• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ustalanie czynników mających pomóc w ratowaniu małp człekokształtnych

    14.12.2011. 12:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Afrykańskie małpy człekokształtne są zagrożone. Ich populacje kurczą się, zwłaszcza te występujące na obszarach źle zarządzanych i słabo chronionych. Nowe badania międzynarodowe dostarczają nowych informacji o tym, że obszary najpoważniej dotknięte w ciągu ostatnich 20 lat to te, które nie są odpowiednio chronione przed kłusownictwem. Badania, których wyniki zostały zaprezentowane w czasopiśmie Conservation Letters, sugerują iż egzekwowanie prawa ma kluczowe znaczenie dla zabezpieczenia przyszłości małp człekokształtnych.

    Naukowcy z Australii, Burundi, Demokratycznej Republiki Kongo, Ghany, Holandii, Japonii, Niemiec, Nigerii, USA i Wlk. Brytanii zebrali dane ze 109 zarządzanych stref za okres ponad 20 lat. Odkryli, że szeroko zakrojone wsparcie lokalnych i międzynarodowych organizacji pozarządowych (NGO) oraz strażników odgrywa najważniejszą rolę w zapewnieniu przetrwania małp człekokształtnych. Zespół ustalił, że badania naukowe i turystyka również mają kluczowe znaczenie w zapewnieniu pomocy. Wywierają również - zdaniem naukowców - wymierny wpływ.

    Inaczej niż wsparcie ze strony NGO i egzekwowanie prawa, rozwój kraju i wysoka gęstość zaludnienia mają niekorzystny wpływ na małpy człekokształtne. Aby zagwarantować przyszłość zasobów naturalnych i przyszłość populacji człowiekowatych, należy rozpocząć skuteczne działania.

    To pierwsze tego typu badania, w ramach których ustalono ilościowo, jak działania ochronne pomagają obniżyć ryzyko wyginięcia gatunków takich jak goryle, bonobo czy szympansy. Naukowcy twierdzą, że dane oraz zmienne środowiskowe i antropogeniczne potwierdzają, że długofalowe działania z zakresu ochrony prowadzą do wyraźnego spadku prawdopodobieństwa wyginięcia małp człekokształtnych. Im dłużej trwają, tym niższe jest prawdopodobieństwo.

    "Wyniki potwierdzają i dowodzą ilościowo, że czynnikiem o największym wpływie na ryzyko wyginięcia małp człekokształtnych jest brak strażników, a nie brak turystyki czy badań naukowych, które pozostają jednak działaniami o wymiernym, pozytywnym wpływie" - mówi autorka naczelna, Sandra Tranquilli z Instytutu Antropologii Ewolucyjnej im. Maxa Plancka (MPI) w Niemczech. "Co więcej, na zdolność przetrwania małp człekokształtnych pozytywny wpływ ma wsparcie organizacji pozarządowych."

    Wypowiadając się na temat wagi badań, Hjalmar Kuehl, również z Instytutu Antropologii Ewolucyjnej im. Maxa Plancka, stwierdził: "Pozostające dzikie obszary znikają w tempie niewyobrażalnym dla większości osób. Jeżeli chcemy zachować niektóre z tych miejsc dla przyszłości, to potrzebujemy znacznie więcej tego typu badań. Badania pomagają lepiej zrozumieć, które z działań na rzecz ochrony są skuteczniejsze i w które najlepiej inwestować ograniczone zasoby, jakie pozostają do dyspozycji. Informacje te pomogą podnieść skuteczność działań na rzecz ochrony poprzez zoptymalizowanie zwrotu z zainwestowanych zasobów."

    Fiona Maisels z Wildlife Conservation Society zauważa: "To doskonały przykład badań nad ochroną opartych na dowodach, w ramach których działania i strategie na rzecz ochrony są oceniane ilościowo. Nasze odkrycia zapewnią najlepsze wykorzystanie dostępnych zasobów ludzkich i finansowych, zwłaszcza pod względem skutecznego egzekwowania prawa w terenie."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Aniołki Leakeya – potoczna nazwa zespołu trzech badaczek zajmujących się badaniem małp człekoształtnych w ich środowisku naturalnym: Jane Goodall (szympansy), Dian Fossey (goryle) i Birute Galdikas (orangutany). Wszystkim projektom, rozpoczętym w latach 60. i 70. patronował znany archeolog i paleontolog kenijsko-angielski Louis Leakey. Projekty te przyniosły istotne odkrycia naukowe i przyczyniły się do podjęcia szerszych działań na rzecz uratowania zagrożonych gatunków małp człekokształtnych. Hylobates – rodzaj małp człekokształtnych z rodziny gibonowatych. Wraz z siamangiem tworzą grupę najmniejszych współcześnie żyjących małp człekokształtnych określanych w języku polskim nazwą gibony. Gibonowate, gibony, gibbony (Hylobatidae) – rodzina średniej wielkości małp człekokształtnych o długich kończynach wyspecjalizowanych w życiu nadrzewnym. W zapisie kopalnym znane od miocenu.

    Gigantopitek (Gigantopithecus) – wymarły rodzaj małp człekokształtnych, który żył milion do trzystu tysięcy lat temu, na obszarze dzisiejszych Chin, Indii i Wietnamu obok innych gatunków hominidów. Zachowane skamieniałości sugerują, że Gigantopithecus blacki był największą małpą człekokształtną, jaka kiedykolwiek żyła, osiągającą do 3 m wysokości i 540 kg wagi. Wsparcie - Działania sił lub ich części, które pomagają, zabezpieczają, uzupełniają lub wspierają działania każdego innego rodzaju sił.

    Orangutan (Pongo) – rodzaj dużych małp człekokształtnych. Wyraz Orangutan jest wywodzony od malajskiego Orang Hutan oznaczającego człowiek leśny. Gibon białoręki, lar, gibon lar (Hylobates lar) – gatunek ssaka naczelnego z rodziny gibonowatych. Najpospolitszy i najlepiej poznany z gibonów. Często spotykany w ogrodach zoologicznych. Jeden z najmniejszych gatunków małp człekokształtnych.

    Dodano: 14.12.2011. 12:37  


    Najnowsze