• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Unijni eksperci wzywają do podjęcia pilnych działań w celu ograniczenia zmiany klimatu

    08.12.2010. 16:49
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Obecnie podjęte zobowiązania do redukcji emisji nie wystarczą do powstrzymania wzrostu temperatury na świecie o ponad 2°C ponad poziom z ery przemysłowej - ostrzegają unijni eksperci. Twierdzą, że niezbędną są dodatkowe zobowiązania, jeżeli świat ma uniknąć niebezpiecznych zmian klimatu.

    Eksperci umieścili swoje poważne ostrzeżenie w dokumencie zaprezentowanym przez UE przy okazji Konferencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu, która właśnie się odbywa w Cancun, w Meksyku. Raport został sporządzony przez ekspertów ds. zmian klimatu z całej Europy na zamówienie państw członkowskich UE.

    W czasie ostatniej, dużej konferencji poświęconej zmianom klimatu w Kopenhadze, Dania, która odbyła się pod koniec 2009 r., państwa ustaliły, że globalne ocieplenie należy ograniczyć do 2°C. Sygnatariusze Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) zostali poproszeni o przedkładanie swoich zobowiązań do redukcji emisji do 2020 r.

    Zdaniem naukowców analiza tych zobowiązań pokazuje, że po prostu nie wystarczą one do ustabilizowania klimatu. "Nawet przy najbardziej optymistycznych założeniach i interpretacjach, zobowiązania podjęte w ramach Porozumienia z Kopenhagi nie zapewnią takich spadków na rok 2020, jakie są niezbędne do prawdopodobnego utrzymania limitu 2°C" - wyjaśniają naukowcy.

    Opisując zobowiązania jako "krok w dobrym kierunku", eksperci podkreślają, że trzeba zrobić więcej i szybciej. "Im większe opóźnienie w działaniu, tym trudniejsze stanie się ograniczanie globalnego ocieplenia do poniżej 2°C" - przestrzegają.

    Eksperci wskazali działania, jakie ich zdaniem są konieczne do zapewnienia prawdopodobnej (tj. powyżej 66%) szansy osiągnięcia celu 2°C. Ich zdaniem szczyt emisji powinien nastąpić około 2015 r. Opóźnianie tego szczytu będzie wymagać większych, rocznych wskaźników redukcji, co będzie droższe, a nawet może się okazać nieosiągalne.

    Ponadto, do 2050 r. poziom emisji musi spaść o prawie 70% w stosunku do tego z lat 90 XX w. Jednocześnie kraje muszą zredukować emisje długotrwałych gazów cieplarnianych, takich jak dwutlenek węgla (CO2). Konieczne może okazać się wykorzystanie takich technologii jak zatrzymywanie i składowanie dwutlenku węgla, aby zapewnić dalsze ograniczenie emisji CO2 - sugerują naukowcy.

    "Osiągnięcie dużych redukcji antropogenicznych emisji gazów cieplarnianych, wymaganych do utrzymania limitu 2°C w wysokim stopniu zależy od wdrożenia skutecznych instrumentów politycznych" - podsumowują eksperci. "Wśród nich wymienić można objęcie możliwie jak największej liczby źródeł emisji ekonomicznie uzasadnionymi strategiami, które są postrzegane jako sprawiedliwe."

    Naukowcy opierają swoje wnioski na 66% szansie osiągnięcia celu 2°C. Jeżeli kraje chciałyby uzyskać większe prawdopodobieństwo osiągnięcia tego ambitnego celu, to potrzebne byłyby jeszcze wyższe redukcje emisji. Podobnie, jeżeli niższe prawdopodobieństwo zostałoby uznane za akceptowalne, redukcje emisji mogłyby być niższe. Niemniej naukowcy ostrzegają: "Przyjmując nawet 50% prawdopodobieństwo ograniczenia ocieplenia do poniżej 2°C, wymagany wskaźnik redukcji emisji po 2020 r. może okazać się niemożliwy do osiągnięcia."

    Porozumienie z Kopenhagi również wskazuje na możliwość wyznaczenia limitu na poziomie 1,5°C. Niewiele jest badań, w ramach których przeprowadzono szczegółową analizę scenariuszy emisji potrzebnych do osiągnięcia takiego celu. Jednakże nawet przy ekstremalnie rygorystycznych działaniach ograniczających, temperatury prawdopodobnie będą przez jakiś czas przekraczać limit 1,5°C. Taki cel miałby zatem charakter długofalowy, gdzie w pewnych okresach temperatury przekraczałyby wartość docelową, zanim znowu spadną.

    Naukowcy podkreślają, że wzrost rzędu nawet 2°C będzie mieć poważne następstwa. "Jeżeli wzrost średniej temperatury na świecie przekroczy 2°C, to istnieje mniejsze prawdopodobieństwo, że większość systemów stworzonych przez ludzi zostanie dostosowana do zmian klimatu w granicach globalnie akceptowalnych kosztów gospodarczych i społecznych" - podkreślają eksperci. "Tak naprawdę, zanim jeszcze średnia temperatura na świecie wzrośnie o 2°C, niektóre regiony prawdopodobnie już odczują poważny wpływ na działalność człowieka i ekosystemy."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Ramowa konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (ang: United Nations Framework Convention on Climate Change – UNFCCC lub FCCC) – umowa międzynarodowa określająca założenia międzynarodowej współpracy dotyczącej ograniczenia emisji gazów cieplarnianych odpowiedzialnych za zjawisko globalnego ocieplenia. Konwencja podpisana została podczas Konferencji Narodów Zjednoczonych na temat Środowiska i Rozwoju popularnie zwanej Szczytem Ziemi w 1992 w Rio de Janeiro. KASHUE: KASHUE – Krajowy Administrator Systemu Handlu Uprawnieniami do Emisji, instytucja inwentaryzująca emisje gazów cieplarnianych w Polsce zgodnie z zobowiązaniami Polski wobec UNFCCC i UE na zlecenie Ministra Środowiska. Umiejscowiona w Instytucie Ochrony Środowiska w Warszawie. Konferencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, Kopenhaga 2009 znana z skrócie jako szczyt w Kopenhadze – międzynarodowa konferencja poświęcona problematyce zmian klimatu. Odbywała się od 7 do 18 grudnia 2009 w Bella Center w Kopenhadze. Organizował ją Sekretariat Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych ds. zmian klimatu, a gospodarzem konferencji był rząd Danii. Gośćmi spotkania było ponad 190 delegacji rządowych.

    Konferencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, Warszawa 2013 znana z skrócie jako szczyt w Warszawie – międzynarodowa konferencja poświęcona problematyce zmian klimatu. Obdywała się od 11 do 22 listopada 2013 na Stadionie Narodowym w Warszawie. Organizuje ją Sekretariat Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych ds. zmian klimatu, a gospodarzem konferencji był rząd Polski. Gośćmi spotkania byli delegacji rządowi wszystkich krajów. Rating finansowy jest syntetycznym wskaźnikiem określającym stopień zaufania do danego przedsiębiorstwa. Najczęściej ma on informować, jakie zdaniem oceniającego są szanse, że będzie ono w przyszłości w stanie wypełniać swoje zobowiązania wynikające z zaciągniętych długów. Agencja ratingowa może rozbudować ocenę danego podmiotu, szczególnie jeśli jest on aktywnym kredytobiorcą. Zwykle odrębnie oceniane są perspektywy spłaty kredytu długo- i krótkoterminowego. Rating może nawet być przypisany do indywidualnego instrumentu dłużnego. Zobowiązania tego samego dłużnika, nawet o zbliżonym terminie zapadalności, mogą się bowiem różnić stopniem zabezpieczenia praw wierzycieli poprzez gwarancje, zastaw czy hipotekę.

    Konferencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, Poznań 2008 - międzynarodowa konferencja poświęcona problematyce zmian klimatu. Odbywała się od 1 do 12 grudnia 2008 roku w Poznaniu na terenie Centrum Kongresowego Międzynarodowych Targów Poznańskich. Organizował ją Sekretariat Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych ds. zmian klimatu, a gospodarzem konferencji był rząd Rzeczypospolitej Polskiej. Gośćmi spotkania było ponad 190 delegacji rządowych, a wzięło w niej udział łącznie ponad 11 tys. osób. Analiza otoczenia to poznanie podstawowych elementów otoczenia, które mają znaczenie w celu osiągnięcia jak najlepszych osiągnięć organizacyjnych. Analiza ta określa częściowe wpływy zmian w określonym otoczeniu oraz bezpośredni wpływ na organizację określonego działania.

    Protokół z Kioto - uzupełnienie Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (United Nations Framework Convention on Climate Change) i jednocześnie międzynarodowe porozumienie dotyczące przeciwdziałania globalnemu ociepleniu. Został wynegocjowany na konferencji w Kioto w grudniu 1997. Traktat wszedł w życie 16 lutego 2005 roku, trzy miesiące po ratyfikowaniu go przez Rosję 4 listopada 2004. Reanaliza meteorologiczna (reintegracja) to powtórne przeanalizowanie długich szeregów czasowych pomiarów meteorologicznych (np temperatury ziemi) w skali globu lub w skali regionalnej. Ma na celu odrzucenie błędnych wyników pomiarowych i integrację danych pomiarowych z różnych obserwacji. Reanaliza meteorologiczna umożliwia badanie zmian klimatu na podstawie pomiarów, a nie badanie zmian wynikających z innych czynników takich jak zmiany technik pomiarowych.

    Europejski System Handlu Emisjami (UE ETS), — znany także jako "wspólnotowy rynek uprawnień do emisji dwutlenku węgla (CO2)" lub system ETS. Jest pierwszym i największym systemem handlu emisjami CO2 na świecie. UE ETS jest dzisiaj jedynym rynkiem emisji CO2 opartym na wiążącym krajowym i regionalnym ustawodawstwie (dyrektywa ETS Unii Europejskiej). Od reformy strukturalnej dyrektywy ETS, przyjętej w Pakiecie Energetyczno-Klimatycznym 12 grudnia 2008 przez kraje Unii Europejskiej, obowiązuje zakup uprawnień do emisji CO2 (EUA) na giełdzie przez firmy przemysłu energochłonnego i wytwarzania energii elektrycznej po wykorzystaniu przyznanej puli uprawnień przyznanym Państwom Członkowskim UE.Od 2012, handel uprawnieniami do emisjami CO2 (EUA) odbywa się głównie na giełdzie ICE w Londynie i EEX we Frankfurcie. Unia Europejska jak i Państwa Członkowskie wprowadzają nowe uprawnienia na rynek emisji CO2 przez aukcje na giełdach ICE i EEX na podstawie rozporządzeń przyjetych przez Komisję Europejską. W Polsce, rejestr uprawnień do emisji CO2 jest prowadzony przez Krajowy Ośrodek Bilansowania i Zarządzania Emisjami (KOBIZE) podlegający Ministrowi Środowiska.

    Postulat 100% energii odnawialnej pojawił się w związku z globalnym ociepleniem i innymi problemami ekologicznymi (np. zanieczyszczeniem powietrza) oraz gospodarczymi (np. wyczerpywanie się energetycznych surowców nieodnawialnych). Wzrost wykorzystywania odnawialnych źródeł energii następuje znacznie szybciej, niż ktokolwiek to przewidywał. Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu stwierdził, że jest niewiele technologicznych granic integracji portfela technologii odnawialnych źródeł energii, aby zapewnić z nich większość całkowitego światowego zapotrzebowania na energię. Mark Z. Jacobson twierdzi, że rozpoczęcie produkcji całej nowej energii tylko z wiatru, energii słonecznej oraz energii wodnej jest możliwe w 2030 r., a istniejący system dostaw energii może zostać zastąpiony całkowicie do 2050 r. Przeszkody w realizacji planu 100% energii odnawialnej są postrzegane jako "przede wszystkim społeczne i polityczne, a nie technologiczne lub ekonomiczne". Jacobson wskazuje, że koszty energii z wiatru, słońca, wody powinny być podobne do dzisiejszych kosztów energii. Europejska Rada ds. Energii Odnawialnej (EREC) wskzuje, że Unia Europejska może do 2050 zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych o ponad 90% jeśli cała produkcję energii przestawi na źródła odnawialne.

    Nierównowagowe symulacje klimatu (ang. transient climate simulation) – symulacje zachowania atmosfery lub oceanu dla określonego czasu za pomocą modelu ogólnej cyrkulacji. W takich symulacjach zmienia się koncentrację gazów cieplarnianych w sposób ciągły starając się przybliżyć jak najbardziej realistycznie sytuację (np koncentracje gazów cieplarnianych w danym roku). Obecnie (2006) zazwyczaj modeluje się okres 1850-2100. Tego typu obliczenia numeryczne trzeba skontrastować z tzw. równowagowymi symulacjami klimatu. BS EN 16001 - System Zarządzania Energią. Pierwszego lipca 2009 British Standards Institution (BSI) opublikowało nowy standard. Dotyczy on Systemu Zarządzania Energią. Treść EN 16001 zawiera przewodnik oraz wymagania zgodności z systemem zarządzania energią, wśród których są m.in. konieczność wprowadzenia polityki energetycznej, identyfikacja obecnego oraz planowanego zużycia energii, wprowadzenie systemu monitorowania oraz mierzenia zużycia energii. Wszystko to owocuje poprawą efektywności energetycznej oraz redukcji zużycia energii, redukcją emisji gazów cieplarnianych, zmianami behawioralnymi w organizacji. Wprowadzony, certyfikowany i nadzorowany system zapewnia także zgodność z wymogami prawnymi, lokalnymi, krajowymi a także dyrektywami UE o Usługach Energetycznych i Redukcji Emisji Gazów Cieplarnianych. Podejście systemowe jest analogiczne jak w innych systemach, oparte na metodologii Plan-Do-Check-Act -Cykl Deminga. Prace nad standardem przeprowadzone zostały w Wielkiej Brytanii przez komitet CEN (Europejski Komitet dla Standaryzacji) wraz z komitetem Zarządzania Energią BSI. BS EN 16001 jest podstawą międzynarodowego draftu standardu ISO (Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna) Systemu Zarządzania Energią ISO 50001. Draft tego standardu został opublikowany do publicznego komentarza jako ISO/DIS 50001, natomiast jego ostateczna wersja standardu zostanie opublikowana w pierwszej połowie 2011 roku. British Standards Institution zapewnia, że transfer certyfikacji na ISO 50001 odbędzie się płynnie i bezproblemowo.

    Scenariusze RCP (representative concentration pathways) - cztery scenariusze zmian koncentracji dwutlenku węgla, które zostały zaakceptowane przez Międzyrządowy Zespół do spraw Zmian Klimatu w projekcie porównania globalnych modeli klimatu (tzw. projekt CMIP5) Piąty Raport IPCC (The Fifth Assessment Report of the IPCC; w skrócie AR5) - piąty raport podsumowujący obecne i przewidywane zmiany klimatu opracowywany przez Międzyrządowy Zespół do spraw Zmian Klimatu (IPCC).

    Intergovernmental Panel on Climate Change (Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu, w skrócie IPCC) – organizacja założona w 1988 przez dwie organizacje Narodów Zjednoczonych – Światową Organizację Meteorologiczną (WMO) oraz Program Środowiskowy Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNEP) w celu oceny ryzyka związanego z wpływem człowieka na zmianę klimatu.

    Dodano: 08.12.2010. 16:49  


    Najnowsze