• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • W Hiszpanii urodziny pierwszego żubra w grupie zwierząt z Polski

    19.08.2010. 00:33
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Do narodzin pierwszego żubra w Hiszpanii doszło w grupie siedmiu zwierząt sprowadzonych niedawno z Polski - poinformowały władze lokalne.



    Jedna z pięciu samic introdukowanych w prowincji Palencia urodziła kilkanaście dni temu młode, którego płci jeszcze nie określono - powiedział burmistrz miejscowości San Cebrian de Muda, Jesus Gonzales.

    Jak dodał, narodziny nowego żubra potwierdzają "zdolność tego gatunku do adaptacji" w Europie.

    Grupa siedem żubrów pochodzi z Białowieży i Pszczyny. W połowie czerwca zostały wypuszczone w górskim rezerwacie koło Ośrodka Ochrony Żubra w San Cebrian de Muda.

    W całej Europie pozostało około 3 tys. żubrów żyjących na obszarach zamkniętych lub prawie na wolności. Te ostatnie są dożywiane w zimie, aby nie migrowały, a także poluje się na nie, gdy stada stają się zbyt liczne.

    Żubry zostały przedstawione na pierwszych rysunkach w dziejach ludzkości. W grotach i jaskiniach Hiszpanii i Francji znaleziono malowidła żubra pochodzące sprzed 20 tys. lat. Słynne są rysunki żubra na stropach i ścianach jaskini Altamira na północy Hiszpanii.

    W Hiszpanii żubry żyły na wolności do XI wieku. Obecnie żyje tu około 40 tych zwierząt - wszystkie pochodzą z hodowli. MW

    PAP - Nauka w Polsce

    ap/ krf/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Żubr spalski – pomnik żubra wystawiony pierwotnie w Zwierzyńcu koło Białowieży, gdzie w 1860 car Aleksander II polował wraz z gośćmi i "...sam monarcha raczył ubić – i to jednym strzałem – wyjątkowego żubra samca". Wydarzenie to upamiętniono, fundując potężny pomnik, który został odlany w Petersburgu w zakładach Ogariewa. Żubr stanął w Zwierzyńcu w 1862. Herb Kazimierzy Wielkiej przedstawia w czerwonej tarczy herbowej czarny łeb żubra przebity mieczem o srebrnym ostrzu i złotej rękojeści. Pod głową żubra wieniec z dwóch kłosów pszenicy. W poprzedniej wersji herbu między kłosami pszenicy występował także burak. Godło herbowe – przebita mieczem głowa żubra – pochodzi z herbu Pomian, należącego do długoletnich właścicieli Kazimierzy Wielkiej, rodu Łubieńskich. Kłosy pszenicy symbolizują rolę miasta jako ośrodka usługowego i handlowego dla rolniczej okolicy. Franciszek Kobryńczuk (ur. 13 listopada 1929 r. w Długich Grzymkach, powiat Sokołów Podlaski) - polski lekarz weterynarii, profesor doktor habilitowany nauk weterynaryjnych, specjalista anatomii zwierząt. Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Sterdyni. Jest absolwentem weterynarii na Wydziale Weterynaryjnym SGGW. W 1962 roku rozpoczął pracę w Katedrze Anatomii Zwierząt kierowanej przez profesora Kazimierza Krysiaka. W latach 1994 – 2000 sprawował funkcję kierownika tej Katedry. W swej karierze anatoma weterynaryjnego zajmował się głównie anatomią żubra i na tym polu odniósł największe sukcesy, z tej tematyki uzyskał doktorat, habilitację i profesurę. Opublikował około 70 prac poświęconych anatomii zwierząt. Na dużą uwagę zasługuje między innymi praca zbiorowa dotycząca budowy anatomicznej czaszki żubra opublikowana w Annales Zoologici Fennici. Oprócz rozpraw i monografii opublikował około 200 artykułów popularnonaukowych.

    Flaga obwodu grodzieńskiego przedstawia żubra złotego, stojącego w pozycji naturalnej, patrzącego w stronę prawą (drzewcową) na fladze czerwonej. Ponad sylwetką żubra znajduje się pięcioramienna corona muralis. Proporcje flagi wynoszą 1:2. Białowieski Park Narodowy – polski park narodowy położony w północno-wschodniej części Polski, w województwie podlaskim, utworzony z Nadleśnictwa Rezerwat jako Park Narodowy w Białowieży obowiązującym od 4 sierpnia 1932 roku Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych, restytuowany w obecnej formie z mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 listopada 1947 roku. Drugi po Pienińskim Parku Narodowym park narodowy w Polsce i jeden z pierwszych w Europie. Znany z ochrony najlepiej zachowanego fragmentu Puszczy Białowieskiej, ostatniego w Europie fragmentu lasu pierwotnego oraz liczącej kilkaset sztuk, największej na świecie wolnościowej populacji żubra.

    Rezerwat pokazowy żubrów – zwierzyniec utworzony w okresie międzywojennym w 1929 r., który był pierwszym krokiem ku restytucji ginącego żubra. Usytuowany został przy drodze łączącej Białowieżę z Hajnówką na terenie Nadleśnictwa Zwierzynieckie w Puszczy Białowieskiej. Żubroń - mieszaniec międzygatunkowy żubra oraz bydła domowego. Został wyhodowany w roku 1847 przez Polaka, Leopolda Walickiego, w wyniku skrzyżowania żubra-byka z samicami bydła domowego. Do roku 1859 uzyskał on 15 sztuk, w tym jedynego na świecie płodnego samca w pierwszym pokoleniu. W latach 1905-1928 badania nad żubroniami kontynuowano w instytucie Askania Nowa w ówczesnym Związku Radzieckim - wyhodowano 28 sztuk. W roku 1953 w ogrodzie zoologicznym w Płocku uzyskano 4 mieszańce. Od roku 1958 badania podjął Zakład Badań Ssaków PAN w Białowieży, który krzyżując byka żubra z krowami rasy polskiej czerwonej i nizinnej czarno-białej, uzyskał do 1976 roku 71 mieszańców.

    Puszcza Białowieska – kompleks leśny położony na terenie Polski i Białorusi, odznaczający się dużymi walorami przyrodniczymi i historycznymi. W Puszczy Białowieskiej zachowały się ostatnie fragmenty lasu o charakterze pierwotnym. Tutaj mieszka największa populacja wolnego żubra na świecie. Rezerwat pokazowy żubrów – rodzaj zwierzyńca, ogrodzonego terenu, w którym żyją żubry, raczej ułomne, nie nadające się do życia na wolności, będące pod opieką fachowych służb leśnych. Dzięki rezerwatowi można z bliska obserwować życie i zachowanie dzikich zwierząt, co w naturalnych warunkach siedliskowych jest raczej niemożliwe. W rezerwacie są najczęściej dwie zagrody: letnia (większa) i zimowa (mniejsza). Znaczne różnice obu zagród wynikają z wielkości obszarów wybiegów. Oprócz żubrów, w rezerwacie mogą być hodowane zwierzęta innych gatunków, niektóre z różnych przyczyn izolowane od siebie, np. jelenie, daniele, sarny, dziki, muflony, tarpany, a nawet łosie, koniki polskie, żubronie, wilki oraz szponiaste (np. bielik, puchacz zwyczajny).

    Żubr (Bison bonasus) – gatunek łożyskowca z rodziny krętorogich, rzędu parzystokopytnych. W 2012 roku światowe zasoby gatunku wynosiły około 4663 osobników, z czego 1552 z nich przebywa w hodowlach zamkniętych, a 3111 żyje w wolnych i w półwolnych stadach. Według danych z 2012 roku w Polsce żyło 1299 żubrów, z czego większość z nich w stadach wolnościowych (pięć populacji). Prawie połowa polskiej wolnej populacji skupiona jest w Puszczy Białowieskiej, ponadto dzikie żubry w Polsce spotkać można w Bieszczadach, Puszczy Knyszyńskiej, Puszczy Boreckiej oraz w rejonie Mirosławca i Drawska Pomorskiego w województwie zachodniopomorskim.

    Zwierzęta wymarłe na wolności – gatunki zwierząt uznane przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody i Jej Zasobów za wymarłe w stanie dzikim (extinct in the wild), czyli niewystępujące już w stanie dzikim w całym obszarze swego naturalnego występowania. Pojedyncze osobniki lub grupy osobników takiego gatunku żyją jeszcze w niewoli, zwykle w ogrodach zoologicznych.

    Ośrodek rehabilitacji zwierząt – placówka przeznaczona do leczenia i rehabilitacji zwierząt dziko występujących, które wymagają okresowej opieki człowieka w celu przywrócenia ich do środowiska przyrodniczego. Z zasady w ośrodkach tych nie przetrzymuje się zwierząt, które w opinii lekarza weterynarii nie będą nigdy zdolne do życia na wolności. Osobniki takie poddaje się eutanazji, co może stanowić konflikt między gatunkową ochroną zwierząt i humanitarną ochroną zwierząt. Żubrobizon – mieszaniec międzygatunkowy żubra i bizona. Od dawna hodowane, zwłaszcza w ogrodach zoologicznych i zwierzyńcach. Przed II-gą wojną światową do Białowieży sprowadzono 3 żubrobizony:

    Dodano: 19.08.2010. 00:33  


    Najnowsze