• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • W Bałtyku w Zachodniopomorskiem pojawiły się raki

    08.04.2011. 00:33
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Na zachodniopomorskich plażach pojawiły się - po raz pierwszy w tej części Bałtyku - raki. Wcale to nie świadczy o czystości wody - powiedział dr inż. Przemysław Śmietana z Katedry Ekologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Szczecińskiego. "To raki pręgowate, gatunek sprowadzony w XIX wieku na Pomorze z Ameryki. Są bardzo plastyczne ekologicznie i przystosowują się do różnych warunków, nawet słonej wody. Są liczne w wodach Zalewu Szczecińskiego i wpadającej do morza Świny" - wyjaśnił Śmietana.

    Sygnały o pojawieniu się ich w wodach morza w Zachodniopomorskiem zaczęły docierać tej wiosny. W wodach Bałtyku Wschodniego, zatoki Puckiej obserwowano je już kilka lat temu.

    Raki te sprowadzono na Pomorze w czasie, gdy choroba zdziesiątkowała populację rodzimych raków szlachetnych, których sprzedaż przynosiła duże dochody. Odporny na choroby rak amerykański miał zastąpić szlachetny gatunek. Nie przynosił jednak zysków, bo raki te są raczej małe i trudne do masowych połowów.

    Pojawienie się raków w Bałtyku Śmietana wyjaśnia tym, że mogły dotrzeć z wodami Świny.

    "Pewnie wcześniej się to zdarzało, jednak były to nieliczne osobniki. Ten gatunek co kilka lat ma okresy bardzo dużego wzrostu populacji, dlatego tej wiosny można je tak licznie spotkać na plażach" - wyjaśnił.

    Dodał, że obecnie rak pręgowaty jest gatunkiem inwazyjnym, zabierającym siedliska chronionym rakom szlachetnym. Nie podlega ochronie i nawet jest przepis, aby jeśli ktoś złowi takiego skorupiaka nie wypuszczał go na wolność.

    "Powiedzenie, że tam gdzie żyją raki jest czysta woda jest prawdziwe, ale tylko odnośnie raków szlachetnych. Raki amerykańskie świetnie sobie radzą w wodach zanieczyszczonych - ich obecność nie świadczy więc o czystości wód Bałtyku" - powiedział Śmietana. SZT

    PAP - Nauka w Polsce

    ls/ krf/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Rak szlachetny, rak rzeczny, szerokoszczypcowy, szewc (Astacus astacus) – gatunek słodkowodnego skorupiaka (Crustacea) z rzędu dziesięcionogi (Decapoda). Określany czasem jako "barometr czystości wody", gdyż jest on bioindykatorem czystości wód. Jeszcze sto lat temu nasze wody były pełne raków szlachetnych oraz raków błotnych (Astacus leptodactylus), który jest przybyszem z terenu Morza Czarnego. W XIX wieku przywleczono z Ameryki Północnej śmiertelną dla raków europejskich chorobę zwaną raczą dżumą, a potem jeszcze uodpornionego na nią amerykańskiego raka pręgowatego, który lepiej znosząc zanieczyszczenie i niedotlenienie wody zaczął wypierać raka szlachetnego z wielu obszarów.

    Rak szlachetny, rak rzeczny, szerokoszczypcowy, szewc (Astacus astacus) – gatunek słodkowodnego skorupiaka (Crustacea) z rzędu dziesięcionogi (Decapoda). Określany czasem jako "barometr czystości wody", gdyż jest on bioindykatorem czystości wód. Jeszcze sto lat temu nasze wody były pełne raków szlachetnych oraz raków błotnych (Astacus leptodactylus), który jest przybyszem z terenu Morza Czarnego. W XIX wieku przywleczono z Ameryki Północnej śmiertelną dla raków europejskich chorobę zwaną raczą dżumą, a potem jeszcze uodpornionego na nią amerykańskiego raka pręgowatego, który lepiej znosząc zanieczyszczenie i niedotlenienie wody zaczął wypierać raka szlachetnego z wielu obszarów.

    Rak szlachetny, rak rzeczny, szerokoszczypcowy, szewc (Astacus astacus) – gatunek słodkowodnego skorupiaka (Crustacea) z rzędu dziesięcionogi (Decapoda). Określany czasem jako "barometr czystości wody", gdyż jest on bioindykatorem czystości wód. Jeszcze sto lat temu nasze wody były pełne raków szlachetnych oraz raków błotnych (Astacus leptodactylus), który jest przybyszem z terenu Morza Czarnego. W XIX wieku przywleczono z Ameryki Północnej śmiertelną dla raków europejskich chorobę zwaną raczą dżumą, a potem jeszcze uodpornionego na nią amerykańskiego raka pręgowatego, który lepiej znosząc zanieczyszczenie i niedotlenienie wody zaczął wypierać raka szlachetnego z wielu obszarów.

    Astacidea jest rodziną (w nadrodzinie Astacoidea) skorupiaków w grupie dziesięcionogów. Rodzina obejmuje 5 wymarłych nadrodzin, 2 nadrodziny raków (Astacoidea i Parastacoidea), jedną homarów właściwych (Nephropoidea), jedną homarów rafowych (gatunek Enoplometopus) i pewną liczbę gatunków wymarłych znaną ze skamielin.

    Rak pręgowaty, rak pręgowany, rak amerykański (Orconectes limosus) – gatunek skorupiaka z rodziny Cambaridae, występujący obecnie w Europie. Jego naturalnym obszarem występowania jest Ameryka Północna. Został sprowadzony przez niemieckiego hodowcę Maxa von dem Borne w 1890 r. Rozpowszechnił się potem na większość obszaru Europy. Powodem introdukcji była jego odporność na dżumę raczą, która powodowała wtedy masowe śnięcie europejskich raków. Nowy gatunek okazał się jednak nieprzydatny gospodarczo, ze względu na małe rozmiary i gorszy smak. Wypiera ze środowiska naturalnego inne raki (szlachetnego i błotnego), ze względu na swoją odporność na niekorzystne warunki środowiska i choroby (jest nosicielem dżumy raczej).

    Rak pręgowaty, rak pręgowany, rak amerykański (Orconectes limosus) – gatunek skorupiaka z rodziny Cambaridae, występujący obecnie w Europie. Jego naturalnym obszarem występowania jest Ameryka Północna. Został sprowadzony przez niemieckiego hodowcę Maxa von dem Borne w 1890 r. Rozpowszechnił się potem na większość obszaru Europy. Powodem introdukcji była jego odporność na dżumę raczą, która powodowała wtedy masowe śnięcie europejskich raków. Nowy gatunek okazał się jednak nieprzydatny gospodarczo, ze względu na małe rozmiary i gorszy smak. Wypiera ze środowiska naturalnego inne raki (szlachetnego i błotnego), ze względu na swoją odporność na niekorzystne warunki środowiska i choroby (jest nosicielem dżumy raczej).

    Rak pręgowaty, rak pręgowany, rak amerykański (Orconectes limosus) – gatunek skorupiaka z rodziny Cambaridae, występujący obecnie w Europie. Jego naturalnym obszarem występowania jest Ameryka Północna. Został sprowadzony przez niemieckiego hodowcę Maxa von dem Borne w 1890 r. Rozpowszechnił się potem na większość obszaru Europy. Powodem introdukcji była jego odporność na dżumę raczą, która powodowała wtedy masowe śnięcie europejskich raków. Nowy gatunek okazał się jednak nieprzydatny gospodarczo, ze względu na małe rozmiary i gorszy smak. Wypiera ze środowiska naturalnego inne raki (szlachetnego i błotnego), ze względu na swoją odporność na niekorzystne warunki środowiska i choroby (jest nosicielem dżumy raczej).

    Dodano: 08.04.2011. 00:33  


    Najnowsze