• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • W Bieszczadach niedźwiedzie nadal przebywają w gawrach

    01.03.2012. 10:33
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl


    Bytujące w Bieszczadach niedźwiedzie jeszcze nie obudziły się z zimowego snu. Nadal przebywają w gawrach - poinformował w środę rzecznik Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie Edward Marszałek.




    "Mróz zawsze bardzo dobrze wpływał na zimowy sen niedźwiedzi. Gawry opuszczą dopiero wtedy, kiedy przez kilka kolejnych dni będzie słoneczna i ciepła pogoda" - powiedział Marszałek.

    Aktualnie w górnych partiach Bieszczad termometry nadal pokazują ujemne temperatury powietrza i leży tam średnio ok. półtora metra śniegu. Na północne stoki nie docierają też promienie słońca, a właśnie tam śpią niedźwiedzie.

    Marszałek podkreślił jednak, że nigdy niedźwiedzie nie przesypiają całej zimy. Bywa, że nawet kilka razy w ciągu zimy opuszczają gawrę.

    "Tropy niedźwiedzi na śniegu nie powinny być czymś nadzwyczajnym. Nie należy jednak tego łączyć z zakończeniem snu zimowego" - zaznaczył rzecznik krośnieńskiej RDLP.

    W lasach Podkarpacia, głównie w Bieszczadach i Beskidzie Niskim, żyje ponad 100 niedźwiedzi. Jest to najliczniejsza populacja tego drapieżnika w Polsce. Podkarpackie misie często przemieszczają się na Ukrainę i Słowację.

    Niedźwiedź brunatny waży około 300 kg, żyje do 50 lat. Jest wszystkożerny, przez cały rok gromadzi zapasy energetyczne na zimę. Zalicza się do najbardziej niebezpiecznych drapieżników w Europie.

    PAP - Nauka w Polsce

    kyc/ abe/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Niedźwiedź himalajski, niedźwiedź tybetański, niedźwiedź księżycowy, niedźwiedź obrożny (Ursus thibetanus) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny niedźwiedziowatych, blisko spokrewniony z baribalem. Uzębienie niedźwiedź himalajski posiada najsłabsze zęby ze wszystkich gatunków niedźwiedzi skutkiem tego jest specyficzna dieta tego gatunku niedźwiedź himalajski ze względu na słabe uzębienie większość roku żywi się pokarmem roślinnym (owoce, pędy, korzonki) wyjątkiem jest jesień wtedy w diecie niedźwiedzia himalajskiego przeważa pokarm mięsny jest to wynikiem tego iż w okresie tym niedźwiedzie himalajskie podobnie jak inne gatunki niedźwiedzi magazynuje tłuszcz mający za zadanie pomoc w przetrwaniu zimy Gawra (z rum. gaura) – zimowe legowisko niedźwiedzi, wykrot leśny lub jaskinia w miejscu niedostępnym i ukrytym. Jest to też miejsce, w którym na świat przychodzą młode niedźwiedzie. Zima stulecia – określenie stosowane w odniesieniu do najostrzejszej zimy w danym stuleciu (zdarzającej się raz na sto lat). Potocznie jest jednak powszechnie stosowane (i często nadużywane) w odniesieniu do bardzo ostrej zimy, podczas której temperatura powietrza wykazuje znaczne odchylenie poniżej normy wieloletniej dla danego obszaru, suma opadów śniegu i ich natężenie oraz grubość pokrywy śnieżnej znacznie przekraczają normę wieloletnią, a anomalie te utrzymują się znacznie dłużej, niż ma to miejsce podczas przeciętnej zimy i obejmują znaczną część powierzchni kraju lub kontynentu, a nawet półkuli. Miano zimy stulecia bywa używane również wtedy, gdy spełna ona tylko jedno z powyższych kryteriów – może np. odnosić się zarówno do zimy niemal bezśnieżnej, ale za to ekstremalnie mroźnej, jak i do zimy przeciętnej pod względem termicznym, ale z ekstremalnie wysokimi sumami opadów śniegu. Ponadto znaczenie ma subiektywne odczucie stopnia dokuczliwości anomalii dla codziennego życia, funkcjonowania gospodarki i transportu.

    Niedźwiedź krótkopyski (Arctodus simus) – gatunek wymarłego ssaka drapieżnego z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae). Jego szczątki są znane z ponad stu stanowisk w Ameryce Północnej. Podobnie jak większość przedstawicieli megafauny wymarł po ostatnim maksimum glacjalnym, około 11 400 lat temu. Był największym lądowym mięsożercą żyjącym w plejstocenie na terenie Ameryki Północnej. Przeciętnie ważył prawdopodobnie około 770 kg, jednak osobniki z masą ciała dochodzącą do 1000 kg nie należały do rzadkości. Przedstawiono kilka różnych hipotez dotyczących paleobiologii niedźwiedzia krótkopyskiego – mógł on być drapieżnikiem, padlinożercą, roślinożercą lub wszystkożercą. Według analizy stabilnych izotopów kolagenu kości przeprowadzonej przez Paula Matheusa (1995) Arctodus simus żywił się niemal wyłącznie mięsem. Matheus zasugerował, że był on raczej padlinożercą niż szybko biegającym drapieżnikiem, jego stosunkowo długie kończyny umożliwiały mu szybkie przemieszczanie się po terytorium, a duże rozmiary pozwalały mu bronić pożywienia przed innymi mięsożercami. Według Matheusa do wyginięcia niedźwiedzi krótkopyskich mogła przyczynić się konkurencja ze strony niedźwiedzi brunatnych. Badania Keny Fox-Dobbs i współpracowników (2008) sugerują, że niedźwiedź krótkopyski był wyspecjalizowanym drapieżnikiem, polującym niemal wyłącznie na karibu. Czaszki i żuchwy niedźwiedzi krótkopyskiego i jaskiniowego mieszczą się w morfoprzestrzeniach zajmowanych przez współczesne niedźwiedzie wszystkożerne. Również analiza Figueirido i współpracowników (2010) sugeruje, że niedźwiedź krótkopyski był wszystkożercą, a jego dieta zależała od dostępności pożywienia. Autorzy stwierdzili, że miał on kończyny stosunkowo krótsze niż wcześniej sądzono, a pysk nie był krótki, lecz proporcjonalny jak na wszystkożernego niedźwiedzia tej wielkości. Podobnie szeroki pysk mają również współczesne niedźwiedzie wszystkożerne – malajski i andyjski. Niedźwiedzi Żleb (słow. Medvedí žľab) – żleb w słowackich Tatrach Wysokich, będący orograficznie lewym odgałęzieniem Doliny Wielickiej. Biegnie w kierunku południe–północ i rozciąga się między dwoma odnogami grani Granatów Wielickich, rozgałęziającej się w wierzchołku Wielickiej Kopy. Od zachodu żleb jest ograniczony grzbietem, w którym wznoszą się Niedźwiedzie Czuby, natomiast wschodnia odnoga grani oddziela go od Doliny Sławkowskiej. Jest trawiasty, a jego dnem płynie niewielki potok.

    Nadleśnictwo Cisna – jednostka organizacyjna Lasów Państwowych podległa Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie. Siedzibą nadleśnictwa jest Cisna. Nadleśnictwo Cisna położone jest w całości na terenie województwa podkarpackiego. Pancerne niedźwiedzie, panserbjørne – fantastyczna rasa znana z cyklu Mroczne materie Philipa Pullmana. Wyglądem w zasadzie niczym nie różnią się od niedźwiedzi polarnych, odznaczają się tylko większym wzrostem. Pomimo swej masywności są zręcznymi rzemieślnikami i kowalami. Swoimi wrodzonymi zdolnościami w tym kierunku znacznie przewyższają ludzi (przynajmniej w świecie Lyry).

    Historia Odessy: Pierwsi ludzie pojawili się w obszarze dolnego Dniestru około 600 000 lat temu. Na obrzeżach dzisiejszej Odessy, w naturalnej jaskini przy ujściu rzeki Kujalnik, paleontolodzy odkryli ślady polowań na niedźwiedzie: broń z kamienia i kości oraz szkielety zwierzęce. Na prawym brzegu ujścia rzeki Chadżybej, w pobliżu wsi Usatowo, odkryto osadę łowców niedźwiedzi z późnego paleolitu (14 tys. – 8 tys. lat p.n.e.). Wyleżysko (zwane też wyleżyskiem śnieżnym) to miejsce, w którym długo zalega śnieg. Wyleżyska znajdują się głównie na północnych stokach wysokich gór, w miejscach, gdzie prawie nigdy nie dociera bezpośrednio słońce i gdzie zgromadzone są duże masy śniegu. Są to głębokie nisze skalne, rowy rozpadlinowe i górne odcinki żlebów, w których w czasie zimy gromadzą się duże ilości śniegu, głównie w wyniku nawiewania ze stoków południowych, a także z drobnych lawin. Miejsca takie znajdują się w niewielkich kotlinach, na dnie kotłów polodowcowych, w lawiniskach. Miąższość śniegu jest tu największa i wynosi pod koniec zimy do kilku metrów a śnieg zalega od kilku miesięcy do wielu lat.

    Dodano: 01.03.2012. 10:33  


    Najnowsze