• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • W Kujawsko-Pomorskiem rusza odbudowa populacji kuropatw

    04.11.2010. 09:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Ponad trzy tysiące młodych kuropatw zostanie wypuszczonych na wolność w województwie kujawsko-pomorskim przez koła łowieckie i ośrodki hodowli zwierzyny. Samorząd wspiera odbudowę populacji tych ptaków, która od lat systematycznie maleje.

    Z danych zebranych od leśników i kół łowieckich wynika, że liczebność kuropatw w województwie kujawsko-pomorskim to około 2-3 pary na 100 ha terenu. Od 1975 roku populacja tych ptaków zmalała na terenie całego województwa o około 80-90 procent.

    Szansą na zwiększenie liczebności tych zwierząt ma być pionierski Program Odbudowy Zwierzyny Drobnej, koordynowany przez samorząd wojewódzki. Przedsięwzięcie zakłada wzrost lub odtworzenie na terenie regionu populacji takich gatunków jak kuropatwa, zając, bażant i dziki królik.

    W najbliższych dniach do kół łowieckich i ośrodków hodowli zwierzyny w regionie trafi ponad trzy tysiące kuropatw. Ptaki pochodzące z hodowli zamkniętej, prowadzonej przez Ośrodek Hodowli Zwierzyny Polskiego Związku Łowieckiego w Rożniatach (gmina Kruszwica), po odebraniu przez koła łowieckie uczestniczące w programie, zostaną umieszczone w kilkudziesięciu wolierach adaptacyjnych.

    "Przez zimę młode kuropatwy pozostaną pod opieką myśliwych, a na wolność zostaną wypuszczone wiosną. Jako pierwsze otrzymały już ptaki koła łowieckie z bydgoskiego okręgu Polskiego Związku Łowieckiego" - poinformowała w środę Beata Krzemińska, rzeczniczka marszałka województwa.

    Okres spędzony w wolierach pozwoli ptakom na lepszą aklimatyzację i przystosowanie do warunków środowiska naturalnego, do którego zostaną docelowo wsiedlone. Przed planowanym wypuszczeniem na wolność, kuropatwy zostaną poddane procesowi tzw. "sztucznego parowania", polegającego na utworzeniu par lęgowych ptaków, które po wypuszczeniu do odpowiednich siedlisk przystąpią do lęgów. OLZ

    PAP - Nauka w Polsce

    abe/bsz

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Poletko łowieckie – obszary obsiane lub obsadzone roślinami stanowiącymi pokarm dla zwierzyny leśnej. Do dokarmiania stosuje się zwykle rośliny pastewne. Poletka łowieckie mają na celu poprawę dostępności składników pokarmowych dla populacji zwierzyny łownej oraz ograniczenie szkód łowieckich w uprawach rolniczych. Wzrost logistyczny liczebności populacji – jeden z typów dynamiki liczebności populacji; zwiększanie się liczebności początkowo z prędkością rosnącą, a następnie malejącą w związku z napotkaniem przez populację oporu środowiska; wzrost liczebności ustaje, gdy zostaje osiągnięty poziom wyznaczony przez pojemność środowiska (zob. przegęszczenie, zasada Alleego, zasada tolerancji ekologicznej Shelforda). Aporter – typ psa utworzony w XIX wieku w Wielkiej Brytanii, używany w myślistwie do aportu drobnej zwierzyny – ptaków (w Polsce głównie kaczek i bażantów) oraz królików i zajęcy. Aportery to psy stosunkowo duże i silne, o szacie chroniącej przed zimnem i przemakaniem, wytrwałe w poszukiwaniu zastrzelonej zwierzyny.

    Prawo łowieckie – dział prawa administracyjnego. Obejmuje przepisy regulujące planowe gospodarowanie, tj. hodowlę i ochronę zwierzyny łownej, racjonalne planowanie oraz wprowadzanie zwierzyny łownej do obrotu gospodarczego. W Polsce prawo łowieckie reguluje ustawa z 13 października 1995 r. Prawo łowieckie, zmieniany później. Tekst ujednolicony ustawy (Dz. U. z 2005 r. Nr 127, poz. 1066). Gałkowskie Gminne Kółko Łowieckie (początkowo przed oficjalną rejestracją Gminne Kółko Łowieckie w Gałkówku) - lokalne stowarzyszenie miłośników łowiectwa, powstałe w 1925, zarejestrowane w styczniu 1926.

    Koło łowieckie - posiadająca osobowość prawną jednostka organizacyjna Polskiego Związku Łowieckiego, skupiająca zwykle od kilkunastu do kilkudziesięciu myśliwych i prowadząca gospodarkę łowiecką na dzierżawionym przez siebie obwodzie łowieckim. Polski Związek Łowiecki – ogólnokrajowa organizacja zrzeszająca polskich myśliwych i koła łowieckie. Jego geneza sięga XIX wieku i działalności pierwszych na ziemiach polskich towarzystw łowieckich. Utworzony w 1923 roku w Warszawie Centralny Związek Polskich Stowarzyszeń Łowieckich, przekształcił się w Polski Związek Stowarzyszeń Łowieckich (1929 r.), a następnie przyjął nazwę Polski Związek Łowiecki (1936 r.).

    Ptaki ozdobne – gatunki barwnych ptaków, zazwyczaj papug i wróblowych, trzymane w niewoli z powodu swojej barwy. Odłów ptaków do hodowli to główny powód pogarszania się stanu populacji niektórych gatunków (patrz CITES). Wzrost wykładniczy liczebności populacji – jeden z typów dynamiki liczebności populacji, zjawisko zwiększania się liczebności zgodnie z prawem wzrostu wykładniczego, występujące wówczas, gdy populacja nie napotyka na ograniczenia, np. związane z nadmiernym zagęszczeniem (zob. zasada Alleego) lub oddziaływaniami (interakcjami) międzygatunkowymi.

    Drop indyjski (Ardeotis nigriceps) – gatunek dużego ptaka z rodziny dropi (Otididae). Bardzo skryty oraz ostrożny, często jednak zabijany jest z samochodu. Samiec – masywny, o długości ciała 125 cm i masie ciała do 18 kg, bardzo szybko biega i równie dobrze lata. Spotkać go można w małych grupach, sezonowo koczujących w poszukiwaniu odpowiednich terenów trawiastych; tworzenie niewielkich rezerwatów jest więc częściową ochroną przed odłowami tych ptaków. W sezonie lęgowym, zależnie od pogody, składa tylko 1 jajo. Jest gatunkiem krytycznie zagrożonym z powodu polowań, fragmentacji populacji i zmniejszającego się areału odpowiednich siedlisk. Czynniki te spowodowały spadek liczebności do około 250 sztuk.

    Zachowania lęgowe ptaków – zbiór zachowań związanych z lęgiem ptaków i w okresie podstawowego rozwoju zwierzęcia (od toków aż do wylotu młodych z gniazda). Wyróżnia się następujące etapy okresu lęgowego: wybór partnera, budowa gniazda, składanie jaj, wysiadywanie, opieka nad młodymi do uzyskania lotności. W całym tym okresie ptaki bronią swojego terytorium. Większość gatunków troskliwie opiekuje się potomstwem, chociaż są wyjątki od tej reguły. Około 90% ptaków w danym sezonie lęgowym ma tylko jednego partnera (monogamia). Wśród ptaków zazwyczaj to samica wybiera samca. U wielu gatunków o wyborze decydują wygląd i umiejętności oraz śpiew. W przypadku gatunków poligamicznych, np. bażanta, samce bardzo często nie uczestniczą w wychowywaniu młodych, pozostawiając całą pracę samicy.

    Ostoje ptaków IBA – obszar rozpoznany przez BirdLife International jako ważny dla ochrony populacji ptaków. Na rok 2009 wyróżniono około 11 000 Important Bird Areas w ok. 200 państwach. Tereny te są chronione zarówno prawnie jak i przez lokalne organizacje. W Stanach Zjednoczonych program monitorowany jest przez National Audobon Society. Pojemność środowiska – maksymalna liczebność lub zagęszczenie osobników danego gatunku która może zajmować dane środowisko bez naruszania jego równowagi biocenotycznej. Jeśli liczebność populacji zbliża się do pojemności środowiska jej wzrost jest hamowany przez opór środowiska.

    Śmiertelność (ang. fatality rate) – liczba organizmów należących do określonej populacji, które giną w określonej jednostce czasu z różnych powodów, wyrażona najczęściej jako zmiana względna liczebności populacji (wskaźnik śmiertelności); jest jednym z czynników decydujących o dynamice liczebności populacji. Wyróżnia się śmiertelność ekologiczną, czyli faktycznie istniejącą w populacji w rzeczywistym siedlisku, zajmowanym również przez inne gatunki, np. przez populacje tworzące biocenozę (zob. oddziaływania międzygatunkowe, lub śmiertelność minimalną, która miałaby miejsce, gdyby populacja żyła w optymalnych warunkach.

    Dodano: 04.11.2010. 09:04  


    Najnowsze