• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Utrata ogona skraca życie

    06.04.2010. 10:03
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Jaszczurki, które godzą się na utratę ogona, by uciec drapieżnikom, doznają uszkodzeń DNA - inforrmuje "New Scientist"

    Do jaszczurek pozostawiających ogon w zębach czy palcach prześladowcy należy występująca w naszym kraju zwinka (Lacerta agilis). Ogon szybko odrasta, ale uraz pozostaje.

    Naukowcy z zespołu Matsa Olssona (University of Wollongong, Australia) przyjrzeli się zwince - okazało się, że wskutek stresu uszkodzeniu uległy telomery - rodzaj skuwek, zabezpieczających końce chromosomów. Długość telomerów ma związek z długością życia - im więcej podziałów przechodzi komórka, tym krótsze ma telomery. Szczególnie widoczne było to w przypadku dużych samców - samice i małe samce jakoś lepiej sobie radziły z redukcją.

    Życie dużego samca jaszczurki jest bardziej stresujące niż małego - wciąż musi walczyć o samice, a dla drapieżników stanowi łakomy kąsek. W jego organizmie wydziela się więcej kortykosteroidów. Za to ma szanse na liczniejsze potomstwo.
    Utrata ogona utrudnia przeżycie - to, co odrasta, nie zawiera juz kości, tylko chrząstkę- takiego ogona nie da się po raz drugi odrzucić. Poza tym skrócona jaszczurka staje się mniej aktywna.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Kameleon olbrzymi (Furcifer oustaleti syn. Chamaeleo oustaleti) - gatunek jaszczurki z rodziny kameleonowatych. Kameleon ten żyje na Madagaskarze. Dymorfizm płciowy przejawia się w budowie zewnętrznej - samce osiągają długość ciała do 100 cm, a samice zaledwie połowę tej długości, samce mają grubszą nasadę ogona. W jednym złożeniu samice składają do 61 jaj. Dojrzałość płciową osiągają po upływie roku. Jaszczurka zwinka (Lacerta agilis) – gatunek jaszczurki z rodziny jaszczurek właściwych. Występuje na terenie całej Polski i podlega ścisłej ochronie. Jest najczęściej występującym gadem na terenie kraju. Pawi ogon w znaczeniu potocznym to ozdobne, wydłużone pióra pokryw nadogonowych pawia indyjskiego (Pavo cristatus) wykształcony poprzez skrajny przypadek doboru płciowego. Ściśle mówiąc okazałe pióra nie są ogonem, ale piórami pokryw nadogonowych, ogon właściwy jest dużo mniej reprezentacyjny. Pióra ogonowe znajdują się pod ozdobnymi pokrywami nadogonowymi, są brązowawe. Duży ogon pawia jest wyraźnym sygnałem dla samic jego gatunku, że właściciel ozdobnego ogona jest w dobrym zdrowiu, posiada dobre geny i w rezultacie potrafi sobie pozwolić na marnotrawstwo energii w postaci pięknego ogona.

    Zespół ogona końskiego (ang. cauda equina syndrome) – charakterystyczny zespół objawów neurologicznych, powstających wskutek uszkodzenia końcowego odcinka rdzenia kręgowego noszącego nazwę właśnie ogona końskiego. Salamandrina perspicillata - jest małą salamandrą mającą od 35 do 85 mm długości. Samice są większe od samców. Jej ciało jest dosłownie spłaszczone ma wyraźnie widoczne żebra. Ma po cztery palce w obu przednich i tylnych nogach, zwykle głębokie brązowe lub szaro-czarniawy na grzbietowej stronie ciała i ogon. Ogon jest również częściowo czerwonawy.

    Jaszczurka zielona (Lacerta viridis) – gatunek jaszczurki z rodziny jaszczurek właściwych (Lacertidae). Największa jaszczurka obdarzona kończynami żyjąca w Europie Środkowej. Mulgara (Dasycercus cristicauda) – gatunek torbacza z rodziny niełazowatych. Występuje na piaszczystych pustyniach z kępkami trawy. Kształtem ciała przypomina kowari i jak większość pokrewnych mu gatunków magazynuje tłuszcz w zgrubieniu u nasady ogona. Futro piaskowobrązowe na grzbiecie i białawe na spodzie ciała. Na górnej części ogona czarna pręga. Kryjówki składają się z pojedynczej prostej nory bądź z systemu tuneli z 5-6 wyjściami. W nocy mulgara poluje na małe gryzonie, jaszczurki i duże owady. Czasami chwyta także duże wije.

    Waran papuaski, waran krokodylowy (Varanus salvadorii) – gatunek gada z rodziny waranów. Jest to jaszczurka osiągająca prawdopodobnie do 4,5 m długości (największa potwierdzona długość wynosi 3,5 m), mniej masywna niż waran z Komodo, jej waga jest znacznie mniejsza ponieważ ogon dochodzi do połowy długości ciała (czasami nawet do 2,5 m). Żyje na Nowej Gwinei. Rozmnaża się jajorodnie. Ogon koński (łac. cauda equina) – ostatnie nerwy odchodzące od rdzenia kręgowego wraz z nicią końcową i stożkiem rdzeniowym. Powstaje w efekcie nienadążania rozwoju rdzenia kręgowego za rozwojem kręgosłupa (rzekomego wstępowania rdzenia kręgowego). Nerwy należące do ogona końskiego odchodzą od rdzenia ukośnie lub prawie równolegle do niego (nerwy z odcinka szyjnego oraz częściowo z odcinka piersiowego odchodzą od rdzenia pod kątem prostym). Długość ogona końskiego zależy od zasięgu rdzenia kręgowego, np. u człowieka (u którego rdzeń dochodzi do 2 kręgu lędźwiowego) jest większa niż u nieparzystokopytnych (u których rdzeń dochodzi do 1-2 kręgu krzyżowego).

    Dodano: 06.04.2010. 10:03  


    Najnowsze