napisana przez Diane Warren i wyprodukowana przez Johna Shanksa na trzeci album Hilary Duff zatytułowany Hilary Duff (2004). Jeff Rothschild i Shanks zmiksowali piosenkę, która została wydana w Radiu Disney w USA w grudniu 2004. To jest piosenka, w której Duff wylicza swoje dobre i złe strony; powiedziała, że singel jest o czuciu się dobrze "z tymi wszystkimi odczuciami ... bycia kim jesteś". Podczas występów Duff w ciągu trasy koncertowej na początku 2006 roku zostały pokazane zdjęcia ofiar tsunami spowodowanego przez trzęsienie ziemi na Oceanie Indyjskim, 2004. Do singla nie wyprodukowano teledysku.

    Dodano: 18.06.2010. 19:12  


    Najnowsze