• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Unijny raport wskazuje najlepsze praktyki uprawy i współistnienia upraw kukurydzy GM

    29.09.2010. 16:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Należyte przechowywanie nasion i stosowanie odstępów izolacyjnych to najskuteczniejszy sposób zapobiegania zmieszaniu genetycznie modyfikowanych (GM), tradycyjnych i organicznych nasion kukurydzy - według raportu przygotowanego przez Europejskie Biuro ds. Współistnienia Upraw (ECoB).

    Opublikowany przez Instytut Perspektywicznych Studiów Technologicznych (IPTS) przy Wspólnym Centrum Badawczym (WCB) i wsparty przez grupę interesariuszy dokument "Najlepsze Praktyki" podkreśla również, w jaki sposób alternatywne działania, takie jak zmiana okresów kwitnienia pól GM i nie-GM (tj. izolacja czasowa), mogą zostać wykorzystane przez państwa członkowskie UE dysponujące odpowiednimi warunkami klimatycznymi.

    "Sugerowane praktyki zawarte w tym ważkim dokumencie mają zastosowanie w ramach nowego podejścia Komisji (Europejskiej) do współistnienia upraw i GMO (organizmów zmodyfikowanych genetycznie) przyjętego w lipcu" - mówi Komisarz ds. Zdrowia i Spraw Konsumenckich John Dalli, który zaprezentował raport Radzie Ministrów Rolnictwa.

    "Są one w pełni zgodne z duchem i celami propozycji, która zapewnia państwom członkowskim większą elastyczność w organizowaniu współistnienia upraw GM, tradycyjnych i organicznych. Dokument wyszczególnia zestaw nieobowiązujących praktyk, które mają wspomagać państwa członkowskie w rozwijaniu i doskonaleniu podejścia krajowego i regionalnego do współistnienia upraw.

    Raport skupia się na trzech typach produkcji - słodka kukurydza, ziarno i cała roślina - w ramach uprawy i początkowej sprzedaży kukurydzy GM. Na podstawie własnej oceny potencjalnych źródeł zmieszania członkowie ECoB ustalili najlepsze praktyki zarządzania rolnego, które pozwolą na współistnienie upraw przy utrzymaniu ekonomicznej i agronomicznej wydajności gospodarstwa.

    Powołane w 2008 r. w celu opracowania wytycznych właściwych dla poszczególnych roślin uprawnych w zakresie współistnienia i ustalenia najlepszych praktyk pod względem technicznych działań segregacyjnych, ECoB twierdzi, że odstępy izolacyjne od 15 do 50 metrów mogą pomóc w obniżeniu zawartości GMO w tradycyjnej żywności i paszach do poziomu poniżej 0,9% (tj. progu znakowania przewidzianego prawem). Odstępy te mogą również zmniejszyć zapylanie krzyżowe między kukurydzą GM a nie-GM. Grupa wskazuje również, w jaki sposób większe odstępy od 100 do 500 metrów można by wykorzystać do obniżenia docelowego poziomu zmieszania (np. 0,1%, standardowy szacunek limitów kwantyfikacyjnych).

    W roku 2009 rośliny GM były uprawiane na 134 milionach hektarów na świecie. Trzy czołowe kraje uprawiające takie rośliny to USA (48% areału GMO na świecie), Brazylia (16%) i Argentyna (16%). W UE dopuszczone do uprawy są jedynie dwa produkty kukurydzy GM oraz jeden ziemniaka GM.

    Ten najnowszy dokument skutecznie wyposaża państwa członkowskie UE w środki, aby dostosować działania do specyficznych warunków regionalnych i lokalnych. Należy zauważyć, że Komisja Europejska wyraziła ostatnio zgodę na propozycję udzielenia państwom członkowskim UE prawa do limitowania, dopuszczania lub zabraniania upraw GMO przy zagwarantowaniu unijnego systemu zatwierdzania GM.

    "Zapewnienie autentycznej swobody na gruncie innym niż ocena naukowa zagrożeń dla zdrowia i środowiska również wymaga zmiany w obecnie obowiązujących przepisach" - powiedział Komisarz Dalli w lipcu. "Niezwykle staranna ocena bezpieczeństwa i wzmocniony system monitorowania mają priorytetowe znaczenie w uprawie GMO i dlatego są tak zdecydowanie wdrażane. Komisja (Europejska) jest zdeterminowana, by przeprowadzić działania w tym zakresie do końca roku."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Podstawy Wsparcia Wspólnoty (PWW) – jest to dokument przyjęty przez Komisję Europejską po porozumieniu się z danym państwem członkowskim i dokonaniu oceny merytorycznej Narodowego Planu Rozwoju. Dokument ten zawiera różnego rodzaju strategie i priorytety w jaki sposób działać powinny Fundusze Strukturalne, a w jaki dane państwo członkowskie. Wyszczególnione są tam wielkości przyznanych wkładów Funduszy jak i drugich środków finansowych oraz ich cele szczegółowe. Zgodnie z przyjętą regułą dokument ten powinien być podzielony na mniejsze priorytetowe zadania wdrażane za pomocą jednego lub kilku programów operacyjnych. Komitet Antyterrorystyczny (ang. The Counter Terrorism Committee – CTC) - pomocnicza struktura ONZ odpowiedzialna za bezpieczeństwo międzynarodowe, powołana 28 września 2001 r. na podstawie Rezolucji 1373, w związku z atakami terrorystycznymi 11 września 2001 r. w Stanach Zjednoczonych. Celem Komitetu jest monitorowanie wszystkich działań, które będą uznane przez Radę Bezpieczeństwa ONZ za zasadne do podjęcia kroków niezbędnych do zwalczania terroryzmu. W skład Komitetu weszło 15 przedstawicieli członków Rady Bezpieczeństwa ONZ. Głównym zadaniem Komitetu jest doradzanie państwom członkowskim, w jaki sposób dostosować obowiązujące w tych państwach prawo, tak aby jak najskuteczniej wypełniać postanowienia Rezolucji 1373. Jednak nie ma on możliwości nakładania sankcji na państwa nie wypełniające postanowień tej rezolucji. Do końca 2002 r. 175 państw, w tym Polska, przedstawiło Komitetowi raporty dotyczące wprowadzania w życie Rezolucji 1373. Raporty stanowiły podstawę do wytypowania państw mogących służyć pomocą państwom mającym problemy z wprowadzaniem w życie Rezolucji 1373. Kofi Annan, doceniając pracę Komitetu Antyterrorystycznego, powiedział, że „praca Komitetu oraz wola współpracy wykazana przez kraje członkowskie jest bezprecedensowa i wyjątkowa”. W 2004 r. w celu wspierania działania CTC na poziomie technicznym, w zakresie wzmocnienia i koordynacji procesu monitoringu implementacji Rezolucji 1373, Rada Bezpieczeństwa na mocy Rezolucji 1535 powołała Zarząd Wykonawczy Komitetu Antyterrorystycznego - The Counter-Terrorism Committee Executive Directorate (CTED).
    Obecnie na forum ONZ trwa dyskusja nad przyjęciem Kompleksowej Konwencji ws. Zwalczania Terroryzmu - The Comprehensive Convention on International Terrorism (CCIT). Przeszkodą w przyjęciu ww. dokumentu są kwestie sporne dotyczące m.in. definicji terroryzmu, umieszczenia w dokumencie odniesień do terroryzmu państwowego, ocen źródeł terroryzmu oraz walki narodowowyzwoleńczej od działań terrorystycznych. Raport Fischlera – dokument poświęcony reformie "Wspólnej polityki rolnej Unii Europejskiej", przedstawiony w połowie 2003 roku przez unijnego komisarza do spraw rolnictwa Franza Fischlera. Głównym założeniem reformy miało być uzależnienie dopłat bezpośrednich od wskaźników produkcji osiąganych przez gospodarstwa przy jednoczesnym zachowaniu części dopłat (odpowiedni 25% do areału upraw i 30% do wielkości pogłowia zwierząt) w dotychczasowej formie – byłyby one przeznaczone jednak wyłącznie dla rolników z obszarów wyludniających się z powodu radykalnego spadku opłacalności produkcji. W raporcie zaplanowano również obniżenie gwarantowanych cen minimalnych na jęczmień i kukurydzę.

    Współpraca Organizacji Narodów Zjednoczonych z Unią Europejską. Wszyscy z 28 członków Unii Europejskiej są również członkami ONZ. Francja i Wielka Brytania są stałymi członkami z prawem weta Rady Bezpieczeństwa. Państwa członkowskie Unii Europejskiej z Komisją Europejską na czele koordynują swoje działania i współpracują z ONZ starając się tym samym mówić jednym głosem na jej forum, zgodnie z zapisami Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa. W 1974 r. Wspólnocie Europejskiej przyznano status stałego obserwatora w ONZ. 27 państw Unii jak i sama Wspólnota (jej programy pomocowe) są głównymi płatnikami do budżetu ONZ. Doświadczenie na przestrzeni lat wskazuje jednak na wielkie trudności w wypracowaniu jednego, harmonijnego stanowiska. W dającej się przewidzieć przyszłości nie ma też mowy o wspólnej, jednej reprezentacji Unii Europejskiej (zamiast państw członkowskich) w tej organizacji. Żółta plamistość liści kukurydzy - choroba grzybowa kukurydzy, zwana również helmintosporiozą powodowana przez Trichometasphaeria turcica Luttr., st. kon. Dreschlera turcica Pass., syn. Helmintosporium turcicum Pass. Występuje w południowej Polsce, czyli w najcieplejszych rejonach uprawy kukurydzy.

    Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013 jest instrumentem realizacji polityki Unii Europejskiej w zakresie rozwoju obszarów wiejskich w Polsce. Dokument określa cele, priorytety i zasady dotyczące korzystania z działań wraz z przewidywanym budżetem przeznaczonym na ich realizację. Na tej podstawie wspierane są finansowo określone działania dotyczące wspierania rozwoju społeczno-ekonomicznego obszarów wiejskich. PROW jest dokumentem przygotowanym zgodnie ze strategicznym podejściem zaproponowanym przez Komisję Europejską. Zgodnie z nim na poziomie unijnym opracowywany został dokument strategiczny identyfikujący silne i słabe strony obszarów wiejskich, wspólne dla krajów członkowskich osie priorytetowe oraz wskaźniki dla mierzenia postępu w osiąganiu unijnych priorytetów. W oparciu o strategię UE przygotowywana została strategia krajowa, która realizowana jest poprzez PROW. Dokumenty podobne do PROW przygotowywane są w każdym z krajów członkowskich UE. Program może odnosić się do terytorium całego kraju (tak jak to ma miejsce w Polsce) lub też przyjmowanych jest wiele różnych programów dla poszczególnych regionów (np. Wielkiej Brytanii). PROW posiada cztery tzw. osie priorytetowe: Komisja do spraw Służb Specjalnych (KSS) – stała komisja sejmowa zajmującą się opiniowaniem projektów ustaw i rozporządzeń dotyczących służb specjalnych oraz oceną aktów normatywnych o charakterze ogólnym w sprawach działalności tych służb. Do jej zadań należy również: opiniowanie kierunków pracy służb specjalnych w oparciu o informacje przedstawiane przez szefów tych służb, rozpatrywanie corocznych sprawozdań szefów tych służb, opiniowanie wniosków w sprawie powołania poszczególnych osób na stanowiska szefów i zastępców szefów służb specjalnych, opiniowanie projektu budżetu w zakresie dotyczącym służb specjalnych oraz sprawozdania z jego wykonania, ocena współdziałania służb specjalnych podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Ministrowi Obrony Narodowej oraz współdziałania tych służb z innymi służbami i jednostkami wojskowymi nadzorowanymi przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, ocena współdziałania służb specjalnych z organami administracji państwowej i organami ścigania oraz badanie skarg dotyczących działalności służb specjalnych.

    Międzynarodowa Karta Bezpieczeństwa Chemicznego (ang. International Chemical Safety Card, ICSC) – dokument będący krótkim podsumowaniem danych dotyczących bezpiecznego użycia substancji chemicznej oraz zagrożeń i ryzyka stwarzanych przez tę substancję. Karty przygotowywane są w ramach Międzynarodowego Programu Bezpieczeństwa Chemicznego we współpracy z Komisją Europejską i innymi instytucjami. Międzynarodowa karta bezpieczeństwa chemicznego (ang. International Chemical Safety Card, ICSC) – dokument będący krótkim podsumowaniem danych dotyczących bezpiecznego użycia substancji chemicznej oraz zagrożeń i ryzyka stwarzanych przez tę substancję. Karty przygotowywane są w ramach Międzynarodowego Programu Bezpieczeństwa Chemicznego we współpracy z Komisją Europejską i innymi instytucjami.

    Komisja Spraw Unii Europejskiej jest stałą komisją senacką, której przedmiotem działania są sprawy związane z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej, w szczególności zajmowanie stanowisk i wyrażanie opinii na temat projektów aktów prawnych Unii Europejskiej, projektów umów międzynarodowych, których stroną mają być Unia Europejska, Wspólnoty Europejskie lub ich państwa członkowskie oraz planów pracy Rady Unii Europejskiej i rocznych planów legislacyjnych Komisji Europejskiej. Jej zadaniem jest również rozpatrywanie informacji i innych dokumentów przedkładanych przez Radę Ministrów.

    System Wymiany Informacji na Rynku Wewnętrznym (IMI) jest siecią opartą na technologii informatycznej, która łączy instytucje publiczne na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Został on opracowany przez Komisję Europejską we współpracy z państwami członkowskimi Unii Europejskiej w celu przyspieszenia transgranicznej współpracy administracyjnej. Dzięki IMI organy administracji publicznej na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym mogą znaleźć swoje odpowiedniki w innych krajach oraz wymieniać z nimi bezpośrednio informacje. Zestawy wcześniej zdefiniowanych i przetłumaczonych pytań i odpowiedzi, jak również dostępność tłumaczenia maszynowego umożliwiają korzystanie z własnego języka do komunikowania się. Nie ma potrzeby posługiwania się językiem państwa – partnera.

    Polska Nagroda im. Sérgio Vieira de Mello - Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka w latach 2002-2003, została ustanowiona z inicjatywy Stowarzyszenia Willa Decjusza w roku 2003. Przyznawana jest osobom i organizacjom pozarządowym za ich działania na rzecz pokojowego współistnienia i współdziałania społeczeństw, religii i kultur. Zgodę na ustanowienie nagrody wyraziła matka Sergio, Gilda Vieira de Mello. Plamistość pochew liści kukurydzy – bakteryjna choroba kukurydzy wywoływana przez Pseudomonas andropogonii (E.F Smith) Stapp i Pseudomonas syringae van Hall. W Polsce choroba ta pojawiła się najpierw w południowo-wschodniej części kraju, a później rozprzestrzeniła się na pozostałe rejony uprawy kukurydzy.

    Konstruktywna nieobecność, konstruktywne wstrzymanie się od głosu – praktyka stosowana w procesie decyzyjnym Unii Europejskiej w kwestiach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, polegająca na niebraniu udziału w głosowaniu przez państwo, które nie akceptuje postulowanych decyzji, ale też nie chce ich wetować. W takiej sytuacji względem tego państwa uchwała nie ma mocy wiążącej, jednak to państwo akceptuje, że uchwała wiąże pozostałe państwa Unii. Państwo to również powstrzymuje się od wszelkich działań, które mogłyby być sprzeczne lub utrudnić działania Unii podejmowane na podstawie tej decyzji. W zamian pozostałe państwa członkowskie szanują stanowisko państwa, które powstrzymuje się od głosowania. Konstruktywna nieobecność działa, o ile nie skorzysta z niej co najmniej jedna trzecia państw członkowskich, których łączna liczba ludności stanowi co najmniej jedną trzecią ludności Unii. Jest ona stosowana, gdy decyzje podejmowane przez Radę wymagają jednomyślności. Uprawy energetyczne to uprawy roślin w celu pozyskania biomasy z przeznaczeniem na cele energetyczne czyli do produkcji energii cieplnej, energii elektrycznej oraz paliwa gazowego (biogazu) lub ciekłego. Biomasa jest zaliczana do odnawialnych zasobów energii. Za uprawy energetyczne uznaje się te uprawy, które nie wytwarzają żywności. Odpady z upraw roślin przemysłowych i żywnościowych też mogą być używane w celu produkcji energii, ale takie uprawy nie są uznawane za uprawy energetyczne.

    Dodano: 29.09.2010. 16:37  


    Najnowsze