• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Unijne fundusze pomagają chronić ptaki w Lubuskiem

    09.01.2012. 00:11
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Park Narodowy Ujście Warty (Lubuskie) jest jednym z pięciu polskich parków, w których realizowany jest projekt mający na celu ochronę ptaków wodnych i błotnych, odtwarzanie ich siedlisk i ograniczenie wpływu na populacje ptaków gatunków inwazyjnych. 

    Podjęte w tym zakresie działania są dofinansowywane z funduszy unijnych w ramach Instrumentu Finansowego LIFE+.

    Wartość przedsięwzięcia to 1,7 mln euro. Projekt rozpoczął się w 2011 roku i potrwa do końca 2014 roku. Obok ,,Ujścia Warty" jest realizowany przez: Narwiański PN, Biebrzański PN, Słowiński PN oraz Drawieński PN. Wnioskodawcą koordynującym jest Instytut Badania Ssaków PAN w Białowieży.

    W przypadku Parku Narodowego Ujście Warty główny nacisk położono na ograniczenie negatywnego wpływu drapieżników inwazyjnych na populacje ptaków wodnych i błotnych. Największym zagrożeniem, szczególnie w okresie lęgowym, są norki amerykańskie i szopy pracze.

    Z uwagi na łatwość przystosowywania się do nowych warunków, te drapieżniki znakomicie czują się na tym terenie, często pustoszą kolonie ptaków, wyjadając ich jaja i pisklęta. Łatwość dostępu do pokarmu sprawia, że np. norki zaczęły się w Ujściu Warty rozmnażać.

    ,,Mamy fundusze na ograniczanie ich liczebności. W około 80 miejscach w parku stawiane są żywołowne pułapki. Minionej jesieni udało się złapać około 60 norek amerykańskich" - powiedział PAP dyrektor PN Ujście Warty Konrad Wypychowski.

    Ponadto prowadzone są badania gatunków inwazyjnych. Z pierwszych obserwacji wynika, że norki amerykańskie żyjące na zachodzie Polski są znacznie większe od swoich pobratymców ze wschodu kraju. "To podnosi prawdopodobieństwo, że nie są to zdziczałe zwierzęta, lecz uciekinierzy z hodowli" - dodał Wypychowski.

    Kolejnym sposobem na zapewnienie ptakom bezpieczeństwa będzie otaczanie ich kolonii lęgowych ogrodzeniem pod napięciem tzw. elektrycznym pastuchem. Takie ogrodzenia na wiosnę będą zakładane w miejscach największych skupisk ptaków.

    Przyrodnicy chronią także ptaki gniazdujące w specjalnie zakładanych dla nich budkach lęgowych na drzewach. W tym przypadku na pniach mocowane są kołnierze ochronne, które mają uniemożliwić drapieżnikom wspinanie się do gniazd.

    Dodatkowo, przy budkach lęgowych montowane są tzw. fotopułapki. To urządzenia wyposażone w aparat reagujący na ruch, który rejestruje, co dzieje się w budce w dzień i w nocy. Dzięki temu można przekonać się, kto oprócz rodziców zagląda do danego gniazda.

    Projekt pn. ,,Ochrona ptaków wodnych i błotnych w pięciu Parkach Narodowych - odtwarzanie siedlisk i ograniczanie wpływu inwazyjnych gatunków" koncentruje się szczególnie na ochronie cennych w skali kraju oraz Europy gatunków ptaków ujętych w Dyrektywie Ptasiej, takich jak: bąk, bączek, kropiatka, batalion, dubelt, rybitwa białowąsa, gęgawa, krakwa, cyranka, płaskonos, ostrygojad, czajka, rycyk oraz wiele innych.

    Program LIFE+ zapewnia wsparcie finansowe w wysokości 50 proc. kwalifikowanych kosztów projektu. W uzasadnionych przypadkach dla projektów z komponentu I ,,Przyroda i różnorodność biologiczna" dotyczących siedlisk lub gatunków priorytetowych, dofinansowanie może wynieść 75 proc. kosztów.

    PAP - Nauka w Polsce

    mmd/ ls/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Rezerwat przyrody Mechelińskie Łąki – rezerwat na Pobrzeżu Kaszubskim (utworzony decyzją Wojewody Pomorskiego w 2000 r. ., o powierzchni 113,47 ha) położony na obszarze Nadmorskiego Parku Krajobrazowego w gminie Kosakowo, przylega do Zatoki Puckiej. Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie miejsc lęgowych i bytowania cennych gatunków ptaków wodnych i błotnych, zbiorowisk szuwarowych i łąkowych oraz specyficznych siedlisk halofilnych i typowych dla nich warunków wodnych. Nielot – ptak, który wtórnie w wyniku ewolucji utracił zdolność lotu (z powodu braku zagrożeń ze strony drapieżników lub obrania innej strategii przetrwania). Obecnie istnieje około czterdziestu gatunków nielotnych ptaków. W trakcie ewolucji niezdolność do lotu pojawiała się u ptaków wielokrotnie i dotyczyła zarówno gatunków wodnych jak i lądowych. Jest to więc sztuczna, polifiletyczna grupa ptaków. Zachowania lęgowe ptaków – zbiór zachowań związanych z lęgiem ptaków i w okresie podstawowego rozwoju zwierzęcia (od toków aż do wylotu młodych z gniazda). Wyróżnia się następujące etapy okresu lęgowego: wybór partnera, budowa gniazda, składanie jaj, wysiadywanie, opieka nad młodymi do uzyskania lotności. W całym tym okresie ptaki bronią swojego terytorium. Większość gatunków troskliwie opiekuje się potomstwem, chociaż są wyjątki od tej reguły. Około 90% ptaków w danym sezonie lęgowym ma tylko jednego partnera (monogamia). Wśród ptaków zazwyczaj to samica wybiera samca. U wielu gatunków o wyborze decydują wygląd i umiejętności oraz śpiew. W przypadku gatunków poligamicznych, np. bażanta, samce bardzo często nie uczestniczą w wychowywaniu młodych, pozostawiając całą pracę samicy.

    Nowe gatunki ptaków opisane po 1990 roku: Wymieniono jedynie nowo opisane (od roku 1990) gatunki ptaków żyjące lub wymarłe w czasach współczesnych (nowożytnych). Ponadto, w szczególności w ostatnim okresie, pojawia się szereg nowych gatunków ptaków będących wynikiem wyodrębnienia z innych gatunków (np. poprzez podniesienie form, traktowanych do niedawna np. jako podgatunki, do rangi gatunków). W literaturze ornitologicznej te nowo wyodrębnione gatunki nazywa się bardzo często splitami. Proces w odwrotnym kierunku zachodzi w o wiele mniejszym nasileniu. Powyższe procesy kształtują liczbę uznawanych gatunków ptaków na świecie. Wybrzeże Trzebiatowskie (PLB320010) – obszar specjalnej ochrony ptaków w północno-zachodniej Polsce, nad Morzem Bałtyckim, o powierzchni 31 757,6 ha, w całości w woj. zachodniopomorskim, na Pobrzeżu Szczecińskim. Celem utworzenia obszaru jest ochrona populacji dziko występujących ptaków oraz utrzymanie ich siedlisk w niepogorszonym stanie. Stwierdzono występowanie na tym terenie 35 gatunków ptaków z Załącznika II Dyrektywy Ptasiej.

    Polskie Towarzystwo Ochrony Ptaków (dawniej Północnopodlaskie Towarzystwo Ochrony Ptaków, PTOP) – organizacja zajmująca się ochroną ptaków i ich siedlisk. Działa w Polsce północno-wschodniej, zostało powołane do życia w 1985 roku w Białowieży. Gniazdowanie kooperatywne – jest to takie gniazdowanie u ptaków, podczas którego osobniki inne niż rodzice pomagają opiekować się pisklętami. Co najmniej 300 gatunków ptaków odchowuje młode w ten sposób. Badania wykazały, że jest ono najbardziej rozpowszechnione wśród wróblowych.

    Szponiaste, jastrzębiowe, drapieżne, dzienne ptaki drapieżne (Acciptriformes) – rząd ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes. Obejmuje gatunki drapieżne prowadzące dzienny tryb życia, zamieszkujące cały świat. Wiele gatunków jest kosmopolitycznych. Szponiaste nie są spokrewnione z sowami, lecz tworzą wyraźnie odrębną grupę drapieżników i najbliżej spokrewnione są z blaszkodziobymi i grzebiącymi. Na świecie żyje ok. 290 gatunków ptaków szponiastych, z czego większość (ok. 220) występuje w tropikach. W Europie obserwuje się 38 gatunków lęgowych. Do ptaków szponiastych nie zalicza się sów, mimo że pazury sów (zwłaszcza dużych) są nazywane szponami.

    Dodano: 09.01.2012. 00:11  


    Najnowsze